वनरांनो, तुम्ही शोधायची पश्चिम दिशा अत्यंत समृद्ध आणि रम्य आहे. तिथे प्राचीन, विशाल नगरे, सुंदर भूमी, आणि दाट पुंनागाच्या जंगलात, कुक्शी प्रदेशात, तसेच बकुल आणि उद्दालकाच्या घनदाट वृक्षांच्या कुंजात तुम्ही शोधा. याचप्रमाणे, वनरांनो, स्क्रू-पाइनच्या झाडांचे दाट जंगले, उलट वाहणाऱ्या शुभ, थंड पाण्याच्या नद्या, आणि तपस्वींच्या वनात, तसेच जंगली पर्वतरांगांमध्ये, तुम्ही बारकाईने शोध घ्या. त्या मैदानांमध्ये, मुख्यतः वाळवंटात, अतिशय उंच आणि थंड दगड आहेत. पश्चिम दिशेचा शोध घेतल्यानंतर, जी पर्वतरांगांनी झाकलेली आणि कठीण आहे, तुम्ही पश्चिम समुद्राकडे जावं. तिथे, वनरांनो, तुम्हाला व्हेल आणि मगरांनी भरलेलं जल दिसेल; स्क्रू-पाइनच्या दाट जंगले आणि तमाळ वृक्षांच्या कुंजात तुम्ही विचरण करा. वनरं नारळाच्या बागांमध्येही फिरतील; तिथे सीता आणि रावणाचा निवास शोधा. समुद्रकिनाऱ्यावरील पर्वत आणि जंगलांमध्ये, मुरविपत्तन आणि रम्य जातापुरा नगरेही शोधा. अवंती, अंगलेपा, आणि अनामिक वन, तसेच विस्तीर्ण राज्ये आणि नगरे येथे-तेथे तपासून पहा. सिंधू आणि समुद्राच्या संगमावर, सोमगिरी नावाचा महान पर्वत आहे, ज्याचे शंभर शिखरे आणि मोठ्या वृक्षांनी शोभलेले आहेत. त्याच्या सुंदर पठारांवर पंख असलेले सिंह राहतात; ते व्हेल, मासे आणि हत्तींच्या साहाय्याने आपली घरटी बांधतात. त्या सिंहांची घरटी आणि पर्वतशिखरांवरील गुहा, गर्विष्ठ आणि समाधानी हत्तींच्या गर्जनाने गगनभरित होतात. हे सर्व विस्तीर्ण, जलमय क्षेत्र, ज्याचा शिखर आकाशाला स्पर्शतो, सुवर्ण आणि विविध वृक्षांनी सजलेले आहे, वनरांनी त्वरित शोधावे लागेल; समुद्राचा सुवर्ण किनारा, शंभर योजनांची लांबी, तिथे आहे. परीयत्राच्या दुर्गम सीमेला पोहोचल्यावर, वनरांनो, तिथे चौवीस कोटी वेगवान गंधर्व दिसतील. त्या प्रचंड, रूप बदलणाऱ्या, अग्नीप्रमाणे तेजस्वी असुरांनी सर्वत्र भरलेले आहे. वनरांनी त्यांच्याजवळ जाऊ नये, अगदी प्रचंड शक्तिशाली असले तरी; त्या प्रदेशातील फळ किवा मूळ घेऊ नये, कारण हे वीर अत्यंत कठोर, साहसी आणि शक्तिशाली आहेत; ते फळ आणि मूळ जपतात. तिथे प्रयत्न करा आणि सीता शोधा; वनरांच्या आचाराचे पालन करणाऱ्यांना त्यांच्याकडून कोणताही भय नाही. तिथे वज्र नावाचा महान पर्वत आहे, जो बेरिलसारखा आणि वज्रासारखा दिसतो, विविध वृक्ष आणि वेलींनी आच्छादित आहे. तिथे एक रम्य प्रदेश शंभर योजनांचा विस्तारलेला आहे; वनरांनो, त्या गुहा काळजीपूर्वक शोधा. समुद्राच्या एका चौथ्या भागावर, चक्रवान पर्वत आहे, जिथे विश्वकर्म्याने हजार स्पोक्सचे चक्र घडवले होते. तेथे, पञ्चजन आणि हयग्रीव असुरांचा वध करून, परमपुरुषाने चक्र आणि शंख घेतले. त्या रम्य उतारांवर आणि विशाल गुहांमध्ये, सर्व दिशांनी रावण आणि सीता शोधा. साठचाळीस योजन पुढे, वराह नावाचा महान पर्वत आहे, सुवर्ण शिखरे असलेला, प्रचंड, आणि वरुणाच्या राज्यात खोल आहे. तिथे प्राज्योतिषा नावाची सुवर्ण नगरी आहे, जिथे दुष्ट असुर नरक राहतो. त्याच्या सुखद उतारांवर आणि विशाल गुहांमध्ये, सर्व दिशांनी रावण आणि सीता शोधा. त्या प्रभुत्वशाली पर्वताच्या पलीकडे, सुवर्ण अंतर्भाग दाखवणारा, पूर्णपणे सुवर्णाचा पर्वत आहे, जिथे असंख्य नद्या वाहतात. तिथे हत्ती, रानडुक्कर, सिंह आणि वाघ चारही बाजूंनी गर्जत असतात, सतत आपल्या आवाजात आनंदित असतात. त्या पर्वतावर, इंद्र, देवांचा राजा आणि वृत्राचा वध करणारा, देवांनी अभिषिक्त केला; त्या पर्वताचे नाव मेघा आहे. त्या प्रभुत्वशाली पर्वताच्या पलीकडे, महेंद्राने रक्षित, तुम्ही साठ हजार सुवर्ण पर्वतांपर्यंत पोहोचाल. सर्व बाजूंनी उगवत्या सूर्याच्या रंगाने उजळलेले, ते पूर्णपणे सुवर्ण वृक्षांच्या फुलांनी शोभलेले आहेत. त्यांच्या मध्यभागी राजा मेरू, सर्वोच्च पर्वत, उभा आहे, ज्याला पूर्वी सूर्यदेवाने वर दिला होता. सूर्याने पर्वतराजाला सांगितले, "तुझ्यावर अवलंबून असणारे सर्व, माझ्या कृपेने, दिवस-रात्र सुवर्णमय होतील." त्यावर राहणारे देव, गंधर्व, आणि असुर, सुवर्ण तेजाने उजळून, भक्त होऊन राहतील. विश्वेदेव, वसु, मरुत आणि दिव्य प्राणी पश्चिम संध्या आल्यावर मेरू पर्वताकडे येतात. सूर्य त्या पर्वताच्या शिखरापर्यंत दहा हजार योजन वेगाने, अर्ध्या मुहूर्तात पोहोचतो. त्याच्या शिखरावर दिव्य, सूर्यप्रमाणे तेजस्वी, विश्वकर्म्याने बांधलेली, महालांची गर्दी असलेली महान वास्तू आहे. विविध वृक्षांनी सजलेली, अनेक पक्ष्यांनी गजबजलेली, ती वरुणाच्या, महान आत्म्याच्या, पाशधारी देवाच्या, रम्य निवासस्थानी आहे. मेरू आणि सूर्यास्ताच्या ठिकाणाच्या दरम्यान, दहा खोडांची, शुद्ध सुवर्णाची, अद्भुत सजावट असलेली महान पाम झाड उभा आहे. त्या सर्व किल्ल्यांमध्ये, तळ्यात, नद्यांमध्ये, रावण आणि वैदेही सर्वत्र शोधा, वनरांनो.