हनुमान, तो महान वानर, लंका नगरीत प्रवेश करून एका भव्य आणि तेजस्वी राजवाड्याकडे पाहतो. त्या राजवाड्यात अमूल्य रत्नांची झळाळी आहे, आणि तेथे हत्ती, घोडे, रथ यांची गर्दी आहे. हनुमान मनात विचार करतो, "हेच खरे लंकेचे अलंकार आहे." रावणाच्या आसपास, हनुमान निर्भयपणे त्या राजवाड्यात फिरतो. राक्षसांच्या घराघरातून, बागांमधून, हनुमान निर्भयपणे चालतो आणि भव्य महालांचे निरीक्षण करतो. तो अतिशय वेगाने उडी मारून प्रहस्ताच्या निवासस्थानात प्रवेश करतो, आणि तिथून महापार्श्वाच्या घराकडे झेप घेतो. पुढे, तो कुम्भकर्णाच्या घरात जातो, जे मेघासारखे दिसते, आणि त्याचप्रमाणे विभीषणाच्या घरातही जातो. त्यानंतर, महोदर, विरूपाक्ष, विद्युज्जिह्व, आणि विद्युन्माली यांच्या घरातही तो जातो. वानरश्रेष्ठ हनुमान वज्रदंष्ट्र, शुक, वेगवान सारण, आणि बुद्धिमान व्यक्ती यांच्या घरातही उडी मारतो. त्याचप्रमाणे, तो इंद्रजितच्या महालात जातो, आणि जंबुमाली व सुमाली यांच्या घरातही प्रवेश करतो. रश्मिकेतु, सूर्यशत्रु, आणि वज्रकाय यांच्या घरातही तो जातो. पुढे, हनुमान धूम्राक्ष, संपाति, विद्युद्रूप, भीम, घना, आणि विघना यांच्या घरातही जातो. शुकनाभ, चक्र, शठ, कपट, ह्रस्वकर्ण, दंष्ट्र, आणि लोमश या राक्षसांच्या घरातही तो जातो. युद्धोन्मत्त, मत्त, ध्वजग्रीव अश्वारूढ, विद्युज्जिह्व, विजिह्व, आणि हस्तिमुख यांच्या घरातही तो जातो. हनुमान, वायुपुत्र, कराळ, पिशाच, आणि शोणिताक्ष यांच्या घरातही उडी मारतो. या भव्य महालांमध्ये, हनुमान त्या समृद्ध राक्षसांचा ऐश्वर्य पाहतो. सर्व घरांमध्ये फिरून, अखेरीस तेजस्वी हनुमान राक्षसांच्या राजाच्या निवासस्थानात पोहोचतो. वानरांचा सिंहासारखा हनुमान, रावणाच्या पत्नी आणि भयानक डोळ्यांच्या राक्षसी स्त्रिया झोपल्या आहेत, असे पाहतो. रावणाच्या घरात विविध सैनिकांचे समूह दिसतात—काही भाले, गदा, शक्ती, आणि तोमर घेऊन उभे आहेत. मोठ्या आकाराचे राक्षस, विविध शस्त्रांनी सज्ज, लाल, पांढरे, फिकट रंगाचे, आणि वेगवान वानरही हनुमान पाहतो. युद्धकौशल्याने प्रशिक्षित, सुंदर, कुलीन हत्ती, शत्रूच्या हत्तीला वेदना देणारे, ऐरावतासारखे सामर्थ्यवान, असे हत्तीही त्याला दिसतात. त्या घरात शत्रूच्या सैन्याचा नाश करणारे, मेघासारखे बरसणारे आणि पर्वतासारखे प्रवाहित होणारे वीरही हनुमान पाहतो. हजारोंनी सज्ज असलेल्या सैन्यांचे गर्जन, शत्रूंना पराजित करता येणार नाही असे, सोन्याने अलंकृत, अशा सैन्यांचे दर्शन त्याला होते. रावणाच्या निवासात, सूर्याच्या प्रकाशासारखे तेजस्वी, सोन्याच्या जाळ्यांनी अडवलेले नाहीत, असे व्यक्तीही हनुमान पाहतो. वायुपुत्र हनुमान सुवर्णाचे पलंग, आसन, आणि चमकदार भांडी पाहतो. रत्नांच्या भांड्यांत मध आणि मद्य भरलेले, आकर्षक आणि प्रशस्त, कुबेराच्या महालासारखे, असे भांडी त्याला दिसतात. पैंजणांचा झंकार, कंबरपट्ट्यांचा घंटानाद, ढोलांचा गडगडाट, आणि सुरेल आवाजांनी भरलेले वातावरण त्याला अनुभवायला मिळते. हनुमान त्या महान राजवाड्यात प्रवेश करतो, जिथे महालांचा समूह आणि शेकडो सुंदर स्त्रिया आहेत, अंगण व्यवस्थित आहे. आता सातवा अध्याय सुरु होतो. हे वाल्मीकी रामायणातील सुंदरकांडातील सातवा सर्ग संपतो. हनुमान, तो शक्तिशाली वानर, जडित बेरील आणि सोन्याच्या जाळ्यांनी सजलेली महालांची जाळी पाहतो, जणू काही पावसाळ्यातील मेघांचा समूह, विजेच्या रेषांनी आणि पक्ष्यांनी भरलेला. विविध सभागृह—शंख, शस्त्र, धनुष्यांसाठीच्या हॉल, आणि पुन्हा मोहक, प्रशस्त चंद्रसभागृह—महलपर्वतांवर त्याला दिसतात. मालकांच्या सामर्थ्याने मिळवलेली, विविध आत्म्यांनी शासित, देव आणि दानवांनी सन्मानित, दोषमुक्त अशी घरं हनुमान पाहतो. मायासारख्या कुशलतेने बांधलेली, पृथ्वीवरील सर्व घरांपेक्षा गुणवत्तेत श्रेष्ठ, लंकेच्या स्वामीची अशी घरं त्याला दिसतात. पुढे, मेघासारखा आकार असलेला, सोन्याने मोहक आणि सुंदर, राक्षसांच्या स्वामीच्या सामर्थ्याला अनुरूप, अद्वितीय आणि तुलनारहित असा भव्य महाल त्याला दिसतो. पृथ्वीतलावर जणू स्वर्गच पसरला आहे, तेजाने झळाळणारा, अनेक रत्नांनी सजलेला, विविध वृक्षांच्या फुलांनी आच्छादित, जणू पर्वतशिखरावर धूळ आहे. त्याला अनेक रत्नांनी सजलेला राजवाडा दिसतो, जणू खनिजांनी समृद्ध पर्वतशिखर, आकाशातील ग्रह आणि चंद्रासारखा, आणि कलात्मकपणे सजवलेल्या मेघांनी सुंदर केलेला. पृथ्वी पर्वतांच्या ओळींनी भरलेली, पर्वत वृक्षांच्या छत्रांनी भरलेले, वृक्ष फुलांच्या छत्रांनी भरलेले, आणि फुलं केसर आणि पाकळ्यांनी भरलेली, असे दृश्य हनुमान पाहतो. अशा प्रकारे, हनुमानाने लंकेच्या भव्य ऐश्वर्याचे, रावणाच्या राजवाड्याचे आणि राक्षसांच्या समृद्ध जीवनाचे साक्षात्कार केले.