राजा दशरथ आपल्या राजवाड्याच्या गच्छावर उभे होते, आणि त्यांनी आपल्या सुप्रसिद्ध, शौर्यवान पुत्र रामाला येताना पाहिले. राम जगात आपल्या पराक्रमासाठी प्रसिद्ध होता, आणि गंधर्वांच्या राजासारखा भासला. त्याचे दीर्घबाहू, प्रचंड शक्ती, आणि गर्वित हत्तीप्रमाणे चालणे, तसेच चंद्रकांतासारखा तेजस्वी चेहरा, हे पाहणे अत्यंत सुखद होते. रामाच्या सौंदर्य, कुलीनपणा आणि गुणांनी लोकांचे डोळे व हृदय आकर्षित झाले होते; जणू उन्हाने तापलेल्या पृथ्वीवर पाऊस पडल्यासारखे लोक आनंदित झाले. राम जवळ येत असतानाही, राजा दशरथ त्याला पाहत राहिले; सुमंत्राने रामाला उत्तम रथातून उतरायला मदत केली. राम आपल्या वडिलांकडे जात असताना, सुमंत्र हात जोडून मागे चालला; रघुकुळाचा आनंद राजवाड्याकडे येताना कैलास पर्वताच्या शिखरासारखा चमकत होता. राम वेगाने राजवाड्यात राजा दशरथांना भेटायला गेला; हात जोडून वडिलांसमोर नमस्कार केला. आपले नाव सांगून, रामाने वडिलांच्या पायांना नमस्कार केला; त्याला हात जोडून झुकलेले पाहून राजा दशरथ— आपल्या प्रिय पुत्राला जवळ घेतले, त्याचे हात धरले, आणि रत्न व सोन्याने सजलेली उत्तम आसन दिले. राजा दशरथाने रामाला त्या सुंदर, सर्वोच्च आसनावर बसायला सांगितले; राम त्या आसनावर बसल्यावर तेजाने झळाळला. रामाच्या तेजाने, जणू मेरू पर्वतावर उगवलेला सूर्य, त्या सभेला उजळून टाकले; जसा शरद ऋतूतील आकाश ग्रह आणि ताऱ्यांनी शुद्ध होते, आणि चंद्राने चमकते, तशी ती सभा झळाळली. आपल्या प्रिय पुत्राला पाहून राजा समाधानाने भरला. त्याने स्वतःला जणू निर्मळ आरशात प्रतिबिंबित झाल्यासारखा सजलेला पाहिला; मग, उत्तम पित्याने आपल्या आसनावर बसलेल्या पुत्राशी बोलायला सुरुवात केली. राजा दशरथ रामाशी बोलले, जणू कश्यप इंद्राशी बोलावा: "तू माझ्या मुख्य राणीपासून जन्मलेला, सर्व प्रकारे योग्य आणि योग्य पुत्र आहेस." "तू माझा प्रिय पुत्र आहेस, राम, श्रेष्ठ गुणांनी युक्त; तुझ्या गुणांनी तू लोकांचे हृदय जिंकले आहेस." "म्हणून, पुष्य नक्षत्राच्या दिवशी, तू युवराजपद स्वीकार; कारण स्वभावाने आणि निवडीने तू सद्गुणी आहेस." "तरीही, तू सद्गुणी असलास, तरी माझ्या प्रेमापोटी मी तुझ्या भल्यासाठी सांगतो: नेहमी नम्रता राख आणि इंद्रियांचे नियंत्रण ठेव." "काम आणि क्रोधातून उत्पन्न होणारे दोष टाळ; सार्वजनिक आणि खाजगी वागणूक योग्य ठेव." "मंत्रीपासून सर्व लोकांना जिंक, आणि खजिना व शस्त्रागार भरपूर गोळा कर." "जो राजा भक्त, प्रेमळ प्रजेसह पृथ्वीवर राज्य करतो, त्याचे मित्र अमृत मिळाल्यासारखे