एकदा, वैदेही सीता दंडकारण्यात होती, आणि रावण तिला अपहरण करण्याचा विचार करत होता. तो एका संन्याशाच्या वेशात येऊन सीता समोर उभा राहिला आणि तिची परीक्षा घेतली. रावणाने आपली ओळख लपवून, भिक्षुकाच्या स्वरूपात सीताला प्रश्न विचारले. सीता मनात विचार करू लागली, "जर या ब्राह्मण पाहुण्याचे योग्य स्वागत केले नाही, तर तो मला शाप देईल." थोडा वेळ विचार करून, सीता म्हणाली, "मी मिथिलाचे महान राजा जनक यांची कन्या आहे; माझे नाव सीता आहे. तुम्हाला शुभेच्छा. मी रामाची प्रिय पत्नी आहे." ती पुढे सांगू लागली, "मी इक्ष्वाकूंच्या राजवाड्यात बारा वर्षे मानवी सुखांचा अनुभव घेतला, सर्व इच्छांची पूर्तता झाली. तेराव्या वर्षी, राजा आणि त्याचे मंत्री यांनी रामाचे राज्याभिषेक करण्याचा निर्णय घेतला. राघवाच्या राज्याभिषेकाची तयारी चालू असताना, माझ्या सासूने—कैकयीने—राजाकडे वर मागितला." "कैकयीने माझ्या सासऱ्याचा विश्वास जिंकून, माझ्या पतीला वनवास आणि भरताचा राज्याभिषेक मिळवून दिला. तिने राजाकडे दोन वर मागितले: 'मी न खाईन, न झोपीन, न पाणी पिईन, कधीच.' ती म्हणाली, 'रामाचे राज्याभिषेक झाला, तर माझे आयुष्य संपेल.' तिने धन, संपत्ती किंवा इतर कोणतेही वर मागितले नाही; माझा पती, तेजस्वी राम, तेव्हा पंचवीस वर्षांचा होता." "माझ्या जन्माला अठरा वर्षे झाली आहेत; जगात मी राम म्हणून ओळखला जातो—सत्यवादी, सदाचारी आणि शुद्ध. माझ्या पित्याचे नाव दशरथ आहे, तो सर्व प्राण्यांच्या कल्याणासाठी समर्पित, मोठ्या इच्छांचा राजा आहे." "कैकयीच्या इच्छेची पूर्तता करण्यासाठी माझ्या पित्याने मला राज्याभिषेक केला नाही, जरी मी त्याच्या समोर राज्याभिषेकासाठी आलो होतो. कैकयीने झटपट माझ्या पतीला सांगितले, 'हे राघव, तुझ्या पित्याच्या आज्ञेप्रमाणे ऐक.'" "'हे राज्य भरताला दिले जावे, आणि तू नऊ आणि पाच वर्षे म्हणजे चौदा वर्षे वनात राहावे.' 'वनात जा, ककुत्स्थ कुलातल्या, आणि तुझ्या पित्याला असत्यापासून मुक्त कर.' रामाने निर्भयपणे उत्तर दिले, 'जसे आज्ञा.'" "माझ्या पतीने त्या शब्दांचे पालन केले; तो नेहमी देतो, कधीच स्वीकारत नाही, सत्य बोलतो, कधीच असत्य नाही. हे ब्राह्मण, हे रामाचे सर्वोच्च व्रत आहे; त्याचा भाऊ, दुसऱ्या आईचा पुत्र, लक्ष्मण नावाचा, शूर आहे." "लक्ष्मण, पुरुषांमध्ये वाघासारखा, रामाचा साथीदार आणि युद्धात शत्रूंचा नाश करणारा आहे; लक्ष्मण ब्रह्मचर्याचे पालन करणारा, व्रतात दृढ आहे. धनुष्य घेऊन, तो रामासोबत, माझ्यासह, वनात निघाला; आम्ही तिघेही जटाधारी, तपस्वी वेशात, वनात आलो." "सतत धर्मात आणि व्रतात स्थिर राहून, आम्ही दंडकारण्यात