रावणाने सीतेला आपल्या सुवर्णमहालात कैद केले होते. त्याने तिच्यापुढे प्रेम आणि अधिकार यांचे मिश्र प्रस्ताव मांडायला सुरुवात केली. तो म्हणाला, “हे विशाल नेत्र असलेल्या सीते, हे संपूर्ण लंका राज्य तुझ्यावर आधारले आहे; आणि माझे जीवनही—सीते—तू माझ्यासाठी प्राणाहून प्रिय आहेस. माझ्या अनेक राण्यांमध्ये, तूच त्यांची राणी आहेस; माझी पत्नी म्हणून मला स्वीकार. का तू वेगळेच विचार करतेस? माझे शब्द मान्य कर, मला कृपा दे, मी तुझ्या वियोगाने व्याकुळ झालो आहे. ही लंका, समुद्राने वेढलेली आणि शंभर योजनांची रुंदी असलेली, देवराज इंद्रासह देव किंवा राक्षसही जिंकू शकत नाहीत. देव, यक्ष, गंधर्व किंवा ऋषी—कोणताही माझ्या बळाशी बरोबरी करू शकत नाही. राम, जो राज्यच्युत, दुःखी, मृदुल, पायी चालणारा आणि सामान्य मानव आहे, त्याच्याशी तुला काय करायचे? फक्त मला पती म्हणून स्वीकार, कारण मी तुझ्या योग्य आहे; तारुण्य क्षणभंगुर आहे, म्हणून माझ्यासोबत येथे सुख उपभोग. हे सुंदरमुखी, तुला राघवाला पाहण्याची इच्छा सोड, कारण येथे कोणालाही—कल्पनेनेही—तुझ्यापर्यंत पोहोचण्याचे सामर्थ्य नाही. जसे आकाशातील वेगवान वाऱ्याला दोरीने बांधता येत नाही, किंवा प्रज्वलित अग्नीच्या ज्वाळांना पकडता येत नाही, तसेच माझ्या संरक्षणात असताना तुला कोणीही बळाने घेऊन जाऊ शकणार नाही. या विशाल लंकेचे राज्य कर; माझ्यासारखे आणि देव, चराचर, सर्वजण तुझे सेवक होतील. अभिषेक करून राणी हो, आणि आनंदाने रहा; वनवासात जे काही वाईट झाले, ते आता मागे राहिले. तुझ्या केलेल्या पुण्यकर्मांचे फळ येथेच मिळेल; येथे दिव्य सुवासिक हार आहेत, मैथिली. हे उत्तम अलंकार आहेत; माझ्यासोबत त्यांचा उपभोग घे. पुष्पक विमान—हे सुंदर कटी असलेल्या—माझा भाऊ वैश्रवण याचे होते; मी ते युद्धात जिंकले. ते सूर्याप्रमाणे तेजस्वी, विशाल, मनाला आनंद देणारे, विचाराप्रमाणे वेगाने उडणारे आहे. त्यात माझ्यासोबत सुखाने रहा; तुझे कमलासारखे शुद्ध आणि सुंदर मुख मला पाहावेसे वाटते. पण, हे सुंदरि, तुझे मुख दुःखाने मलिन झाले आहे; रावण असे बोलत असताना, सीतेने आपल्या वस्त्राच्या किनाऱ्याने अश्रू लपवले. तिचे मुख चंद्रासारखे, पण ती मनात विचारमग्न, चिंतेने तिची कांती फिकट झाली होती. मग रावण, रात्रभयकारी, म्हणाला, “बस, वैदेही, तुझ्या कर्तव्यभंगामुळे आलेली ही लज्जा पुरे झाली. हे देवी, तुला जे जडत्व येत आहे, ते एका ऋषीच्या शापामुळे आहे. माझे पाय, जे तुझ्याप्रती सौम्य आहेत, माझ्या मस्तकाने दाबले आहेत. लवकर कृपा कर; मी तुझा सेवक आहे. मी बोलत असलेले शब्द आता रिकामे, कोरडे झाले आहेत. रावण कधीच कोणत्याही स्त्रीला मस्तक झुकवणार नाही.” असे म्हणून, दशमुख रावणाने मनात विचार केला, “ही आता माझीच आहे.” यापुढे, वैदेही—जरी ती दुःखाने व्यथित होती—भीती सोडून निर्धाराने उभी राहिली. तिने रावणासमोर एक काडी ठेवली आणि उत्तर दिले, “एक दशरथ नावाचा राजा आहे, सत्यनिष्ठ, धर्माचा आधारस्तंभ; त्याचा पुत्र तो राघव आहे. तो धर्मात्मा राम, त्रैलोक्यात प्रसिद्ध, दीर्घबाहू, विशाल नेत्र असलेला, माझा पती आहे, तो माझ्यासाठी देवतुल्य आहे. तो इक्ष्वाकू कुळात जन्मलेला, सिंहस्कंध, तेजस्वी, आपल्या भाऊ लक्ष्मणासह तुझे प्राण घेईल. जर त्याच्या डोळ्यांसमोर तू मला बळजबरीने स्पर्श करण्याचा प्रयत्न केलास, तर तू जनस्थानात मारला जाशील, जसे खराचा अंत झाला. हे रावण, ज्यांचा तू गर्व करतोस असे हे सर्व राक्षस, राघवापुढे अगदी असहाय्य आहेत, जसे सर्प गरुडापुढे असतात. त्याचे सुवर्णमंडित बाण, धनुष्याच्या प्रत्यंगावरुन सुटले, तुझ्या देहावर गंगेच्या काठावर आदळणाऱ्या लाटांसारखे आदळतील. जरी तू देव वा राक्षसांपासून अभेद्य असलास, तरी एवढा मोठा वैर घेतल्यावर रामापासून तू वाचू शकणार नाहीस. तो महाबली राघव तुझ्या उरलेल्या आयुष्याचा अंत करेल; तू यज्ञाच्या पशूसारखा बांधलेला आहेस, सुटका अशक्य आहे. जर रामाने तुला क्रोधाने लाल डोळ्यांनी पाहिले, तर, हे राक्षसा, तू आजच रुद्राने जाळलेल्या मदनासारखा भस्म होशील. जो आकाशातील चंद्र खाली खेचू शकतो, नष्ट करू शकतो, किंवा समुद्र वाळवू शकतो—फक्त तोच येथे सीतेला मुक्त करू शकतो. तू मृत्युमुखी पडला आहेस, तुझे वैभव संपले, बळ आणि ज्ञान हरवले; तुझ्यामुळे लंका विधवा होईल. हे दुष्ट, तुझ्या या कृत्याने तुला सुख मिळणार नाही; तू मला पतीच्या सान्निध्यातून बळाने वेगळे केलेस. माझा पती तेजस्वी, पराक्रमी, दिव्य सामर्थ्याने युक्त, निर्भयपणे दंडकारण्यात वास करतो, आपल्या शौर्यावर विसंबून. तो तुझ्या गर्व, बळ, अभिमान आणि अहंकाराचा नाश करेल, तुझ्या शरीरावर बाणांचा वर्षाव करेल. जेव्हा जीवांचा विनाश काळानुसार येतो, तेव्हा लोक, नशिबाच्या अधीन होऊन, वाईट कृत्ये करतात. मला स्पर्श करून, तुझा काळ आलाच आहे, हे नीच राक्षसा; तुझा, तुझ्या राक्षसांचा आणि अंतःपुराचा संहार अटळ आहे.” अशा प्रकारे सीतेने रावणाला निर्भयपणे, परखड शब्दांत उत्तर दिले.