वानरांनो, तुम्ही ज्या ज्या ठिकाणी हे घनदाट अरण्य आहे, ज्या ज्या ठिकाणी पर्वत पोहोचतात, पोहून किंवा होड्या वापरून जिथे जाता येते, अशा सर्व ठिकाणी, तसेच जिथे वनातील प्राणी निवारा घेतात, तिथेही बारकाईने शोधा. प्रयत्नपूर्वक, सात राजांनी अलंकृत असलेल्या, सुवर्ण व रौप्याने सुशोभित अशा सुवर्ण खाणींनी सजलेल्या यवद्वीपापर्यंत शोध घ्या. यवद्वीपाच्या पलीकडे, आकाशाला गवसणी घालणारा, शिशिर नावाचा पर्वत उभा आहे, ज्याच्या शिखराभोवती देव आणि दानव वावरतात. त्या पर्वतांच्या सर्व दुर्गम किल्ल्यांत, कड्यांत आणि अरण्यांत, तुम्ही सगळ्यांनी मिळून श्रीरामांची तेजस्विनी पत्नी सीता हिचा शोध घ्या. त्यानंतर, तुम्ही शोनानदीपर्यंत पोहोचा, जिचे पाणी लाल रंगाचे आहे व ती वेगाने वाहते. मग, सिद्ध व चारणांनी वास केलेल्या महासागराच्या दूरच्या किनाऱ्यावर जा. त्या नदीच्या सुंदर घाटांवर आणि अद्भुत अरण्यांत, रावण आणि वैदेही यांचा सर्वत्र शोध घ्या. पर्वतांमधून उगम पावणाऱ्या नद्या, त्यांच्या भयंकर दऱ्या, पर्वतांतील गुहा आणि घनदाट जंगले—या सर्व ठिकाणी बारकाईने शोधा. त्यानंतर, समुद्रातील बेटांकडे जा; ते बेट अत्यंत भयंकर, लाटांनी भरलेले, गर्जन करणारे आणि वाऱ्याने हलणारे आहेत. त्या ठिकाणी, ब्रह्मदेवाच्या परवानगीने, मोठ्या शरीराचे असुर सतत सावल्या पकडतात; ते फार दिवस भुकेलेले असतात. त्या विशाल, गर्जनाऱ्या, गडद पावसाळी ढगासारख्या समुद्राच्या किनारी, जेथे महान नाग वावरतात, तिथे तुम्ही पवित्र जल पाहाल. यानंतर, रक्तासारख्या लाल पाण्याचा, लोहीत नावाचा भयंकर समुद्र दिसेल. तिथे, मोठा व उंच असा कूट-शाल्मली वृक्ष आहे. त्या ठिकाणी, पर्वतशिखरांवर, विविध भयावह रूपांमध्ये, पर्वतासारखे दिसणारे मंधेह नावाचे भयानक राक्षस लटकलेले असतात. प्रत्येक सकाळी सूर्य उगवताना, हे राक्षस सूर्याच्या तेजाने भाजले जाऊन पाण्यात कोसळतात, आणि पुन्हा पुन्हा शिखरांवर लटकतात. ब्रह्मतेजाने हे रोज नष्ट होतात. मग तुम्हाला क्षीरसमुद्र दिसेल, जो पांढऱ्या शुभ्र मेघांसारखा आहे. त्या समुद्रावर, लाटांनी मोत्यांच्या माळेसारखे अलंकार घातलेले, भव्य व भीषण समुद्र दिसेल; त्याच्या मध्यभागी, ऋषभ नावाचा पांढरा, विशाल पर्वत उभा आहे. त्या पर्वताभोवती, दिव्य सुवासिक फुलांनी आच्छादलेले डोंगर आहेत; त्यात सुवर्णतंतु असलेल्या तेजस्वी कमळांनी भरलेले सरोवर आहे. हे सरोवर सुंदर असून, राजहंसांनी भरलेले आहे; देव, गंधर्व, यक्ष, किन्नर आणि अप्सरासमूह तिथे गोळा होतात. या कमळांनी नटलेल्या सरोवराच्या सौंदर्यासाठी, प्रफुल्लित होऊन, हे सर्व दैवी लोक तिथे येतात. हे वानरांनो, क्षीरसमुद्र ओलांडून, पुढे तुम्हाला जलोडा नावाचा वेगवान, भयंकर, सर्व प्राण्यांना भयभीत करणारा महासागर दिसेल. त्या ठिकाणी, प्रचंड अग्निशक्ती, घोड्याच्या