जलं प्रसन्नं कुसुमप्रहासं क्रौञ्चस्वनं शालिवनं विपक्वम्। मृदुश्च वायुर्विमलश्च चन्द्रः शंसन्ति वर्षव्यपनीतकालम्
स्वच्छ पाणी, उमललेली फुलं, क्रौंच पक्ष्यांचा आवाज, पिकलेली शेतं, मऊ वारा आणि निर्मळ चंद्र — हे सगळं सांगतं की पावसाळ्याचा काळ आता संपला आहे.
मीनोपसंदर्शितमेखलानां नदीवधूनां गतयोऽद्य मन्दाः। कान्तोपभुक्तालसगामिनीनां प्रभातकालेष्विव कामिनीनाम्
माशांनी स्पष्ट दिसणाऱ्या काठांनी सजलेल्या नद्यांची गती आज मंद झाली आहे, जणू रात्री प्रियकरासोबत वेळ घालवलेल्या स्त्रियांची सकाळची चाल.
सचक्रवाकानि सशैवलानि काशैर्दुकूलैरिव संवृतानि। सपत्ररेखाणि सरोचनानि वधूमुखानीव नदीमुखानि
नदींची तोंडे काशाच्या गवताने झाकलेली, त्यावर चक्रवाक पक्षी आणि शैवाल फुललेले, जणू नववधूच्या चेहऱ्यासारखी दिसत आहेत, पानांच्या रेषांनी सजलेली.
प्रफुल्लबाणासनचित्रितेषु प्रहृष्टषट्पादनिकूजितेषु। गृहीतचापोद्यतदण्डचण्डः प्रचण्डचापोऽद्य वनेषु कामः
फुललेल्या बाणासनांनी रंगवलेल्या, आनंदाने गुणगुणणाऱ्या मधमाशांनी गजबजलेल्या जंगलात, प्रेमदेवतेने आपला धनुष्य आणि कठीण काठी उचलून, आज आपली ताकद दाखवली आहे.
लोकं सुवृष्ट्या परितोषयित्वा नदीस्तटाकानि च पूरयित्वा। निष्पन्नसस्यां वसुधां च कृत्वा त्यक्त्वा नभस्तोयधराः प्रणष्टाः
पावसाने सगळ्या जगाला तृप्त करून, नद्या-तळी भरून, पृथ्वीवर पीक येऊ दिल्यावर, आता आकाशातून मेघ निघून गेले आहेत.
दर्शयन्ति शरन्नद्यः पुलिनानि शनैः शनैः। नवसंगमसव्रीडा जघनानीव योषितः
शरद ऋतूतील नद्या हळूहळू आपली वाळूची बेटं दाखवत आहेत, जणू नव्याने एकत्र आलेल्या लाजऱ्या स्त्रियांनी आपली कंबर दाखवावी.
प्रसन्नसलिलाः सौम्य कुरराभिविनादिताः। चक्रवाकगणाकीर्णा विभान्ति सलिलाशयाः
शुद्ध पाण्याने भरलेल्या, कुरर पक्ष्यांच्या आवाजाने आणि चक्रवाकांच्या झुंडीने गजबजलेल्या तळी, फार सुंदर दिसत आहेत.
अन्योन्यबद्धवैराणां जिगीषूणां नृपात्मज। उद्योगसमयः सौम्य पार्थिवानामुपस्थितः
हे सौम्य, एकमेकांचे शत्रू असलेल्या आणि विजयाची इच्छा असलेल्या राजांसाठी तयारीचा काळ आला आहे.
इयं सा प्रथमा यात्रा पार्थिवानां नृपात्मज। न च पश्यामि सुग्रीवमुद्योगं च तथाविधम्
हे राजपुत्र, राजांची ही पहिली मोहीम आहे, पण मला सुग्रीव काहीच तयारी करताना दिसत नाही.
