हे वीर, तुझ्या शौर्यामुळे लंका नगरी जिंकली गेली आहे; त्यामुळे तू सर्व राक्षसांना निश्चितपणे पराभूत करशील, असा विश्वास आहे. मी त्या रात्री भरभरून जनकनंदिनी सीतेचा शोध घेतला. रावणाच्या अंतःपुरातही मी प्रवेश केला, पण सडपातळ कंबर असलेल्या सीतेचा मला कुठेही शोध लागला नाही. रावणाच्या महालात सीता दिसली नाही, तेव्हा माझ्या मनाला दुःखाचा समुद्र व्यापून गेला, जणू त्याचा पार कुठेच दिसत नव्हता. दु:खी होऊन मी आसपास पाहिले, तेव्हा मला एक सुंदर बाग दिसली, ती सोन्याच्या भिंतींनी वेढलेली होती. मी भिंतीवरून उडी मारली आणि अनेक वृक्षांच्या मध्ये, अशोकवनाच्या मध्यभागी एक मोठा शिंशपा वृक्ष दिसला. त्या वृक्षावर चढून पाहिले, तर जवळच मला केळींचा सोन्याचा कुंज दिसला. शिंशपा वृक्षाजवळच, मला एक तेजस्वी रंगाची स्त्री दिसली. तिचा वर्ण काळा, नेत्र कमळाच्या पाकळ्यांसारखे, चेहरा उपवासामुळे कोमेजलेला, एकच वस्त्र परिधान केलेली, केस धुळीने मळलेले. तिच्या आजूबाजूला मांस व रक्तभक्षण करणाऱ्या राक्षसी स्त्रिया होत्या; जणू एखादी हरणी वाघिणींमध्ये अडकली आहे, तशा ती सतत धमक्या देत होत्या. ती एकच वेणी बांधून, निराश, मन फक्त पतीवर केंद्रित करून, जमिनीवर पडून, शरीर फिका पडलेले, जणू हिवाळ्याच्या सुरुवातीला कोमेजलेले कमळ. रावणाकडून सर्व आशा गमावलेली, मृत्यूचा निर्धार केलेली, तरीही हरणासारख्या डोळ्यांनी ती मला सहज सापडली. अशी स्त्री, रामाची तेजस्वी पत्नी, मी शिंशपा वृक्षावरून पाहात राहिलो. तेव्हा रावणाच्या महालातून गडबड, कंबरपट्टे आणि पैंजणांचे आवाज, खोल आणि गुंजणारे, ऐकू आले. अत्यंत चिंता वाटू लागली; मी आपला खरा रूप लपवून शिंशपा वृक्षाच्या दाट पानांमध्ये पक्ष्यासारखा लपून राहिलो. तेव्हा रावणाच्या पत्नींसह बलवान रावण त्या ठिकाणी आला, जिथे सीता होती. राक्षसांचा राजा दिसताच, सीता, सुंदर रूपाची, आपल्या मांडी जवळ ओढून, हातांनी पूर्ण उरोज झाकून बसली. ती भयभीत, अत्यंत दुःखी, आजूबाजूला पाहत, कुणी रक्षण करेल का याचा शोध घेत, थरथर कापत, तपस्विनी, अशी होती. दशग्रीव रावण, शोकाने भरलेला, सीतेला म्हणाला: "डोकं झुकवून मी तुझ्या पायांवर पडतो — कृपा करून मला स्वीकार." "पण, जर तू अभिमानामुळे मला स्वीकारणार नाहीस, हे अभिमानी स्त्री, तर दोन महिन्यांनंतर मी तुझे रक्त पिऊन टाकीन." रावणाचे हे दुष्ट शब्द ऐकून, सीता अत्यंत संतप्त झाली आणि तिने उत्कृष्ट शब्द बोलले: "हे नीच राक्षसा! मी रामाची पत्नी आहे, अपरिमित तेजाची; दशरथाची