भरताच्या सैन्यातील पायदळ, रथी, हत्ती आणि घोड्यावर स्वार झालेले सैनिक, तसेच सेवक, जेव्हा त्यांनी असा अद्भुत सौभाग्य अनुभवला, तेव्हा त्यांनी आनंदाने जोरदार जयघोष केला. हजारो पुरुष भरतासोबत चालत, हर्षाने भरून म्हणाले, "हे तर स्वर्गच आहे!" सैनिक आनंदात नाचू लागले, हसले, गाणी गायले; फुलांच्या हारांनी सजलेले, हजारोंनी चारही दिशांना धावू लागले. जेव्हा त्यांनी अमृतासारखे स्वादिष्ट अन्न जेवले, आणि ते दिव्य पदार्थ पाहिले, तेव्हा त्यांचे मन पुन्हा पुन्हा जेवणाकडे वळले. सेवक, स्त्रिया आणि सैन्यातील हजारो लोक, सुंदर वस्त्रांनी सजलेले, फारच गर्वित झाले. हत्ती, उंट, बैल, घोडे, जंगली प्राणी आणि पक्षी—सर्वांची उत्तम व्यवस्था झाली; कुणालाही काही कमी नव्हते. तेथे कुणीही मळके पांढरे कपडे घातलेला, उपाशी, मळलेला किंवा धुळीमुळे केस विस्कटलेला दिसला नाही. बकरी आणि वनवराहाचे उत्तम मांस, फळांचा अर्क घालून बनवलेली स्वादिष्ट आणि सुगंधी रसदार डिशेस, अशा पदार्थांचा आस्वाद घेतला गेला. हजारो लोखंडी भांडी, फुलांनी सजवलेली, शुभ्र तांदळाचे ढीग लावलेली, पुरुषांनी आश्चर्याने पाहिली. वनाच्या काठावर, दुध आणि तांदळाने भरलेली विहिरी, इच्छापूर्ती करणाऱ्या गायी, मधाळ रस टपकणारी झाडे दिसली. मदाने भरलेली सरोवरे, चांगल्या प्रकारे शिजवलेले मांसाचे ढीग, आणि रस्त्याच्या कडेला मोर व जंगली पक्ष्यांचे गरम पदार्थ ठेवलेले होते. हजारो वाट्या, दहा हजार कुंड्या, आणि करोडो सोन्याच्या भांड्यांचे दर्शन झाले. डोह, जार आणि थाळ्या, तरुण व सुगंधी गायींच्या दह्याने व कपीठ फळांच्या दह्याने भरलेल्या दिसल्या. काही सरोवरे गोड आंब्याच्या रसाने, काही दाट शुभ्र दुधाने, तर काही तुपाने आणि साखरेने भरलेल्या होती. नदीच्या काठावर, विविध औषधी लेप, पावडर, काढे, आणि स्नानासाठी पदार्थ ठेवलेले दिसले. शुभ्र, चमकदार दात घासण्याच्या काठी, आणि पांढऱ्या चंदनाच्या लेपाचे ढीगही नदीच्या काठावर ठेवलेले होते. पॉलिश केलेले आरसे, कपड्यांचे ढीग, हजारो जोड्या चपला आणि बुटांचे ढीग होते. सुगंधी दागिने, कंगवे, ब्रश, शस्त्रे, धनुष्य, सजलेली कवच, तसेच पलंग आणि आसने ठेवलेली दिसली. कॅमल, बैल, हत्ती आणि घोड्यांसाठी पेयांनी भरलेली सरोवरे, आणि सुंदर किनाऱ्याची, कमळ आणि जलकुंभांनी भरलेली स्नानासाठी सरोवरे होती. आकाशाच्या रंगासारखी, स्वच्छ पाण्याची, स्नानासाठी सुखद, आणि निळ्या बेरिलसारख्या मऊ ज्वारीच्या ढीग असलेली सरोवरे होती. तेथे