सुग्रीवः परमप्रीतो वाक्यमेतदुवाच ह। एवं भवतु गच्छाम स्थेयं त्वच्छासने मया
सुग्रीव अत्यंत आनंदाने म्हणाला, 'तसेच होऊ दे! चला, मी तुझ्या आज्ञेत राहीन.'
तमेवमुक्त्वा सुग्रीवो लक्ष्मणं शुभलक्षणम्। विसर्जयामास तदा ताराद्याश्चैव योषितः
लक्ष्मणाशी असे बोलून, शुभलक्षण असलेल्या लक्ष्मणाला सुग्रीवाने तारा आणि इतर स्त्रियांनाही परत जाण्यास सांगितले.
एहीत्युच्चैर्हरिवरान् सुग्रीवः समुदाहरत्। तस्य तद् वचनं श्रुत्वा हरयः शीघ्रमाययुः
सुग्रीवाने मोठ्याने 'या!' असे हाक मारली. त्याचे शब्द ऐकून सर्व वानर लवकर गोळा झाले.
बद्धाञ्जलिपुटाः सर्वे ये स्युः स्त्रीदर्शनक्षमाः। तानुवाच ततः प्राप्तान् राजार्कसदृशप्रभः
सर्व वानरांनी हात जोडून, स्त्रियांना दिसू शकतील असे विनयाने उभे राहिले. सूर्यासारखा तेजस्वी राजा त्यांना संबोधून बोलला.
उपस्थापयत क्षिप्रं शिबिकां मम वानराः। श्रुत्वा तु वचनं तस्य हरयः शीघ्रविक्रमाः
'वानरांनो, माझी पालखी पटकन आणा!' त्याचे हे शब्द ऐकून वानर झपाट्याने कामाला लागले.
समुपस्थापयामासुः शिबिकां प्रियदर्शनाम्। तामुपस्थापितां दृष्ट्वा शिबिकां वानराधिपः
ते वानर सुंदर पालखी घेऊन आले. ती पालखी आली आहे हे पाहून वानरांचा राजा आनंदला.
लक्ष्मणारुह्यतां शीघ्रमिति सौमित्रिमब्रवीत्। इत्युक्त्वा काञ्चनं यानं सुग्रीवः सूर्यसंनिभम्
सुग्रीवाने सौमित्राला सांगितले, 'लक्ष्मणा, पटकन पालखीत बस.' असे म्हणून, सूर्याप्रमाणे तेज असलेला सुग्रीव सोन्याच्या पालखीत बसला.
बहुभिर्हरिभिर्युक्तमारुरोह सलक्ष्मणः। पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि
अनेक वानरांनी ती पालखी उचलली होती. सुग्रीव आणि लक्ष्मण दोघेही त्यात बसले आणि त्यांच्या डोक्यावर पांढरा छत्र धरला होता.
शुक्लैश्च वालव्यजनैर्धूयमानैः समन्ततः। शंखभेरीनिनादैश्च बन्दिभिश्चाभिनन्दितः
चहूकडे पांढऱ्या चामरांनी त्यांना वाऱ्यावर झुलवले जात होते, शंख आणि भेरी वाजत होत्या, आणि गायक त्यांचे कौतुक करत होते.
निर्ययौ प्राप्य सुग्रीवो राज्यश्रियमनुत्तमाम्। स वानरशतैस्तीक्ष्णैर्बहुभिः शस्त्रपाणिभिः
सुग्रीवाने उत्तम राजवैभव मिळवून, शेकडो तिखट आणि शस्त्रधारी वानरांच्या घेरावात निघाला.
परिकीर्णो ययौ तत्र यत्र रामो व्यवस्थितः। स तं देशमनुप्राप्य श्रेष्ठं रामनिषेवितम्
मग सर्वांनी वेढा घालून तो ज्या ठिकाणी राम बसला होता, तिथे गेला. त्या रामाच्या सन्मानाने पावन झालेल्या जागी तो पोहोचला.
अवातरन्महातेजाः शिबिकायाः सलक्ष्मणः। आसाद्य च ततो रामं कृताञ्जलिपुटोऽभवत्
मग महाबली सुग्रीव लक्ष्मणासह पालखीमधून खाली उतरला. रामाजवळ जाऊन त्याने हात जोडून उभा राहिला.
कृताञ्जलौ स्थिते तस्मिन् वानराश्चाभवंस्तथा। तटाकमिव तं दृष्ट्वा रामः कुड्मलपङ्कजम्
सुग्रीव हात जोडून उभा राहिला तसा सगळे वानरही तसेच उभे राहिले. त्याला तळ्यातील कळीच्या कमळासारखा पाहून रामाने
वानराणां महत् सैन्यं सुग्रीवे प्रीतिमानभूत्। पादयोः पतितं मूर्ध्ना तमुत्थाप्य हरीश्वरम्
सुग्रीवकडे आणि त्या मोठ्या वानरसेनेकडे पाहून रामाला आनंद झाला. पायांवर डोके ठेवून वाकलेल्या त्या वानरराजाला रामाने उचलून घेतले.
प्रेम्णा च बहुमानाच्च राघवः परिषस्वजे। परिष्वज्य च धर्मात्मा निषीदेति ततोऽब्रवीत्
रामाने प्रेमाने आणि आदराने त्याला मिठी मारली. मग धर्मशील रामाने त्याला जवळ घेऊन, 'बस' असे सांगितले.
