सुग्रीवाने वानरांना पश्चिमेकडील विशाल प्रदेशाचे वर्णन केले, जिथे पाण्याने भरलेली भूमी आहे आणि तिच्या शिखरावर आकाशाला स्पर्श करणारा, सुवर्णाने झळाळणारा आणि विविध वृक्षांनी सजलेला पर्वत आहे. या भागात वानरांना, जे इच्छेनुसार रूप बदलू शकतात, जलदपणे शोध घेणे आवश्यक आहे; समुद्राच्या सुवर्ण किनाऱ्यावर शंभर योजनांची लांबी असलेला एक प्रपात आहे. परियात्र पर्वताच्या कठीण आणि दुर्बोध सीमेला पोहोचल्यावर, वानरांना तेथे चौवीस कोटी वेगवान गंधर्व दिसतील. त्या प्रदेशात भीषण, रूप बदलणारे, अग्नीसारखे तेजस्वी प्राणी राहतात, जे सर्वत्र अग्निशिखेसारखे दिसतात. वानरांना या प्राण्यांच्या जवळ जाऊ नये, अगदी शक्तिशाली वानरांनीही, आणि त्या प्रदेशातील फळे घेऊ नयेत. कारण ते शूर आणि बलवान आहेत, भयानक शक्तीचे रक्षक आहेत, आणि ते फळे व मूळांचे संरक्षण करतात. तथापि, त्या ठिकाणी प्रयत्न करावा, आणि सीतेचा शोध घ्यावा; वानरांच्या आचाराचे पालन करणाऱ्यांना त्यांचा कोणताही धोका नाही. तेथे वज्र नावाचा महान पर्वत आहे, जो बेरिलसारखा दिसतो, वज्रासारखा आकाराचा आहे, आणि विविध वृक्ष व वेलींनी आच्छादित आहे. त्या प्रदेशात शंभर योजनांची लांबी असलेले तेजस्वी क्षेत्र पसरले आहे; वानरांनी तेथील गुहा काळजीपूर्वक शोधाव्यात. समुद्राच्या एका चौथ्या भागावर चक्रवान नावाचा पर्वत आहे, जिथे विश्वकर्म्याने हजार स्पोक्स असलेले चक्र तयार केले. तेथे, पंचजन आणि हयग्रीव या राक्षसांचा वध करून, परम पुरुषाने चक्र आणि शंख घेतला. त्या पर्वताच्या रम्य उतारांवर आणि विशाल गुहांमध्ये, सर्व दिशांना रावण आणि सीतेचा शोध घ्यावा. आणखी चौसष्ट योजनांवर, वराह नावाचा महान पर्वत आहे, ज्याचे शिखर सुवर्णाने झळाळते, विशाल आहे, आणि वरुणाच्या अधिकारात आहे. तेथे प्राग्ज्योतिषा नावाचे सुवर्णाचे शहर आहे, जिथे दुष्ट राक्षस नरक राहतो. त्या पर्वताच्या रम्य उतारांवर आणि विशाल गुहांमध्ये, सर्व दिशांना रावण आणि सीतेचा शोध घ्यावा. त्या सुवर्ण पर्वताच्या पलीकडे, सुवर्णाचे अंतःस्थाने असलेला पर्वत आहे, ज्यावर संख्याहीन प्रवाह वाहतात. त्या पर्वतावर सर्व बाजूंनी हत्ती, वराह, सिंह आणि वाघ गर्जना करतात, त्यांच्या आवाजात आनंदित होतात. त्या पर्वतावर, देवांचा अधिपती आणि वृत्राचा संहारक इंद्र, देवांनी अभिषिक्त केला; हा पर्वत मेघ नावाने ओळखला जातो. महेंद्राने संरक्षित केलेल्या त्या पर्वताच्या पलीकडे, साठ हजार सुवर्ण पर्वत आहेत. ते सर्व बाजूंनी उगवत्या सूर्याच्या