या वानरांच्या समूहात, सर्वात उंच आणि श्रेष्ठ असा मेरू पर्वत राजासारखा उभा आहे. त्याने पूर्वी सूर्यदेवाच्या कृपेने एक वर मिळवला होता. सूर्यदेवाने मेरूला संबोधित करून सांगितले, "तुझ्यावर आश्रित असणारे सर्व माझ्या कृपेने, दिवसा आणि रात्रीही, सोन्यासारखे तेजस्वी होतील." त्या पर्वतावर राहणारे देव, गंधर्व आणि राक्षस सुद्धा सोन्यासारखे चमकदार आणि भक्तिपूर्ण होतील. विश्वदेव, वसु, मरुत आणि अन्य दिव्य प्राणी, पश्चिम दिशेच्या संधिप्रकाशात मेरू पर्वताजवळ येतात. सूर्यदेव दहा हजार योजनांची ती अंतर झपाट्याने पार करून, पर्वताच्या शिखरावर केवळ अर्ध्या मुहूर्तात पोहोचतो. त्या शिखरावर सूर्यासारखे तेजस्वी, विशाल आणि दिव्य महल आहे, जिथे अनेक प्रासाद आहेत, आणि ते विश्वकर्म्याने बांधलेले आहे. त्या महलात विविध वृक्षांनी सजलेली, अनेक प्रकारच्या पक्ष्यांनी भरलेली, वरुणाचा भव्य व दिव्य निवास आहे, जो पाशधारी आहे. मेरू पर्वत आणि सूर्यास्ताच्या स्थळाच्या मध्ये, दहा खोडांचा एक महान ताड वृक्ष आहे, जो शुद्ध सोन्याचा असून, त्यावर सुंदर सजलेला मंच आहे. या सर्व किल्ल्यांमध्ये, सरोवरांमध्ये, आणि नद्या-नाल्यांमध्ये, रावण आणि वैदेही यांचा शोध घ्यावा लागेल. तिथेच धर्माचा ज्ञाता, तपस्येने शुद्ध झालेला, ब्रह्मासमान प्रसिद्ध असा मेरुसावर्णी ऋषि राहतो. तुम्ही सर्वांनी, सूर्याप्रमाणे तेजस्वी असलेल्या या महान ऋषीला, जमिनीवर डोकं टेकून, मैथिलीबद्दल आदराने विचारावे. इथेपर्यंत, रात्र संपल्यावर सूर्य सर्व अंधार दूर करून, जीवांच्या जगाच्या सीमावरील पर्वतावर अस्त होतो. हेच ठिकाण, हे श्रेष्ठ वानरांनो, तुम्ही जाऊ शकता; त्यापलीकडे, जेथे सूर्य नाही आणि सीमा नाही, तिथे आम्हाला माहिती नाही. वैदेही आणि रावणाचा निवास शोधून, आणि सूर्यास्त पर्वतापर्यंत पोहोचून, तुम्ही एका पूर्ण महिन्याच्या आत परत यावे. महिन्याच्या पुढे राहिलात, तर तुम्हाला माझ्या शिक्षा भोगावी लागेल; आणि माझा शूर सासरा सुद्धा तुमच्यासोबत निघेल. हे सर्व तुम्ही ऐकावे, कारण हा बलवान, माझा सासरा, तुमचा गुरु आहे. तुम्ही सर्वही शूर आणि विश्वासू आहात; त्याला प्रमाण मानून, पश्चिम दिशेकडे लक्ष द्या. राजाच्या तेजस्वी पत्नीचा शोध लागल्यावर, आपले उद्दिष्ट पूर्ण होईल. या कार्यासाठी आणखी काही उपयुक्त कृती असेल, तर जागा, वेळ, आणि हेतू लक्षात घेऊन विचार करा. सुग्रीवाचे विचारपूर्वक शब्द ऐकून, सुसेनाच्या नेतृत्वाखाली वानरांनी प्रभूला