प्रवेश केला; आम्ही तिघे कैकयीमुळे राज्यातून बाहेर पडलो. हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, आम्ही उत्साहाने या घनदाट वनात फिरतो; तुम्ही इथे थोडा वेळ विश्रांती घ्या, हवे असेल तर." "माझा पती वनात शिकार करून, मुंगूस, हरण, आणि रानडुक्कर मारून, भरपूर मांस घेऊन परत येईल. म्हणून, खरे सांगावे—तुमचे नाव, वंश, आणि कुळ काय आहे? आणि, हे ब्राह्मण, तुम्ही या दंडकारण्यात एकटे का फिरता?" सीता, रामाची पत्नी, असे बोलत असताना, राक्षसांचा पराक्रमी राजा रावण तिला कठोर उत्तर देऊ लागला. "मी तोच रावण आहे, ज्यामुळे देव, असुर, आणि मानव सर्व जग भयभीत झाले आहेत, हे सीते, राक्षसांचा स्वामी." "तुला पाहून, सुवर्णवर्णाची, रेशमी वस्त्रातली, मी माझ्या पत्नींत आनंद मिळत नाही. मी जगभरून अनेक उत्तम स्त्रिया आणल्या आहेत; तू माझी मुख्य राणी हो." "माझ्या महान नगरीचे नाव लंका आहे, ती समुद्राच्या मध्यभागी, पर्वतावर वसलेली, समुद्राने वेढलेली आहे. तिथे, हे सीते, तू माझ्यासोबत वनात फिरशील, आणि या वनवासाची तुझी आठवणही येणार नाही, हे सुंदर स्त्री." "पाच हजार दासी, सर्व अलंकारांनी सजलेल्या, तुझ्या सेवेत राहतील, सीते, जर तू माझी पत्नी झालीस." रावणाने असे बोलताच, जनककन्या सीता, दोषरहित, राक्षसाला तिरस्काराने उत्तर देत संतप्त झाली. "मी रामाशी निष्ठावान आहे; जो पर्वतासारखा अचल, महेंद्रासारखा भव्य, आणि महासागरासारखा गूढ आहे." "मी रामाशी निष्ठावान आहे; ज्याच्याकडे सर्व शुभ चिन्हे आहेत, ज्याचा आकार वटवृक्षासारखा आहे, जो सत्यात स्थिर आणि महान आहे." "मी रामाशी निष्ठावान आहे; ज्याचे हात बलवान, छाती रुंद, चाल सिंहासारखी, पुरुषांमध्ये सिंहासारखा, आणि स्वरूपही सिंहासारखे आहे." "मी रामाशी निष्ठावान आहे; ज्याचे मुख पूर्ण चंद्रासारखे, राजवंशाचा वंशज, इंद्रियांवर नियंत्रण ठेवणारा, कीर्ती सर्वत्र पसरलेली, आणि हात शक्तिशाली आहेत." "तू एक कोल्हा आहेस, सिंहिणीला इच्छित आहेस—हे अशक्य आहे; तू मला स्पर्श करू शकत नाहीस, जसे सूर्याची किरणे पकडता येत नाहीत." "तू नक्कीच अनेक सुवर्णवृक्ष पाहिल्यास, हे मूर्ख, कारण तू राघवाची प्रिय पत्नी इच्छित आहेस, हे राक्षसा." "तू भुकेल्या सिंहाच्या तोंडातून दात काढण्याचा प्रयत्न करतोस, किंवा हरणाचा शत्रू असलेल्या सिंहाचे जबडे पकडण्याचा, किंवा विषारी सर्पाचे जबडे पकडण्याचा." "तू मंदार पर्वत हाताने उचलण्याचा प्रयत्न करतोस, किंवा विष पिऊन जिवंत राहण्याचा." सीतेने रावणाचा तिरस्कार केला, आणि तिच्या निष्ठेची, रामाच्या गुणांची, आणि रावणाच्या मूर्खपणाची स्पष्टपणे जाणीव करून दिली.