कैकेयीने माझ्या सासऱ्याला, म्हणजेच राजा दशरथांना, "रामाचा अभिषेक झाला तर माझं आयुष्यच संपेल," असं ठामपणे सांगितलं. तिने कधीही धन, संपत्ती किंवा इतर काही मागितलं नाही, किंवा आणखी काही मागण्या केल्या नाहीत. त्या वेळी माझे पती, तेजस्वी राम, पंचवीस वर्षांचे होते. माझ्या जन्माला अठरा वर्षे झाली होती; जगात मी राम म्हणून ओळखला जातो—सत्यप्रिय, सदाचारी आणि निर्मळ. माझे वडील, राजा दशरथ, विशाल नेत्रांचे, बलशाली भुजांचे आणि सर्व प्राण्यांच्या कल्याणासाठी सदैव तत्पर असणारे आहेत; त्यांना कामाची आस होती. कैकेयीच्या मनातील इच्छा पूर्ण करण्यासाठी, माझ्या वडिलांनी मला—रामाला—अभिषेकासाठी समोर असतानाही, राजा बनवले नाही. कैकेयीने तत्काळ माझ्या पतीला सांगितले, "हे राघव, तुझ्या वडिलांनी माझ्या वतीने तुला जे सांगितलं आहे, ते ऐक." "हे निर्विघ्न राज्य भरताला द्यावं, आणि तू नऊ आणि पाच वर्षे म्हणजेच चौदा वर्षे वनात जाऊन राहावं." "ककुत्स्थ वंशज, वनात जा आणि तुझ्या वडिलांना असत्यापासून मुक्त कर." रामाने निर्भयपणे कैकेयीला उत्तर दिलं, "तसं होईल." त्या शब्दांचा ऐकून, माझ्या पतीने—जो नेहमी देतो पण कधीच घेत नाही, जो नेहमी सत्य बोलतो, कधीच असत्य बोलत नाही—तसेच केले. हे ब्राह्मणश्रेष्ठ, रामाचा हा परम व्रत आहे. माझा भाऊ, दुसऱ्या मातेकडून जन्मलेला, त्याचं नाव लक्ष्मण आहे, जो पराक्रमी आहे. लक्ष्मण, पुरुषांमध्ये सिंहासारखा, रामाचा सखा आणि रणात शत्रूंचा संहार करणारा आहे; तो ब्रह्मचर्यपालक, व्रतधारी भाऊ लक्ष्मण माझ्यासोबत आहे. धनुष्य हातात घेऊन, तो रामासोबत आणि माझ्यासोबत वनात आला; आम्ही दोघेही जटा बांधून, तपस्व्यांच्या वेशात माझ्यासोबत निघालो. धर्मनिष्ठ आणि व्रतस्थ राहून, राम दंडकारण्यात प्रवेशला; अशाप्रकारे आम्ही तिघे, कैकेयीमुळे, राज्याबाहेर पडलो. हे ब्राह्मणश्रेष्ठ, आम्ही तिघे या घनदाट अरण्यात उत्साहाने वावरतो; तुम्ही इच्छित असाल तर येथे थोडा वेळ विसावा घ्या. माझे पती लवकरच परततील, विपुल वन्य अन्न घेऊन—मृग, गोधा, आणि रानडुक्कर यांचा शिकार करून भरपूर मांस घेऊन येतील. कृपया, मला तुमचं नाव, कुळ, आणि वंश सांगा; आणि हे ब्राह्मण, तुम्ही या दंडकारण्यात एकटे का फिरता, हेही सांगा. सीता, रामाची पत्नी, असे बोलत असताना, राक्षसांचा पराक्रमी अधिपती रावण तिला कठोर शब्दांत उत्तर देतो. "मी तोच रावण आहे, ज्याच्यामुळे देव, असुर आणि माणसे—सर्व जग भयभीत झाले आहे, हे सीते, मी राक्षसांचा स्वामी आहे. तुला पाहून, गुणहीन नसलेल्या, सुवर्णवर्णी, रेशमी वस्त्र परिधान केलेल्या तुला पाहून, मला माझ्या स्वतःच्या पत्नींत आनंद वाटत नाही. मी जिथून-तिथून अनेक उत्तम स्त्रिया आणल्या आहेत, पण तुझं कल्याण होवो—तू माझी मुख्य राणी हो. लंका हे माझं महान नगर आहे, सागराच्या मध्यभागी, समुद्राने वेढलेलं आणि पर्वतावर वसलेलं. तिथे, हे सीते, तू माझ्यासोबत वनात