तो पराक्रमी राजपुत्र, रात्रातील वाघासारख्या प्रमुख वानरांनी वेढलेला, रथावर इंद्रासारखा देवांमध्ये चमकत होता. नरांतकाने शुभ्र अश्वावर आरूढ होऊन, तो अश्व उच्छैःश्रवासासारखा, सोन्याने सजलेला, मनासारखा वेगवान आणि विशाल होता. नरांतकाने अग्नीप्रमाण तेजस्वी भाला हातात घेतला; त्याचा तेजस्वी रूप गुहा शस्त्र घेतल्यावर पर्वतावर मोरासारखा भासला. देवांतकाने सोन्याच्या गदा हातात घेतली, त्याने पर्वताला हातांनी पकडून विष्णूच्या स्वरूपाची नक्कल केली. महापार्श्व, प्रचंड शक्ती आणि पराक्रमाचा, गदा घेतली आणि युद्धात कुबेरासारखा चमकत होता. हे सर्व महात्मा अमरावतीतील देवांसारखे पुढे आले; त्यांच्या हत्ती, घोडे आणि रथांच्या गर्जना आकाशात घुमत होत्या. पराक्रमी राक्षस उत्तम शस्त्रांनी सज्ज होऊन धावत आले; तेजस्वी राजपुत्र सूर्याच्या तेजासारखे चमकत होते. मुकुटांनी आणि शोभेने सजलेले, ते आकाशातील तेजस्वी ग्रहासारखे दिसत होते; त्यांच्या शस्त्रांचा संच शुभ्र प्रकाशाने झळकत होता. आकाशातील हंसांच्या थव्याप्रमाणे, शरदातील मेघांसारखे, त्यांनी ठरवले—मृत्यू किंवा शत्रूवर विजय. अशी निश्चिती करून, हे वीर युद्धासाठी पुढे आले; त्यांनी गर्जना, शंखनाद आणि बाणांचा वर्षाव केला. युद्धात कठोर झालेले हे महात्मा शस्त्रे घेत पुढे गेले; त्यांच्या गर्जना आणि आघातांच्या आवाजाने पृथ्वी थरथरली. राक्षसांच्या सिंहगर्जनेने आकाश दुमदुमले; ते पराक्रमी राक्षस आनंदाने बाहेर आले. त्यांनी वानरसेना पाहिली—ती शिलाखंड आणि झाडे उचलत होती; आणि वानरांनी राक्षसांची सेना पाहिली. ती सेना हत्ती, घोडे, रथांनी भरलेली, शेकडो घंटांचा गूढ नाद करत, निळ्या मेघांप्रमाणे काळी, उत्तम शस्त्रांनी सज्ज होती. सर्व बाजूंनी रात्रातील वानरांनी वेढलेली, जणू अग्नीच्या किरणासारखी झळकत; ती सेना येताना पाहून वानरांनी लक्ष्य साधले. वानरांनी मोठे पर्वत उचलून पुन्हा पुन्हा गर्जना केली; राक्षसांना सहन न होऊन वानरांनी प्रत्युत्तर दिले. मग, राक्षस आणि वानरांच्या गर्जना ऐकून, राक्षसांना शत्रूंच्या उत्साहाचा तडाखा सहन न झाल्याने त्यांनी अधिक भीषण गर्जना केली. वानरांच्या प्रमुखांनी भीषण राक्षससेनेत प्रवेश केला, पर्वत उचलून, जणू पर्वतात शिखरे फिरतात. काही वानर आकाशात उडाले, काही जमिनीवर उतरले, आणि काही क्रोधाने राक्षससेनेवर झाडे व शिलाखंड घेऊन आक्रमण केले. श्रेष्ठ वानरांनी मोठ्या, जाड झाडे उचलून, त्या युद्धाला भीषण स्वरूप दिले—राक्षस आणि वानरांनी भरलेले. झाडे, शिलाखंड आणि पर्वतशिखरांनी त्यांनी अखंड वर्षाव केला; बाणांच्या वर्षावातही, भीषण पराक्रमी वानर पुढेच गेले. युद्धात राक्षस आणि वानर सिंहासारखे गर्जले; वानरांनी शिलाखंडांनी राक्षसांना चिरडले. क्रोधाने त्यांनी युद्धात राक्षसांना—जे कवच व अलंकारांनी सज्ज होते, रथावर, हत्तीवर किंवा घोड्यावर होते—ठार केले. वानरांनी उडी मारून राक्षसांना फेकले, त्यांच्या शरीरावर पर्वतशिखरे होते, मुठी रक्ताने माखलेल्या, डोळे क्रोधाने लाल. तेथे श्रेष्ठ राक्षस डगमगले, पडले, गर्जले; आणि राक्षसांनी वानर व हत्तीला तीक्ष्ण बाणांनी भेदले. भाले, गदा, तलवारी, सुल आणि जॅव्हलिन यांनी त्यांनी एकमेकांना ठार केले, प्रत्येक बाजू विजयासाठी झुंजत होती. वानर आणि राक्षस, शत्रूंच्या रक्ताने माखलेले, पर्वत व तलवारी एकमेकांवर फेकत होते. क्षणात पृथ्वी रक्ताने माखली, पर्वतासारख्या राक्षसांचे मृतदेह विखुरले, युद्धाच्या उन्मादात तुडवले गेले; भूमी युद्धात मत्त झालेल्यांनी भरली. वानर पर्वत फेकून, मारून, घाव घालून पुन्हा शरीराने भिडले, अद्भुत युद्ध निर्माण झाले. श्रेष्ठ राक्षसांनी वानरांना वानरांनीच ठार केले, वानरांनीही राक्षसांना राक्षसांनीच ठार केले. मग राक्षसांनी शिलाखंड व पर्वत फेकून शत्रूंना ठार केले; वानरांनी शस्त्रे मोडून राक्षसांना ठार केले. पर्वतशिखरांनी एकमेकांना फोडले; आणि युद्धात राक्षस व वानर सिंहासारखे गर्जले. राक्षसांचे कवच आणि शरीररक्षक फोडून, वानरांनी त्यांना ठार केले; रक्त झाडांच्या रसासारखे वाहू लागले. काही वानरांनी युद्धात रथावरून रथ, हत्तीवरून हत्ती, घोड्यावरून घोडे ठार केले. राक्षसांनी धारदार बाण, चंद्राकार बाण, तीक्ष्ण शस्त्रे वापरून वानरप्रमुखांनी फेकलेली झाडे व शिलाखंड फोडले. पर्वत विखुरले, झाडे युद्धात छाटली, वानर व राक्षस ठार झाले, पृथ्वी अतिक्रमणीय झाली. हे वानर, गर्वाने व आनंदाने, युद्धात प्रवेश करून भय झटकून, विविध शस्त्रे घेऊन राक्षसांशी भिडले, त्यांच्या मनात भीती नव्हती. ती भीषण आणि उग्र लढाई सुरू झाली; वानरप्रमुख आनंदित, राक्षस ठार होत होते; तेव्हा महर्षी आणि देवांनी मोठ्या गर्जना केल्या. मग नरांतक, वायूसारखा वेगवान घोड्यावर बसून, तीक्ष्ण भाला हातात घेऊन, भीषण वानरसेनेत जणू माशासारखा विशाल समुद्रात शिरला. त्या वीराने, तेजस्वी भाल्याने, सातशे वानरांना भेदले; एका क्षणात, इंद्राचा शत्रू, वानरसेनेचा विनाश केला.