राजा दशरथ यांच्या आज्ञेने, रामाच्या अभिषेकासाठी आवश्यक असलेली पवित्र जल सर्वत्र गोळा करण्यात आली—पूर्वेकडून वाहणाऱ्या, वरच्या, आडव्या आणि दूधासारख्या शुभ जल असलेल्या नद्या, सरोवर, विहिरी, तलाव आणि समुद्र यांमधून. यासोबत मध, दही, तूप, भाजलेल्या धान्याचे दाणे, कुशा, फुलं आणि दूधही गोळा करण्यात आलं. आठ सुंदर कन्या आणि एक उन्मत्त, सज्जन हत्ती उपस्थित होते; सोन्याचे आणि चांदीचे जलपात्र, दूधाने झाकलेली, भरून सज्ज ठेवण्यात आली होती. पात्रात शुद्ध जल भरलेलं होतं, त्यात कमळ आणि जलकुंभ फुलांनी सजवलेलं, चंद्राच्या शुद्ध प्रकाशासारखं शुभ्र, रत्नांनी अलंकृत, आणि शोभादायक होतं. रामासाठी उत्तम यक्षाच्या शेपटीचा पंखा आणि शुभ्र छत्र, चंद्राच्या तेजासारखा, तयार ठेवण्यात आला होता. अभिषेकासाठी आवश्यक असलेली भव्य, चमकदार, शुभ सामग्री सज्ज होती; शुभ्र बैल आणि शुभ्र घोडेही स्थानावर ठेवलेले होते. इक्ष्वाकु वंशाच्या राजांच्या अभिषेकासाठी जशी आवश्यक वाद्ये आणि कवी, ते सर्व एकत्र जमले होते. राजाच्या आज्ञेने, राजपुत्राच्या अभिषेकासाठी जे जे आवश्यक होतं, ते सर्व गोळा करून तेथे जमवण्यात आले. पण राजा दिसत नसल्याने, उपस्थितांनी विचारलं, "राजाला कोण कळवेल? आम्हाला राजा दिसत नाही, आणि सूर्यही उगवला आहे." त्यानंतर, राजाने सन्मानित केलेला सुमंत्र म्हणाला, "राजाच्या आज्ञेने, मी रामाला आणण्यासाठी त्वरीत गेलो आहे." "तुम्ही सर्वजण राजाच्या, आणि विशेषतः रामाच्या सन्मानास पात्र आहात; राजाच्या वतीने मी तुमच्या कुशलतेची चौकशी करतो, हे पुण्यवान हो." "राजा जागा झाला आहे, पण तो का येत नाही याचे कारण..." असे सांगून सुमंत्र ज्ञानी राजमहलाच्या आतील दरवाजाकडे गेला. सुमंत्र, जो नेहमीच राजमहलाशी जोडलेला होता, आत प्रवेश केला; राजाच्या घरात प्रवेश करून त्याने राजवंशाची स्तुती केली. राजाच्या शयनकक्षात पोहोचून, तो तेथे उभा राहिला; अगदी जवळ जाऊन, आतील पडद्याच्या बाहेर थांबला. त्याने रामाची, गुणांनी युक्त, शुभाशीर्वादाने स्तुती केली; तसेच सोम, सूर्य, शिव आणि कुबेर यांना स्मरून आशीर्वाद मागितला. "वरुण, अग्नी आणि इंद्र विजय देऊदेत; शुभ रात्र संपली आहे, आणि शुभ दिवस आला आहे. उठ, राजसिंह, आणि तात्काळ कर्तव्याकडे लक्ष दे; श्रेष्ठ ब्राह्मण, सैन्याचे प्रमुख, आणि नगरवासी सर्व येथे जमले आहेत. ते तुझ्या दर्शनाची इच्छा करतात; उठ, राघव." अशा प्रकारे सुमंत्र, कुशल सल्लागार, राजाची स्तुती करत होता. राजा जागा झाल्यावर म्हणाला, "रामाला येथे आण, जशी मी तुला आज्ञा दिली होती." "माझ्या आज्ञेची उशीर का झाली आहे? मी खोल झोपेत नाही; लगेच राघवाला येथे आण." अशा रीतीने राजा दशरथाने पुन्हा सुमंत्राला आग्रह केला; राजाच्या आज्ञा