एक काळ होता, जेव्हा राक्षसांचे अधिपती रावणाने ऋषींना त्रास देत होता. सर्व देवता, या संकटात, भगवान विष्णूला प्रार्थना करत होते. "हे देवगण, त्या राक्षसाच्या नाशासाठी काय उपाय आहे? ज्याच्या सहाय्याने मी या ऋषींचा त्रास देणाऱ्या रावणाला मारू शकेन?" असे विष्णूने विचारले. देवांनी उत्तर दिले, "तू मानव रूप धारण कर आणि रावणाला युद्धात पराजित कर." रावणाने अनेक कठोर तपश्चर्या केल्या, ज्यामुळे ब्रह्मा, जगाचा सृष्टीकर्ता, त्याच्यावर प्रसन्न झाला. ब्रह्माने त्याला एक वर दिला, की त्याला कोणत्याही प्राण्यापासून भय नसेल, फक्त मानवांपासून. रावणाने या वरामुळे गर्वित होऊन मानवांना कमी लेखले, आणि त्याच्या गर्वामुळे तो तीन जगांचे नाश करीत होता. तथापि, देवते जाणून होते की त्याचा अंत मानवांमुळेच होणार आहे. या देवतेच्या शब्दांना ऐकून, विष्णूने राजा दशरथाला आपल्या पिता म्हणून निवडले. त्या काळात राजा दशरथ पुत्रहीन होता आणि पुत्रप्राप्तीसाठी त्याने यज्ञ केला. विष्णूने ब्रह्माशी सल्ला करून, देवता आणि महान ऋषींनी त्याला मान दिला आणि तो अदृश्य झाला. यज्ञाच्या अग्नीतून एक अद्भुत प्राणी प्रकट झाला, ज्याची तेजस्विता आणि शक्ती अद्वितीय होती. तो काळा रंगाचा, लाल वस्त्रांनी सजलेला, त्याचा आवाज ढोलासारखा गडगडीत होता. त्याच्या शरीरावर चमकदार केस आणि दाढी होती, आणि तो पर्वताच्या शिखरासमान उंच होता. त्याने सोनेरी आणि चांदीच्या सजावटीने सजवलेले एक भांडे धरले होते, ज्यात दैवी पायस भरलेला होता. राजाने दोन्ही हात जोडून त्याला नमस्कार केला, "हे प्रभु, तुम्ही स्वागतार्ह आहात! तुमच्यासाठी मी काय करू?" त्या दैवी प्राण्याने उत्तर दिले, "हे राजा, तुम्ही देवतेची पूजा केली आहे, त्यामुळे तुम्हाला हे मिळाले आहे. हे दैवी पायस घ्या, जो पुत्रप्राप्तीसाठी उपयुक्त आहे." राजा दशरथाने त्या सोनेरी भांड्यातील पायस आपल्या पत्न्या कौसल्या, सुमित्रा आणि कैकेयी यांना दिला, प्रत्येकाला योग्य प्रमाणात. त्या पायसामुळे राजा आणि त्याच्या पत्न्या आनंदित झाल्या, त्यांच्या हृदयात आनंदाची लहर उमठली. लवकरच, त्या सर्व पत्न्या गर्भवती झाल्या, ज्यामुळे राजा दशरथ आनंदित झाला, जसे इंद्र स्वर्गात देवतेच्या सन्मानाने आनंदित होतो. विष्णू त्या महान राजा दशरथाच्या पुत्ररूपात अवतार घेत होता, आणि त्याने देवतेला संबोधित केले, "या सत्य आणि वीर राजा साठी, शक्तिशाली सहाय्यक निर्माण करा, जे विष्णूच्या समान असतील." देवतेने वचन दिले आणि विविध रूपांत, वानरांच्या रूपात, शक्तिशाली पुत्रांचा जन्म झाला. अशा प्रकारे, अनेक ऋषी, सिद्ध, विद्याधर, नाग आणि चराणांनीही वानरांच्या रूपात वीर पुत्रांचा जन्म दिला, ज्यांनी जंगलात वास केला. हे सर्व एकत्रित झाले आणि रावणाच्या नाशासाठी तयार झाले. या कथा आपल्याला सांगते की, सत्य आणि धर्माच्या रक्षणासाठी देवता सदैव तत्पर असतात, आणि त्यांच्या कृपेने सर्व गोष्टी साधता येतात.