महाबली हनुमान समुद्रावर उडी घेतल्यावर त्याच्या शरीरावर रंगीबेरंगी, सुवासिक फुलांचा वर्षाव झाला, आणि तो जणू आकाशात उठणाऱ्या मेघासारखा वीजांच्या गाठींनी शोभून दिसत होता. त्याच्या वेगाने पाण्यात फुलं विखरली गेली, आणि त्या फुलांनी पाण्याचा पृष्ठभाग जणू तारकांप्रमाणे किंवा आकाशात प्रकाश देणाऱ्या दीपांसारखा चमकला. आकाशात पसरलेल्या त्याच्या हातांची छटा, जणू पर्वताच्या शिखरावरून बाहेर पडणाऱ्या पाच तोंड असलेल्या दोन नागांसारखी दिसली. तो महाकपि समुद्राच्या लाटा जणू पित आहे, आणि आकाशासाठी तहानलेला आहे, असे भासत होते. त्याच्या डोळ्यांनी वाऱ्याचा मार्ग अनुसरला, आणि ते विजेसारखे चमकत होते, जणू पर्वतावर ठेवलेल्या अग्निसारखे भासले. तांबूस डोळ्यांचा हा मोठा, गोल डोळ्यांचा नेत्राधिपती, चंद्र आणि सूर्याप्रमाणे स्थिर आणि तेजस्वी दिसत होता. त्याचा चेहरा, ज्याच्या नाकाचा भाग लालसर होता, तो संध्याकाळच्या सूर्याच्या तांबड्या चक्रासारखा चमकत होता. उडी मारताना त्याची शेपटी आकाशात उठली, आणि ती इंद्राच्या ध्वजासारखी झळाळली. वायुपुत्र हनुमान, त्याच्या शेपटीने तयार केलेल्या वर्तुळात आणि शुभ्र दातांनी, सूर्याच्या प्रभामंडलाने वेढलेल्या सूर्याप्रमाणे तेजस्वी दिसत होता. त्याच्या अतिशय लाल कंबरेमुळे, तो जणू लाल गेरूने रंगलेल्या फाटलेल्या पर्वतासारखा भासला. जेव्हा हा वानरांचा सिंह समुद्रावरून झेप घेत होता, तेव्हा त्याच्या शरीराच्या बाजूंतून वाहणारा वारा मेघगर्जनेसारखा गडगडला. उत्तर दिशेतील आकाशातून पडणाऱ्या उल्केसारखा हा महाकपि दिसत होता. आकाशात झेप घेतलेला, चमकणारा, जणू मोठा हत्ती, ज्याच्या शरीराभोवती दोरी बांधली आहे, तसा भासला. त्याचे शरीर आणि त्याने आकाशात टाकलेली खोल सावली जणू वाऱ्याने चालवलेली नौका समुद्रात बुडाली आहे, असे वाटले. ज्या भागात हा महाकपि समुद्रावर पोहोचला, तिथे समुद्र त्याच्या अंगाच्या शक्तीमुळे जणू वेडावल्यासारखा भासला. तो महाकपि पर्वतासारख्या उंच लाटांवरून वेगाने झेप घेत होता. वानराचा शक्तिशाली वारा आणि मेघांचा वारा मिळून समुद्राला जोरदार हलवून, त्यात भीषण गर्जना निर्माण झाली. तो वानरांचा सिंह समुद्रातील खारट पाण्यात लाटांचे जाळे ओढत, जणू आकाश आणि पृथ्वी विखरून टाकत झेप घेत होता. विशाल समुद्राच्या लाटांवरून, ज्या मेरू आणि मंदार पर्वतासारख्या उंच होत्या, तो वेगाने उडी घेत होता, जणू त्यांची गणना करीत आहे. त्याच्या वेगामुळे समुद्रातील पाणी ढगांनी भरलेले, आकाशात शरद ऋतूतील ढगांसारखे चमकत होते. त्याच्या झेपेमुळे समुद्रातील शार्क, मगर, मासे आणि कासव, जणू त्यांचे आवरण काढून टाकल्यासारखे, उघडे दिसू लागले. त्याला झेप घेताना पाहून समुद्रातील नागांनी, हा वानरांचा सिंह जणू आकाशातील गरुड आहे, असे मानले. त्याच्या सावलीचे रूप, झटपट हालचालीत, दहा योजन रुंद आणि तीस योजन लांब, अतिशय सुंदर झाले. वायुपुत्राच्या मागे असलेली सावली समुद्राच्या खारट पाण्यावर जणू शुभ्र, दाट मेघांची रेषा चमकत होती. विशाल, तेजस्वी, प्रचंड शरीराचा हा महाकपि वाऱ्याच्या मार्गावर, आधारशून्य, जणू पंख असलेल्या पर्वतासारखा झळाळला. वानर-हत्ती हा शक्तिशाली महाकपि ज्या मार्गाने गेला, त्या मार्गाने समुद्र जणू एकाच क्षणात खोल द्रोणासारखा झाला. त्याच्या उतरण्यात पक्ष्यांच्या थव्यांतून जाताना, हनुमान जणू पक्ष्यांचा राजा, वाऱ्याने ढगांचे समूह दूर सारल्यासारखा दिसला. पांढरे, लाल, निळे आणि गेरू रंगाचे मोठे ढग, वानराच्या वेगाने ओढले गेले आणि चमकले. ढगांच्या समूहात वारंवार प्रवेश करून, बाहेर येताना, तो कधी लपलेला, कधी प्रकट झालेला, जणू चंद्रासारखा भासला. त्या वेळी, त्या झपाट्याने झेप घेणाऱ्या वानराला पाहून देव, गंधर्व आणि चारणांनी फुलांचा वर्षाव केला. सूर्याने वानराधिपतीला झपाट्याने झेप घेताना जळवले नाही, आणि वारा त्याला रामाच्या कार्यसिद्धीसाठी सेवा देत होता. ऋषींनी त्याचे स्तुती केली, आणि देव-गंधर्वांनी त्याच्या वनवासी रूपाचा गौरव करत गाणे गायले. नाग, यक्ष आणि विविध राक्षसांनी, थकवा नसलेल्या श्रेष्ठ वानराला पाहून त्याचे स्तुती केली. हनुमान, वानरांचा सिंह, झेप घेत असताना, समुद्राने इक्ष्वाकू वंशाचा सन्मान करण्याची इच्छा केली आणि विचार करू लागला—"मी हनुमान, वानरांचा स्वामी, याला मदत केली नाही तर, बोलणाऱ्यांकडून मला निंदा सहन करावी लागेल." "सागर, इक्ष्वाकूंचा स्वामी, याने मला वाढवले, आणि हा वानर त्याचा सल्लागार आहे; म्हणून मी त्याला अडवू नये." "म्हणून मी असे करावे की वानर विश्रांती घेईल, आणि माझ्यावर विश्रांती घेतल्यावर, तो आनंदाने उर्वरित मार्ग पार करेल." अशा प्रकारे विचार करून, समुद्राने विवेकपूर्वक निर्णय घेतला आणि समुद्राच्या पाण्यात लपलेला सुवर्णनाभी असलेला मैनाक, पर्वतांचा श्रेष्ठ, याला संबोधित केले. "हे मैनाक, महान आत्म्य असलेल्या देवांच्या राजाने तुला येथे असुरांच्या सैन्याचा अडथळा म्हणून नेत्रलोकात ठेवले आहे." "तुझी शक्ती त्यांच्यात प्रसिद्ध आहे; तू असीम नेत्रलोकाच्या दारावर उभा आहेस, जेणेकरून ते पुन्हा वर येऊ नयेत.