गुहा, धनुष्य, बाण आणि तलवाराने सज्ज, आपल्या हजार कुटुंबीयांसह येथे ककुत्स्थाचा शोध घेण्यासाठी पुढे आला. स्वतः भरत, मंत्री, नागरिक, वृद्ध आणि द्विज यांच्या सोबत, पायी चालत पूर्ण जंगल पार करण्याचा निर्धार करतो. "जोपर्यंत मला राम, बलवान लक्ष्मण किंवा अत्यंत सौभाग्यशाली वैदेही दिसत नाही, तोपर्यंत मला मनःशांती मिळणार नाही," असे भरत म्हणतो. "जोपर्यंत मी माझ्या भावाचा चेहरा, चंद्रासारखा तेजस्वी आणि कमलाच्या पंखासारख्या डोळ्यांचा, पाहत नाही, तोपर्यंत मला शांतता मिळणार नाही. जोपर्यंत मी माझ्या भावाचे राजचिन्हांनी अंकित पाय माझ्या डोक्यावर ठेवत नाही, तोपर्यंत मला समाधान मिळणार नाही. जोपर्यंत तो, राज्याचा अधिकारी, आपल्या पूर्वजांच्या राजसिंहासनावर बसून अभिषेकाच्या पवित्र जलाने अभिषिक्त होत नाही, तोपर्यंत मला शांती मिळणार नाही." भरत पुढे म्हणतो, "सौमित्र म्हणजेच लक्ष्मण खरोखरच धन्य आहे, कारण तो रामाचे तेजस्वी, कमलासारखे डोळे असलेले चेहरा पाहतो, जो चंद्रासारखा शुद्ध आहे. जनककन्या वैदेहीही भाग्यवान आहे, जी आपल्या पतीसोबत समुद्राने वेढलेल्या पृथ्वीवर फिरते. हा चित्रकूट पर्वत, पर्वतांचा राजा, धन्य आहे, कारण ककुत्स्थ येथे कुबेरासारखा नंदनवनात वास करतो. हे भयानक जंगल, जंगली प्राण्यांनी भरलेले, आपला हेतू पूर्ण केले आहे, कारण महान योद्धा राम येथे राहतो." अशा भावनेने भरत, पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ आणि बलवान, पायी चालत मोठ्या जंगलात प्रवेश करतो. तो उत्तम वक्ता, पर्वताच्या उतारावर वाढलेल्या झाडांच्या समूहातून, त्यांच्या फुललेल्या शिखरांतून मार्गक्रमण करतो. त्याच्या जवळीकामुळे, तेथे वाढलेल्या मूळांचा पुन्हा शोध घेतला जात नाही. भरत आणि त्याचे सहकारी, 'राम येथे आहे' असे जाणून, जणू पाण्याच्या दूर किनाऱ्यावर पोहोचल्यासारखे, आश्चर्यचकित होतात. मग, चित्रकूट पर्वतावर, रामाच्या आश्रमाची माहिती मिळाल्यावर, जे पवित्र आणि साधूंनी वसलेले आहे, महान आत्मा भरत, गुहासह, सैन्याची व्यवस्था करून, त्वरित तिथे जातो. आयोध्या कांडाच्या महिमामय रामायणातील वंशपरंपरागत आणि प्राचीन ९८व्या सर्गाचा येथे समाप्ती होतो. सैन्य स्थिर झाल्यावर, भरत, उत्सुक, आपल्या भावाला पाहण्यासाठी शत्रुघ्नला मार्ग दाखवत पुढे जातो. तो वसिष्ठ ऋषींना संदेश पाठवतो, "माझ्या आईला लवकर आणा," आणि आपल्या वृद्धांप्रती श्रद्धा ठेवून पुढे धावतो. सुमंत्रही शत्रुघ्नच्या मागे चालतो, कारण भरत आणि सुमंत्र दोघेही रामाला पाहण्यासाठी आतुर आहेत. भरत जात असताना, त्याला