राजा जनकाच्या आज्ञेने, वेगवान आणि कुशल दूतांनी दिलेला संदेश ऐकून, कुशध्वज नावाचे राजा तात्काळ आले. त्यांनी धर्मनिष्ठ आणि महान आत्म्याचे जनक यांना पाहिले. शतानंद आणि अत्यंत धर्मशील जनक यांना नम्रपणे अभिवादन करून त्यांनी त्यांना मान दिला. मग ते तेजस्वी, राजांना योग्य अशा सिंहासनावर बसले. दोन भाऊ, तेजस्वी आणि सामर्थ्यवान, एकत्रितपणे त्या राजसिंहासनावर स्थानापन्न झाले. त्यानंतर या दोन्ही सामर्थ्यवान भावांनी आपल्या प्रधान मंत्री सुदामन याला बोलावले आणि सांगितले, “हे मंत्रीश्रेष्ठ, त्वरेने जा आणि प्रसिद्ध इक्ष्वाकुवंशीय राजाकडे जा.” “त्यांना, त्यांच्या पुत्रांसह, सल्लागारांसह, या स्वागतस्थळी घेऊन ये. ते अपराजित आहेत, रघुकुलाचा कीर्तीवर्धक आहेत.” सुदामन तिथे पोहोचले, आणि आपल्या मस्तकाला वाकवून, दशरथ राजाला म्हणाले, “हे अयोध्याधिपती, मिथिलाधिपती जनक आपली भेट घेण्याची इच्छा व्यक्त करीत आहेत.” “ते आपल्या गुरुजन, पुरोहितांसह आपली भेट घेण्यास उत्सुक आहेत.” मंत्रीचे हे शब्द ऐकून, दशरथ राजा आपल्या ऋषी, कुटुंबीय, मंत्री आणि गुरुजनांसह, जिथे जनक होते तिथे गेले. मग, वाक्चातुर्याने निपुण असणाऱ्यांपैकी श्रेष्ठ अशा एका व्यक्तीने जनकाला संबोधित केले, “हे राजन, तुम्हाला इक्ष्वाकुवंशाच्या कुलदैवताची नीट माहिती आहे.” “सर्व बाबतीत, पूज्य वसिष्ठ ऋषी हे आमचे प्रवक्ते आहेत, आणि विश्वामित्र व सर्व महान ऋषी यांच्या संमतीने ते बोलतात.” “हा धर्मात्मा वसिष्ठ माझ्या वतीने योग्य रीतीने बोलेल.” दशरथ शांत झाला, तेव्हा पूज्य वसिष्ठ ऋषींनी आपले वचन सांगितले. वसिष्ठांनी उपस्थित पुरोहितांसमोर विदेहराजाला सांगितले, “ब्रह्मा, ज्यांचे मूळ अज्ञेय, सनातन, अविनाशी आहे, त्यांच्याकडून मरिचीचा जन्म झाला; मरिचीपासून कश्यप; कश्यपापासून विवस्वान; आणि विवस्वानपासून वैवस्वत मनुचा जन्म झाला.” “मनु हे प्राचीन प्रजापती, आणि त्यांचे पुत्र इक्ष्वाकु; इक्ष्वाकु हे अयोध्येचे पहिले राजा होते.” “इक्ष्वाकुंचा सुपुत्र कुक्शी, कुक्शीपासून विकुक्शी, विकुक्शीपासून बलवान आणि तेजस्वी बाण, बाणापासून सामर्थ्यशाली आणि तेजस्वी अनरण्य.” “अनरण्यापासून पृथु, पृथुपासून त्रिशंकू, त्रिशंकूचा सुपुत्र धुंधुमार, ज्याची कीर्ती मोठी आहे.” “धुंधुमारापासून बलवान युवनाश्व, आणि युवनाश्वाचा पुत्र पृथ्वीचा अधिपती मांधाता.” “मांधातापासून सुसंधी, सुसंधीचे दोन पुत्र: