नैरृतांच्या नक्षत्रात मोठी अस्वस्थता निर्माण झाली होती; मूळ नक्षत्राला मूळवत स्पर्श करत होता आणि एक धूमकेतू त्यावर धूर करत होता. हे सर्व राक्षसांच्या विनाशाचे अपशकुन होते; त्या वेळी, नक्षत्र ग्रहांनी त्रस्त झाले होते आणि मृत्यूच्या पकडीत असलेल्या लोकांचेच होते. देवता प्रसन्न झाले होते, पाण्याचे प्रवाह स्वच्छ झाले होते, आणि जंगलात भरपूर फळे लागली होती; गोड सुवास दरवळत होता, आणि झाडे ऋतूनुसार फुलांनी बहरली होती. सर्व वानर सैन्य एकत्रित झाले होते आणि प्रभू, ते देवांच्या सैन्याप्रमाणे राक्षसांविरुद्धच्या युद्धात चमकत होते; हे सर्व पाहून, हे श्रेष्ठ, तुला आनंद व्हावा असे योग्य होते. सौमित्र, आपल्या भावाला धीर देत, आनंदाने बोलला; आणि मग वानरांची विशाल सेना, पृथ्वीवर सर्वत्र पसरून, पुढे सरकू लागली. भालू, वानर, आणि वानर प्रमुख, आपल्या नखांनी आणि दातांनी सज्ज, हात, पाय आणि बोटांनी धुळ उडवत होते. ती शक्तिशाली वानर सेना दक्षिण दिशेला, पर्वत, जंगल आणि आकाशासह, झाकून टाकत होती; सूर्यकिरणेही त्यांच्या आघाडीमुळे अडवल्या गेल्या. ती सेना आकाशातील ढगांच्या जाणीवेसारखी सर्वत्र पसरली होती; त्यांच्या वाटेवर अनेक योजनांचा विस्तार सतत होत होता. नद्या उलट वाहू लागल्या, तलाव स्वच्छ राहिले, आणि पर्वत झाडांनी आच्छादित झाले. वानर सेना सपाट प्रदेश, फळांनी भरलेल्या जंगलातून, मध्य, सभोवताली, ओलांडून आणि खाली जाऊ लागली. त्यांनी पृथ्वीचे सर्व भाग व्यापले, आणि सर्वजण आनंदी चेहऱ्याने वाऱ्याच्या वेगाने पुढे गेले. राघवाच्या कार्यासाठी सामर्थ्य मिळवलेल्या वानरांनी एकमेकांना आनंद, शौर्य आणि शक्तीचे प्रदर्शन केले. तरुणपणाच्या गर्वाने, त्यांनी मार्गात अनेक अद्भुत कर्तृत्व केले; काही अतिशय वेगाने गेले, तर काही उड्या मारून पुढे गेले. काही वानर, जंगलात राहणारे, मोठ्या आवाजात किंकाळ्या घालत होते; काहींनी शेपटी हलवली, तर काहींनी पायाने जमिनीवर ठोसा दिला. काहींनी हात उंचावले, काहींनी पर्वत आणि झाडे मोडली; जे पर्वतात भटकणारे होते, त्यांनी शिखरे चढली. काहींनी मोठ्या गर्जना केल्या, काहींनी शिट्ट्या दिल्या; त्यांच्या मांड्यांच्या शक्तीने अनेक वेलांचे झाडे तुडवली. शक्ती आणि कौशल्य दाखवत, त्यांनी दगड आणि झाडांशी खेळ केला; लाखो आणि कोटी वानरांनी पृथ्वी भरून टाकली. ती भयानक आणि तेजस्वी वानर सेना, दिवस-रात्र पुढे सरकत होती. सर्व वानर, आनंदित आणि उत्साही, सुग्रीवाच्या संरक्षणाखाली, युद्धासाठी तयार, सीतेच्या मुक्तीसाठी आतुर, कुठेही थांबले नाहीत. मग ते सह्य पर्वतावर पोहोचले, जे झाडांनी आणि विविध जंगलांनी भरलेले होते; वानरांनी पर्वत चढायला सुरुवात केली. राम, त्या अद्भुत जंगलांकडे आणि वाहणाऱ्या प्रवाहांकडे पाहत, सह्य आणि मलय पर्वतांतून पुढे गेला. वानरांनी चंपक, तिलक, आंबा, अशोक, सिंदुवारा, तिनिश आणि करवीर झाडांच्या फांद्या मोडल्या. त्यांनी अंकोल, करंज, उंबर, वट, जांभूळ, आवळा, निपा यांची फांदीही मोडली. सुंदर दगडाच्या उतारावर, विविध जंगलातील झाडे वाऱ्याच्या झोताने फुलांची उधळण करत होती. शीतल चंदनासारखा वारा, मधाच्या सुवासाने भरलेल्या जंगलातून, मधमाशांच्या गुंजारवात वाहत होता. पर्वताचा राजा विविध खनिजांनी शोभून गेला होता; त्या खनिजांची धूळ वाऱ्याने सर्वत्र पसरली होती. वानरांची विशाल सेना पर्वताच्या रम्य उतारावर सर्व बाजूंनी फुलांनी आच्छादित झाली होती. केतकी, सिंदुवारा, मनमोहक वसंतकालीन फुले, सुगंधित माधवी, आणि फुलांनी बहरलेले कुंदगुल्मा दृश्य शोभून गेले. चिरिबिल्वा, मधूका, वंजुला, बकुल, रंजक, तिलक, नाग झाडे फुलांनी बहरली होती. आंबा, पाटलिका, कोविदार, मुचुलिंदा, अर्जुन, शिंशपा, कुटज झाडेही फुलांनी शोभून गेली. हिंताल, तिनिश, चूर्णक, निपा, नीलाशोक, सरळ, अंकोल, पद्मक झाडेही उपस्थित होती. त्या पर्वतावरील सर्व सुंदर तलाव आणि दल वानरांच्या आनंदाने भरले होते. ते तलाव चक्रवाक पक्ष्यांनी, कारंडव बदकांनी, प्लव आणि क्रौंच पक्ष्यांनी, तसेच रानडुक्कर आणि हरणांनी भरलेले होते. भालू, वाघ, सिंह, भयानक बिबटे, आणि अनेक उग्र सर्प सर्वत्र भटकत होते. रम्य जलाशय फुललेल्या कमळ, सुगंधिका, कुमुद, उत्पल आणि विविध फुलांनी शोभून गेले होते. पर्वताच्या उतारावर पक्ष्यांचे थवे गाणी गात होते; वानरांनी तलावात स्नान केले, पाणी प्याले, आणि खेळले. पर्वत चढताना वानरांनी एकमेकांना भिजवले, मधाचा सुवास असलेल्या फळांचा, कंदांचा आणि फुलांचा आस्वाद घेतला. तेथे वानरांनी झाडे मोडली, शक्तीच्या नशेत, आणि मोठ्या समूहात झाडांच्या घडांनी लटकले. मधाच्या रंगाचे मधमाशा, निरोगी आणि मध पित, झाडांच्या फांद्या मोडून वेलां ओढत फिरत होत्या. प्रमुख वानर पुढे सरकत होते, पर्वत शिखरे विखुरून; काही मधाच्या नशेत, झाडावरून झाडावर उड्या मारत, गर्जना करत होते. या प्रकारे, वानरांची सेना, राम आणि सीतेच्या कार्यासाठी, पर्वत, जंगल, आणि जलाशयांतून आनंद, उत्साह, आणि शक्तीने भरून, पुढे सरकत होती.