रावणाच्या उपस्थितीत, जणू मृत्यूच समोर उभा आहे अशा भयावह छायेत, सीता थरथरत उभी होती. हे पाहून रावणाने आपली वंशपरंपरा, सामर्थ्य, नाव व कृत्ये सांगून तिच्या मनात भीती निर्माण करण्याचा प्रयत्न केला. सीतेने जे काही बोलले त्यावर रावणाचा क्रोध उफाळून आला. त्याच्या कपाळावर आठ्या पडल्या आणि त्याने कठोर शब्दांत उत्तर दिले, "हे शुभ्रवर्णी स्त्री, मी रावण आहे, वैश्रवणाचा प्रतिस्पर्धी भाऊ, दशग्रीव, प्रचंड शक्तिशाली. देव, गंधर्व, यक्ष, पक्षी आणि सर्प हे सर्व नेहमी माझ्यापासून भीतीने दूर पळतात, जसे सर्व जीव मृत्यूपासून पळतात. माझा भाऊ वैश्रवण, जो वेगळ्या मातेकडून जन्मलेला आहे, त्याच्याशी मी दुसऱ्या कारणासाठी रुष्ट होऊन युद्ध केले आणि त्याला पराभूत केले. माझ्या भीतीने त्याने आपले वैभवशाली निवासस्थान सोडले आणि आता कैलास पर्वतावर आपल्या दिव्य विमानात राहतो. ते दिव्य पुष्पक विमान मी माझ्या पराक्रमाने मिळवले, आणि त्याने मी आकाशात मुक्तपणे संचार करतो. हे मिथिलेच्या कन्ये, मी रागावल्यावर देवतांचा नायक इंद्रही माझा चेहरा पाहून भयभीत होतो आणि पळून जातो. जिथे मी उभा असतो, तिथे वारा थांबतो, सूर्यकिरणे जळजळीत होतात आणि चंद्रकिरणे शीतल होतात—हे सर्व स्वर्गात भीतीने घडते. मी ज्या ठिकाणी असतो, तिथे झाडांची पाने हलत नाहीत आणि नद्या स्थिर होतात. समुद्राच्या पलीकडे माझे वैभवशाली लंका नावाचे नगर आहे, जिथे भयंकर राक्षस भरले आहेत, जसे इंद्रासाठी अमरावती अमरांनी भरलेली आहे. ते नगर शुभ्र भिंतींनी वेढलेले, सुवर्ण अंगणांनी आणि निळ्या मणींच्या दरवाज्यांनी सजलेले आहे. हत्ती, घोडे, रथ यांच्या गजबजीने, वाद्यांच्या गजराने आणि सर्व इच्छित फळांनी लगडलेल्या बगिच्यांनी ते शोभून दिसते. सीते, तिथे तू माझ्यासोबत राहशील; मानव स्त्रियांना तू विसरशील. मानवी व दिव्य सुखांचा अनुभव घेत, तू रामाला—जो आता मृत्युला सामोरा गेला आहे—विसरशील. राजा दशरथाने आपला प्रिय पुत्र राज्यावर बसवला आणि मग शक्तिहीन होऊन ज्येष्ठ पुत्राला वनवास दिला. अशा रामासोबत, जो राज्यहीन आणि व्याकुळ आहे, तू काय साध्य करशील? राक्षसांचा स्वामी, मी, स्वतः तुझ्याकडे आलो आहे, मला स्वीकार. प्रेमबाणांनी विद्ध झालेल्या पुरुषाला नाकारू नकोस. जर तू मला नाकारलेस, तर नंतर तुला उर्वशीने पुरूरवासास पायाने मारल्यानंतर जशी खंत झाली, तशीच पश्चात्ताप होईल. राम युद्धात माझ्या बोटाएवढाही नाही, हे सुंदरवर्णी स्त्री, तुझ्या नशिबाने जे मिळाले ते स्वीकार. रावणाने असे