आपल्या भावाचा पर्णकुटी आणि साधूंनी वसलेल्या आश्रमांचे दर्शन होते. त्या कुटीसमोर, त्याने फाटलेली लाकूड आणि फुलांचे ढीग पाहिले. राम आणि लक्ष्मणाच्या आश्रमात, झाडांवर विखुरलेली कुशाची वस्त्रे पाहून, त्यांची उपस्थिती ओळखली. त्या जंगलात, तो हरण आणि रानगायांच्या कातड्यांचे मोठे ढीग, उबेसाठी केलेले, पाहतो. शक्तिशाली आणि तेजस्वी भरत, शत्रुघ्न आणि सर्व मंत्र्यांना आत्मविश्वासाने म्हणतो, "मला वाटते आपण भरद्वाज ऋषींनी सांगितलेल्या जागी पोहोचलो आहोत; कारण मला वाटते मंदाकिनी नदी फार दूर नाही." "ही वाळक्यांची वस्त्रे, वर बांधलेली, लक्ष्मणाने मार्गदर्शक म्हणून ठेवली असावीत, कारण त्याला असामान्य वेळी प्रवास करायचा होता." "येथे पर्वताच्या कड्यावर, तेजस्वी द tusks असलेल्या हत्तींच्या वेगवान हालचाली आणि त्यांच्या गर्जना दिसतात." "तो धुराचा गडद आणि घनदाट स्तंभ, साधूंनी नेहमी यज्ञासाठी अर्पण केलेल्या जागी, उगवत आहे." "येथे, आनंदाने, मी श्रेष्ठ राघव, मनुष्यात वाघ, जो आपल्या पूर्वजांचे धार्मिक कर्म करतो, महान ऋषीप्रमाणे, त्याचे दर्शन घेईन." थोड्याच वेळात, राघव चित्रकूटावर पोहोचतो आणि मंदाकिनी नदीवर येतो; तो लोकांना म्हणतो, "मनुष्यात वाघ, वीरांच्या आसनावर पृथ्वीवर बसला आहे; लोकांचा स्वामी एकांतात राहतो—हाय माझ्या जन्माचा आणि जीवनाचा!" "माझ्यामुळे, जगाचा स्वामी, तेजस्वी आणि शक्तिशाली, संकटात सापडला आहे; सर्व इच्छांचा त्याग करून, राघव जंगलात राहतो." "आज, जगाच्या दोषांनी भरलेला, मी राम, सीता आणि लक्ष्मण यांच्या पायांवर पडून त्यांची क्षमा मागेन." अशा शोकात, दशरथपुत्र त्या जंगलात एक मोठी, शुभ आणि सुंदर पर्णकुटी पाहतो. ती विस्तीर्ण होती, साळ, ताल आणि अश्वकर्णाच्या पानांनी आच्छादित, कुशाच्या गवताने मऊपणे पसरलेली, जणू यज्ञासाठी तयार केलेला वेदी. ती इंद्राच्या अस्त्रासारख्या, मजबूत आणि सुवर्णमंडित धनुष्यांनी सज्ज होती, युद्धासाठी योग्य आणि शत्रूंचा नाश करणारी शस्त्रे चमकत होती. ती सूर्यकिरणासारख्या तेजस्वी, भयंकर बाणांनी सज्ज होती, त्यांच्या चमकणाऱ्या टोकांनी सर्पासारखी, जणू सर्पांचा निवास. ती मोठ्या चांदीच्या वस्त्रे आणि तलवारींनी, तसेच सुवर्ण ठिपक्यांनी चिन्हांकित ढालांनी शोभायमान होती. ती सुवर्णाने सज्ज, विचित्र सरड्याच्या कातड्याचे हातमोजे आणि अपराजेय शत्रूंच्या समूहांनी वेढलेली, जणू जंगलातील सिंहाची गुहा. भरताने रामाच्या निवासात एक विस्तीर्ण वेदी पाहिली, पूर्व आणि उत्तर दिशेला उघडलेली, पवित्र अग्नी आणि शुभतेने उजळलेली.