लंकापती रावण सीतेजवळ येऊन तिला मोहात पाडण्याचा प्रयत्न करू लागला. तो म्हणाला, "हे लाजाळू सुंदरी, तू आपल्या इच्छेनुसार सर्व सुखांचा उपभोग घे, मद्यपान कर, आनंदी राहा; तुला हवे तसे दान दे, मग ती पृथ्वी असो वा संपत्ती. माझ्याबरोबर मुक्तपणे रम, निर्भयपणे आज्ञा दे; माझ्या कृपेने तू आनंद उपभोगत असताना, तुझे नातेवाईकही तुझ्यासोबत सुखी राहू देत. माझी समृद्धी, माझे वैभव पाहा, हे भाग्यवती आणि प्रसिद्धेने युक्ते; त्या रामाचा तुला काय उपयोग? तो तर झाडाच्या साली घालणारा, वनात राहणारा आहे. रामाचा विजय हरपला, त्याचे भाग्य लोपले, तो वनात व्रत आचरतो आणि जमिनीवर झोपतो—तो जिवंत आहे की नाही, याची मला शंका आहे. वैदेही, राम तुला पाहूही शकत नाही, तुला गाठूही शकत नाही, जसे ढगांनी झाकलेली शशांककिरणे दिसत नाहीत. राघव तुला माझ्या हातून नेऊ शकत नाही, जसे हिरण्यकशिपू इंद्राच्या हातातील कीर्ती कधीच मिळवू शकला नाही. हे सुंदर हास्य आणि मोहक डोळ्यांची मालकीण, तू माझे मन चोरतेस, जसे गरुड सर्पाला उचलतो. तुझ्या या साध्या, किंचित मलिन वस्त्रातील रूपाने मी स्वतःच्या स्त्रियांमध्ये आनंद शोधू शकत नाही. हे जानकी, माझ्या अंतःपुरातील सर्व स्त्रिया सद्गुणांनी युक्त आहेत—त्यांच्यावर राज्य कर. माझ्या तलवारीच्या सामर्थ्याने, तीनही लोकांच्या श्रेष्ठ स्त्रिया तुझी सेवा करतील, जसे अप्सरा लक्ष्मीदेवीची करतात. सुंदर कपाळ असलेली, वैश्रवणाजवळ असलेल्या दागिन्यांचा, रत्नांचा आणि या सर्व लोकांचा उपभोग घे, हे सुंदर नितंबवाली. न तपाने, न सामर्थ्याने, न संपत्तीने राम माझ्या तेज किंवा कीर्तीच्या तोडीस तोड नाही. प्या, फिरा, रम्या, सुखांचा उपभोग घ्या; मी तुला अपार संपत्ती आणि पृथ्वी देईन. माझ्याबरोबर स्वेच्छेने रम, आणि तुझे नातेवाईक तुझ्यासोबत आनंदी राहू दे. लाजाळू सुंदरी, माझ्याबरोबर फुलांनी बहरलेल्या, मधमाश्यांनी गजबजलेल्या, समुद्रकिनाऱ्यावरील सोन्याच्या हारांनी अलंकृत अशा वनांतून फिर. रावणाचे हे कठोर, अभिमानी शब्द ऐकून, सीता फार व्याकुळ झाली. तिच्या डोळ्यातून अश्रू वाहू लागले, ती थरथर कापू लागली, आणि दुःखाने व्याकुळ होत, पतिव्रता सीता केवळ रामाचाच विचार करू लागली. मग तिने आपल्या आणि रावणामध्ये एक काडी ठेवली आणि कोमल, पण धीरगंभीर स्वरात म्हणाली, "माझ्यापासून तुझे मन दूर ने; तुझे हृदय तुझ्याच स्त्रियांमध्ये आनंद मानो. मी तुला योग्य नाही, जसे पापी माणसाला यश मिळणे अशक्य आहे; पतिव्रता स्त्रीने अशोभनीय कृत्य करू नये, ते निंदनीय आहे. मी उच्च कुळात जन्मले, सद्गुणी कुलात वाढले—अशी