असनाः सप्तपर्णाश्च कोविदाराश्च पुष्पिताः। दृश्यन्ते बन्धुजीवाश्च श्यामाश्च गिरिसानुषु
सात पानांची असणारी असना झाडं, फुललेली कोविदार, बंधुजीव आणि काळसर श्यामा वनस्पती पर्वताच्या उतारावर दिसत आहेत.
हंससारसचक्राह्वैः कुररैश्च समन्ततः। पुलिनान्यवकीर्णानि नदीनां पश्य लक्ष्मण
लक्ष्मण, पाहा, हंस, सारस, चक्रवाक आणि कुरर पक्ष्यांनी नदीचे काठ सर्वत्र भरून गेले आहेत.
चत्वारो वार्षिका मासा गता वर्षशतोपमाः। मम शोकाभितप्तस्य तथा सीतामपश्यतः
पावसाळ्याचे चार महिने, जे मला शंभर वर्षांसारखे वाटले, शोकाने व्याकुळ आणि सीतेला न पाहता गेले.
चक्रवाकीव भर्तारं पृष्ठतोऽनुगता वनम्। विषमं दण्डकारण्यमुद्यानमिव चाङ्गना
चक्रवाकिणी आपल्या जोडीदारामागे जशी वनात जाते, तशीच सीता कठीण दंडकारण्यात माझ्यासोबत आली, जणू एखादी स्त्री आपल्या प्रियकरासोबत बागेत जाते.
प्रियाविहीने दुःखार्ते हृतराज्ये विवासिते। कृपां न कुरुते राजा सुग्रीवो मयि लक्ष्मण
प्रिय हरवलेला, दु:खाने व्याकुळ, राज्य गमावलेला आणि वनवासात असतानाही, लक्ष्मण, राजा सुग्रीव माझ्यावर दया दाखवत नाही.
अनाथो हृतराज्योऽहं रावणेन च धर्षितः। दीनो दूरगृहः कामी मां चैव शरणं गतः
मी आधारहीन, माझं राज्य हिरावलं गेलं, रावणाने मला अपमानित केलं, मी दुःखी, घरापासून दूर आणि इच्छुक आहे, आणि मी त्याच्याकडे आश्रय घेतला आहे.
इत्येतैः कारणैः सौम्य सुग्रीवस्य दुरात्मनः। अहं वानरराजस्य परिभूतः परंतपः
हे सौम्य, या सर्व कारणांमुळे वाईट मनाचा वानरराजा सुग्रीव मला दुर्लक्षित करतो.
स कालं परिसंख्याय सीतायाः परिमार्गणे। कृतार्थः समयं कृत्वा दुर्मतिर्नाववुध्यते
सीतेच्या शोधाचा शब्द देऊन आणि आपलं काम साध्य केल्यावर, तो दुष्ट मनाचा सुग्रीव ठरलेल्या वेळेकडे लक्ष देत नाही.
स किष्किन्धां प्रविश्य त्वं ब्रूहि वानरपुङ्गवम्। मूर्खं ग्राम्यसुखे सक्तं सुग्रीवं वचनान्मम
तू किष्किंधेत जाऊन वानरांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या, पण मूर्ख आणि गावगप्प सुखात रमलेल्या सुग्रीवाला माझे हे शब्द सांग.
अर्थिनामुपपन्नानां पूर्वं चाप्युपकारिणाम्। आशां संश्रुत्य यो हन्ति स लोके पुरुषाधमः
जे मागणाऱ्यांना आणि पूर्वी उपकार केलेल्यांना आशा दाखवून, नंतर शब्द मोडतात, ते जगात सर्वात नीच पुरुष असतात.
शुभं वा यदि वा पापं यो हि वाक्यमुदीरितम्। सत्येन परिगृह्णाति स वीरः पुरुषोत्तमः
कोणतेही वचन, ते शुभ असो वा अशुभ, जो खरेपणाने पाळतो, तो खरा वीर आणि श्रेष्ठ पुरुष आहे.