ध्रुवसंधी आणि प्रसैनजित.” “ध्रुवसंधीपासून प्रसिद्ध भरत, भरतापासून पराक्रमी असित.” “त्याच्या विरोधात, हैहय, तालजंघ, आणि शशबिंदू या शत्रुराजांनी युद्ध पुकारले.” “त्यांच्याशी लढताना असित राजाला राज्यभ्रष्ट व्हावे लागले, आणि तो आपल्या राण्यांसह हिमालयात गेला.” “असित राजा दुर्बल झाला आणि त्याचा मृत्यू झाला; असे सांगितले जाते की त्याच्या दोन्ही पत्नी गरोदर राहिल्या.” “त्यातील एका राणीने आपल्या गर्भाचा नाश करण्यासाठी दुसऱ्या राणीला सागर दिला; त्या सुंदर पर्वतात एक भृगुकुलातील च्यवन ऋषी आश्रयास आले होते.” “तेथे, एक कुलीन स्त्री, ज्याचे नेत्र कमळदलासारखे होते, उत्तम पुत्रप्राप्तीच्या इच्छेने, त्या ऋषींचे वंदन केले; ती कालिंदी ऋषींच्या जवळ गेली.” “संततीच्या इच्छेने, ऋषींनी तिला सांगितले, ‘तुझ्या गर्भातून एक धर्मनिष्ठ आणि अतिशय सामर्थ्यवान पुत्र जन्माला येईल.’” “‘तुला लवकरच तेजस्वी आणि बलवान पुत्र होईल; हे कमळनेत्रे, गर्भाबद्दल दुःख करू नकोस.’” “च्यवन ऋषींना वंदन करून, ती राजकुमारी, पतीपासून दूर असूनही, पुत्रास जन्म देते.” “पण, सहपत्नीच्या द्वेषापोटी, तिला गर्भनाशक औषध दिले गेले; तरीही त्या औषधासह सागराचा जन्म झाला.” “सागराचा पुत्र असमंजस, असमंजसापासून अंशुमान, अंशुमानापासून दिलीप, दिलीपाचा पुत्र भगीरथ.” “भगीरथापासून ककुत्स्थ, ककुत्स्थापासून रघु; रघुपासून प्रसिद्ध प्रवृद्ध, जो नरभक्षक होता.” “त्याच्यापासून कल्माषपाद, कल्माषपादापासून शंखन, शंखनाचा पुत्र सुदर्शन, सुदर्शनापासून अग्निवर्ण.” “अग्निवर्णाचा पुत्र शिघ्रग, शिघ्रगाचा पुत्र मरु; मरुपासून प्रशुश्रुक, प्रशुश्रुकापासून अम्बरीष.” “अम्बरीषाचा पुत्र राजा नहुष, नहुषापासून ययाति, ययातिपासून नाभाग.” “नाभागाचा पुत्र अजा, अजापासून दशरथ; आणि या दशरथापासून राम आणि लक्ष्मण हे बंधू जन्मले.” “या प्राचीन, पवित्र, धर्मनिष्ठ, सत्यप्रिय आणि पराक्रमी इक्ष्वाकुवंशीय राजांची ही वंशपरंपरा आहे.” “हे राजन, राम आणि लक्ष्मण यांच्यासाठी मी तुमच्या कन्येला मागणी करतो; जे त्यांच्या योग्यतेचे आहेत, अशा या श्रेष्ठ पुरुषांना तुम्ही कन्या द्यावी.” याप्रमाणे वसिष्ठ ऋषींनी वंशवृत्त सांगितले. आता, वाल्मीकि रामायणाच्या बाळकांडातील एकाहत्तरावे सर्ग ऐका. वसिष्ठ ऋषींच्या या वचनानंतर, हात जोडून जनक म्हणाले, “तुम्हाला शुभ होवो; आता आमच्या वंशाची कथा ऐकण्यास तुम्ही पात्र आहात.