दुधुवे च स रोमाणि चकम्पे चानलोपमः। ननाद च महानादं सुमहानिव तोयदः
त्याच्या अंगावर रोमांच उभे राहिले, तो अग्नीप्रमाणे थरथरला आणि मोठ्या मेघासारखा प्रचंड गर्जना केली.
आनुपूर्व्या च वृत्तं तल्लाङ्गूलं रोमभिश्चितम्। उत्पतिष्यन् विचिक्षेप पक्षिराज इवोरगम्
त्याचे केसांनी झाकलेले, वळणदार शेपूट, उडी मारताना त्याने झोकले, जणू पक्षीराज गरुडाने सर्प उचलला आहे.
तस्य लाङ्गूलमाविद्धमतिवेगस्य पृष्ठतः। ददृशे गरुडेनेव ह्रियमाणो महोरगः
त्याच्या मागे वळवलेले, वेगाने हलणारे शेपूट, गरुडाने उचललेल्या मोठ्या सर्पासारखे दिसत होते.
बाहू संस्तम्भयामास महापरिघसंनिभौ। आससाद कपिः कट्यां चरणौ संचुकोच च
माकडाने आपल्या मोठ्या, लोखंडी गजासारख्या हातांना घट्ट आवळले, कमरेजवळ आणले आणि पाय आकसून घेतले.
संहृत्य च भुजौ श्रीमांस्तथैव च शिरोधराम्। तेजः सत्त्वं तथा वीर्यमाविवेश स वीर्यवान्
त्याने आपले हात आणि मान घट्ट आवळली, आणि संपूर्ण ताकद, धैर्य आणि तेज एकवटले.
मार्गमालोकयन् दूरादूर्ध्वप्रणिहितेक्षणः। रुरोध हृदये प्राणानाकाशमवलोकयन्
दूरवरचा मार्ग पाहत, डोळे वर रोखून, त्याने श्वास हृदयात रोखला आणि आकाशाकडे पाहू लागला.
पद्भ्यां दृढमवस्थानं कृत्वा स कपिकुञ्जरः। निकुच्य कर्णौ हनुमानुत्पतिष्यन् महाबलः
पाय जमिनीवर घट्ट रोवून, तो बलवान हनुमान, वानरांमध्ये श्रेष्ठ, उडी मारायला कान दाबून तयार झाला.
वानरान् वानरश्रेष्ठ इदं वचनमब्रवीत्। यथा राघवनिर्मुक्तः शरः श्वसनविक्रमः
वानरांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या हनुमानाने इतर वानरांना असे सांगितले:
गच्छेत् तद्वद् गमिष्यामि लंकां रावणपालिताम्। नहि द्रक्ष्यामि यदि तां लंकायां जनकात्मजाम्
जसा राघवाने सोडलेला, वाऱ्यासारखा वेगवान बाण पुढे जातो, तसाच मी रावणाच्या अधीन असलेल्या लंकेत जाईन.
अनेनैव हि वेगेन गमिष्यामि सुरालयम्। यदि वा त्रिदिवे सीतां न द्रक्ष्यामि कृतश्रमः
जर मला लंकेत जानकनंदिनी सिता दिसली नाही, तर ह्याच वेगाने मी देवांच्या लोकात जाईन, जरी माझ्या कष्टाचा काहीही उपयोग झाला नाही.
बद्ध्वा राक्षसराजानमानयिष्यामि रावणम्। सर्वथा कृतकार्योऽहमेष्यामि सह सीतया
नाहीतर मी राक्षसांचा राजा रावणाला बांधून आणीन; कसेही झाले तरी, मी सिता सोबत आपले कार्य पूर्ण करून परत येईन.
आनयिष्यामि वा लंकां समुत्पाट्य सरावणाम्। एवमुक्त्वा तु हनुमान् वानरो वानरोत्तमः
किंवा मी रावणासह संपूर्ण लंका उपटून आणीन. असे म्हणून, वानरांमध्ये श्रेष्ठ हनुमान...
उत्पपाताथ वेगेन वेगवानविचारयन्। सुपर्णमिव चात्मानं मेने स कपिकुञ्जरः
मग त्या वानरश्रेष्ठाने ठरवलेल्या मनाने मोठ्या वेगाने उडी मारली आणि स्वतःला जणू गरुडासारखा समजला.
समुत्पतति वेगात् तु वेगात् ते नगरोहिणः। संहृत्य विटपान् सर्वान् समुत्पेतुः समन्ततः
तो वेगाने उडी मारताच पर्वतावरील झाडांनी आपापल्या फांद्या आकसून सर्वत्र त्याच्यासोबत उडी मारली.
स मत्तकोयष्टिभकान् पादपान् पुष्पशालिनः। उद्वहन्नुरुवेगेन जगाम विमलेऽम्बरे
मधुरसाने मस्त झालेल्या पक्ष्यांनी आणि फुलांनी भरलेल्या झाडांसह तो वानर मोठ्या वेगाने निर्मळ आकाशातून गेला.
ऊरुवेगोत्थिता वृक्षा मुहूर्तं कपिमन्वयुः। प्रस्थितं दीर्घमध्वानं स्वबन्धुमिव बान्धवाः
त्याच्या पायांच्या जोराने उडालेली झाडे काही काळ त्या वानराच्या मागे गेली, जणू कुणी आपला निघून जाणारा आप्त सोबत जातो.
