रामाच्या बाणांनी, भाले, सुळ्या, तलवारी तुटल्या, जावली विखुरल्या, कुऱ्हाड्या जमिनीवर पडल्या— युद्धभूमीवर शिलांनी चुरडलेली, विविध अद्भुत बाणांनी झाकलेली, ती पृथ्वी भयानक आणि विशाल झाली; सर्वत्र शस्त्रांचे तुकडे विखुरलेले होते. हे दृश्य पाहून, राक्षसांचे मन भयाने भरून गेले; ते रामाच्या सामर्थ्यापुढे थरथरले आणि त्याच्याशी पुन्हा लढण्यास असमर्थ झाले. दुष्ट राक्षसांच्या सैन्यावर रामाने घातलेला प्रचंड संहार पाहून, दुषण हा बलवान सेनापती, आपल्या भयंकर आणि पराक्रमी योद्ध्यांना आदेश देतो. त्याने पाच हजार राक्षसांना, जे युद्धात कधीच मागे हटत नाहीत, रामावर हल्ला करण्यास सांगितले— भाले, सुळ्या, तलवारी, शिलांचा वर्षाव आणि झाडांसह त्यांनी रामावर आक्रमण केले. सर्व बाजूंनी बाणांचा अखंड वर्षाव रामावर झाला; झाडे आणि शिलांचा प्रचंड वर्षाव त्याच्यावर कोसळला. पण धर्मात्मा रामाने ती झडप तीक्ष्ण बाणांनी रोखली; तो स्थिर उभा राहिला, जणू काही डोळे बंद करून एखादा बलवान बैल उभा राहतो. राक्षसांचा संपूर्ण नाश पाहून रामाला तीव्र क्रोध आला; त्याचा राग जणू तेजाने प्रज्वलित झाला. त्याने दुषण आणि त्याच्या सैन्यावर सर्व बाजूंनी बाणांचा वर्षाव केला. दुषण, शत्रूंचा संहार करणारा सेनापती, बाणांनी रामाला रोखण्याचा प्रयत्न करतो; पण राम, अधिक संतप्त होऊन, धारदार बाणाने दुषणचा मोठा धनुष्य तडकतो, आणि चार बाणांनी त्याच्या रथातील चार घोड्यांना ठार मारतो. तीक्ष्ण बाणांनी रामाने घोडे मारले; चंद्राकार बाणाने रथवानाचा शिर छाटला; आणि तीन बाणांनी दुषणच्या छातीला भेदले. धनुष्य, रथ, घोडे, रथवान या सर्वांपासून वंचित झाल्यावर, दुषणने पर्वत शिखरासारखी, सोन्याच्या पट्ट्यांनी वेढलेली, देवांच्या सैन्यावर प्रहार करण्यासाठी वापरली जाणारी भयानक लोखंडी गदा उचलली. ती गदा धारदार लोखंडी काट्यांनी भरलेली, रक्त आणि चरबीने माखलेली, स्पर्शात वज्र आणि वीजेसारखी, शत्रूंच्या किल्ल्यांचा नाश करणारी होती. ती गदा उचलून, दुषण, रात्रभर भयंकर कृत्ये करणारा, रामावर झडप घालतो. दुषण झडप घेत असताना, रामाने दोन तीक्ष्ण बाणांनी त्याचे दोन्ही हात, अलंकारांनी सजलेले, छाटले. हात आणि गदा तुटल्यामुळे, मोठ्या शरीराचा दुषण रणभूमीत कोसळला, जणू इंद्राचा ध्वज त्याच्यासमोर पडला. दोन हात तुटल्यामुळे, तो महान राक्षस रणभूमीत पडला, जणू मोठ्या दातांचा हत्ती तुटल्यावर जमिनीवर कोसळतो. दुषण रणभूमीत मृत पडलेला पाहून, सर्व प्राणी "छान केले! छान केले!" म्हणत ककुत्स्थ रामाचा गौरव करू लागले. त्याच वेळी, राक्षस सैन्याचे तीन क्रोधित सेनापती, जणू मृत्यूच्या फासाने बांधलेले, एकत्रित होऊन रामावर झडप घेतात— महाकपाळ, स्थूलाक्ष, आणि पराक्रमी प्रमाथी. महाकपाळने मोठा भाला उचलला; स्थूलाक्षने पत्तिशा घेतला, प्रमाथीने युद्ध कुऱ्हाड घेतली. हे तिघे झडप घेत असताना, रामाने धारदार बाणांनी त्यांना सामोरे गेले. रामाने तीक्ष्ण बाणांनी जणू अनिष्ट पाहुण्यांना सामोरे जावे तसे त्यांना रोखले; रघूंचा आनंद महाकपाळचा शिर छाटतो. प्रमाथीला असंख्य बाणांनी भेदून, स्थूलाक्षच्या मोठ्या डोळ्यांना बाणांनी भरतो. ते सर्व पडले, जणू मोठ्या झाडाचे फांद्या छाटल्यावर ते जमिनीवर कोसळते; आणि क्षणात, संतप्त रामाने दुषणच्या पाच हजार अनुयायांचा संहार केला. त्या पाच हजार राक्षसांचा संहार करून, रामाने त्यांना यमाच्या निवासस्थानी पाठवले. दुषण आणि त्याच्या अनुयायांचा मृत्यू ऐकून, खराने संतप्त होऊन, आपल्या सैन्याच्या बलवान सेनापतींना आदेश दिला: "दुषण युद्धात मारला गेला आहे, त्याचे अनुयायीही संपले आहेत. मोठ्या सैन्यासह, रामावर हल्ला करा; सर्व प्रकारच्या शस्त्रांनी, सर्व राक्षसांनी त्याचा नाश करा!" अजेय करवीराक्ष, कठोर परुष, काळकर्मुक, हेममाली, महामाली, सर्पास्य, आणि रुधिराशन— या बारा महान पराक्रमी सेनापती, आपल्या सैन्यासह, उत्तम बाणांनी रामावर झडप घेतात. तेव्हा तेजस्वी रामाने अग्निसारखे, सोन्याने आणि हिरे-रत्नांनी सजलेले बाणांनी त्या सैन्याचा संहार केला. त्या बाणांचे पिस सोन्याचे होते; ते धुरकट ज्वालांसारखे झळकत, राक्षसांना जणू वज्रासारखे झाडे पडतात तसे घायाळ करतात. रामाने शंभर राक्षसांना शंभर बाणांनी, हजार राक्षसांना हजार बाणांनी रणभूमीत ठार केले. त्यांच्या कवचांचे आणि अलंकारांचे तुकडे झाले, धनुष्य तुटले, रात्रभर हिंडणारे राक्षस रक्ताने माखून जमिनीवर पडले. रणभूमीत मृत पडलेले, केस विस्कटलेले, रक्ताने न्हालेल्या राक्षसांनी पृथ्वी जणू यज्ञाच्या मोठ्या वेदीसारखी झाकली. त्या क्षणी, जंगल मृत राक्षसांनी भरले; ते अत्यंत भयानक झाले, नरकासारखे, मांस आणि रक्ताने माखलेले. रामाने एकटा, पायी लढत, चौदा हजार भयंकर कृत्ये करणाऱ्या राक्षसांचा संहार केला. त्या संपूर्ण सैन्यात फक्त खर हा बलवान रथी, त्रिशिरा राक्षस, आणि शत्रूंचा संहार करणारा रामच शिल्लक राहिला. बाकी सर्व, महान पराक्रमी, भयंकर आणि बलवान, रामाने— लक्ष्मणाचा मोठा भाऊ— रणभूमीत संहारले.