हनुमान लंकेमध्ये फिरताना, त्याने अनेक सुंदर, चंद्रासारखी तेजस्वी चेहरे पाहिले, ज्यांचे डोळे मोहक आणि वळणदार पापण्यांनी सजले होते. त्यांच्यावर शेकडो कमळांच्या तलावांसारख्या आकर्षक दागिन्यांच्या माळा झळकत होत्या. पण त्या मार्गावर, राजघराण्यात जन्मलेली, अत्यंत सती आणि पतिव्रता सीता त्याला दिसली नाही. तिच्या मनाचा उच्चपदाचा दर्जा, तिच्या देहाची वेलासारखी नाजूकता, आणि तिच्या राजस जन्माचा गौरव त्याच्या नजरेस पडला नाही. पण पुढे, त्याने पाहिले की, सीता त्या प्राचीन मार्गावर उभी होती, तिच्या डोळ्यांत हिरमुसलेपणाचा भाव, हरिणीसारखे डोळे, आणि तिच्या मनात केवळ रामचंद्रांचा तेजस्वी विचार भरलेला होता. ती नेहमीच इतर स्त्रियांपेक्षा विशेष आणि श्रेष्ठ होती. उष्णतेमुळे त्रस्त, तिच्या गळ्यात अश्रूंच्या डाग, पूर्वीच्या सुंदर आणि मौल्यवान हारांनी सजलेली, तिच्या गळ्याचा रंग गडद आणि पापण्याही मोहक, ती जणू वनात नाचणाऱ्या निळ्या गळ्याच्या पक्षासारखी भासत होती. ती कधी अस्पष्ट चंद्राच्या रेषेसारखी, कधी सोन्याच्या धुळीने झाकलेल्या रेषेसारखी, कधी बरे झालेल्या जखमेच्या खुणेसारखी, तर कधी वाऱ्याने वाकलेल्या ढगाच्या रेषेसारखी दिसत होती. सीता, रामाची पत्नी आणि श्रेष्ठ वक्ता, त्याला दिसली नाही; त्यामुळे हनुमान दुःखाने भरून गेला, जणू थोड्या विश्रांतीनंतर पुन्हा थकवा आलेला असावा. आता, सहावा अध्याय ऐकावा. हनुमान, इच्छेनुसार रूप धारण करून, लंकेच्या राजवाड्यांमध्ये अत्यंत चपळतेने फिरू लागला. त्याच्या सौभाग्याने उजळलेला, तो राक्षसांच्या राजाचा निवासस्थान गाठला, जे सूर्याच्या रंगाच्या भव्य भिंतींनी वेढलेले होते. त्या राजवाड्याची सुरक्षा भयंकर राक्षसांनी केली होती, जणू सिंहांनी मोठ्या जंगलाची सुरक्षा करावी. हनुमान-हत्तीने त्या राजवाड्याला चमकताना पाहिले. त्या राजवाड्याचे प्रवेशद्वार चांदीने मढवलेले आणि सोन्याने सजलेले होते; विविध अंगण आणि सुंदर दरवाज्यांनी वेढलेले होते. तेथे शक्तिशाली हत्तीवर बसणारे योद्धे, शूर आणि थकवा न येणारे सैनिक, अजेय घोडे आणि रथांचे चालक जमले होते. राजवाड्याच्या आत अनेक मौल्यवान रत्न, उच्च दर्जाच्या आसनांनी सजलेली, आणि मोठ्या रथधारकांनी व भव्य सिंहासनांनी भरलेली होती. सर्व बाजूंनी राजवाडा उत्तम आणि भव्य दृश्यांनी, असंख्य प्राणी आणि पक्ष्यांनी पूर्ण भरलेला होता. प्रशिक्षित अंतर्गत रक्षक आणि राक्षसांनी सुरक्षित केलेला, आणि उत्कृष्ट स्त्रियांनी पूर्ण भरलेला होता. राक्षस राजाचा निवासस्थान आनंदी आणि सुंदर स्त्रियांनी उजळलेला होता, आणि दागिन्यांच्या कलकलाने समुद्राच्या गर्जनेसारखा गूंजत होता. तो राजवाडा राजकीय गुणांनी संपन्न आणि उत्तम चंदनाच्या सुवासाने भरलेला होता, जणू सिंहांनी भरलेल्या मोठ्या जंगलासारखा. ढोल, मृदंग आणि शंखांच्या