भरद्वाज ऋषीने आपल्या तपोबलाने अद्भुत आणि दिव्य प्रसंग निर्माण केला. त्याने इंद्राची सेवा करणाऱ्या स्त्रिया, ब्रह्माची सेवा करणाऱ्या स्त्रिया, तसेच तुम्बुरू आणि त्यांच्या सेवकांना एकत्र बोलावले. कुरु देशातील दिव्य वन, त्यातील वस्त्रे, दागिने, पर्ण, आणि कुबेराचे शाश्वत फळ, हे सर्व येथे आणले गेले. सोमदेवाने उत्तम भोजन—खाण्यास, चाखण्यास, चोखण्यास, आणि ल lick करण्यास योग्य असे विविध पदार्थ भरपूर प्रमाणात प्रदान केले. विविध पुष्पमाळा, झाडांवरून पडलेल्या, दिव्य मद्य आणि अनेक प्रकारचे मांसही येथे आले. भरद्वाज ऋषीने एकाग्रता, तेज आणि मंत्रपठणातील कौशल्याने, आपल्या तपोबलाने हे सर्व बोलावले. पूर्व दिशेला मुख करून, हात जोडून ध्यानात बसला, तेव्हा सर्व देवता स्वतंत्रपणे येथे आले. घाम हटवणारा वारा मलय आणि दार्दुर पर्वतांना स्पर्श करून मंद, सुखद आणि शुभ वारा वाहू लागला. आकाशात दिव्य ढग गोळा झाले, फुलांची वर्षा झाली, आणि सर्व दिशांनी दिव्य ढोलांचा आवाज ऐकू आला. सर्वोत्तम वारे वाहू लागले, अप्सरा नृत्य करू लागल्या, देवता आणि गंधर्व गाणे आणि वीणेवर सुरावटी वाजवू लागले. हा सुरावटीचा आवाज आकाश, पृथ्वी आणि सर्व जीवांच्या कानांमध्ये गोड, स्पष्ट आणि सुरेल रीतीने घुमू लागला. जेव्हा हा आनंददायक दिव्य आवाज थांबला, भरताने विश्वकर्म्याने केलेली सैन्याची व्यवस्था पाहिली. पाच योजनांपर्यंत जमीन सपाट झाली, निळ्या बॅरेलसारख्या हिरव्या गवताने आच्छादित झाली. बिल्व, कपित्थ, फणस, बी असलेले फळ, आवळा आणि आंब्याची फळांनी सजलेली झाडे दिसली. उत्तरेकडील कुरु देशातून आनंददायक दिव्य वन आले आणि अनेक पक्ष्यांनी वेढलेली एक दिव्य नदी वाहू लागली. चार भव्य सभागृह, हत्ती आणि घोड्यांची तबेले, राजवाडे, सुंदर प्रवेशद्वारे, आणि दाटीवाटीने उभे असलेले महाल प्रकट झाले. राजवाड्यांच्या मध्ये, मेघासारखा शुभ्र प्रवेशद्वार, दिव्य पुष्पमाळांनी आणि स्वर्गीय सुवासाने सजलेला होता. चार बाजूंनी असलेले सभागृह, त्यात पलंग, आसन, वाहने, सर्व प्रकारचे दिव्य स्वाद, अन्न, वस्त्रे, विविध पदार्थ, आणि स्वच्छ, निर्मळ भांडी ठेवलेली होती. सर्व आसने उत्कृष्ट गादीने आच्छादित होती. भरत, कैकेयीपुत्र, ऋषीच्या अनुमतीने रत्नांनी भरलेल्या महालात प्रवेश केला. सर्व मंत्री आणि पुरोहित त्याच्याबरोबर गेले, आणि महालाची व्यवस्था पाहून आनंदित झाले. भरत, मंत्र्यांसह, दिव्य राजसिंहासन, चामर आणि छत्राजवळ गेला, राजासारखा. त्याने सिंहासनाचा सन्मान केला, रामाला नमस्कार केला, चामर घेतला आणि मंत्री आसनावर बसला. सर्व मंत्री आणि पुरोहित क्रमाने बसले; मग सेनापती आणि अधिकारी मागे बसले. त्या क्षणी, भरद्वाजाच्या आज्ञेने, भरतासमोर दूध-भाताच्या मातीने तयार झालेल्या तीर असलेल्या नद्या प्रकट झाल्या. दोन्ही तीरावर, ब्रह्माच्या कृपेने तयार झालेली, पांढऱ्या मातीने लेपलेली, दिव्य आणि रम्य घरं दिसली. त्याच क्षणी, ब्रह्माने पाठवलेल्या, दिव्य दागिने घालून सजलेल्या वीस हजार स्त्रिया आल्या. कुबेराने पाठवलेल्या, सुवर्ण, रत्न, मोती, आणि प्रवाळाने सजलेल्या एकवीस हजार स्त्रिया चमकत होत्या. या स्त्रियांसमवेत, वेडसर झाल्यासारखा एक पुरुष आणि नंदनवनातील एकवीस हजार अप्सरा उपस्थित होत्या. नारद, तुम्बुरू, गोपा आणि तेजस्वी गंधर्वराज भरतासमोर गाणे गात होते. अलंबुसा, मिश्रकेशी, पुंडरीका, आणि वामना भरद्वाजाच्या आज्ञेने भरतासमोर नृत्य करत होत्या. देवांमध्ये आणि चित्ररथ वनात दिसणाऱ्या पुष्पमाळा, भरद्वाजाच्या तपोबलाने प्रयाग येथे प्रकट झाल्या. बिल्व, मार्दंगीका, शम्याग्राह, विभितक वृक्ष, तसेच अश्वत्थ नर्तक, भरद्वाजाच्या आज्ञेने नृत्य करत होते. सरला, ताळ, तिलक, नक्तमाळ वृक्ष आनंदित होऊन, कुबड आणि बुटके रूप घेऊन जमले. शिंशुपा, आवळा, जांभूळ आणि इतर वनवृक्ष, तसेच मालती, मल्लिका, जाती आणि इतर वेल, उपस्थित होत्या. भरद्वाजाच्या आश्रमात सुंदर स्त्रियांचे रूप घेऊन, अमृतपान करणाऱ्या देवांनी सांगितले, "जे इच्छितात त्यांनी प्या, आणि शुद्ध मांस खा." सुंदर नदीकाठी, सात-आठ स्त्रिया एकत्र स्नान करून प्रत्येक पुरुषाला स्नान आणि उटणे लावू लागल्या. मोहक डोळ्यांच्या स्त्रिया एकमेकांना मालिश आणि पुसून देत होत्या, आणि आदरणीय स्त्रिया एकमेकांना पेये देत होत्या. त्या स्त्रिया घोडे, हत्ती, गाढव, उंट, आणि सुरभीच्या पिल्लांना योग्य अन्न देत होत्या. त्यांनी प्राणी आणि वाहनांना ऊस आणि मधाळ धान्य दिले, आणि इक्ष्वाकू वंशातील वीरांना प्रोत्साहित केले. तेथे घोड्यांना बांधणारा, हत्तीला आवर घालणारा कोणी नव्हता; सर्वजण मद्यपान, आनंद, आणि उत्साहाने भरलेले होते—अशा दृश्यात कोणी नमस्कार करत नव्हते. सैन्यातील सर्वजण, प्रत्येक इच्छा पूर्ण झाल्याने, लाल चंदनाने अंगाला लेप लावून, अप्सरांच्या समूहासमवेत, आनंदात गर्जना करू लागले.