काळ्या काळात, एका अद्भुत कथेचा आरंभ झाला, जिथे दोन कुशीलवांनी आपल्या सुरांनी सर्वांना मंत्रमुग्ध केले. त्या दोन गायकांनी त्यांच्या गाण्यातील गोडवा आणि आवेशाने सर्वांना मोहात घेतले. त्यांच्या सुरांची गूंज, जणू काही त्या कथेच्या प्रत्येक क्षणाला जीवंत करत होती, त्या गायकांना महान ऋषींनी प्रशंसा केली. ऋषींच्या आनंदात, त्यांनी गायकांना अनेक उपहार दिले. एका ऋषीने त्यांना पाण्याची भांडी दिली, दुसऱ्याने छाल्यांचे वस्त्र, आणखी एका ऋषीने काळ्या हरिणाची त्वचा, तर दुसऱ्याने पवित्र धागा दिला. याचप्रमाणे, अनेक ऋषींनी त्यांना विविध वस्त्र, दंड, आणि अग्नीसाठी लाकूडही दिले. प्रत्येक ऋषी त्यांच्यावर प्रेमाने आशीर्वाद देत होता, 'हे अद्भुत कथा ऋषींनी सांगितलेली आहे,' असे म्हणत. या गायकांच्या गाण्यातील गोडवा आणि विविध अर्थाने भरलेली कथा सर्वांसाठी आनंददायी होती. त्यांच्या गाण्याची लय, सुर आणि ताल यांचा समन्वय इतका सुंदर होता की प्रत्येक श्रोता मंत्रमुग्ध झाला. या गायकांची शारीरिकता आणि शिस्त देखील लक्ष वेधून घेणारी होती. त्यानंतर, भरताचा मोठा भाऊ, गायकांना आपल्या घरात आणला, जिथे राम, शत्रुघ्न आणि लक्ष्मण यांच्यासमवेत त्यांनी त्या गायकांचा सन्मान केला. राम, शत्रुघ्न आणि भरत यांनी त्या गायकांना आमंत्रित केले आणि त्यांच्या गाण्याची कथा ऐकण्यास उत्सुक झाले. रामने गायकांना प्रोत्साहित केले, 'या दोन दिव्य गायकांची कथा ऐका,' असे सांगितले. गायकांनी त्यांच्या हृदयातून आवाज काढत गाणे सुरू केले, ज्यामुळे राम त्यांच्या गाण्यात गुंतून गेले. आता, या कथेमध्ये एक नवीन अध्याय सुरू झाला. एकदा, पृथ्वीवर अनेक विजयश्री मिळवणाऱ्या राजांचा उल्लेख केला जातो. त्यांमध्ये सागर, ज्याने समुद्र खोदला, त्याच्या सहस्त्र पुत्रांसह प्रवास करत होता. त्यांच्या कथेचा आरंभ, इक्ष्वाकू वंशातील महान राजांच्या गाथेपासून झाला, ज्याला रामायण म्हणून ओळखले जाते. आयोध्येच्या महान शहराचा वर्णन सुरू झाला, जे मनुने निर्माण केले होते. हे शहर बाराव्या योजने लांब आणि तीन योजने रुंद होते, जिथे सुंदर रस्ते आणि ताजे फुलांचे गंध होते. राजा दशरथ, ज्याने आपल्या साम्राज्याचा विस्तार केला, त्या शहरात राहत होता, जसे देवता स्वर्गात राहत असतात. आयोध्येच्या बाजारपेठा, शस्त्रास्त्रांचे कारागीर, आणि नृत्यांगनांनी भरलेले होते, जिथे शूर वीर आणि कलेत निपुण लोकांची वर्दळ होती. हे शहर, शाळा वृक्षांच्या बेल्टने वेढलेले होते, जिथे गोड फळांचे बाग आहेत. आयोध्येतील राजवाडे, रत्नांनी सजलेले, इंद्राच्या अमरावतीसारखे भव्य होते. या शहरात प्रत्येक प्रकारच्या रत्नांचा साठा होता आणि त्याची रचना चेसबोर्डसारखी होती. या सर्व गोष्टींमुळे आयोध्या एक अद्भुत ठिकाण बनले होते, जिथे आनंद, समृद्धी आणि वैभव यांचा संगम झाला होता. हे सर्व ऐकून, श्रोतांनी त्या गायकांची कथा मनाशी घेतली, आणि या महान कथेचा अनुभव घेतला.