सांगितल्यावर, वैदेहीच्या डोळ्यांत क्रोधाने लाल रंग भरला आणि तिने एकांतात राक्षसाधिपतीला कठोर शब्दांत उत्तर दिले, "दुष्कर्म करण्याचा विचार करणाऱ्या तुझ्यासारख्याने देवांचा सन्मान्य कुबेराचा भाऊ असल्याचा दावा कसा काय करू शकतोस? तुझ्यासारखा कठोर, दुष्ट, आणि इंद्रियांना वश नसलेला राजा असलेल्या राक्षसांचा विनाश निश्चित आहे. इंद्राने जर आपल्या पत्नी शचीचे अपहरण केले, तरी तो जगू शकतो, पण तू, रावण, रामाची पत्नी असलेल्या मला पळवून नेल्यावर तुझा उद्धार होणार नाही. जर कोणी वज्रधारी इंद्राच्या अनुपमेय सौंदर्य असलेल्या शचीचे अपमान केले, तर तो कदाचित जगू शकेल; पण माझ्यासारख्या स्त्रीचे अपहरण केल्यावर, राक्षसा, अमृत पिऊनही तुला सुटका मिळणार नाही." सीतेचे हे कठोर शब्द ऐकून, प्रचंड शक्तिशाली दशग्रीवाने आपल्या हातावर हात आपटला आणि आपले रूप अत्यंत भयंकर केले. पुन्हा एकदा त्याने मैथिलीला उद्देशून—जिचे वाक्यकौशल्य प्रख्यात होते—असे म्हटले, "माझे सामर्थ्य व पराक्रम तुला ऐकू आले नसावेत. मी आकाशात उभा राहून पृथ्वी उचलू शकतो, समुद्र पिऊ शकतो, आणि मृत्युला युद्धात मारू शकतो. मी सूर्याला तीक्ष्ण बाणांनी भेदू शकतो, पृथ्वीचे पृष्ठ फाडू शकतो, आणि हवे तसे रूप धारण करू शकतो—हे पाहा!" रावण, जसा मोर शोभून दिसतो तसा तेजस्वी, क्रोधाने बोलला आणि त्याचे डोळे रक्तासारखे लाल झाले. त्याने आपले मृदू रूप सोडून, काळासारखे भयंकर रूप धारण केले—जणू कुबेराचा भाऊच. त्याच्या डोळ्यांत प्रचंड राग, अंगावर तापलेले सुवर्णाभूषण, आणि काळ्या मेघासारखा तो दिसू लागला. रात्री संचार करणारा, दहा डोके व वीस हात असलेला रावण, त्याने तपस्व्याचे वेष टाकून आपले खरे राक्षसी रूप प्रकट केले. तो रक्तवर्णी वस्त्र परिधान करून, मैथिली—स्त्रियांमध्ये रत्नासारखी—कडे पाहू लागला. रावणाने त्या काळ्या केसांच्या, तेजस्वी सूर्याप्रमाणे झळाळणाऱ्या, सुंदर वस्त्र व अलंकारांनी सजलेल्या मैथिलीला असे म्हटले, "तीनही लोकांत प्रसिद्ध असा पती हवा असेल, तर माझ्या आश्रयाला ये. मी तुझ्यासाठी योग्य पती आहे. मला स्वीकार, मी तुझा नेहमीच सन्मान करीन, तुझ्यावर कधीही अन्याय करणार नाही. आपला मानवी मोह सोड, आपले हृदय माझ्याकडे वळव. रामाला विसर, जो राज्यहीन, अपयशी आणि अल्पायुषी आहे." अशा प्रकारे रावणाने आपली दुष्ट इच्छा, सामर्थ्य, वंश आणि वैभव सांगत सीतेला भीती दाखवली आणि आपल्या बाजूने वळविण्याचा प्रयत्न केला; परंतु सीतेने निर्भयपणे आणि ताठरपणे त्याला उत्तर दिले.