सुग्रीवाने आपल्या वानर सैन्याला स्पष्टपणे सांगितले, “माझ्या आज्ञेने तुम्ही या शोधासाठी निघत आहात, पण लक्षात ठेवा—एका महिन्याच्या मर्यादेपलीकडे कोणीही थांबू नका. जर तुम्ही परत यायला उशीर केला, तर माझा कोप ओढवून घ्याल. तुमचे कार्य साध्य करा, मैथिलीला शोधा आणि मग परत या.” यानंतर तो म्हणाला, “महेंद्र पर्वत आणि त्याच्या घनदाट जंगलांनी सुशोभित असलेल्या दक्षिण दिशेत जा. तिथे रघुकुलातील प्रियतमा सीतेचा शोध घ्या. तुम्ही तिला शोधल्यानंतर आनंदाने परत या.” यानंतर वाल्मीकी रामायणातील किष्किंधा कांडातील एक्केचाळीसावे सर्ग सुरू होतो. सुग्रीवाने मोठ्या उत्साहाने आपल्या पराक्रमी वानर सैन्याला दक्षिण दिशेला पाठवले. त्याने विशेष वानरांना या शोधासाठी निवडले—अग्निपुत्र नील, बलवान हनुमान, प्रपितामहांचा पुत्र जांबवान, तसेच सुहोत्र, शररी, शरगुल्म, गज, गवाक्ष, गवय, सुषेण, वृषभ, मैंद, द्विविद, गंधमादन, उल्कामुख, अनंग आणि हुताशनाचे दोन्ही पुत्र. या सर्वांचं नेतृत्व सुग्रीवाने अंगदाकडे दिलं. अंगद हा अत्यंत सामर्थ्यवान, वेगवान आणि पराक्रमी असल्याने त्याला या वानर वीरांचा सेनापती नेमण्यात आला. सुग्रीवाने त्या दिशेतील सर्व कठीण प्रदेशांची माहिती अंगद व अन्य प्रमुख वानरांना सांगितली—“विंध्य पर्वत, ज्याला हजारो शिखरं आहेत आणि विविध वृक्ष-लतांनी सुशोभित आहे; नर्मदा नदी, जिथे महानाग वावरतात; सुंदर गोदावरी, कृष्णवेणी, प्रसिद्ध वरदा नदी, आणि मेखला, उत्कल, दशार्ण या नगरी.” “त्यानंतर अर्बुद, अवंती, विदर्भ, ऋष्टिक, मोहक महिषक, वंग, कलिंग, कौशिक या प्रदेशांचा शोध घ्या. दंडकारण्यातील पर्वत, नद्या, गुहा, आणि संपूर्ण गोदावरी नदी पाहा. आंध्र, पुंड्र, चोल, पांड्य, केरळ या प्रदेशांमध्येही शोध घ्या.” “आयमुख नावाच्या खडकाळ पर्वतावर जा, जो विविध खनिजांनी समृद्ध आहे, आणि तिथे फुलांनी बहरलेली अरण्ये आहेत. सुंदर चंदनाच्या झाडांनी वेढलेला महान पर्वत शोधा आणि नंतर निर्मळ, शांत जलाने वाहणारी दिव्य नदी ओलांडून जा.” “तिथेच तुम्हाला कावेरी नदी दिसेल, जिथे अप्सरा रमण करतात, आणि मल्य पर्वताच्या पायथ्याशी पोहोचाल. तिथे सूर्याप्रमाणे तेजस्वी, महान ऋषी अगस्त्य भेटतील. त्यांच्या संमतीने पुढे जा.” “मगरांनी भरलेली, बेटांनी झाकलेली आणि चंदनाच्या वनांनी सजलेली मोठी ताम्रपर्णी नदी ओलांडून जा. ही नदी जणू सुंदर तरुणी आपल्या प्रियकराला मिठी मारते, अशा प्रकारे समुद्रात विलीन होते. मग तुम्हाला