रामाच्या उजव्या हाताचा उल्लेख केला जातो—तो वेगवान, अजिंक्य, विजयी, धीर, बुद्धिमान आणि शक्तिशाली आहे; रामाच्या शरीराबाहेर असणारा त्याचा जीवच जणू. रामाची पत्नी, मोठ्या डोळ्यांची, पूर्ण चंद्रासारख्या मुखाची, नेहमी आपल्या पतीच्या कल्याणात रमणारी, त्याच्या सुखात आनंदी असते. तिचे केस सुंदर, नाक नाजूक, शरीर सडपातळ आणि ती प्रसिद्ध आहे; या वनात ती जणू एखादी देवी किंवा दुसरी श्रीच भासते. विदेहकन्या सीता, सुवर्णासारखी तेजस्वी, सुंदर, लाल आणि उठावदार नखांची, सडपातळ कंबर असलेली, तिचा रूप अतिशय राजस आहे. पृथ्वीवर मी कधीच अशी सुंदर स्त्री पाहिली नाही—ना देवी, ना गंधर्वी, ना यक्षी, ना किन्नरी. ज्याची पत्नी सीता आहे, जी आनंदाने त्याला आलिंगन देते, तो सर्व प्राण्यांमध्ये इंद्रालाही सुखात मागे टाकेल. ती सद्गुणी, रूपवान आणि पृथ्वीवर अद्वितीय सौंदर्याची आहे; ती तुझ्यासाठी योग्य पत्नी ठरेल, आणि तू तिच्यासाठी सर्वोत्तम पती ठशील. तिच्या रुंद कंबरेसह, उंच आणि भरगच्च उरोज, सुंदर मुख असलेल्या सीतालाच मी तुझ्यासाठी पत्नी म्हणून आणण्याचा निर्धार केला आहे. लक्ष्मणाने मला निर्दयपणे विकृत केले, त्याचे हात बलवान आहेत; पण आता, वैदेहीला पाहताना, जिने पूर्ण चंद्रासारखे मुख आहे—तुला तिच्याशी विवाहाची इच्छा झाली, तर कामदेवाचे बाण तुला भेदतील; विजयासाठी तुझा उजवा पाय इथे लवकर उचल. राक्षसाधिपती, जर माझे शब्द तुला प्रिय वाटले, तर माझा सल्ला ताबडतोब अमलात आणावा. त्यांची कमजोरी ओळखून, तू कार्य आरंभ कर; सीता, निर्दोष रूपाची, तुझी पत्नी व्हावी, हे योग्य आहे. जनस्थानात तैनात असलेल्या रात्रीच्या राक्षसांना रामाच्या सरळ बाणांनी मारले गेले, आणि खर व दूषण यांचा वध झाला हे ऐकून, आता तुला तुझे कार्य करावे लागेल. पंचतीसवा अध्याय आता ऐका. शूर्पणखाच्या शब्दांनी रावणाचे अंगावर शहारे आले; त्याने आपल्या मंत्र्यांशी सल्ला केला, सर्व गोष्टी समजून घेतल्या, आणि निर्णय घेतला. त्याने योग्य माहिती मिळवली, शक्ती, कमजोरी, दोष, गुण विचारले. हे कार्य करणे आवश्यक आहे असा निर्धार करून, तो ठाम मनाने भव्य रथशाळेत गेला. राक्षसांचा स्वामी छुप्या रीतीने रथशाळेत गेला, आणि सारथ्याला आज्ञा दिली, "रथ जोड." तत्पर आणि कुशल सारथ्याने आपल्या स्वामीचा आवडता, उत्कृष्ट रथ झटपट जोडला. रावण स्वेच्छेने चालणाऱ्या, सोन्या-रत्नांनी सजलेल्या, घोड्यांना राक्षसासारखी चेहरे असलेल्या, सुवर्ण अलंकारांनी शोभित रथावर चढला. वादळासारखा गर्जना करत, कुबेराचा भाऊ, राक्षसांचा तेजस्वी स्वामी, नद्या आणि वनांचे अधिपती बनून निघाला. दहा