निषण्णं तं ततो दृष्ट्वा क्षितौ रामोऽब्रवीत् ततः। धर्ममर्थं च कामं च काले यस्तु निषेवते
तो खाली बसल्यावर राम म्हणाला, 'जो माणूस योग्य वेळी धर्म, अर्थ आणि काम यांचा विचार करतो,
विभज्य सततं वीर स राजा हरिसत्तम। हित्वा धर्मं तथार्थं च कामं यस्तु निषेवते
आणि नेहमी त्यांची योग्य विभागणी करतो, तोच राजा वानरांमध्ये श्रेष्ठ असतो. पण जो धर्म आणि अर्थ सोडून केवळ कामाचाच पाठपुरावा करतो,
स वृक्षाग्रे यथा सुप्तः पतितः प्रतिबुध्यते। अमित्राणां वधे युक्तो मित्राणां संग्रहे रतः
तो जणू झाडाच्या टोकावर झोपलेला आणि पडल्यावर जागा झाल्यासारखा होतो. जो शत्रूंचा नाश करण्यात आणि मित्रांची रक्षा करण्यात मग्न असतो,
त्रिवर्गफलभोक्ता च राजा धर्मेण युज्यते। उद्योगसमयस्त्वेष प्राप्तः शत्रुनिषूदन
तो राजा धर्माने जोडलेला राहतो आणि तीनही पुरुषार्थांचे फळ भोगतो. आता प्रयत्न करण्याची वेळ आली आहे, हे शत्रूंचा नाश करणाऱ्या.
संचिन्त्यतां हि पिङ्गेश हरिभिः सह मन्त्रिभिः। एवमुक्तस्तु सुग्रीवो रामं वचनमब्रवीत्
म्हणून, हे पिंगटांचा स्वामी, वानर आणि तुझ्या मंत्र्यांबरोबर मिळून विचार कर. असे रामाने सांगितल्यावर सुग्रीव म्हणाला,
प्रणष्टा श्रीश्च कीर्तिश्च कपिराज्यं च शाश्वतम्। त्वत्प्रसादान्महाबाहो पुनः प्राप्तमिदं मया
'माझी श्री, कीर्ती आणि हे वानरराज्य सगळेच हरवले होते; पण तुझ्या कृपेने, हे महाबाहु, मी पुन्हा मिळवले आहे.'
तव देव प्रसादाच्च भ्रातुश्च जयतां वर। कृतं न प्रतिकुर्याद् यः पुरुषाणां हि दूषकः
देवतांची आणि तुझ्या विजयी भावाची कृपा यामुळेच हे शक्य झाले. ज्याने केलेल्या उपकाराचे उत्तर दिले नाही, तो खरोखरच माणसांत निंदनीय ठरतो.
एते वानरमुख्याश्च शतशः शत्रुसूदन। प्राप्ताश्चादाय बलिनः पृथिव्यां सर्ववानरान्
हे शत्रूंचा नाश करणाऱ्या, हे वानरांचे श्रेष्ठ शेकडो वानर, पृथ्वीवरचे बलाढ्य वानर घेऊन येथे आले आहेत.
ऋक्षाश्च वानराः शूरा गोलाङ्गूलाश्च राघव। कान्तारवनदुर्गाणामभिज्ञा घोरदर्शनाः
राघवा, येथे शूर अस्वल, वानर आणि लांब शेपटीचे वानरही आहेत, जे भयंकर दिसतात आणि अरण्ये, पर्वत, दुर्गम ठिकाणे यांचा अनुभव असलेले आहेत.
देवगन्धर्वपुत्राश्च वानराः कामरूपिणः। स्वैः स्वैः परिवृताः सैन्यैर्वर्तन्ते पथि राघव
राघवा, येथे काही वानर देव आणि गंधर्वांचे पुत्र आहेत, जे इच्छेनुसार रूप बदलू शकतात. प्रत्येकजण आपल्या सैन्यासह मार्गावर येत आहेत.
शतैः शतसहस्रैश्च वर्तन्ते कोटिभिस्तथा। अयुतैश्चावृता वीर शङ्कुभिश्च परंतप
वीर, येथे शेकडो, हजारो, लाखो वानर आहेत, आणि त्यांच्याभोवती दहा हजारांच्या आणि मोठ्या फौजांच्या तुकड्या आहेत, हे शत्रूंना घाबरवणाऱ्या.
अर्बुदैरर्बुदशतैर्मध्यैश्चान्त्यैश्च वानराः। समुद्राश्च परार्धाश्च हरयो हरियूथपाः
येथे वानर आणि वानरांचे सेनापती अब्जावधी, शेकडो अब्ज, मध्यम आणि शेवटच्या गणनेत, अगणित आणि महासागरासारख्या संख्येने आहेत.
आगमिष्यन्ति ते राजन् महेन्द्रसमविक्रमाः। मेघपर्वतसंकाशा मेरुविन्ध्यकृतालयाः
राजा, महेंद्रासारखी पराक्रम असलेली, मेघ आणि पर्वतासारखी दिसणारी, मेरू आणि विंध्य पर्वतावर राहणारी वानर तुझ्याकडे येतील.
ते त्वामभिगमिष्यन्ति राक्षसं योद्धुमाहवे। निहत्य रावणं युद्धे ह्यानयिष्यन्ति मैथिलीम्
ते तुझ्याकडे युद्धासाठी येतील आणि त्या राक्षसाशी लढतील. युद्धात रावणाचा पराभव करून, ते नक्कीच मैथिलीला परत आणतील.
ततः समुद्योगमवेक्ष्य वीर्यवान् हरिप्रवीरस्य निदेशवर्तिनः। बभूव हर्षाद् वसुधाधिपात्मजः प्रबुद्धनीलोत्पलतुल्यदर्शनः
मग त्या बलाढ्य वानरांच्या सेनापतीच्या आज्ञेने सर्व तयारी होत असल्याचे पाहून, पृथ्वीच्या राजपुत्राच्या मनात मोठा आनंद झाला आणि त्याचा चेहरा उमललेल्या निळ्या कमळासारखा तेजस्वी दिसू लागला.