रामाने आपल्या धनुष्यावरून बाणांची धार सोडली, जणू काही पावसाने भिजलेल्या नगाऱ्याचा आवाज निर्माण करणारे मेघच आकाशात गर्जत आहेत. त्या वेळी त्रिशिरा हा राक्षस रामाच्या दिशेने झेपावला तेव्हा रामाने धनुष्य सज्ज केले आणि धारदार बाणांनी त्याचे स्वागत केले. राम आणि त्रिशिरा या दोघांमध्ये सिंह आणि हत्तीच्या संघर्षासारखी भीषण झुंज सुरु झाली. त्रिशिराने आपल्या धनुष्याने तीन बाण रामाच्या कपाळावर सोडले. त्या बाणांनी जखमी झाल्यावर राम रागाने थरथरत म्हणाला, "वा! या पराक्रमी राक्षसाची किती मोठी ताकद! त्याच्या बाणांनी माझ्या कपाळावर जणू फुलांनी आघात केल्यासारखे वाटले." मग रामाने संतापून आपले धनुष्य उचलले आणि जणू काही विषारी सापच सोडत आहे, असे प्रखर बाण त्रिशिरावर सोडले. रामाने चौदा बाणांनी त्रिशिराच्या छातीवर प्रहार केला आणि आणखी चार धारदार बाणांनी त्याच्या घोड्यांना घायाळ केले. त्या बलवान रामाने त्रिशिराच्या सर्व घोड्यांना जमिनीवर पाडले आणि आठ बाणांनी त्याचा सारथीसुद्धा रथातच कोसळला. मग रामाने एका बाणाने त्रिशिराच्या उंचावलेल्या पताकेला खाली पाडले. त्रिशिरा आपला नष्ट झालेला रथ सोडून खाली उडी मारताच, रामाने त्याच्या हृदयात बाण घुसवले आणि त्याला भान हरपून टाकले. त्यानंतर रामाने आणखी बाणांनी त्या राक्षसावर प्रहार करून त्याला छिन्नविछिन्न केले. रामाने तीन वेगवान बाणांनी त्रिशिराच्या तीनही मस्तकांना खाली पाडले. धूर आणि रक्ताने भरलेला, रामाच्या बाणांनी छळलेला तो निशाचर रणभूमीत कोसळला. हे पाहून बाकीचे सर्व राक्षस भयभीत झाले आणि ते खराच्या दिशेने पळाले, जणू वाघाच्या भीतीने हरणांचे कळपच पळत असावेत. हे पाहून खरा संतापला आणि त्या पळणाऱ्या राक्षसांना परत बोलावून, तो जलदपणे रामाच्या दिशेने झेपावला, जणू राहूने चंद्रावर झडप घातल्यासारखा. आता वाल्मीकी रामायणाच्या सुंदर अरण्यकांडातील अठ्ठाविसावे सर्ग ऐका. दूषण आणि त्रिशिरा रणांगणात मारले गेलेले पाहून खरासुद्धा रामाच्या पराक्रमाने भयभीत झाला. त्याने पाहिले की, त्याची विशाल आणि बलशाली राक्षससेना रामाने एकट्याने नष्ट केली आहे. आपली सेना जवळजवळ नष्ट झालेली पाहून खरा निराश झाला आणि तो रामावर झेपावला, जसे नमुचीने इंद्रावर झडप घातली होती. खराने आपले बलशाली धनुष्य ताणले आणि रक्तपिपासू, काटेरी बाण रामावर सोडले, जणू संतप्त नागच रामावर झेपावले आहेत. तो आपली धनुष्यधार सातत्याने हलवत, शस्त्रविद्येचे कौशल्य दाखवत, रथातून रणभूमीतून फिरत बाणांचा वर्षाव करत होता. त्या महाबली रथीने सर्व दिशांना बाणांनी भरून टाकले. हे पाहून रामाने आपले महान धनुष्य उचलले. रामाने अग्निच्या ज्वाळांसारखे, सहन न होणारे बाण सोडले आणि आकाश जणू पावसाच्या ढगांनी व्यापल्यासारखे, रिकामेच राहिले नाही. त्या वेळी खराने आणि रामाने सोडलेल्या धारदार बाणांनी आकाश पूर्णपणे व्यापले, जणू कुठेही मोकळी जागा उरली नाही. बाणांच्या गर्दीने सूर्यही लपला आणि दोन्ही वीर एकमेकांच्या संहारासाठी भीषण युद्ध करू लागले. खराने नलिका, नराच आणि विकर्णी अशा तीक्ष्ण बाणांनी रामावर प्रहार केला, जणू गजावर अंकुशाने प्रहार करावा. सर्व प्राणी त्या राक्षसाकडे पाहू लागले, जो रथावर उभा होता, धनुष्य हातात धारण करून, जणू मृत्यूच दोर घेऊन उभा आहे. खराने रामाकडे पाहिले, जो सर्व सेनांचा संहारक, पराक्रमी आणि धैर्यवान होता, आणि त्याला थकलेला समजला. पण रामाने खराकडे सिंहासारखा निर्धास्तपणे पाहिले, जणू सिंहाने लहान प्राण्याला भीती न बाळगावी तसे. मग खराचे तेजस्वी रथ सूर्याप्रमाणे चमकत रामाजवळ आला, जणू पतंग अग्निकडे झेपावतो. खराने आपल्या कौशल्याने, युद्धाच्या मध्यभागी रामाचे धनुष्य आणि बाण त्याच्या मूठीवरच कापून टाकले. मग रामाने सात प्रखर, वज्रासारखे बाण उचलले आणि संतापाने भरून, युद्धात खराच्या संवेदनशील अंगांवर प्रहार केला. खराने हजारो बाणांनी रामाला छळले आणि रणांगणात मोठ्याने गर्जना केली. त्या वेळी खराने सोडलेल्या बाणांनी रामाचे तेजस्वी, सूर्याप्रमाणे झळाळणारे कवच जमिनीवर पडले. राम संपूर्ण शरीरभर बाणांनी छिन्नविछिन्न झाला, रागाने तळपत, जणू धुररहित अग्निच भडकला आहे. मग शत्रूंचा संहार करणारा राम दुसरे महान धनुष्य सज्ज करू लागला, शत्रूच्या अंतासाठी ते ताणले आणि त्याचा गंभीर, गडगडणारा आवाज झाला. रामाने महर्षींनी दिलेले ते वैष्णव धनुष्य उचलले आणि खराच्या दिशेने पुढे गेला. रामाने संतापाने रणभूमीत खराची सुवर्णपताका बाणांनी कापली. ती सुंदर, सुवर्ण पताका तुकडे-तुकडे होऊन जमिनीवर पडली, जणू देवांच्या आज्ञेने सूर्यच पृथ्वीवर उतरला आहे. मग खराने संतापाने रामाच्या अंगावर चार बाण सोडले, त्याच्या हृदयावर नेमके प्रहार केले, जसे गजावर भाले मारावेत. खराच्या धनुष्याने सुटलेल्या असंख्य बाणांनी राम रक्ताने न्हालेला आणि अत्यंत संतप्त झाला. मग राम, धनुर्धरांत श्रेष्ठ, त्या परम युद्धात आपले धनुष्य उचलून सहा अचूक बाण सोडण्यासाठी सज्ज झाला.