डोके, पांढरी चामर आणि छत्र, गुळगुळीत बेरिलसारखा चमकणारा, उष्ण सोन्याच्या अलंकारांनी शोभित रावण, दहा डोके, वीस हात, दिव्य रूप, देवांचा शत्रू, ऋषींचा वधकर्ता, दहा शिखरांच्या पर्वतासारखा भासतो. स्वेच्छेने चालणाऱ्या रथात बसून, राक्षसांचा स्वामी आकाशात वीजेने चमकणाऱ्या मेघासारखा दिसत होता. पर्वत, समुद्र, किनारे पाहत, त्याने विविध फुलांनी व फळांनी आच्छादित हजारो वृक्ष पाहिले. सर्वत्र शीतल, शुभ जलाच्या कमळ तलावांनी सजलेले, मोठ्या यज्ञवेदी असलेल्या आश्रमांनी भरलेले प्रदेश त्याने पाहिले. केळीच्या बागा, नारळाच्या झाडांनी उजळलेले, साल, ताल, तमाळ आणि इतर फुललेल्या वृक्षांनी शोभित वन त्याने पाहिले. अत्यंत संयमित आहार असलेल्या महान ऋषींनी, हजारो नाग, सुपर्ण, गंधर्व, आणि किन्नरांनी शोभित प्रदेश त्याने पाहिला. कामावर विजय मिळवलेल्या सिद्ध, चारण, आज, वैखानस, माष, वालखिल्य, आणि मरीचिपांनी भरलेले प्रदेश त्याने पाहिले. दिव्य अलंकार आणि हारांनी शोभित, अप्सरांचा हजारो समूह, खेळ आणि विधीमध्ये कुशल, दिव्य सौंदर्याने उजळलेले होते. देवांच्या तेजस्वी पत्नी त्याला सेवा करत होत्या; देव आणि असुरांचे समूह, अमृताचा आस्वाद घेत, त्या प्रदेशात वावरत होते. हंस, बगळे, जलपक्षी, सरस पक्ष्यांनी आनंदित, गुळगुळीत बेरिल दगड, समुद्राचा तेजस्वी प्रकाश, हे सर्व त्याने पाहिले. सर्वत्र विशाल, शुभ्र, दिव्य हारांनी सजलेले आकाशातील महाल, संगीत आणि गाण्याने गुंजत होते. कुबेराचा भाऊ गंधर्व आणि अप्सरांना पाहतो, जे स्वेच्छेने वावरत होते, तपाने जग जिंकले होते. हजारो संधलवूडच्या झाडांच्या सुगंधी मुळांनी भरलेले, नाकाला आनंद देणारे सौम्य वन त्याने पाहिले. सर्वोत्तम अगरू, तक्कोल, जाती आणि इतर सुगंधी फळझाडांच्या वनांचे निरीक्षण केले. तमाळाच्या फुलांचे गुंठे, मारीचाच्या झाडांची दाटी, आणि नदीकिनारी वाळत असलेले मोत्यांचे गुंठे त्याने पाहिले. उत्कृष्ट पर्वत, प्रवाळाचे ढीग, सोन्या-चांदीच्या शिखरांचे दर्शन झाले. मोहक, स्वच्छ झरे, आश्चर्यकारक प्रदेश, धन-धान्याने समृद्ध, आणि अत्यंत सुंदर स्त्रियांनी भरलेले प्रदेश त्याने पाहिले. हत्ती, घोडे, रथांनी गजबजलेल्या नगरे, सर्वत्र समतल, हिरवे, सौम्य वाऱ्यांमध्ये न्हालेल्या भूमीचे निरीक्षण त्याने केले. असा हा रावण, शूर्पणखाच्या सांगण्यावरून, सीतेच्या रूपाचे वर्णन ऐकून, तिच्या प्राप्तीसाठी निर्धाराने मार्गस्थ झाला—संपूर्ण प्रदेशाचे सौंदर्य, विविध वन, जल, पर्वत, आणि दिव्य प्राणी, अप्सरा, ऋषी, देव यांच्या उपस्थितीने उजळलेल्या भूमीचे निरीक्षण करत पुढे निघाला.