आवाजाने गूंजणारा, उत्सवाच्या दिवशी नेहमी पूजला जाणारा, आणि सतत राक्षसांनी सन्मानित केला जाणारा. समुद्रासारखा खोल, आणि समुद्राच्या गर्जनेसारखा, उच्च आत्म्याच्या त्या महालात मोठ्या संपत्तीने सजलेला होता. हनुमानाने त्या महालात मौल्यवान रत्नांनी भरलेला, तेजाने झळकणारा, आणि हत्ती, घोडे, रथांनी गजबजलेला राजवाडा पाहिला. त्याला वाटले, "हे खरेच लंकेचे अलंकार आहे." त्याने रावणाच्या जवळ त्या ठिकाणी फिरणे सुरू ठेवले. राक्षसांच्या घराघरातून आणि सर्व बागांमध्ये, हनुमान निर्भयपणे फिरत होता, राजवाड्यांचे निरीक्षण करत होता. मोठ्या वेगाने उडी मारून, तो प्रहस्ताच्या घरात गेला; तिथून महापार्श्वाच्या घरात उडी मारली. पुढे, तो कुम्भकर्णाच्या घरात गेला, जे मेघासारखे होते, आणि त्याचप्रमाणे विभीषणाच्या घरातही गेला. महोदर, विरूपाक्ष, विद्युत्जिह्व, विद्युनमाली यांच्या घरातही तो गेला. वज्रदंष्ट्र, शुक, वेगवान सारण, आणि बुद्धिमान यांच्या घरातही हनुमान उडी मारून गेला. पुढे, वानरांचा नेता इंद्रजितच्या महालात, आणि जंबुमाली, सुमाली यांच्या घरात गेला. रश्मिकेतू, सूर्यशत्रू, वज्रकाय यांच्या घरातही तो गेला. पवनपुत्र धूम्राक्ष, संपाती, विद्युद्रूप, भीम, घना, विघना यांच्या घरात गेला. शुकनाभ, चक्र, शठ, कपट, ह्रस्वकर्ण, दंष्ट्र, आणि लोमश या राक्षसांच्या घरातही तो गेला. युद्धोन्मत्त, मत्त, ध्वजग्रीव अश्वारूढ, विद्युत्जिह्व, विजिह्व, आणि हस्तिमुख यांच्या घरातही हनुमान गेला. पुढे, तो कराळ, पिशाच, आणि शोणिताक्ष यांच्या घरातही गेला. या सर्व भव्य महालात, तेजस्वी हनुमानाने त्या संपन्न राक्षसांची समृद्धी पाहिली. सर्व बाजूंनी घरं पार करून, अखेरीस तेजस्वी हनुमान राक्षस राजाच्या निवासस्थानात पोहोचला. वानरांचा श्रेष्ठ, वानरांमध्ये सिंहासारखा, त्याने रावणाच्या पत्नींचे दर्शन घेतले, ज्या झोपलेल्या होत्या, आणि मोठ्या डोळ्याच्या राक्षसी स्त्रियांना पाहिले. त्याने राक्षस राजाच्या घरात विविध सैन्य पाहिले, काहींना भाले आणि गदा, काहींना शक्ती आणि तोमर हातात होते. त्याने मोठ्या आकाराचे, विविध अस्त्रांनी सजलेले, लाल, पांढरे, फिकट रंगाचे राक्षस, आणि वेगवान वानरही पाहिले. राजघरात, त्याने उत्तम वंशाचे, सुंदर, युद्धातील प्रशिक्षित, शत्रूच्या हत्तींना त्रास देणारे, आणि युद्धात ऐरावतासारखे असणारे हत्ती पाहिले. त्या ठिकाणी, शत्रूच्या सैन्याचा नाश करणारे, मेघासारखे बरसणारे, पर्वतासारखे वाहणारे योद्धे त्याने पाहिले. तिथे हजारोंच्या सैन्यांचे समूह, विजयी आणि शत्रूंनी अजेय, सोन्याने सजलेले, आणि वादळाच्या मेघासारखी गर्जना करणारे सैन्य त्याने पाहिले. अशा प्रकारे, हनुमानाने लंकेच्या भव्य राजवाड्यांमध्ये, विविध घरांमध्ये, आणि रावणाच्या निवासात सर्व दृश्ये, समृद्धी, आणि सैन्य पाहिले.