सुग्रीवाने आपल्या वानर सैन्याला मार्गदर्शन करताना सांगितले, “तुम्ही जेथे जाऊन शोध घेणार आहात, त्या मार्गावर एक धर्मज्ञ, तपस्येने शुद्ध झालेला, ब्रह्मासमान ख्याती प्राप्त असलेला महर्षी मेरुसावर्णी निवास करतो. सूर्याप्रमाणे तेजस्वी असलेल्या त्या महर्षीला, तुम्ही आदरपूर्वक, जमिनीवर माथा टेकून विचारणा करा—वैदेही अर्थात सीतेबद्दल काही माहिती मिळते का ते विचारा. इथेच, जगातील जीवांच्या सीमेला सूर्य रात्र संपल्यावर अंधकार दूर करून पर्वतावर अस्त होतो. या ठिकाणापर्यंत तुम्ही जाऊ शकता; पण त्यापलीकडे सूर्यप्रकाश नसलेली, सीमाहीन अशी जागा आहे, जिची आम्हाला माहिती नाही. त्यामुळे, वैदेही आणि रावणाचा निवास कुठे आहे ते शोधून, सूर्यास्त पर्वतापर्यंत पोहोचून, एका पूर्ण महिन्याच्या आत परत या. महिन्याच्या पलिकडे राहिलात, तर माझी शिक्षा तुम्हाला भोगावी लागेल; माझा बलवान सासराही तुमच्यासोबत जाणार आहे. हे सर्व तुम्ही ऐकावे, आणि सांगितल्याप्रमाणे आचरण करावे; माझा सासरा, बलवान आणि बुद्धिमान, तुमचा शिक्षक आहे. तुम्ही सर्वही शूर आणि विश्वासू आहात; त्याला प्रमाण मानून, पश्चिम दिशेकडे लक्ष द्या. राजा दशरथाचा तेजस्वी पुत्र रामाची पत्नी सापडली, की आपले कार्य पूर्ण झाले असे मानले जाईल. या कार्यासाठी आणखी काही उपयोगी कृती असेल, तर तीही स्थान, वेळ आणि हेतू विचारात घेऊन ठरवा. सुसेनाच्या नेतृत्वाखाली वानरांनी सुग्रीवाच्या विचारपूर्वक सांगितलेल्या शब्दांचे लक्षपूर्वक ऐकले, व त्यांनी वानरराजाला नमस्कार करून वरुणाच्या संरक्षणाखालील त्या प्रदेशात प्रवास सुरू केला. यानंतर, सुग्रीवाने आपल्या सासऱ्याला निर्देश दिले आणि शूर वानर शतबलिला पश्चिम दिशेकडे पाठवले. सर्व वानरांमध्ये श्रेष्ठ आणि सर्वज्ञ राजा सुग्रीवाने, स्वतःसाठी आणि रामासाठी हितकारी असे शब्द बोलले. शतबलीसह, वनात राहणारे शंभर हजार वानर आणि वैवस्वताच्या पुत्रांसह, सर्व मंत्री घेऊन त्यांनी मार्गक्रमण केले. तुम्ही हिमालय पर्वतांनी शोभलेल्या उत्तरेकडील दिशेत, प्रत्येक ठिकाणी रामाच्या पत्नीचा शोध घ्या. हे कार्य पूर्ण झाले, आणि दशरथपुत्राची प्रिय पत्नी सापडली, की आपण आपले ऋण फेडलेले असेल आणि कर्तव्यपूर्ती करणाऱ्यांत सर्वश्रेष्ठ ठरू. राघवाने आपल्यावर मोठा उपकार केला आहे; त्याचे ऋण फेडले, तर आपले जीवन फलदायी ठरेल. याच इच्छेने, तुम्ही सर्व, आपल्यासाठी प्रिय आणि हितकारी असे कार्य करा, आणि जानकीला शोधा. राम, शत्रूंच्या नगरी जिंकणारा, सर्व जीवांकडून सन्मानित आहे आणि आपल्याला प्रियही आहे. नदी, पर्वत, आणि कठीण प्रदेशात तुम्ही बुद्धी, धैर्य आणि संसाधनांचा वापर करून शोध घ्या. म्लेच्छ, पुलिंद, शूरसेन, प्रस्थल, भारत, कुरु, आणि मद्रक यांच्या प्रदेशातही तपास करा. त्यानंतर कंबोज, यवन, शाकांच्या नगरी, दारद, आणि हिमालयातही शोध घ्या. लोध्र आणि पद्मक वृक्षांच्या कुंजात, देवदारच्या जंगलात, रावण आणि वैदेही सर्वत्र शोधा. मग देव आणि गंधर्वांचे आवडते सोम ऋषींचे आश्रम गाठा, आणि त्यानंतर काळा नावाच्या पर्वतावर जा. त्या पर्वताच्या विस्तीर्ण उतारांवर आणि गुहांमध्ये रामाची निष्कलंक पत्नी शोधा. पर्वतांच्या पुढे, सुवर्णशिखर असलेला महान पर्वत पार करून, पुढे सुंदरशना पर्वतावर जा. त्यानंतर, विविध पक्ष्यांनी भरलेला, विविध वृक्षांनी शोभलेला देवसखा पर्वत आहे; त्याच्या कुंज, धबधबे आणि गुहांमध्ये रावण आणि वैदेही शोधा. मग, त्या पुढे, शंभर योजनांनी व्यापलेला आकाशाचा विस्तार आहे—पर्वत, नदी, वृक्ष नसलेला, जीवही नसलेला. त्या भयावह वाळवंटाला जलद पार करा, आणि फिक्कट रंगाचा कैलास पर्वत गाठा—तेथे आनंद मिळेल. कुबेराचा सुंदर महाल, फिक्कट मेघासारखा, सुवर्णाने सजलेला, विश्वकर्म्याने बांधलेला, तेथे आहे. त्याजवळ, कमळ आणि निळ्या शिंपल्यांनी भरलेले, हंस आणि बगळ्यांनी गजबजलेले, अप्सरांच्या समूहांनी शोभलेले विशाल सरोवर आहे. तेथे, सर्व जगांनी पूजित, संपन्न आणि तेजस्वी यक्षांचा राजा वैश्रवण, गुह्यकांसह आनंद घेतो. त्या पर्वताच्या चंद्रप्रभा शिखरांवर आणि गुहांमध्ये, रावण आणि सीता सर्वत्र शोधा. माउंट क्रौंच गाठल्यावर, त्याची गुहा—अत्यंत कठीण प्रवेश असलेली—सावधपणे प्रवेश करा; ती गुहा प्रवेशासाठी प्रसिद्ध आहे. तेथे सूर्याप्रमाणे तेजस्वी महान ऋषी राहतात, ज्यांना देवांनी विनंती केली आणि जे दिव्य स्वरूपाचे, महान तपस्व्यांसारखे आहेत. क्रौंच पर्वताच्या इतर गुहा, उतार, शिखरे, दऱ्या, आणि पायथ्याच्या सर्व ठिकाणीही सर्व बाजूंनी शोध घ्या. तेथेच, वृक्षरहित काम पर्वत आणि पक्ष्यांचे निवासस्थान असलेले मानस सरोवर आहे—जिथे देव, पिशाच्च, किंवा राक्षसही जाऊ शकत नाहीत. अशा प्रकारे, सुग्रीवाने वानरांना मार्गदर्शन केले, आणि त्यांनी त्याच्या आज्ञेप्रमाणे सीतेचा शोध घेण्यासाठी विविध दिशांमध्ये प्रयत्न सुरू केला.