सुग्रीवाने रामाला सांगितले, “माझ्या मनात काय करावे लागेल हे मला पूर्णपणे ठाऊक आहे; तरी देखील, योग्य रीतीने आपणच आज्ञा द्यावी.” असे म्हणताच, दशरथपुत्र रामाने दोन्ही हातांनी सुग्रीवला प्रेमाने आलिंगन दिले आणि म्हणाले, “मृदु स्वभावाच्या सुग्रीवा, वैदेही जीवंत आहे की नाही, हे तसेच रावण कुठे राहतो, हे जाणून घेणे अत्यंत आवश्यक आहे. एकदा सीता आणि रावणाचे निवासस्थान सापडले, की योग्य वेळी मी तुझ्यासोबत आवश्यक कृती करीन. या कार्यात, वानरराजा, मी किंवा लक्ष्मण कधीही कर्ता किंवा अधिपती नाही; या कार्याचा मुख्य हेतु आणि अधिपती तूच आहेस, हे वानरश्रेष्ठा! म्हणूनच, हे पराक्रमी सुग्रीवा, माझ्या या कार्याच्या पूर्णत्वासाठी तूच आज्ञा द्यावी; कारण, हे वीर, तुला माझा हेतु पूर्णपणे ज्ञात आहे—यात शंका नाही. तू माझा खरा मित्र आहेस, तुला तोड नाही असा पराक्रमी, ज्ञानी, योग्य वेळेचे भान ठेवणारा, आमच्या कल्याणासाठी सदैव तत्पर आणि हेतू जाणणाऱ्यांत श्रेष्ठ आहेस. राम आणि बुद्धिमान लक्ष्मण यांच्या उपस्थितीत सुग्रीवाने वानरप्रमुख विनताला संबोधित केले. “वानरांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या विनता, मेघगर्जनेसारखा आवाज करणारा, पर्वतासारखा विशाल, चंद्र-सूर्यासारखा तेजस्वी असलेल्या वानरांना घेऊन ये.” विनता काळ, स्थान आणि उपाय जाणणारा, कार्यनिश्चिती करण्यात कुशल आहे; त्याच्यासोबत एक लक्ष चपळ वानरांची फौज असू द्या. “तुम्ही पूर्व दिशेकडे जा, तिथल्या पर्वत, अरण्ये आणि वनांत, आणि तिथे विदेहकन्या सीता आणि रावणाचे निवासस्थान शोधा. पर्वतांच्या दुर्गम भागांत, जंगलात आणि नद्यांच्या काठावर सुद्धा शोधा—सुंदर भागीरथी, सरयू आणि कौशिकीसुद्धा.” “सुंदर कालिंदी, यमुना, यमुनापर्वत, सरस्वती, सिंधू आणि रत्नासारख्या चमकणाऱ्या पाण्याची शोणा नदी, हे सर्व शोधा. कलिंगभूमी, पर्वत-वनांनी शोभलेली भूमी, ब्रह्ममाळ, विदेह, मालव, काशी आणि कोसल या प्रदेशातही शोधा. मगधचे महान गाव, पुंड्र, अंग, विणकरांची भूमी, आणि चांदीच्या खाणींनी समृद्ध प्रदेश—हे सर्व शोधा.” “हे सर्व प्रदेश, रामाच्या प्रिय पत्नी, दशरथाची सून सीता हिच्या शोधासाठी सर्व दिशांनी बारकाईने तपासा. समुद्राच्या दिशेने उतरणारे पर्वत, नगरं, आणि मंदार पर्वताच्या शिखरांवर वसलेली वस्ती देखील सोडा नका.” “कान झाकणारे लोक, ओठच कान असलेले, भयानक लोखंडी तोंडाचे, अतिशय वेगवान, एक पाय असलेले लोक, अमर आणि बलवान, मांसाहारी, टोकदार शिखरांचे, सुवर्णवर्णीय, रमणीय कीरात—हे सर्व जातिविशेष, तसेच कच्चे मासे खाणारे, बेटांवर राहणारे, जलचर, भयावह मानव-वाघ, जंगलात