लक्ष्मण, राघवाचा धाकटा भाऊ, अगस्ती ऋषींच्या आश्रमात प्रवेश करून, अगस्तीच्या शिष्याजवळ गेला आणि विनम्रपणे म्हणाला, “राजा दशरथ यांचा मोठा आणि पराक्रमी पुत्र राम, आपल्या पत्नी सीता सोबत, या ऋषीला भेटण्यासाठी आला आहे. मी लक्ष्मण, त्याचा धाकटा भाऊ, त्याच्या सेवेला सदैव तत्पर आणि अनुकूल आहे; हे तुमच्या कानावर आले असेलच. आम्ही वडिलांच्या आज्ञेने या घनदाट वनात आलो आहोत; आम्हा सर्वांना या पूज्य ऋषीला भेटायचे आहे, कृपया आमची आगमनाची बातमी त्यांना कळवा.” लक्ष्मणाचे शब्द ऐकून, त्या तपस्वी शिष्याने “तसेच होईल” असे सांगितले आणि अगस्ती ऋषींच्या अग्निकुंडाजवळ गेला. आत जाऊन, त्या कठोर तपस्येमुळे सहज विचलित न होणाऱ्या श्रेष्ठ ऋषीजवळ हात जोडून रामाच्या आगमनाची बातमी दिली. लक्ष्मणाने सांगितल्याप्रमाणे, अगस्तीच्या आदरणीय शिष्याने निवेदन केले, “हे दशरथाचे पुत्र राम आणि लक्ष्मण आहेत. ते त्यांच्या पत्नी सीता सोबत आश्रमात आले आहेत; शत्रूंचा नाश करणारे हे आपल्याला भेटण्यासाठी आणि सेवा करण्याची इच्छा घेऊन आले आहेत. येथे जे योग्य आहे, ते आपण आज्ञा द्यावी.” शिष्याच्या सांगण्यावरून ऋषीला राम आणि लक्ष्मण आले असल्याचे समजले. मग त्यांनी आदरणीय वैदेहीला सांगितले, “भाग्याने, राम आज मला भेटायला आला आहे, दीर्घ काळानंतर. मीही मनातून त्याच्या आगमनाची वाट पाहत होतो; आता राम, सन्मानित, आपल्या पत्नी आणि लक्ष्मणासह येथे यावा.” शिष्याने नम्रपणे, हात जोडून “तसेच होईल” असे उत्तर दिले आणि मग तत्परतेने बाहेर येऊन लक्ष्मणाला सांगितले, “राम कोण आहे? तो स्वतः ऋषीला भेटायला यावा.” मग लक्ष्मण, शिष्याबरोबर आश्रमात गेला आणि काकुत्स्थ राम आणि जनककन्या सीता यांना सादर केले. शिष्याने अगस्ती ऋषींची वाणी आदरपूर्वक सांगितली. त्यांनी प्रथा आणि योग्यतेनुसार त्यांचे स्वागत केले; मग राम, सीता आणि लक्ष्मण आश्रमात प्रवेशले. रामाने आश्रम पाहिला, शांत आणि हरणांनी भरलेला; तेथे ब्रह्माचे निवासस्थान आणि अग्नीचे स्थान पाहिले. विष्णू, महेंद्र, विवस्वत, सोम, भग आणि कुबेर यांची स्थानेही त्याने पाहिली. धात्र आणि विधात्र, वायू, आणि महान आत्मा वरुण यांचे स्थान, तसेच गायत्री, वसूंनीचे निवास, नागराज आणि गरुडाचे स्थान त्याने पाहिले. कार्तिकेय आणि धर्माचे निवासस्थानही त्याच्या नजरेस आले. मग, शिष्यांनी वेढलेल्या ऋषी स्वतः बाहेर आले. रामाने तेजस्वी ऋषीला येताना पाहिले आणि लक्ष्मणाला म्हणाला, “लक्ष्मण, पूज्य अगस्ती ऋषी येत आहेत; त्यांच्या