हनुमान, वायुपुत्र, लंकेत सीतेचा शोध घेत असताना, त्याने प्रथम युद्धोन्मत्त, मत्त, घोडेस्वार ध्वजग्रीव, विद्युज्जिह्व, विजयिह्व आणि हस्तिमुख यांच्या राजवाड्यांमध्ये प्रवेश केला. पुढे, तो उडी घेत कराळ, पिशाच आणि शोणिताक्ष यांच्या गृहात गेला. या सर्व भव्य राजवाड्यांमध्ये हनुमानाने त्या धनाढ्य राक्षसांची वैभवशाली समृद्धी पाहिली. सर्व बाजूंनी अनेक घरांतून जात, अखेरीस तो तेजस्वी हनुमान राक्षसांचा राजा रावणाच्या राजवाड्यापर्यंत पोहोचला. वानरांमध्ये सिंहासारखा फिरणारा हनुमान, रावणाच्या घरात झोपलेल्या रावणाच्या पत्नी आणि मोठ्या डोळ्यांच्या राक्षसी स्त्रिया पाहतो. त्याने रावणाच्या घरात शस्त्र, गदा, शक्ती, तोमर धारण केलेले विविध सैनिकांचे तुकडी पाहिले. काही प्रचंड आकाराचे, विविध रंगाचे राक्षस, तसेच वेगवान वानरही त्याला दिसले. त्याला उत्तम वंशाचे, युद्धकलेत पारंगत, शत्रूंच्या हत्तीना वेदना देणारे, ऐरावतासारखे हत्तीही दिसले. शत्रूंच्या सैन्याचा संहार करणारे योद्धे, मेघासारखे गर्जना करणारे, पर्वतासारखे स्थिर असे सैन्य त्याने पाहिले. सोन्याने अलंकृत, शत्रूंना अजिंक्य अशा हजारो सैन्यांच्या तुकड्या, तसेच तेजाने तळपणाऱ्या, सोन्याच्या जाळ्यांनी न अडवलेल्या योद्ध्यांचा समूह त्याला दिसला. तेथे हनुमानाने विविध आकारांची पालखी, सुंदर वेलीनिर्मितीची घरे, चित्रांनी सजलेली सभागृहे पाहिली. खेळाची घरे, लाकडी पर्वतांची प्रतिकृती, रम्य प्रेमगृह आणि दिवसभरासाठीची सभागृहेही त्याला दिसली. रावणाच्या राजवाड्यात, मंदार पर्वतासारखा उंच, मोराच्या सिंहासनांनी भरलेला एक भव्य प्रासाद त्याने पाहिला. हा प्रासाद सोन्याच्या ध्वजांनी सजलेला, अनंत रत्नांच्या राशीने वेढलेला, अत्यंत दृढ बांधणीचा, जणू जीवनाच्या अधिपतीच्या घरासारखा होता. रत्नांच्या आणि रावणाच्या तेजाने तो राजवाडा सूर्याच्या किरणांसारखा झळकत होता. तिथे हनुमानाला सोन्याच्या पलंग, आसने आणि झळाळणारी भांडी दिसली. रत्नांची भांडी, मध आणि मद्याने ओतप्रोत, आकर्षक आणि प्रशस्त, कुबेराच्या महालासारखी दिसत होती. पैंजणांचा झंकार, मेखलांचा घंटारव, आणि ढोलांचा गडगडाट याने संपूर्ण वातावरण मधुर ध्वनींनी भरलेले होते. राजवाड्याच्या अंगणात, सुंदर स्त्रियांच्या शेकडो समूहांनी वेढलेला आणि सुव्यवस्थित मांडणी असलेला तो राजवाडा हनुमानाने ओलांडला. नंतर, हनुमानाने बॅरिल आणि सोन्याच्या जाळ्यांनी सजलेली, पावसाळ्यातील मेघांसारखी, वीजेने चमकणारी आणि पक्ष्यांनी गजबजलेली राजवाड्यांची जाळी पाहिली. विविध सभागृहे—मुख्य शंखांसाठी, शस्त्रांसाठी, धनुर्धारींसाठी—तसेच रमणीय, प्रशस्त