एकदा, एक सुखद वसंत ऋतू आला, जेव्हा राजा दशरथाने आपल्या महालात शांतता अनुभवली. त्याच्या पत्नीने, ज्यांच्या डोळ्यात आनंद होता, त्या दिवशी आपल्या पतीसह आनंदाने भरलेल्या मनाने त्या शांत वातावरणाचा अनुभव घेतला. त्या महालात, राजा आणि राणी यांना आनंदी क्षणांचा अनुभव घेता येत होता. राजा दशरथाने आपल्या मनात एक महत्त्वाकांक्षा बाळगली होती - तो एक यज्ञ करायचा होता, ज्यामुळे त्याला संतान मिळेल. त्याने एका दिव्य तेजाच्या ब्राह्मणास नमस्कार करून, त्याला संतान आणि कुटुंबाच्या स्थिरतेसाठी यज्ञ करण्याची विनंती केली. ब्राह्मणाने "तसेच होईल" असे उत्तर दिले आणि राजा दशरथाला सांगितले की, तयारी सुरु करावी आणि अश्व मुक्त करावा. राजा दशरथाने आपल्या मंत्र्यांना आदेश दिला की यज्ञासाठी सरयू नदीच्या उत्तरेकडील किनाऱ्यावर यज्ञभूमी सजवावी. त्याने विद्या संपन्न ब्राह्मणांना, जसे की सुमंत्र, सुयज्ञ, वामदेव, जाबाली, कश्यप, आणि कुटुंबाचे पुजारी वसिष्ठ यांना तात्काळ बोलावण्यास सांगितले. सुमंत्र जलद गतीने सर्व ब्राह्मणांना आणून राजा दशरथाने त्यांचे स्वागत केले. राजाने नम्र शब्दांत सांगितले, "माझ्या संतानाच्या अभावामुळे मला खरोखरच आनंद नाही. म्हणूनच, मला अश्व यज्ञ करायचा आहे." ब्राह्मणांनी त्याच्या शब्दांचे कौतुक केले आणि वसिष्ठ यांच्या नेतृत्वाखाली त्यांनी उत्तर दिले, "तुम्हाला निःसंशयपणे चार वीर पुत्र मिळतील, कारण तुमची संतान मिळवण्याची सदिच्छा आहे." राजा दशरथाने त्या शुभ वचनांना ऐकून आनंदाने आपल्या मंत्र्यांना सांगितले की, "ज्येष्ठांच्या आदेशानुसार, यज्ञाची तयारी लवकरात लवकर करा." सर्व मंत्र्यांनी "तसेच होईल" असे म्हणत राजा दशरथाच्या आदेशाचे पालन केले. एक वर्ष लोटले, वसंत ऋतू पुनः आला, आणि राजा दशरथाने पुन्हा यज्ञाची तयारी करण्याचा निर्णय घेतला. वसिष्ठ यांना आदरपूर्वक नमस्कार करून, त्याने आपल्या इच्छेची व्यक्त केली की यज्ञ योग्य पद्धतीने पार पडावा. वसिष्ठ, जो त्याचा सर्वोच्च गुरु होता, त्याने "तसेच होईल" असे उत्तर दिले. राजा दशरथाने यज्ञासाठी सर्व आवश्यक व्यक्तींना बोलावले, ज्यात कुशल शिल्पकार, कारीगर, नर्तक, आणि शास्त्रज्ञ समाविष्ट होते. त्याने सर्व तयारीत योग्यतेने आणि काळजीपूर्वक काम करावे असे सांगितले. यज्ञासाठी हजारो विटा, ब्राह्मणांसाठी शुभ निवास, आणि नागरिकांसाठी प्रशस्त निवास तयार करणे आवश्यक होते. त्याने सर्व जातींना आदराने खाण्याची व्यवस्था करण्याचे निर्देश दिले, जेणेकरून सर्वांना योग्य मान मिळेल. या सर्व तयारीत, राजा दशरथाने यज्ञाचे महत्त्व लक्षात ठेवून, सर्व कार्यकर्त्यांना योग्य मान देणे आवश्यक आहे, असे सांगितले. यज्ञाच्या तयारीत कोणतीही चूक होऊ नये, याची काळजी घेतली गेली. अशा प्रकारे, राजा दशरथाने आपल्या इच्छेप्रमाणे यज्ञाची तयारी केली, ज्यामुळे त्याला संतान मिळवण्याची आशा होती.