तमूरुवेगोन्मथिताः सालाश्चान्ये नगोत्तमाः। अनुजग्मुर्हनूमन्तं सैन्या इव महीपतिम्
त्याच्या पायांच्या जोराने उखडलेली मोठी झाडे हनुमंताच्या मागे जशी सैन्य राजा मागे जाते तशी गेली.
सुपुष्पिताग्रैर्बहुभिः पादपैरन्वितः कपिः। हनूमान् पर्वताकारो बभूवाद्भुतदर्शनः
अनेक फुलांनी बहरलेल्या झाडांसह पर्वतासारखा हनुमान पाहणाऱ्यांना अद्भुत वाटू लागला.
सारवन्तोऽथ ये वृक्षा न्यमज्जँल्लवणाम्भसि। भयादिव महेन्द्रस्य पर्वता वरुणालये
मग घट्ट मुळांची ती झाडे जणू भीतीने महेंद्र पर्वत समुद्रात बुडतो तसे खारट पाण्यात बुडाली.
स नानाकुसुमैः कीर्णः कपिः साङ्कुरकोरकैः। शुशुभे मेघसंकाशः खद्योतैरिव पर्वतः
नानाविध फुलांनी आणि कोवळ्या कळ्यांनी मढवलेला तो वानर, आकाशात जणू काजव्यांनी सजलेला मेघ शोभू लागला.
विमुक्तास्तस्य वेगेन मुक्त्वा पुष्पाणि ते द्रुमाः। व्यवशीर्यन्त सलिले निवृत्ताः सुहृदो यथा
त्याच्या वेगाने झाडांवरची फुले खाली पडली आणि पाण्यात विखुरली, जणू भेटून निघून जाणारे मित्र.
लघुत्वेनोपपन्नं तद् विचित्रं सागरेऽपतत्। द्रुमाणां विविधं पुष्पं कपिवायुसमीरितम्। ताराचितमिवाकाशं प्रबभौ स महार्णवः
त्याच्या वाऱ्याने हललेली झाडांची रंगीबेरंगी फुले हलक्या हाताने समुद्रावर पडली आणि तो मोठा समुद्र जणू ताऱ्यांनी भरलेले आकाश शोभू लागला.
पुष्पौघेण सुगन्धेन नानावर्णेन वानरः। बभौ मेघ इवोद्यन् वै विद्युद्गणविभूषितः
सुगंधी, रंगीबेरंगी फुलांच्या वर्षावात न्हालेला तो वानर, जणू वीजेच्या झुंबऱ्यांनी सजलेला उगवता मेघ भासू लागला.
तस्य वेगसमुद्भूतैः पुष्पैस्तोयमदृश्यत। ताराभिरिव रामाभिरुदिताभिरिवाम्बरम्
त्याच्या वेगाने उडालेल्या फुलांनी पाण्यावर तारे किंवा आकाशात दिवे चमकावेत तसे सौंदर्य दिसू लागले.
तस्याम्बरगतौ बाहू ददृशाते प्रसारितौ। पर्वताग्राद् विनिष्क्रान्तौ पञ्चास्याविव पन्नगौ
आकाशात पसरलेली त्याची दोन्ही हात जणू पर्वतशिखरावरून बाहेर पडलेल्या पाच तोंडांच्या दोन सर्पांसारखी दिसत होती.
पिबन्निव बभौ चापि सोर्मिजालं महार्णवम्। पिपासुरिव चाकाशं ददृशे स महाकपिः
तो महाकपी जणू लाटांनी भरलेला मोठा समुद्र पितोय आणि आकाशाची तहान लागली आहे असे भासत होता.
तस्य विद्युत्प्रभाकारे वायुमार्गानुसारिणः। नयने विप्रकाशेते पर्वतस्थाविवानलौ
वाऱ्याच्या मार्गाने जाणाऱ्या आणि वीजेसारख्या चमकणाऱ्या त्याच्या डोळ्यांनी जणू पर्वतावर पेटलेली आगच प्रकाशली.
पिङ्गे पिङ्गाक्षमुख्यस्य बृहती परिमण्डले। चक्षुषी सम्प्रकाशेते चन्द्रसूर्याविव स्थितौ
पिंगट डोळ्यांच्या त्या प्रमुखाचा मोठा गोल डोळा जणू स्थिर चंद्रसूर्याप्रमाणे झळकत होता.
मुखं नासिकया तस्य ताम्रया ताम्रमाबभौ। संध्यया समभिस्पृष्टं यथा स्यात् सूर्यमण्डलम्
त्याच्या तांबड्या नाकामुळे चेहरा जणू संध्याकाळच्या प्रकाशाने स्पर्शलेला सूर्याचा गोलच लालभडक दिसत होता.
लाङ्गूलं च समाविद्धं प्लवमानस्य शोभते। अम्बरे वायुपुत्रस्य शक्रध्वज इवोच्छ्रितम्
उडी मारताना वायुपुत्राच्या आकाशात उंचावलेल्या शेपटीने जणू इंद्राचा ध्वजच शोभा पावली.