रंगाने चमकतात, आणि ते फुललेल्या सुवर्ण वृक्षांनी सजलेले आहेत. त्यांच्यामध्ये राजा मेरू, सर्वोच्च पर्वत, उभा आहे, ज्याला पूर्वी सूर्यदेवाने वर दिला होता. सूर्यदेवाने मेरूला सांगितले, "जे तुझ्यावर अवलंबून आहेत, ते माझ्या कृपेने दिवस-रात्री सुवर्ण रंगाचे होतील." आणि देव, गंधर्व, राक्षस जे तुझ्यावर राहतात, ते भक्त आणि सुवर्ण तेजाने झळाळणारे होतील. विश्वदेव, वसु, मरुत आणि दिव्य प्राणी पश्चिमेकडील संध्याकाळी मेरू पर्वताकडे येतात. सूर्य त्या पर्वतावर दहा हजार योजनांची वाट अर्ध्या मुहूर्तात पार करतो. त्या पर्वताच्या शिखरावर, सूर्यसारखे तेजस्वी, दिव्य आणि भव्य महाल आहे, जिथे विश्वकर्म्याने अनेक राजवाडे बांधले आहेत. विविध वृक्षांनी सजलेले, विविध पक्ष्यांनी भरलेले, हा वरुणाचा रम्य निवास आहे, जो पाश धारण करतो. मेरू आणि सूर्यास्ताच्या स्थानी दरम्यान, दहा खोडांची महान ताडाची झाड आहे, ती शुद्ध सुवर्णाची आहे, आणि सुंदर सजलेली आहे. त्या सर्व किल्ल्यांमध्ये, सरोवरांमध्ये, आणि नद्यांमध्ये, वानरांनी रावण आणि वैदेहीचा शोध घेतला पाहिजे. तेथे, धर्माचा जाणकार, स्वतःच्या तपाने शुद्ध झालेला, मेरुसावर्णी नावाने प्रसिद्ध, ब्रह्मासम आहे. वानरांनी मेरुसावर्णी या तेजस्वी ऋषीला, सूर्यसारखा तेजस्वी, नम्रतेने वंदन करून, मैथिलीबद्दल विचारावे. यापर्यंत, सूर्य, रात्रीच्या शेवटी, सर्व अंधार दूर करून, जीवसृष्टीच्या सीमावर्ती पर्वतावर अस्त होतो. या ठिकाणी, श्रेष्ठ वानरांनो, तुम्ही जाऊ शकता; यापलीकडे, जे सूर्यहीन आणि सीमाहीन आहे, आम्हाला माहिती नाही. वैदेहीचा आणि रावणाचा निवास निश्चित करून, आणि सूर्यास्त पर्वतावर पोहोचून, पूर्ण महिन्याच्या आत परत यावे. एका महिन्यापलीकडे थांबू नये; जर राहिलात, तर माझ्या शिक्षेला पात्र व्हाल. तुमच्यासोबत माझे शूर सासरेही निघून जातील. हे सर्व तुम्ही ऐकावे, तुम्ही सुग्रीवाच्या आज्ञेप्रमाणे वागणारे आहात; हा बलवान पुरूष, माझा सासरा, तुमचा गुरु आहे. तुम्ही सर्व शूर आणि विश्वासू आहात; त्याला प्रमाण मानून, पश्चिम दिशेकडे लक्ष द्या. राजाच्या तेजस्वी पत्नीचा शोध लागल्यावर, आपला उद्देश पूर्ण होईल. या कार्यासाठी आणखी कोणती कृती उपयुक्त असेल, तर ती स्थान, वेळ आणि हेतू लक्षात घेऊन विचारावी. सुग्रीवाचे हे विचारपूर्वक आणि काळजीपूर्वक शब्द ऐकून, सुसेनाच्या नेतृत्वाखाली वानरांनी प्रभूला नमस्कार केला आणि वरुणाने संरक्षित त्या प्रदेशाकडे प्रयत्नपूर्वक प्रस्थान केले.