मी वैदेही, हे रावणा, तुला सांगते. मी तुझ्यासाठी योग्य पत्नी नाही; मी दुसऱ्याची पत्नी आहे आणि त्याचीच निष्ठावान आहे. धर्माचे पालन कर, सदाचार पाळ; जसे स्वतःच्या स्त्रियांना जपावे, तसे इतरांच्या स्त्रियांनाही जपावे, हे निशाचर. स्वतःला माप मान, आपल्या स्त्रियांमध्येच आनंद मान; जे स्वतःच्या स्त्रियांमध्ये समाधान मानत नाहीत, चंचल आणि कपटी असतात, ते दुसऱ्याच्या स्त्रियांमुळे नष्ट होतात. इथे चांगले लोक असोत किंवा नसोत, तू त्यांचा आदर्श घेत नाहीस; तुझे मन वाईट मार्गावर आहे, योग्य आचार नाही. ज्ञानी लोकांनी तुझ्या कल्याणासाठी सांगितलेले हितकारक शब्दही तू ऐकत नाहीस; तुझे मन फसवणुकीवरच स्थिर आहे. जो राजा संयमशून्य आणि अधर्मात रत असतो, त्याच्या राज्याचे आणि नगरांचे विनाश होतो. त्याचप्रमाणे, तुझ्यासारखा स्वार्थी राजा लाभल्याने, रत्नांनी भरलेली लंका तुझ्या एका अपराधामुळे लवकरच नष्ट होईल. जेव्हा दूरदृष्टी असलेला रावण स्वतःच्या कर्माने पडतो, तेव्हा सर्व प्राणी दुष्टाच्या विनाशावर आनंद मानतात. लोक म्हणतील—‘या भयंकर राक्षसावर नशीबाने हे संकट आले’—आणि ते आनंदी होतील. मला धन, वैभव याने फसवता येणार नाही; मी केवळ राघवाचीच आहे, जशी प्रकाश किरणे सूर्याची असतात. त्या जगन्नाथाच्या पूज्य भुजांवर मी विश्वास ठेवला आहे, मग मी दुसऱ्याच्या भुजांवर कधीच विसावा कसा घेऊ? मी केवळ त्या पृथ्वीच्या अधिपतीचीच पत्नी आहे, जशी आत्मसंयमी, व्रती ऋषीला ज्ञानच शोभते. हे रावणा, मला त्या दुःखी रामाकडे ने, जसे गजेंद्राला त्याच्या मादीने जंगलात नेले. राम, पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ, योग्य संबंधाचीच इच्छा करतो, तो तुझ्याशी अशुभ संबंध इच्छित नाही. तो सर्व धर्म जाणणारा, शरण आलेल्यांचे रक्षण करणारा आहे; त्याच्याशी मैत्री कर, तरच तुझे जीवन राहील. रघुकुलश्रेष्ठाशी संधि केल्यास तुझे कल्याण होईल; अन्यथा, विरुद्ध वागताच तुझ्यावर सर्वात मोठे संकट कोसळेल. कोणी वीज टाळू शकतो, मृत्यूलाही काही काळ चुकवू शकतो; पण राघवासारख्या कोपलेल्या अधिपतीपासून तू सुटू शकणार नाहीस. तू लवकरच रामाच्या धनुष्याचा प्रचंड गडगडाट ऐकशील, जसा इंद्राचा वज्राचा आवाज असतो. येथेच, राम आणि लक्ष्मण यांच्या नावाने खूण केलेले, मजबूत नालाचे बाण सर्पासारखे पडतील. यात शंका नाही की, या नगरातील राक्षसांचा नाश करून, ते त्यांना आकाशातून पडणाऱ्या गिधाडांसारखे नष्ट करतील." अशा प्रकारे सीतेने आपल्या पतिव्रतेचे आणि रामावरील निष्ठेचे स्पष्ट, निर्भयपणे आणि धीरोदात्तपणे रावणासमोर सांगितले.