चंद्रसभागृहे पर्वतासारख्या महालांमध्ये त्याला दिसली. या घरे त्यांच्या मालकांच्या सामर्थ्याने मिळवलेली, विविध देव-दानवांनी सन्मानित, दोषरहित आणि मायेद्वारे बांधलेल्या भासाव्यातील होती. लंकेच्या राजाचे हे राजवाडे पृथ्वीवरील इतर सर्व घरांपेक्षा गुणांनी श्रेष्ठ होते. यानंतर त्याने मेघाच्या राशीसारखा, सोन्याच्या शोभेने सुंदर, राक्षसाधिपतीच्या सामर्थ्याला साजेसा, अद्वितीय असा भव्य प्रासाद पाहिला. पृथ्वीवर स्वर्गासारखा पसरलेला, विविध रत्नांनी झळाळणारा, अनेक वृक्षांच्या फुलांनी मढवलेला, धुळीने झाकलेल्या पर्वतशिखरासारखा तो प्रासाद होता. रत्नांनी सजलेला, रंगीबेरंगी पर्वतशिखरासारखा, ग्रह-चंद्रांनी सजलेल्या आकाशासारखा, कुशलतेने सजवलेल्या मेघांनी अलंकृत असा प्रासाद त्याला दिसला. पृथ्वी पर्वतरांगेने भरलेली, पर्वत वृक्षांच्या छायांनी, वृक्ष फुलांच्या छायांनी, आणि फुले केसर-पंखुडींनी भरलेली होती. पांढरे राजवाडे, कमळांनी भरलेली तलाव, पुन्हा पुन्हा कमळांची केसर, अद्भुत वनराई, सरोवरे—हे सारे त्याला दिसले. पुष्पाह्वय नावाचा, रत्नांच्या तेजाने झळाळणारा, श्रेष्ठ राजवाड्यांमध्ये उंच उठलेला, बलशाली वानराचा भव्य प्रासाद त्याला दिसला. बॅरिल, चांदी, प्रवाळ यांचे पक्षी, विविध रत्नांनी सजलेले अद्भुत सर्प, सुंदर अंगांचे, उत्तम जातीचे घोडे त्याने पाहिले. प्रवाळ-सोन्याच्या पंखांचे पक्षी, ओले असल्यासारखे वाकलेले पंख, जणू इच्छा मूर्त रूपात प्रकट झाली आहेत असे सुंदर पक्षी होते. कमळाच्या पाकळ्यांप्रमाणे सोंड, माने असलेले हत्ती, शुभहस्ते देवी, हस्तांमध्ये कमळे असलेली लक्ष्मी—हे सारे त्याला दिसले. तो प्रासाद सुंदर गुहेसारखा, सुगंधित आणि रमणीय, हिम वितळल्यानंतरच्या पर्वतगुहेसारखा भासला. यानंतर, हनुमानाने, आदराने, दहा मुखांचा राजा रावणाच्या नगरीत प्रवेश केला. त्याने सीतेचा शोध घेतला, जी आदरणीय, दुःखी आणि पतीच्या गुणांनी भारलेली होती. सीतेच्या शोधात सर्वत्र डोळ्यांनी पाहता पाहता, महात्मा हनुमानाचा मन अत्यंत व्याकुळ झाले. यानंतर आठव्या सर्गाचा प्रारंभ होतो. त्या भव्य राजवाड्याच्या मध्यभागी उभा राहून, हनुमानाने रत्नांनी व रत्नजडित गजजाळ्यांनी सजलेला, सुवर्णाच्या जाळ्यांनी झळाळणारा एक महान प्रासाद पाहिला. विशाल, अद्भुत असा तो प्रासाद विश्वकर्म्याने स्वतः बांधला होता. तो वाऱ्याच्या मार्गाने आकाशात उंच उठलेला, सूर्याच्या मार्गासारखा तेजस्वी भासत होता. अशा प्रकारे, हनुमानाने लंकेतील रावणाच्या राजवाड्यातील अद्भुत, वैभवशाली, रत्नजडित सौंदर्य पाहिले आणि सीतेच्या शोधात त्याचे मन उत्कंठित झाले.