नमस्कार केला आणि वरुणाच्या संरक्षणाखालील त्या प्रदेशात निघाले. आता, वाल्मीकी रामायणाच्या कीष्किंधा कांडातील चाळीसावे अध्याय ऐका. त्यानंतर, सुग्रीवाने आपल्या सासऱ्याला सूचना दिल्या आणि शतबलि नावाच्या शूर वानराला पश्चिम दिशेकडे पाठवले. सर्व वानरांमध्ये श्रेष्ठ आणि सर्वज्ञ राजा, त्या वेळी स्वतःसाठी आणि रामासाठी हितकारक असे शब्द बोलला. शतबलि, तुझ्यासारख्या वनवासी वानरांच्या एक लाख सैन्यासोबत, वैवस्वतपुत्रांसह, सर्व मंत्र्यांना घेऊन पुढे गेला. तुम्ही सर्वांनी, हिमालय पर्वतांनी शोभलेल्या उत्तरेकडील दिशेत, रामाच्या पत्नीचा शोध घ्यावा. हे कार्य पूर्ण झाल्यावर, दशरथपुत्राच्या प्रिय पत्नीला शोधून काढल्यावर, आपण सर्व कर्जमुक्त होऊ आणि कार्यसिद्धीमध्ये श्रेष्ठ ठरू. कारण, महात्मा राघवाने आपल्यावर मोठा उपकार केला आहे; आपण त्याचा फडफडून उतरवू शकलो, तर आपले जीवन सार्थक होईल. ज्याने याचकाचा इच्छापूर्ती केली, जरी त्याने काही केले नसेल, त्याचा जन्म फलदायी ठरतो—आणखी अधिक, जेव्हा आपण पूर्वीच्या उपकारकर्त्याचे ऋण फेडतो. हे ठरवून, तुम्ही सर्वांनी, आपल्यासाठी प्रिय आणि हितकारक असे कार्य, जानकीचा शोध लावण्यासाठी करावे. राम, शत्रूंच्या नगरांचा विजेता, सर्व जीवांमध्ये आदरणीय आहे आणि आपली ममता जिंकली आहे. तुम्ही सर्वांनी, बुद्धी, धैर्य आणि साधनांचा उपयोग करून, या अनेक कठीण प्रदेशांमध्ये—नद्या आणि पर्वतरांगेत—शोध घ्यावा. तिथे, म्लेच्छ, पुलिंद, शूरसेन, प्रस्थल, भारत, कुरू, आणि मद्रक यांच्या प्रदेशात तपासणी करा. कांबोज, यवन, आणि शाकांच्या नगरातही शोध घ्या; त्यानंतर दरद आणि हिमालयातही शोध घ्या. लोढ्र आणि पद्मक वृक्षांच्या वनात, आणि देवदारच्या जंगलात, रावण आणि वैदेहीचा सर्वत्र शोध घ्या. मग, देव आणि गंधर्वांनी प्रिय असलेल्या सोमाच्या आश्रमात पोहोचून, तुम्ही काळा पर्वताजवळ जावे. त्या पर्वताच्या विशाल उतारांमध्ये आणि गुहांमध्ये, रामाच्या निर्दोष पत्नीचा शोध घ्या, हे श्रेष्ठ वानरांनो. त्या पर्वताचा पुढे, सुवर्णशिखर असलेल्या महान पर्वताच्या पलीकडे, तुम्ही सुंदर दर्शन पर्वतावर जावे. मग, देवसखा नावाच्या पर्वतावर जावे, जो पक्ष्यांचा निवास आहे, अनेक पक्ष्यांनी आणि विविध वृक्षांनी सजलेला आहे. त्या पर्वताच्या वनात, धबधब्यांमध्ये, आणि गुहांमध्ये, रावण आणि वैदेहीचा सर्वत्र शोध घ्या. त्या पुढे, शंभर योजनांची आकाशाची पोकळी आहे—जिथे पर्वत, नदी, वृक्ष नाहीत, आणि कुठलाही जीव नाही.