उदारतेमुळे हे तपाचे खजिना आहे, हे मी ओळखतो.” असे म्हणत, रघुकुलातील राम, सूर्याप्रमाणे तेजस्वी असलेल्या अगस्ती ऋषींच्या पायांवर झुकला. आदर दाखवून, राम, सीता आणि लक्ष्मण हात जोडून उभे राहिले. काकुत्स्थ रामाचे स्वागत करून, त्यांना आसन आणि पाणी दिले; त्यांच्या कुशलतेची चौकशी करून, “कृपया बसावे,” असे सांगितले. वनवासाच्या नियमाप्रमाणे, अगस्ती ऋषींनी अग्नीत आहुती दिली, पाणी दिले आणि पाहुण्यांचा योग्य सन्मान करून, त्यांना भोजन दिले. मग, श्रेष्ठ धर्मज्ञ ऋषी प्रथम आसनावर बसले आणि हात जोडून बसलेल्या, धर्मात पारंगत रामाशी बोलले, “आहुती दिल्यावर आणि पाणी दिल्यावर पाहुण्याचा सन्मान करावा; अन्यथा, हे काकुत्स्थ, जर तपस्वी उलट वागतो, तर पुढील जन्मात तो खोट्या साक्षीदारासारखा स्वतःचे मांस खाईल. राजा, जो धर्मनिष्ठ आणि पराक्रमी आहे, तो सर्व लोकांचा स्वामी आहे; त्याचा सन्मान आणि आदर करावा, आणि तुम्ही प्रिय पाहुणे म्हणून येथे आले आहात.” अगस्ती ऋषींनी रामाचा आदर करून, त्याला हव्या त्या फळ, मूळ, फुलं आणि इतर अर्पण दिली. मग त्यांनी रामाला सांगितले, “हे दिव्य, महान धनुष्य, सोन्याने आणि हिरे-रत्नांनी सजलेले, हे विष्णूचे आहे; विश्वकर्म्याने हे तयार केले आहे, हे पुरुषसिंह. हे अपराजित बाण, सूर्याप्रमाणे तेजस्वी, ब्रह्माने दिले; हे दोन अक्षय बाणाच्या भांड्या महेंद्राने मला दिल्या. या भांड्यात अग्नीप्रमाणे तेजस्वी आणि धारदार बाण आहेत; आणि हे तलवार, सोन्याच्या म्यानात, सोन्याने सजलेले आहे. या धनुष्याने, हे राम, विष्णूने एकदा पराक्रमी राक्षसांचा युद्धात वध केला आणि देवांमध्ये तेजस्वी कीर्ती मिळवली. हे धनुष्य, दोन भांडी, बाण आणि तलवार विजयासाठी स्वीकारा, जसे इंद्र वज्र स्वीकारतो.” अगस्ती ऋषींनी हे सर्व दिव्य शस्त्र रामाला दिली आणि पुन्हा बोलले, “आता तू ऐक, हे राम, मी तुझ्यावर प्रसन्न आहे—तुला शुभ लाभ होवो. लक्ष्मण, मीही समाधानी आहे की तुम्ही सीता सोबत मला आदरपूर्वक भेटायला आला आहात. कदाचित तुम्ही प्रवासाने थकले असाल, किंवा जनककन्या सीता आपल्या घराची आठवण काढत असेल. ती अत्यंत नाजूक असली तरी, तिने कष्टामुळे कधीही मागे हटले नाही; पतीच्या प्रेमाने प्रेरित होऊन, ती या अनेक संकटांनी भरलेल्या वनात प्रवेशली आहे.” अशा प्रकारे, राम, लक्ष्मण आणि सीता यांचे अगस्ती ऋषींनी आदरपूर्वक स्वागत केले, त्यांना दिव्य शस्त्र दिली, आणि त्यांच्या तपस्वी आश्रमात, प्रेमाने आणि धर्माने यथायोग्य सत्कार केला.