कृतार्था ह्यकृतार्थानां मित्राणां न भवन्ति ये। तान् मृतानपि क्रव्यादाः कृतघ्नान् नोपभुञ्जते
आपलं काम साध्य झाल्यावर जे मित्र अपूर्ण काम असलेल्या मित्रांना साथ देत नाहीत, ते इतके कृतघ्न असतात की, त्यांच्या मृत्यूनंतरही मांसाहारी पशू त्यांना खात नाहीत.
नूनं काञ्चनपृष्ठस्य विकृष्टस्य मया रणे। द्रष्टुमिच्छसि चापस्य रूपं विद्युद्गणोपमम्
नक्कीच, युद्धात माझ्या सोन्याच्या पाठ असलेल्या ताणलेल्या धनुष्याचं रूप, वीजेच्या झुंडीप्रमाणे चमकणारं, तुला पाहायचंच आहे.
घोरं ज्यातलनिर्घोषं क्रुद्धस्य मम संयुगे। निर्घोषमिव वज्रस्य पुनः संश्रोतुमिच्छसि
युद्धात माझ्या रागावलेल्या धनुष्याच्या प्रत्यंचेचा भीषण आवाज, जणू काही वज्राचा गडगडाट, तुला पुन्हा ऐकायचाच आहे.
काममेवंगतेऽप्यस्य परिज्ञाते पराक्रमे। त्वत्सहायस्य मे वीर न चिन्ता स्यान्नृपात्मज
असं असलं तरी, वीर, जर त्याची ताकद ओळखली गेली आणि तो तुझा साथीदार असेल, तर राजपुत्रा, मला या परिस्थितीतही काहीच चिंता वाटणार नाही.
यदर्थमयमारम्भः कृतः परपुरंजय। समयं नाभिजानाति कृतार्थः प्लवगेश्वरः
ज्या कारणासाठी हे कार्य सुरू केलं होतं, शत्रूंच्या नगरी जिंकणाऱ्या, त्या हेतूसाठी वानरांचा राजा आपलं उद्दिष्ट गाठून दिलेला शब्द विसरतो.
वर्षाः समयकालं तु प्रतिज्ञाय हरीश्वरः। व्यतीतांश्चतुरो मासान् विहरन् नावबुध्यते
वानरराजाने योग्य वेळेचं वचन दिलं होतं, पण चार महिने पावसाळा उलटून गेला, तरी तो फक्त मौजमजा करत राहिला, हे त्याच्या लक्षातच आलं नाही.
सामात्यपरिषत्क्रीडन् पानमेवोपसेवते। शोकदीनेषु नास्मासु सुग्रीवः कुरुते दयाम्
मंत्र्यांसह आणि सभेत खेळत, तो फक्त मद्यपानात रमला आहे; आम्ही दुःखाने व्याकुळ असताना सुग्रीव आमच्यावर दयाही करत नाही.
उच्यतां गच्छ सुग्रीवस्त्वया वीर महाबल। मम रोषस्य यद्रूपं ब्रूयाश्चैनमिदं वचः
वीर, महाबली, तू जाऊन सुग्रीवाला हे सांग, माझ्या रागाचं स्वरूप त्याला सांग आणि हे शब्द त्याच्यापर्यंत पोहोचव.
न स संकुचितः पन्था येन वाली हतो गतः। समये तिष्ठ सुग्रीव मा वालिपथमन्वगाः
ज्या मार्गाने वाली मारला गेला, तो मार्ग अजूनही बंद झालेला नाही; सुग्रीवा, तू आपला शब्द पाळ, वालीच्या मार्गावर जाऊ नकोस.
एक एव रणे वाली शरेण निहतो मया। त्वां तु सत्यादतिक्रान्तं हनिष्यामि सबान्धवम्
युद्धात मी एका बाणाने फक्त वालीला मारलं; पण जर तू आपला शब्द मोडलास, तर मी तुला आणि तुझ्या सगळ्या नातलगांना ठार मारीन.