सून, इक्ष्वाकू वंशाच्या सम्राटाची." "तू असे अश्लील शब्द उच्चारताना तुझी जीभ का गळून पडली नाही? तुझ्या शक्तीचे काय, हे नीच, की तू माझ्या पतीच्या अनुपस्थितीत मला घेऊन गेलास?" "तू इथे आला, दुष्ट, मला अपहरण करून, त्या महात्म्याला न पाहता; तू रामाच्या तुलनेत नाहीस, त्याचा दास होण्यासही पात्र नाहीस." "राघव अपराजित, सत्यवादी, शूर आणि युद्धात प्रसिद्ध आहे." जनकीने दशाननाला कठोर शब्द बोलले. तेव्हा रावण अचानक जळून उठला, जणू इंधनाने पेटलेली आग, क्रूर डोळे उघडले, उजवा मुठ वर केला. तो मैथिलीवर आक्रमण करू लागला, तिला मारण्याचा उद्देश ठेवून; स्त्रिया भयाने किंचाळल्या; तेव्हा त्या स्त्रियांमध्ये, त्या दुष्टाची पत्नी — मंदोदरी नावाची, स्त्रियांमध्ये श्रेष्ठ, त्याला थांबवली; आणि प्रेमाने भरलेल्या मधुर शब्दांत बोलली: "सिता, जी शौर्यात इंद्रासारखी आहे, तिच्याशी तुला काय हवे? आता माझ्यासोबत रम, जनकी माझ्यापेक्षा श्रेष्ठ नाही." "हे स्वामी, तू देव, गंधर्व आणि यक्ष कन्यांसोबत रम; सिता तुला कशाला?" तेव्हा त्या सर्व स्त्रियांमध्ये वेढलेला, तो बलवान राक्षस, लवकरच उचलून आपल्या महालात नेण्यात आला. दशग्रीव निघून गेल्यावर, विकृत चेहर्याच्या राक्षसी स्त्रिया सीतेला भयानक आणि कठोर शब्दांनी धमकावू लागल्या. जनकीने त्यांच्या शब्दांना तुच्छ मानले, गवतासारखे, आणि त्यांचा गोंगाटही तिच्यासाठी अर्थहीन ठरला. राक्षसी स्त्रिया, मांसभक्षक, केवळ धमक्या आणि हातवारे करत राहिल्या; त्यांनी सीतेच्या निर्धाराची बातमी रावणाला दिली. मग त्या सर्व स्त्रिया, आशा संपल्या, प्रयत्न थकले, त्रस्त होऊन शेवटी झोपल्या. त्या झोपल्या असताना, सीता, पतीच्या कल्याणासाठी समर्पित, दुःखी आणि व्यथित होऊन, हळहळू लागली. त्यात, त्यांच्यामधून त्रिजटा उठली आणि म्हणाली: "तुम्ही स्वतःच स्वतःला खा, सीतेला नाही, जी काळ्या डोळ्यांची आहे." "ही जनकाची सद्गुणी कन्या, दशरथाची सून — आज मी एक भयानक, अंगावर काटा आणणारे स्वप्न पाहिले." "त्यात राक्षसांचा विनाश आणि तिच्या पतीचा विजय सूचित झाला आहे; पुरे, आपण राघवाकडून राक्षसी स्त्रियांना संरक्षण मागूया." "वैदेहीकडे दया मागूया; हे मला आवडते. कारण, जर असे स्वप्न त्रस्त व्यक्तीला दिसले —" "ती विविध दुःखांपासून मुक्त होऊन अतुल आनंद प्राप्त करते; मैथिली, जनकांची कन्या, झुकणाऱ्यांवर कृपा करते." "तीच मोठ्या संकटातून राक्षसी स्त्रियांना वाचवू शकते." मग ती लाजाळू तरुणी, पतीच्या विजयाच्या बातमीने आनंदित झाली.