कुंभकर्णाला जागे करण्यासाठी राक्षसांनी मोठ्या तयारीने सर्व काही सज्ज केले. त्यांनी त्याच्या पुढे पर्वतासारखे अन्नाचे ढीग रचले, जे प्रेतात्म्यांनाही तृप्त करणारे होते. राक्षसांच्या वीरांनी हरण, म्हैस, रानडुक्कर यांचे मोठाले ढीग आणि विविध प्रकारच्या अन्नाचा अद्भुत साठा कुंभकर्णाच्या समोर ठेवला. देवांचे शत्रू असलेल्या कुंभकर्णासमोर त्यांनी रक्ताने भरलेली मोठी घागरं आणि अनेक प्रकारचे मांस ठेवले. त्याच्या अंगाला चंदन लावले, दिव्य माळा आणि सुगंधी द्रव्यांनी त्याला ताजेतवाने केले. सुवासिक धूप पसरवला आणि शत्रूंचा संहार करणाऱ्या कुंभकर्णाचे स्तवन केले. यातील काही यातुधानांनी मेघासारखे गर्जना केली. चंद्रासारख्या चमकणाऱ्या शंखांचा आवाज केला आणि सर्वांनी एकत्रितपणे प्रचंड गर्जना केली. त्यांनी आरोळी ठोकली, टाळ्या वाजवल्या आणि मोठ्या आवाजात कुंभकर्णाला जागं करण्याचा प्रयत्न केला. शंख, ढोल, नगारे, टाळ्या, शिंक आणि सिंहगर्जना यांचा प्रचंड आवाज झाला. या आवाजाने आकाशात उडणारे पक्षी घाबरून सर्वदिशांनी पळाले आणि अचानक खाली पडले. एवढ्या प्रचंड आवाजानंतरही कुंभकर्ण आपल्या गाढ झोपेतून जागा झाला नाही. मग सर्व राक्षसांनी गदा, मुसळ, मोठ्या लाकडी दांड्या हातात घेतल्या. त्या भीषण राक्षसांनी झोपलेल्या कुंभकर्णाच्या छातीवर पर्वतशिखरे, मुसळ, गदा, दांड्या आणि मुठीने प्रहार केला. पण कुंभकर्णाच्या श्वासाच्या वेगामुळे राक्षस त्याच्या समोर उभेही राहू शकले नाहीत. मग ते बलवान आणि भयंकर राक्षस ढोल, नगारे, रणनगारे, शंख आणि जलघट एकत्र करून आणले. दहा हजार राक्षसांनी एकाच वेळी, काळ्या अंजनासारख्या रंगाच्या कुंभकर्णाला वेढून, त्याला जागं करण्याचा प्रयत्न केला. त्यांनी त्याला मारले, ओरडले, पण तो जागा झाला नाही. मग त्यांनी आणखी कठोर प्रयत्न सुरू केले—घोडे, उंट, गाढवे आणि हत्ती यांना काठी आणि अंकुशाने मारले. सर्वांनी मिळून रणनगारे, शंख, नगारे प्रचंड आवाजात वाजवले आणि मोठ्या लाकडी दांड्यांनी त्याच्या अंगावर प्रहार केला. मुसळ आणि गदा याने, सर्व शक्तीनिशी, इतका प्रचंड आवाज केला की, संपूर्ण लंका, तिचे पर्वत आणि जंगलं गजराने भरून गेली; तरीही तो जागा झाला नाही. त्यानंतर हजार सोन्याच्या कड्या असलेल्या रणनगार्यांचा एकाच वेळी आवाज झाला, सर्व दिशांना घुमला. तरीही, तीव्र निद्रेमुळे कुंभकर्ण जागा झाला नाही. शापाच्या प्रभावाखाली, संतप्त राक्षस पुन्हा प्रयत्न करू लागले. काहींनी रणनगारे वाजवले, काहींनी मोठा गोंगाट केला; काहींनी त्याचे केस ओढले, काहींनी त्याचे कान चावले. काहींनी शेकडो जलघट त्याच्या कानात ओतले, तरीही गाढ झोपेत असलेला कुंभकर्ण हलला नाही. काही बलवान राक्षसांनी लोखंडी मुसळांनी त्याच्या डोक्यावर, छातीवर आणि अंगावर प्रहार केला. शेकडो दोऱ्यांनी बांधलेल्या गदांनी त्याला सर्वत्र मारले, तरीही तो जागा झाला नाही. मग हजारो हत्ती त्याच्या शरीरावर धावत गेले. त्या स्पर्शाने कुंभकर्णाला थोडीशी जाणीव झाली. पर्वतशिखरे आणि झाडे त्याच्यावर फेकली गेली, तेव्हा त्याने त्या प्रहारांची जाणीव केली; झोप कमी होताच, उपास आणि भीतीने तो मोठ्या जमुहाईसह उठून बसला. त्याचे बाहू नागाच्या फण्यांसारखे किंवा पर्वतशिखरांसारखे होते, ते त्याने पसरले; वज्रासारखे कठीण हात उंचावले. त्याचा तोंड घोडीच्या जबड्यासारखा मोठा उघडला, भीषण जमुहाई दिली. त्या जमुहाईने त्याचे तोंड पाताळासारखे दिसू लागले, आणि तो मेरू पर्वताच्या शिखरावर उगवणाऱ्या सूर्यासारखा भासू लागला. जागा झालेला हा प्रचंड राक्षस जमुहाई देत असताना त्याचा श्वास पर्वतावरून वाहणाऱ्या वाऱ्यासारखा उठला. त्याचे दोन डोळे जणू जळत्या अग्नीप्रमाणे आणि वीजेसारखे चमकू लागले, दोन तेजस्वी ग्रहांसारखे दिसत होते. मग विविध प्रकारचे अन्न त्याच्यासमोर ठेवले असताना, त्या बलाढ्य कुंभकर्णाने अनेक रानडुक्कर आणि म्हशी खाऊन टाकल्या. उपाशी असल्याने त्याने मांस उचलले, तहान लागल्याने रक्त प्याले; आणि इंद्राचा शत्रू असलेल्या कुंभकर्णाने त्या वेळी चरबी आणि मद्याच्या घागरीही प्याल्या. तो तृप्त झाला हे पाहून सर्व राक्षस उठले, आणि त्याला वंदन करून चारही बाजूंनी वेढून उभे राहिले. झोपेमुळे त्याचे डोळे अजूनही जड आणि दृष्टि धूसर होती; त्याने आजूबाजूला पाहिले आणि त्या रात्री फिरणाऱ्या राक्षसांना पाहिले. राक्षसांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या कुंभकर्णाने सर्व राक्षसांना धीर दिला आणि आश्चर्यचकित होऊन विचारले, "तुम्ही मला इतक्या घाईने का जागं केलंत? राजाला काही विपत्ती तर नाही ना? इथे काही धोका तर नाही ना? किंवा, कुठून तरी मोठा धोका आला आहे का, म्हणून तुम्ही मला इतक्या घाईने उठवलं?" "आज मी राक्षसराजाच्या भीतीचे मूळच उपटून टाकीन; महेंद्रालाही फाडून टाकीन, किंवा अग्नीलाही शमवीन. माझ्यासारख्या व्यक्तीला क्षुल्लक कारणासाठी झोपेतून उठवले जात नाही; म्हणून, मला खरी कारण सांगा." कुंभकर्ण, शत्रूंचा संहार करणारा, असे बोलत असताना, व्याकुळ झालेल्या यूपाक्ष नावाच्या राजाच्या सल्लागाराने हात जोडून त्याला उत्तर दिले.