सुग्रीवाने सर्व वनरांना एकत्र बोलावले आणि म्हणाला, "दशरथपुत्र रामासाठी आणि माझ्यासाठी मोठे उपकार होईल, जर वायू आणि अग्नी समान शक्तिशाली कोणी विदेहकन्येचे दर्शन करून येईल." त्याने पुढे सांगितले, "तुम्ही तुमच्या साथीदारांसह तुमचे कार्य साध्य केल्यावर, मी तुम्हाला सर्व सुखद गुणांनी सन्मानित करीन. मग तुम्ही तुमच्या प्रियांसह पृथ्वीवर मुक्तपणे भ्रमण कराल, तुमचे शत्रू पराभूत झालेले असतील." या वेळी, वाल्मिकी रामायणातील किश्किंधा कांडातील चौव्या-चाळीसावा सर्ग ऐकायला सांगितला जातो. सुग्रीवाने विशेषतः हनुमानाशी संवाद साधला, कारण त्याला खात्री होती की हनुमान कार्य निश्चितपणे साध्य करील. वनवासातील सर्व प्राण्यांचा स्वामी असलेल्या सुग्रीवाने, अत्यंत प्रसन्न होऊन, वायुपुत्र हनुमानाला संबोधित केले, "वनरश्रेष्ठा, पृथ्वीवर, आकाशात, जलात, अमरांच्या निवासात, तुझ्या हालचालीस कोणतीही अडचण नाही असे मला दिसते. सर्व लोक, समुद्र, पर्वत, असुर, गंधर्व, नाग, मानव आणि देव—हे सर्व तुला परिचित आहेत. तुझी वेग, चपळता, तेज आणि हलकेपण वायूप्रमाणेच आहे. पृथ्वीवर तुझ्या तेजाला कोणताही समान नाही; म्हणून विचारपूर्वक सीतेचा शोध घे. फक्त तुझ्यातच बल, बुद्धी, शौर्य, स्थान आणि वेळेची समज, आणि नीती आहे, हे ज्ञानी हनुमाना. हनुमान कार्यासाठी तयार आहे हे समजून, आणि हनुमानाचे गुण जाणून, रामाने मनात विचार केला. सर्व प्रकारे, वानरांचा स्वामी हनुमानावर यशाची खात्री ठेवतो; आणि हनुमान अधिकच निश्चयाने कार्य साध्य करण्यासाठी सज्ज आहे. ज्याने कार्यासाठी प्रयत्न केला आहे, ज्याचे कृत्य ओळखले गेले आहे, आणि ज्याला स्वामीने कृपा दिली आहे, त्याला निश्चितपणे उद्दिष्ट साध्य होते. रामाने त्या महान ऊर्जेच्या, दृढनिश्चयी वानराला पाहून, जणू आपले लक्ष्य साध्य झाले आहे असे वाटले; त्याचे मन आणि इंद्रिये आनंदित झाले. मग रामाने प्रसन्न होऊन, हनुमानाला आपल्या नावाने शोभित अंगठी दिली, जेणेकरून सीतेला ओळख पटावी. "हे वानरश्रेष्ठा, या चिन्हामुळे जनककन्या तुला माझ्याकडून आलेला म्हणून ओळखेल आणि ती चिंतित होणार नाही," असे रामाने सांगितले. "तुझे निश्चय, बलयुक्त धैर्य, आणि सुग्रीवाचे आदेश—हे सर्व मला यशाची खात्री देतात," असे राम म्हणाला. हनुमानाने अंगठी घेतली, हात जोडून, रामाच्या पायांना वंदन केले आणि निघाला—वानरांमध्ये श्रेष्ठ. वायुपुत्र हनुमान, वानरांचा महान बल एकत्रित करून, आकाशातील मेघ दूर झाल्यावर चंद्र जसा ताऱ्यांनी शोभतो, तसा तेजस्वी दिसला. "तुझ्या अद्वितीय शक्तीवर, वानरश्रेष्ठा, आणि तुझ्या अपूर्व शौर्यावर विश्वास ठेवून, हनुमानासारखे कार्य कर, जेणेकरून जनककन्या सापडेल," असे सुग्रीवाने सांगितले. यानंतर, वाल्मिकी रामायणातील किश्किंधा कांडातील पंचेचाळीसावा सर्ग ऐकायला सांगितला जातो. सुग्रीवाने सर्व वानरांना बोलावले आणि रामाच्या कार्यसिद्धीसाठी त्यांना संबोधित केले. "हे वानरश्रेष्ठांनो, तुम्ही तुमच्या स्वामीच्या कठोर आदेशाचे पालन करून, सीतेचा शोध घ्यावा," असे सुग्रीवाने सांगितले. मग, टोळ्यांप्रमाणे पृथ्वी व्यापत, सर्व वानर शोधासाठी निघाले, आणि राम प्रस्रवण पर्वतावर लक्ष्मणासह थांबला. सीतेच्या शोधासाठी ठरवलेला महिना संपेपर्यंत राम तिथेच राहिला, तर वानरांनी उत्तरेकडील रम्य दिशा, पर्वतांनी वेढलेली, शोधासाठी निवडली. वीर वानर शतबली उत्तर दिशेला निघाला, विनत वानरांचा प्रमुख पूर्वेकडे गेला. वायुपुत्र हनुमान, तारा, अंगद आणि इतरांसह दक्षिण दिशेला, अगस्त्याने पार केलेल्या प्रदेशात गेला. सुसेन, वानरांचा स्वामी, पश्चिमेकडील भयावह दिशेला, वरुणाने संरक्षित प्रदेशात, वानरांमध्ये वाघासारखा, गेला. सर्व दिशांना योग्य प्रकारे वानर पाठवून, वानरसेनेचा वीर सेनापती, राजा सुग्रीव आनंदित झाला. राजाच्या प्रेरणेने, सर्व वानरसेनापती, आपापल्या दिशेचा विचार करून, जलद निघाले. गर्जना, हुंकार, आणि मोठ्याने ओरडत, शक्तिशाली वानर धावत गेले, आणि त्यांनी मोठा आवाज केला. राजाच्या आदेशाने, सर्व वानरसेनापती म्हणाले, "आम्ही सीता परत आणू आणि रावणाचा वध करू." "मी एकटा रावणाचा वध करीन, तो युद्धात आला तर, आणि त्याला पटकन हरवून, जनककन्येला परत आणीन." "ती थकून, भयाने कांपत असली तरी, तुम्ही दृढ राहा; मी एकटाच जानकीला पाताळातूनही परत आणीन." "मी झाडे फोडेन, पर्वत फाडेन, पृथ्वी फाडेन, समुद्र हलवेन." "मी योजनेच्या अंतरावर उडी मारू शकतो; शंभर योजने आणि त्याहून अधिक अंतर पार करू शकतो." "पृथ्वीवर, समुद्रात, पर्वत किंवा जंगलात, किंवा पाताळातही, माझ्या हालचालीस अडथळा येणार नाही." अशा प्रकारे प्रत्येक शक्तिशाली वानर, बल आणि गर्वाने भरून, वानरराजाच्या उपस्थितीत हे शब्द बोलला. यानंतर, वाल्मिकी रामायणातील किश्किंधा कांडातील छत्तेचाळीसावा सर्ग ऐकायला सांगितला जातो. वानरराजांनी निघून गेल्यावर, रामाने सुग्रीवाला विचारले, "तुला पृथ्वीचा संपूर्ण विस्तार कसा माहित आहे?