पांड्यांचा मोत्यांनी व रत्नांनी सजलेला सुवर्ण दरवाजा दिसेल.” “तो दरवाजा ओलांडून समुद्रकिनारी पोहोचा आणि तुमच्या उद्दिष्टाचा नीट विचार करा. त्या महासागराच्या मध्यभागी, अगस्त्यांनी स्थापलेला, विविध शिखरांनी सुशोभित महेंद्र पर्वत आहे.” “त्या महासागराच्या खोल भागात, शुद्ध सोन्याचे सुंदर बेट आहे, जिथे विविध फुलांनी बहरलेले पर्वत आणि वेलींनी त्याला सजवले आहे. तिथे दिव्य देव, ऋषी, यक्ष, अप्सरा यांची वर्दळ असते, आणि सिद्ध, चारण यांच्या संमेलनामुळे ते स्थान अत्यंत रमणीय वाटते.” “इंद्र, सहस्त्र नेत्र असलेला, प्रत्येक उत्सवाला तिथे येतो. त्या बेटाच्या पलीकडे, शंभर योजन रुंदीचे एक बेट आहे, जे मानवांना अगम्य आणि तेजस्वी आहे. त्या ठिकाणी तुम्ही अत्यंत प्रयत्नपूर्वक सीतेचा शोध घ्या.” “कारण तिथेच रावण, राक्षसांचा राजा, इंद्राच्या तेजासमान, वास करतो. त्या दक्षिण समुद्रात अंगारका नावाची एक प्रसिद्ध राक्षसी राहते, जी सावल्या पकडून त्या गिळते.” “या सर्व शंका दूर करून, निश्चित मनाने रामराज्याच्या पत्नीचा शोध घ्या. त्या पुढे, समुद्रात शंभर योजनांवर, पुष्पितक नावाचा तेजस्वी पर्वत आहे, जिथे सिद्ध आणि चारण वावरतात.” “तो पर्वत चंद्र आणि सूर्याच्या किरणांसारखा तेजस्वी आहे, समुद्राच्या पाण्यात न्हालेला, आणि त्याची उंच शिखरं आकाशाला जणू स्पर्श करतात. त्याच्या एका सुवर्ण शिखराची पूजा सूर्य करतो, तर दुसऱ्या चांदीच्या शुभ्र शिखराची पूजा चंद्र करतो; पण कृतघ्न, क्रूर किंवा अविश्वासी लोकांना हे दिसत नाही.” “त्या पर्वताला वंदन करून तिथे शोध घ्या. त्यापुढे सूर्यवान नावाचा दुर्गम पर्वत आहे, जो चौदा योजन लांब पसरला आहे. त्यापुढे वैद्युत नावाचा पर्वत आहे.” “तिथे सर्व इच्छित फळे देणारी झाडे आहेत, आणि ते ठिकाण नेहमीच मनोहारी आहे. तिथे उत्तम कंदमुळे आणि फळे खा, मध प्यावा आणि पुढे जा. तिथे कुंजर नावाचा सुंदर पर्वत आहे.” “तिथे विश्वकर्म्याने बांधलेले अगस्त्यांचे निवासस्थान आहे, जे दहा योजन उंच आणि एक योजन रुंद आहे. तिथेच विविध रत्नांनी सजलेले दिव्य सुवर्ण मंदीर आहे, आणि भोगवती नावाचे नागांचे नगर आहे.” “त्या नगराच्या रुंद रस्त्यांवर सर्वत्र भयंकर, तीक्ष्ण दात आणि विषारी नाग पहारा देतात.” या प्रकारे सुग्रीवाने वानरांना प्रत्येक प्रदेश, पर्वत, नदी, नगर, आणि त्यातील वैशिष्ट्ये सांगून, सीतेच्या शोधासाठी त्यांना सावधपणे आणि उत्साहाने दक्षिण दिशेने मार्गदर्शन केले.