एकदा, रघुकुलाच्या राजा दशरथाने आपल्या प्रिय पुत्र रामाला एक महत्त्वपूर्ण कार्यासाठी पाठवण्याचा निर्णय घेतला. हे कार्य अत्यंत गंभीर होते, कारण मारीच आणि सुभाऊ या शक्तिशाली राक्षसांनी यज्ञात विघ्न आणले होते. राजा दशरथ, आपल्या मित्रांबरोबर लढाईसाठी जाण्याचा विचार करत होता, पण त्याला आपल्या पुत्राला हवे होते. राजा दशरथाने विचार केला की, "माझा पुत्र राम या राक्षसांबरोबर लढायला जाईल, कारण तो एक महान योद्धा आहे." याचवेळी, ऋषि कौशिक, ज्यांना विश्वामित्र म्हणूनही ओळखले जाते, राजा दशरथाच्या शब्दांनी क्रोधित झाले. त्यांना असे वाटले की राजा दशरथाने आपल्या वचनातून मागे हटले आहे. त्यांनी राजा दशरथाला सांगितले, "तुम्ही आपल्या वचनाला तिलांजली देत आहात, हे रघुकुलाच्या घराण्यासाठी शोभत नाही. तुम्ही धर्माचे पालन करणे आवश्यक आहे." राजा दशरथाच्या मनात एक गडद चिंता होती, पण विश्वामित्राच्या शब्दांनी त्याला धीर दिला. विश्वामित्राने राजा दशरथाला सांगितले की, "राम हा धर्माचे अवतार आहे, तो एक महान योद्धा आहे, आणि राक्षस त्याला काहीही करू शकणार नाहीत. त्याच्यावर माझे संरक्षण आहे." राजा दशरथाने त्यांच्या शब्दांचा आदर केला आणि रामाला पाठवण्यास सहमती दर्शवली. राजा दशरथाने राम आणि लक्ष्मणाला बोलावून त्यांना आशीर्वाद दिला. रामाला त्याच्या मातेसमवेत शुभ कार्यानंतर, राजा दशरथाने त्याला विश्वामित्राकडे सोपवले. जसेच राम, कमळासमान डोळे असलेला, विश्वामित्रासोबत निघाला, तसंच एक हलका, धुळीविरहित वारा वाहू लागला. आकाशात फुलांचा वर्षाव झाला, दिव्य ढोल वाजू लागले, आणि संपूर्ण वातावरण आनंदाने भरले. विश्वामित्र पुढे चालले, आणि त्यांच्यामागे राम, धनुष्य हातात धरून, लक्ष्मणासोबत निघाले. दोन्ही भाऊ, युवा आणि शक्तिशाली, त्यांच्या सौंदर्यात चमकत होते. त्यांची उपस्थिति संपूर्ण जगाला उजळून टाकत होती. सर्वांनी एकत्र येऊन दक्षिण किनाऱ्यावर सरयू नदीच्या काठावर पोहोचले. तिथे विश्वामित्राने रामाला सांगितले, "माझे पुत्र, जल घ्या, जेणेकरून वेळ वाया न घालवावा." त्यानंतर त्यांनी रामाला दोन मंत्रांचे ज्ञान दिले - 'बळ' आणि 'अतिबळ', जे रामाला थकवा, ताप, किंवा कोणत्याही प्रकारच्या संकटांपासून मुक्त ठेवतील. रामाने या मंत्रांचा स्वीकार केला, आणि त्याला हे जाणवले की त्याच्या सामर्थ्यात वाढ होईल. विश्वामित्राच्या मार्गदर्शनाने, राम आणि लक्ष्मणाने आपल्या साहसात पुढे जाण्याचा निर्धार केला, ज्यामुळे त्यांची कथा पुढे वाढणार होती.