मुखाच्या रूपात निर्माण झाली आहे. या प्रचंड शक्तीच्या जबड्यात, सर्व जंगम–स्थावर प्राणी ओढले जातात; तिथे, महासागरातील प्राणी आणि इतर जीवांचे आर्त किंचाळणे ऐकू येते, जेव्हा ते वडवामुख पाहतात. त्या मधुर समुद्राच्या उत्तरेकडील किनाऱ्यावर, तेरा योजनांवर, जतरूपशिला नावाचा सुवर्णासारखा तेजस्वी पर्वत आहे. त्या पर्वतावर, चंद्रासारखा दिसणारा, कमळाच्या पाकळ्यांसारख्या डोळ्यांचा, नागांचा अधिपती शयन करताना तुम्हाला दिसेल. त्या पर्वताच्या शिखरावर, सर्व देवांनी पूजिला जाणारा, निळ्या वस्त्रांनी सुशोभित, हजार मस्तकांचा दिव्य अनंत शेष विराजमान आहे. त्या महात्म्याच्या पर्वतशिखरावर, तीन शिरांनी युक्त, सुवर्णध्वज एका वेदीवर उभा आहे, जो तेजाने झळाळतो. पूर्वेकडे, हे दिव्य बांधकाम देवाधिपतींनी केले आहे; त्यापलीकडे, तेजस्वी सुवर्णाने बनलेला उदयाचल पर्वत आहे. या पर्वताचे शिखर शंभर योजनांपर्यंत आकाशाला भिडते; हे दैवी सुवर्ण, तेजस्वी आणि वेदीसह तिथे चमकते. हे शिखर फुललेल्या साल, ताड, तमाळ आणि कर्णिकार वृक्षांनी, आणि तेही दिव्य सुवर्णाचे, सूर्याप्रमाणे तेजस्वी, सजले आहे. तिथे सौमनस नावाचे शिखर आहे, जे दहा योजन उंच आणि एक योजन रुंद, शुद्ध सुवर्णाचे आहे. याच ठिकाणी, प्राचीन काळी, विष्णूंनी आपल्या त्रिविक्रम रूपातील पहिलं पाऊल ठेवलं; आणि दुसरं पाऊल मेरू पर्वताच्या शिखरावर ठेवलं. जांबूद्वीपाभोवती वळण घेत, सूर्य त्या उच्च, भव्य शिखरावर विशेषतः प्रकटतो. तिथे, वैखानस ऋषी, जे वालखिल्य म्हणून ओळखले जातात, तेजस्वी व तपस्वी आहेत, ते सूर्याच्या प्रभेसारखे तिथे चमकत असतात. हे सुदर्शन द्वीप तुमच्या समोर उजळून निघाले आहे; त्यात सर्व सजीवांची तेज आणि दृष्टी सामावलेली आहे. त्या पर्वताच्या कड्यांवर, गुहांत आणि अरण्यांत, रावण व वैदेही यांचा सर्वत्र, बारकाईने शोध घ्या. पूर्वेकडील संध्या काळ लाल रंगाची भासते, कारण सुवर्ण पर्वत आणि तेजस्वी सूर्य यांच्या प्रकाशाने ती उजळते. हे पृथ्वीचे आणि जगाचे पूर्वेकडील द्वार आहे; हेच सूर्याच्या उगवण्याचे स्थळ आहे; ह्यालाच पूर्व दिशा म्हणतात. त्या पर्वताच्या कड्यांवर, धबधब्यांवर, आणि गुहांत, रावण व वैदेही यांचा सर्वत्र, बारकाईने शोध घ्या. त्या पलीकडे, एक अत्यंत दुर्गम प्रदेश आहे—पूर्व दिशा देवांनी वेढलेली आहे, जिथे चंद्र आणि सूर्य नाहीत, जे अपार, अज्ञात आणि अंधकारमय आहे. त्या सर्व पर्वतांमध्ये, गुहांमध्ये, नद्यांमध्ये, आणि मी न सांगितलेल्या ठिकाणी, जानकीचा शोध घ्या. हे वानरांमधील श्रेष्ठांनो, यापुढे जाणे शक्य नाही; त्यापलीकडे सूर्यही पोहोचत नाही, ते अगम्य, अनंत आहे आणि त्याबद्दल आपल्याला काहीच माहिती नाही. वैदेही आणि रावणाचा निवास सापडल्यानंतर, एक महिना पूर्ण झाल्यावर, सूर्याच्या उगवण्याच्या पर्वतापर्यंत पोहोचून परत या.