एक काळ होता, जेव्हा सर्व देवता एकत्र आले होते आणि त्यांच्या मनात एक भयंकर राक्षस, रावण, याबद्दल चिंता होती. रावण, ज्याला ब्रह्माने एक विशेष वरदान दिले होते, तो सृष्टीतील सर्व संत, यक्ष, गंधर्व, ब्राह्मण आणि आसुरांवर अत्याचार करत होता. त्याच्या गर्वात तो इतका बडबडीत झाला होता की त्याने माणसांचा उल्लेखही केला नाही. त्यामुळे त्याला मानवांच्या हातून मृत्यू येऊ शकतो, हे त्याला माहित नव्हते. त्यामुळे सर्व देवता ब्रह्माच्या कडे गेले आणि त्यांना रावणाचा नाश करण्याचा एक मार्ग शोधायचा होता. ब्रह्माने विचार केला आणि सांगितले की, "या दुष्ट राक्षसाचा नाश करण्याचा मार्ग आता ज्ञात आहे." रावणने सांगितले होते की तो गंधर्व, यक्ष, देव, दानव आणि राक्षसांपासून अजेय आहे, पण माणसांपासून त्याला काहीही भिती नाही. देवता एकत्र येऊन विष्णूला संबोधले, "ओ विष्णू, जगाच्या कल्याणासाठी, तुम्ही राजा दशरथाचे पुत्र व्हा. तुम्ही मानव रूप धारण करून या राक्षसाचा नाश करावा." विष्णू, ज्याची तेजस्विता अद्वितीय होती, गरुडावर बसून आले. त्याला सोनेरी बांगड्या आणि पिवळ्या वस्त्रांमध्ये सजवले होते. सर्व देवता त्याला नमस्कार करून त्याचे गुणगान करत होते. "ओ विष्णू, तुम्हाला मानव रूप धारण करणे आवश्यक आहे. रावणाला युद्धात पराजित करा, कारण तो देवता, गंधर्व, सिद्ध आणि संतांना त्रास देत आहे." रावण, जो गर्वाने भरलेला आणि शक्तिशाली होता, संतांना आणि गंधर्वांना त्रास देत होता. त्याच्या क्रूरतेमुळे गंधर्व नंदन वनात खेळताना दुखावले गेले होते. देवता आणि संत एकत्र येऊन विष्णूला प्रार्थना करत होते, "ओ देव, तुम्ही राक्षसांचा नाश करा, कारण तुम्ही आमच्या सर्वांचा सर्वोच्च आश्रय आहात." विष्णूने सर्व देवते आणि ब्रह्माच्या समोर वचन दिले की, "मी रावणाला नाश करीन आणि त्याच्या सर्व कुटुंबीयांना, मंत्र्यांना आणि मित्रांना देखील." त्याने मनाशी ठरवले की तो मानव रूप धारण करेल आणि राजा दशरथाचे पुत्र बनेल. राजा दशरथ, जो त्या वेळी पुत्रहीन होता, त्याने संतानासाठी यज्ञ केला. त्यानंतर यज्ञाच्या अग्नीतून एक अद्भुत प्राणी प्रकट झाला, जो काळा, लाल वस्त्रांमध्ये सजलेला आणि भव्य होता. त्याची उपमा सूर्याच्या तेजासमान होती. त्यात प्रचंड शक्ती आणि साहस होते. विष्णूने आपल्या कार्याची सुरुवात केली आणि रावणाचा नाश करण्यासाठी मानव रूप धारण केले. त्याने या जगात दहा हजार वर्षे राहून मानवांचे रक्षण करायचे ठरवले. या प्रकारे, विष्णूने सर्व देवांच्या समोर एक महत्त्वपूर्ण कार्य घेतले, ज्यामुळे रावणाचा अंत होईल आणि संत, गंधर्व आणि सर्व जीव जगातील त्रासातून मुक्त होतील.