विहार करशील, आणि या वनवासाची आठवणही तुला येणार नाही, हे सुंदरि. पाच हजार दासी, सर्व अलंकारांनी सुशोभित, तुझी सेवा करतील, सीते, जर तू माझी पत्नी झालीस तर. पण रावणाने असे बोलल्यावर, जनकनंदिनी सीता, निर्दोष रूपाची, रागावली आणि त्या राक्षसाकडे दुर्लक्ष करून उत्तर दिलं. "मी रामाची पतिव्रता आहे, जो स्थिर पर्वतासारखा अढळ आहे, महेंद्रासारखा तेजस्वी आणि अथांग समुद्रासारखा गूढ आहे. मी त्या रामाची पतिव्रता आहे, ज्याच्याकडे सर्व शुभ लक्षणे आहेत, ज्याचं रूप वटवृक्षासारखं आहे, जो सत्यनिष्ठ आणि कुलीन आहे. मी त्या रामाची पतिव्रता आहे, ज्याच्या भुजा बलशाली आहेत, छाती विशाल आहे, सिंहासारखा चालतो, पुरुषांमध्ये सिंह आहे, आणि सिंहासारखं त्याचं रूप आहे. मी त्या रामाची पतिव्रता आहे, ज्याचं मुख पूर्ण चंद्रासारखं आहे, जो राजकुमार आहे, इंद्रियांवर विजय मिळवलेला आहे, ज्याचं कीर्तिमान सर्वदूर पसरलेलं आहे, आणि ज्याच्या भुजा सामर्थ्यशाली आहेत. तू तर जणू कोल्हा आहेस, सिंहिणीला मिळवण्याची इच्छा करणारा—ती तुझ्यासाठी अशक्य आहे; तू मला स्पर्श करू शकत नाहीस, जसं कोणी सूर्यकिरणांना पकडू शकत नाही. हे मूर्ख राक्षसा, तू राघवाच्या प्रिय पत्नीला मिळवण्याची इच्छा धरली आहेस, म्हणजेच तू नक्कीच सोन्याची झाडं पाहिली असतील! तू भुकेल्या सिंहाच्या तोंडातून दात काढण्याचा प्रयत्न करतोस, किंवा विषारी सापाच्या जबड्यात हात घालण्याचा प्रयत्न करतोस. तू मंदर पर्वत हाताने उचलू पाहतोस, किंवा घातक विष पिऊनही काहीही न होण्याची आशा करतोस. तू डोळ्याला सुईने घासतोस, किंवा धारदार वस्त्राने तलवार चाटतोस, कारण तू राघवाच्या प्रिय पत्नीला मिळवू पाहतोस. तू गळ्यात दगड बांधून समुद्र पार करण्याचा प्रयत्न करतोस, किंवा सूर्य-चंद्राला हाताने पकडू पाहतोस. रामाच्या प्रिय पत्नीला स्पर्श करण्याची इच्छा बाळगणारा, तू अग्नीला वस्त्राने पकडण्याचा प्रयत्न करतोस. रामाच्या सद्गुणी पत्नीला मिळवू पाहणारा, तू लोखंडाच्या भाल्यांच्या टोकावर चालण्याची आकांक्षा धरतोस, कारण तू रामासारख्या पतीची पत्नी मिळवू पाहतोस. वनातील सिंह आणि कोल्ह्याच्या मध्ये, नदी आणि समुद्राच्या मध्ये, उत्तम मद्य आणि सामान्य दारूच्या मध्ये जेवढं अंतर आहे, तेवढंच अंतर दशरथपुत्र राम आणि तुझ्यात आहे. सोनं, शिसं आणि लोखंड, चंदन, पाणी आणि चिखल, तसेच जंगलातील हत्ती आणि गाढव यांच्या मध्ये जसं अंतर आहे, तसंच अंतर दशरथपुत्र राम आणि तुझ्यात आहे. राम, जो हजार डोळ्यांच्या इंद्रासारखा तेजस्वी आहे, धनुष्यबाण हातात घेऊन उभा असताना, जरी मी तुझ्याकडून दूर नेली गेले तरी, मी कधीही वृद्ध होणार नाही—जसं तुपावर माशी पडली तरी ते तुप काहीच कमी होत नाही. अशा पवित्र भावनेने, सीतेने त्या रात्रविहार करणाऱ्या दुष्ट राक्षसाला हे शब्द सांगितले. पण तिच्या अंगात कंप आला, आणि ती वाऱ्याने हलणाऱ्या केळीच्या झाडासारखी व्याकुळ झाली.