आनंदित होतात." "म्हणून, पुत्रा, स्वतःला संयमित ठेव आणि तसेच वाग." हे ऐकून, रामाचे भक्त आणि त्याला प्रसन्न करायला उत्सुक मित्र— झटपट कौसल्याकडे गेले आणि त्यांना ही बातमी दिली; मग कौसल्या, श्रेष्ठ सती, सोनं, गायी आणि विविध रत्नांची देणगी आपल्या प्रियजनांना दिली. राजा दशरथाला नमस्कार करून, राम रथावर चढून आपल्या सुंदर घराकडे गेला, आणि लोकांनी त्याचा सन्मान केला. राजाच्या शब्द ऐकून, नगरातील लोक जणू मोठा पुरस्कार मिळाल्यासारखे आनंदित झाले; त्यांनी राजा दशरथाला नमस्कार करून घराकडे परतले आणि आनंदाने देवांची पूजा केली. आता चौथ्या अध्यायाचे वर्णन ऐका— लोक घरी गेल्यावर, राजा दशरथ पुन्हा आपल्या मंत्र्यांशी चर्चा करू लागले; विचार करून, त्या दृढनिश्चयी राजाने निर्णय घेतला. "उद्या शुभ पुष्य नक्षत्राचा दिवस आहे; उद्या माझा पुत्र, कमळाच्या पंखासारखे डोळे असलेला राम, युवराज म्हणून अभिषिक्त होईल," असे राजाने जाहीर केले. मग, राजा दशरथ आपल्या अंतःपुरात गेला आणि सारथ्याला बोलावून सांगितले, "रामाला पुन्हा येथे घेऊन ये." दरवाजावरचे सेवक रामाला सांगायला गेले की त्याला पुन्हा बोलावले आहे; हे ऐकून राम थोडा चिंतीत झाला. त्याला लवकर आत घेतल्यावर, राम म्हणाला, "तुम्ही का आलात, ते पूर्णपणे सांगा." सारथ्याने उत्तर दिले, "राजा तुम्हाला पाहू इच्छितो; हे ऐकून, तुम्ही जावे किंवा न जावे, तुमच्या इच्छेनुसार." हे ऐकून, राम तातडीने राजवाड्यात राजा दशरथांना भेटायला गेला. राम आला आहे हे ऐकून, राजा दशरथाने त्याला प्रेमाने बोलवून घेतले. राम आपल्या वडिलांच्या राजवाड्यात प्रवेश करताना, दूरूनच वडिलांना पाहिले आणि हात जोडून नमस्कार केला. राजा दशरथाने त्याला उठवले, मिठी मारली, आसन दिले, आणि पुन्हा रामाशी बोलायला सुरुवात केली. "राम, मी वृद्ध आहे, दीर्घायुषी आहे, आणि माझ्या इच्छेनुसार सुख उपभोगले आहे; मी शेकडो यज्ञ केले, भरपूर दान दिले, जसे हवे होते तसे केले." "आज, श्रेष्ठ पुरुषा, तू माझा अतुलनीय आणि प्रिय पुत्र आहेस, माझ्या इच्छेनुसार जन्मलेला; मी दिले, शिकलो, आणि हवे ते साध्य केले." "हे वीर, मी सुखही अनुभवले; मी देव, ऋषी, पितर, पुरोहित आणि स्वतःच्या ऋणातून मुक्त आहे." "तुझ्यासाठी आता काहीच बाकी नाही, फक्त युवराजपदाचा अभिषेक; म्हणून, मी जे सांगतो ते तू माझ्यासाठी कर." "आज, सर्व लोक तुला राजा म्हणून इच्छितात; म्हणून, पुत्रा, मी तुला युवराजपदासाठी अभिषिक्त करणार आहे." "शिवाय, आज मी अपशकुनी स्वप्ने पाहतो; जळते उल्का आणि गडगडाटासह आकाशातून पडताना दिसतात.