राक्षसींनी तिजटा हिला विचारले, "तू काल रात्री कोणता स्वप्न पाहिलेस ते आम्हाला सांग, तुझ्या तोंडून आम्ही ते ऐकू इच्छितो." योग्य वेळी, तिजटा बोलू लागली आणि तिने आपले स्वप्न सांगितले: "मी आकाशात उडणारी, हस्तीदंतांनी बनवलेली एक दिव्य पालखी पाहिली. त्यावर स्वतः राघव, शुभ्र हार व वस्त्रांनी अलंकृत, लक्ष्मणासह बसलेला होता. त्या पालखीला हजार घोडे जुंपलेले होते. आजच्या माझ्या स्वप्नात मी सीतेला, शुभ्र वस्त्र परिधान करून, समुद्राने वेढलेल्या एका शुभ्र पर्वतावर उभी असलेली पाहिली. सीता रामासोबत एकरूप झालेली होती, जणू सूर्य आणि त्याचा तेज एकत्र आहेत. पुन्हा मी राघवाला चार सोंडांचा महान हत्ती म्हणून पाहिले. तो लक्ष्मणासह, पर्वतासारखा तेजस्वी दिसत होता. दोघेही आपल्या तेजाने सूर्याप्रमाणे उजळून निघाले होते. शुभ्र हार व वस्त्रे घालून, ते दोघे जानकीकडे आले. त्या पर्वताच्या शिखरावर, आकाशात उभ्या असलेल्या त्या हत्तीसमोर, जानकीने आपल्या पतीला मिठी मारली आणि त्याच्या खांद्यावर विसावली. नंतर, आपल्या पतीच्या मांडीवरून उडी मारून, कमळासारख्या डोळ्यांची ती सीता, चंद्र व सूर्याचे चेहरे आपल्या हाताने पुसू लागली. मग त्या दोन्ही राजकुमारांसोबत, तो अद्भुत हत्ती आणि विशाल नेत्रांची सीता, लंकेच्या वर उभे होते. काकुत्स्थ राम स्वतः, सीतेसह, आठ शुभ्र बैलांनी ओढल्या जाणाऱ्या रथात येथे आले. ते पुन्हा लक्ष्मणासह शुभ्र हार व वस्त्रे घालून आले. मग मी दुसरीकडे खऱ्या पराक्रमाचा राम पाहिला. तो, आपल्या भाऊ लक्ष्मण व सीतेसह, दिव्य पुष्पक रथावर चढला, सूर्याप्रमाणे तेजस्वी दिसत होता. उत्तरेकडे पाहत, तो श्रेष्ठ पुरुष मार्गस्थ झाला. माझ्या स्वप्नात मी असा राम पाहिला, ज्याचा पराक्रम विष्णूप्रमाणे आहे. लक्ष्मण व सीतेसह मी त्याला पाहिले; असा तेजस्वी राम ना देवांनी, ना दानवांनी, जिंकता येईल. राक्षस किंवा इतर कोणालाही, जसे पापी लोकांना स्वर्ग मिळत नाही, तसे रामाला हरवता येणार नाही. मी रावणाला पाहिले—त्याचे डोके मुंडलेले, तेल लावलेले, लाल वस्त्रे घातलेले, मद्यपान करून, मंदार हारांनी सजलेले. आज रावण पुष्पक रथावरून खाली पडला. एका काळ्या वस्त्रातील, मुंडलेल्या स्त्रीने त्याला ओढत नेले; तो गाढवांनी ओढल्या जाणाऱ्या रथात, लाल हार व उटणे लावून बसलेला दिसला. तेल पित, हसत, नाचत, त्याचे चित्त व इंद्रिये व्याकुळ, तो गाढवावर बसून दक्षिण दिशेला वेगाने गेला. पुन्हा मी राक्षसाधिपती रावणाला डोक्याने खाली पडलेला, गाढवामुळे घाबरलेला व गोंधळलेला पाहिले. तो एका घाणेरड्या, असह्य, भयंकर अंधकारात गेला, नरकासारख्या, घाण व चिखलाने भरलेल्या जागेत, जिथे तो पटकन बुडाला. दक्षिण दिशेने जात, तो चिखलाच्या तलावात शिरला; एका लाल वस्त्रातील स्त्रीने दहा डोक्यांचा रावण गळ्यात दोरी घालून बांधला. काली, चिखलाने माखलेली, त्याला दक्षिण दिशेकडे ओढत नेली. तिथेच मला बलवान कुम्भकर्ण दिसला. रावणाची सर्व मुले, डोक्याला तेल लावून, तिथे होती; दहा डोक्यांचा रावण वराहावर बसलेला, इंद्रजित डॉल्फिनवर बसलेला. कुम्भकर्ण उंटावर बसून दक्षिणेकडे जात होता. तिथे मी एकटा विभीषण पाहिला, शुभ्र छत्र घेऊन. तो शुभ्र हार व वस्त्रे घातलेला, शुभ्र गंध लावलेला, शंख, ढोल, नृत्य व गाण्यांनी अलंकृत दिसला. तो चार सोंडांचा, पर्वतासारखा, मेघगर्जनेसारखा आवाज करणारा दिव्य हत्ती चढला. त्याच्यासोबत चार मंत्री होते, जे आकाशातून आले. तिथे मोठा मेळावा जमला, गाण्यांनी व वाद्यांनी गूंजत, राक्षस लाल हार व लाल वस्त्रे घालून रक्त पित होते. ही सुंदर लंका, घोडे, रथ, हत्ती यांनी युक्त, समुद्रात बुडालेली, तिच्या मनोऱ्या व द्वारे तुटलेली मी पाहिली. माझ्या स्वप्नात मी लंका पाहिली, रावणाने राखलेली, पण रामाच्या वानरदूताने जाळलेली. लंकेतल्या सगळ्या राक्षसी स्त्रिया, तेल पिऊन, मोठ्याने हसत, राखेने माखलेल्या दिसल्या. कुंभकर्ण व अन्य प्रमुख राक्षस, लाल वस्त्रे घालून, गायीच्या शेणाच्या तलावात शिरले. जा, स्वतः पाहा—राघव सीतेला मिळवणार; तो कोपाने तुम्हा सर्व राक्षसांसह नष्ट करील. आपल्या प्रिय, वनवासप्रिय पत्नीस अपमान किंवा धमकी दिली गेली तर राम कधीच सहन करणार नाही. आता कठोर शब्द पुरे झाले; फक्त मधुर वाणी बोला. आपण वैदेहीची प्रार्थना करावी—हेच मला योग्य वाटते. जिचे असे स्वप्न पडते, ती अनेक दु:खांतून मुक्त होईल व तिला सर्वात प्रिय मिळेल. जरी तिचा अपमान झाला असेल, तरी तिची प्रार्थना करा, राक्षसींनो—आता अधिक बोलण्यात अर्थ नाही; राघवाचा भयंकर भीती राक्षसांवर आली आहे. मैथिली, जनकनंदिनी, नम्रतेने सहज संतुष्ट होते; तीच राक्षसींना मोठ्या संकटातून वाचवू शकते. या विशाल नेत्रांच्या स्त्रीमध्ये मला कुठलाही दोष दिसत नाही, तिच्या एका अवयवावरही नाही. फक्त तिच्या सावलीत थोडासा दोष जाणवतो; ही देवी आकाशातून येथे आली, तिला न मिळणारे दु:ख तिच्यावर आले आहे.