राहणारे, पर्वत, जल किंवा नौकांद्वारे पोहोचता येणारे लोक—सर्वत्र शोधा.” “परिश्रमपूर्वक, सात राजांनी सुशोभित यवद्वीपापर्यंत जा, सुवर्ण-रौप्याने अलंकृत, सोन्याच्या खाणींनी सजलेली ती द्वीप सुद्धा तपासा. यवद्वीपाच्या पलीकडे आकाशाला गवसणी घालणारा, देव-दानवांनी सेविलेला शिशिर नावाचा पर्वत आहे.” “या सर्व पर्वतदुर्ग, कड्या आणि अरण्यांत एकत्र येऊन रामपत्नीचा शोध घ्या. मग शोणा नदीच्या रक्तवर्णी, वेगवान प्रवाहावर पोहोचून, सिद्ध-चराणांनी वास केलेल्या समुद्राच्या पलीकडील किनाऱ्यावर जा. त्या सुंदर घाटांवर, अद्भुत अरण्यांमध्ये, रावण आणि वैदेहीचा शोध घ्या.” “पर्वतांमधून उगम पावणाऱ्या नद्या, त्यांच्या भीषण दऱ्या, पर्वतगुहा, वन—हे सर्व शोधा. त्यानंतर, समुद्रातील बेटांवर जा—भीषण, लाटांनी भरलेले, प्रचंड, वाऱ्याने उसळणारे ते द्वीप तपासा. तिथे, ब्रह्मदेवाच्या आज्ञेने, उपाशी असुर सतत सावल्या पकडतात.” “या विशाल, घनगर्द समुद्राकडे जा, जिथे मोठमोठे सर्प राहतात, आणि तिथे पवित्र जल मिळेल. मग, रक्तासारख्या लाल पाण्याचा, लोहीता नावाचा भीषण सागर दिसेल, आणि त्यात भव्य, उंच कुट-शाल्मली वृक्ष आहे.” “तिथे, पर्वतासारखे दिसणारे, विविध भयंकर रूपातील मंधेह नावाचे राक्षस पर्वतशिखरांवर उलटे लटकलेले असतात. सूर्य उगवला की ते रोज पाण्यात पडतात, सूर्याच्या किरणांनी भाजले जातात, आणि पुन्हा पुन्हा लटकतात. ब्रह्मतेजाने ते रोज नष्ट होतात; त्यानंतर तुम्हाला क्षीरसमुद्र दिसेल, जो शुभ्र मेघांसारखा पांढरा आहे.” “तिथे, मोत्यांच्या हारासारख्या लाटांनी सजलेला, भव्य असा सागर दिसेल; त्याच्या मध्यभागी विशाल, शुभ्र ऋषभ पर्वत आहे. तो पर्वत दिव्य आणि सुगंधी फुलांनी वेढलेला आहे; तिथे सुवर्णकेशरी कमळांनी भरलेले सरोवर आहे.” “सुदर्शन नावाच्या त्या सरोवरात राजहंसांची गर्दी आहे; देव, गंधर्व, यक्ष, किन्नर, आणि अप्सरांचा समूह तिथे येतो. त्या कमळांनी भरलेल्या सरोवराच्या सौंदर्यासाठी हे सर्व आनंदाने तिथे येतात. क्षीरसमुद्र पार केल्यावर, वानरांनो, तुम्हाला दिसेल—” “वेगवान, भयावह जलोद सागर, सर्व प्राण्यांना भीतीदायक; तिथेच घोड्याच्या तोंडाच्या रूपात निर्माण झालेली प्रचंड अग्निशक्ती आहे. तिच्या जबड्यातून सर्व चराचर प्राणी ओढले जातात; तिथे समुद्रातील प्राणी आणि इतर जीवांचे आर्त किंचाळणे ऐकू येते, कारण ते वडवामुखाचे दृश्य पाहून असहाय होतात.” या प्रकारे, रामाच्या आज्ञेवरून आणि सुग्रीवाच्या मार्गदर्शनाखाली, वानरांनी सीतेच्या शोधासाठी पूर्व दिशेने, विविध प्रदेश, पर्वत, नद्या, अरण्ये, आणि समुद्र ओलांडत, सर्वत्र शोध घेण्याची तयारी केली.