त्यांनी यज्ञासाठी तयार केलेली सर्व प्राणीही पाहिली. लोकांनी भरताला महान ऋषीने दिलेली अद्भुत मेजवानी पाहून, जणू स्वप्नात असल्यासारखे आश्चर्यचकित झाले. जसे देव नंदनवनात आनंद घेतात, तसेच भरत आणि त्याचे सैन्य भारद्वाजाच्या आश्रमात ती सुंदर रात्र आनंदात घालवली. नंतर, भारद्वाजाच्या परवानगीने, नद्या आणि गंधर्व, तसेच सुंदर स्त्रिया, जसे आले तसेच परत गेले. मद्यपी पुरुष, दिव्य अगर आणि चंदनाने लेप केलेले, तिथेच राहिले; आणि विविध सुंदर फुलांचे हार, लोकांनी तुडवलेले, विखुरलेले पडले होते. यशस्वी आणि पवित्र रामायणातील अयोध्या कांडाचा एक्याण्णववा सर्ग येथे संपतो. त्या रात्रीनंतर, भरत त्याच्या संपूर्ण अनुयायांसह, योग्य सन्मान मिळवून, भारद्वाज ऋषीकडे गेला. भरत, हात जोडून, आश्रमातून बाहेर आलेल्या, अग्निहोत्र केलेल्या तेजस्वी भारद्वाज ऋषीला भेटायला गेला. ऋषीने विचारले, "माझ्या आश्रमात रात्र सुखाने गेली का? तुझ्या सर्व साथीदारांना सर्व काही योग्य मिळाले ना? निर्दोष भरता, माझ्या मेजवानीबद्दल काही सांग." भरताने, हात जोडून, भारद्वाज ऋषीला नमस्कार करत, विनम्रतेने उत्तर दिले, "माझ्यासह माझे सैन्य आणि सेवक, सर्वांनी येथे उत्तम विश्रांती घेतली; तुमच्या मेजवानीमुळे सर्व प्रकारे समाधान मिळाले." "सर्वजण थकवा आणि दुःखमुक्त झाले; अन्न, निवारा आणि सर्व सुखसुविधा मिळाल्या; अगदी सेवकांनाही कुठलीच कमतरता वाटली नाही." "हे पूज्य ऋषी, आता मी निघतो; कृपया, तुमचा स्नेहपूर्ण दृष्टिकोन माझ्यावर ठेवा, मी माझ्या भावाकडे जातो." "धर्मज्ञ ऋषी, मला सांगा—त्या धर्मशील, महान आत्म्याच्या आश्रमाकडे कोणता मार्ग जातो, आणि तो किती दूर आहे?" भरताने असे विचारल्यावर, त्याच्या भावाला भेटण्याची इच्छा असलेल्या भरताला, महान तेजस्वी भारद्वाज ऋषी म्हणाले, "पावणेदोन योजने अंतरावर, निर्जन वनात, चित्रकूट पर्वत आहे, त्याच्या रम्य आणि अखंड वनांनी सुशोभित." "त्याच्या उत्तरेला मंदाकिनी नदी वाहते, फुलांनी आणि फुलांच्या बागांनी सुंदर आहे." "त्या नदीच्या पलीकडे चित्रकूट पर्वत आहे; दोन्हीच्या पायथ्याशी पर्णकुटी आहे, जिथे ते दोघे नक्कीच राहतात." "हे श्रेष्ठ सेनापती, तुमचे सैन्य—हत्ती, घोडे, रथांसह—दक्षिणेकडून, किंवा डाव्या-उजव्या मार्गाने घेऊन जा; मग तुम्हाला राघव भेटेल." जाता-जाता, राजघराण्याच्या स्त्रिया, ज्या रथात बसण्यास पात्र होत्या, त्यांनी वाहन सोडून, त्या ब्राह्मणाला घेरून उभ्या राहिल्या.