विश्रांती घेत असताना, मी मनात विचार करू लागलो, पण माझ्या मनाला काहीही शांती मिळाली नाही; मी कसा आणि कधी जानकीशी बोलू शकेन, याचा विचार करत होतो. मग मी इक्ष्वाकू कुळाची महती सांगितली, आणि राजर्षींच्या वाणीने अलंकृत केलेले शब्द ऐकून जानकीने, डोळ्यांत अश्रू घेऊन, मला विचारले, "तू कोण आहेस? कोणाच्या द्वारे आणि कसा इथे आला आहेस, वानरांमध्ये श्रेष्ठ?" ती पुढे म्हणाली, "रामाबद्दल तुझी काय आपुलकी आहे? ते मला सांग." तिचे हे शब्द ऐकून मी उत्तर दिले, "हे देवी, तुमचे पती राम हे पराक्रमी आणि शूर आहेत. त्यांचा एक मित्र आहे, सुग्रीव नावाचा, जो वानरांचा शक्तिशाली राजा आहे." "माझे नाव हनुमान आहे, मी सुग्रीवाचा सेवक आहे. तुमचे निर्दोष पती राम यांनी मला तुमच्याकडे पाठवले आहे." "हे सती, हे ओळखण्याचे चिन्ह आहे, जे दशरथपुत्र, नरश्रेष्ठ राम यांनी स्वतः तुम्हाला दिले आहे." "म्हणून, हे देवी, मला आज्ञा द्या—मी काय करावे? तुम्हाला राम आणि लक्ष्मण यांच्या जवळ घेऊन जावे का? तुमचे उत्तर काय?" हे ऐकून आणि समजून, जनकनंदिनी सीता म्हणाली, "राघवाने रावणाचा नाश करावा आणि मला घेऊन जावे." मग मी त्या निर्दोष आणि श्रेष्ठ स्त्रीला आदराने नमस्कार केला आणि रामाच्या मनाला आनंद मिळावा म्हणून एक ओळख देण्याची विनंती केली. सीता म्हणाली, "हे उत्तम रत्न घे, ज्यामुळे दीर्घबाहु राम तुझ्यावर मोठा विश्वास ठेवतो." म्हणून सीतेने, अत्यंत व्याकुळ होऊन, ते उत्तम आणि मौल्यवान रत्न मला दिले आणि मला काही शब्द सांगितले. मग मी राजकन्येला श्रद्धेने नमस्कार केला, तिच्या प्रदक्षिणा केली आणि मनात परतण्याचा निर्धार करून निघालो. तेव्हा सीतेने मनात ठरवून पुन्हा मला सांगितले, "हनुमान, तू माझी कथा राघवाला सांग." "जेणेकरून राम, लक्ष्मण आणि सुग्रीव हे ऐकून लवकर येतील—तू असेच कर." "जर तसे झाले नाही, तर दोन महिने माझे जीवन शिल्लक आहे; काकुत्स्थ मला न पाहिल्यास, मी अनाथ प्रमाणे मरेन." सीतेचे हे करूण शब्द ऐकून माझ्या मनात संताप उत्पन्न झाला; मग मी पुढील काय करावे, याचा विचार केला. मग माझे शरीर पर्वतासारखे मोठे झाले; युद्धाची इच्छा मनात घेऊन मी त्या जंगलाचा विध्वंस सुरू केला. मग राक्षसी, ज्यांचे चेहरे भयानक होते, त्यांनी ते जंगल पाहिले—झाडे तुटलेली, विखुरलेली, आणि भयभीत, गोंधळलेले हरणे व पक्षी. मग त्यांनी मला त्या जंगलात पाहिले आणि सर्वजण एकत्र येऊन लगेच रावणाला माहिती दिली. "राजा, तुझे हे कठीण आणि किल्लेदार जंगल एका दुष्ट वानराने नष्ट केले आहे, जो तुझ्या महान शक्तीला ओळखत नाही." "त्याच्या दुष्ट उद्देशामुळे आणि तुझ्या मनाविरुद्ध कृतीमुळे, राजा, त्याचा मृत्यू लवकर आदेश दे, जेणेकरून तो पुन्हा येऊ नये." हे ऐकून राक्षसांचा राजा रावणाने किंकऱ्यांना—त्याच्या इच्छेने चालणाऱ्या भयंकर राक्षसांना—पाठवले. आठी हजार किंकऱ्यांना, ज्यांच्या हातात भाले आणि गदा होत्या, मी माझ्या लोखंडी गदाने त्या जंगलात ठार केले. जे काही वाचले, त्यांनी वेगाने जाऊन रावणाला सांगितले की त्याची सेना माझ्या हातून नष्ट झाली आहे. मग माझ्या मनात मंदिराच्या मोठ्या टॉवरवर आक्रमण करण्याचा विचार आला; तिथे मी एका स्तंभाने शंभर राक्षसांचा वध केला. मी संतापाने लंकेचा अलंकार नष्ट केला; मग रावणाने प्रहस्ताचा पुत्र जंभुमालीला पाठवले. तो अनेक भयानक आणि भयंकर राक्षसांसह आला, पराक्रमी आणि युद्धात कुशल होता, आणि मी त्याचा सामना केला. माझ्या अतिशय भयंकर लोखंडी गदाने मी त्याला आणि त्याच्या अनुयायांना ठार केले; हे ऐकून राक्षसांचा राजा रावणाने मग आपल्या मंत्र्यांच्या पुत्रांना पाठवले. रावणाने ते पराक्रमी आणि उत्तम शस्त्रांनी सज्ज मंत्र्यांचे पुत्र पाठवले; मी माझ्या लोखंडी गदाने त्यांना यमलोकात पाठवले. मंत्र्यांचे पुत्र युद्धात वेगाने मारले गेले, हे ऐकून रावणाने पाच शूर सेनापती पाठवले. मी त्यांना आणि त्यांच्या सैन्याला नष्ट केले; मग पुन्हा दशमुख रावणाने आपला शक्तिशाली पुत्र अक्षाला पाठवले. अक्ष अनेक राक्षसांसह युद्धात आला; तो मंडोदरीचा पुत्र, युद्धात कुशल होता— तो अचानक आकाशात झेप घेतला, तेव्हा मी त्याचे पाय पकडून, शंभर वेळा फिरवून, त्याला खाली आपटले. दशमुख रावणाने ऐकले की अक्ष आला आणि मारला गेला; मग रावणाने रागाने दुसरा पुत्र, इंद्रजित, पाठवला. रावणाने अतिशय संतप्त होऊन, युद्धात गर्विष्ठ आणि शक्तिशाली इंद्रजितला पाठवले; मी त्याच्या सैन्याचा आणि त्या श्रेष्ठ राक्षसाचा सामना केला. युद्धात त्याची शक्ती कमी झाली, तरीही तो आनंदी झाला; तरीही, तो बलवान, मोठ्या शक्तीचा, आत्मविश्वासाने भरलेला होता. रावणाने पाठवलेला, गर्वाने मत्त योद्ध्यांसह, त्याने जाणले की मी अजिंक्य आहे आणि त्याचे सैन्य नष्ट झाले आहे, म्हणून त्याने असे केले. त्याने मला ब्रह्मास्त्राने, वायूसारख्या वेगाने, बांधले; मग राक्षसांनी मला दोऱ्यांनी बांधले. मग त्यांनी मला घेऊन रावणासमोर आणले; तेव्हा दुष्ट रावणाने मला पाहून बोलायला सुरुवात केली.