ऐकून, सुमंत्राने आदराने डोकं झुकवलं. तो राजमहलातून बाहेर पडला, आनंददायक बातमी घेऊन जात असल्याचा विचार करत, आणि झेंडा-फलकांनी सजलेल्या राजमार्गात प्रवेश केला. आनंदित आणि उत्साही सुमंत्र वेगाने पुढे गेला, आणि जाताना त्याने रामाबद्दलच्या चर्चा ऐकल्या. सर्व लोक अभिषेकाच्या आनंदात होते; तेव्हा त्याने कैलास पर्वतासारख्या तेजस्वी, भव्य घराचे दर्शन घेतले. सुमंत्राने रामाचा महल पाहिला, इंद्राच्या महलासारखा, मोठ्या बंद दरवाजांसह, अनेक बाल्कनींनी सजवलेला. तो सोन्याच्या मूर्ती, रत्न आणि प्रवाळाचे कमानी, शरद ऋतूच्या मेघासारखा, मेरू पर्वताच्या गुहेसारखा चमकत होता. तो महल रत्नांच्या माळांनी भव्यपणे सजलेला, मोत्यांनी आणि रत्नांनी विखुरलेला, चंदन आणि अगरच्या सुवासाने परिपूर्ण होता. पावसाळी पर्वताच्या शिखरासारखा आनंददायक सुवास देणारा, बगळ्यांच्या आणि मोरांच्या मधुर आवाजांनी शोभलेला. भक्तीने कोरलेल्या सुंदर हरणांनी वेढलेला, सर्व जीवांच्या मनाला आणि डोळ्यांना मोहवणारा, तेजाने चमकणारा. चंद्र आणि सूर्याच्या तेजासारखा, कुबेराच्या महलासारखा, इंद्राच्या निवासासारखा, विविध पक्ष्यांनी भरलेला. सुमंत्राने रामाचा महल मेरू पर्वताच्या शिखरासारखा उंच, लोकांनी गर्दी केलेला, हात जोडून उभे असलेले पाहिले. गावातील लोक, रामाच्या अभिषेकाच्या उत्सुकतेने चेहरा उजळलेला, महलाभोवती जमले होते. तो महल मोठ्या मेघासारखा, भव्य, विविध रत्नांनी भरलेला, आणि अगदी बुटक्या लोकांनीही वेढलेला होता. सुमंत्र, घोड्यांच्या रथावर, राजमहलात गेला; त्याच्या आगमनाने राजमहलात उत्साह भरला, आणि तो राजाच्या निवासाकडे भव्य सोबत घेऊन गेला, त्यामुळे नगरातील लोकांचे हृदय आनंदित झाले. तो भव्य, संपन्न घरात पोहोचला, आणि आनंदाने त्याचे अंग रोमांचित झाले; हरण आणि मोरांनी भरलेला, इंद्राच्या राणीच्या निवासासारखा महल शोभला. तिथे, कैलासासारख्या आणि देवांच्या निवासासारख्या सजवलेल्या कक्षात प्रवेश करून, सुमंत्राने अनेक प्रिय आणि उत्कृष्ट सेवकांना पार करून, शुद्ध अंतःपुरात पोहोचला. तिथे त्याने रामाच्या अभिषेकासाठी जमलेल्या लोकांचे आनंदित आवाज ऐकले, राजपुत्रासाठी शुभेच्छा देणारे, त्यांच्या बोलण्यात संपूर्ण जगासाठी आनंद भरलेला होता. सुमंत्राने रामाचा भव्य महल पाहिला, इंद्राच्या महलासारखा, आनंददायक, हरण आणि पक्ष्यांनी भरलेला, मेरूच्या शिखरासारखा, स्वतःच्या तेजाने उजळलेला. प्रवेशद्वारावर गावकरी, भेटवस्तू घेऊन, आदराने नमस्कार करत, आणि असंख्य वाहनांनी प्रवेशद्वार गजबजलेला होता. त्यानंतर त्याने एक प्रचंड हत्ती पाहिला, मेघांनी वेढलेल्या पर्वतासारखा, गोadनेही आवरण कठीण, भव्य आणि रामासाठी योग्य, शत्रुंजय नावाचा, त्याचा आकार imposing होता.