യാവത് തം നഹി പശ്യേയം തവ ഭാര്യാപഹാരിണമ്। താവത് സ ജീവേത് പാപാത്മാ വാലീ ചാരിത്രദൂഷകഃ
നിന്റെ ഭാര്യയെ കവർന്ന വാലിയെ ഞാൻ കാണുന്നതുവരെ, ആ പാപിയായ ചാരിത്രദോഷിയുള്ളവൻ ജീവിക്കും.
ആത്മാനുമാനാത് പശ്യാമി മഗ്നസ്ത്വം ശോകസാഗരേ। ത്വാമഹം താരയിഷ്യാമി ബാഢം പ്രാപ്സ്യസി പുഷ്കലമ്
എന്റെ മനസ്സിൽ ഞാൻ കാണുന്നു, നീ ദുഃഖസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു. ഞാൻ നിന്നെ രക്ഷിക്കും; നീ വലിയ സന്തോഷം നേടും.
തസ്യ തദ് വചനം ശ്രുത്വാ ഹര്ഷപൌരുഷവര്ധനമ്। സുഗ്രീവഃ പരമപ്രീതഃ സുമഹദ്വാക്യമബ്രവീത്
അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, സന്തോഷവും ധൈര്യവും വർദ്ധിച്ച സുഗ്രീവൻ അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ ഉത്തമമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
thumb|ഏകാദശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ കിഷ്കിന്ധാകാണ്ഡേ ഏകാദശഃ സര്ഗഃ ॥൪-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ കിഷ്കിന്ദാ കാണ്ഡത്തിലെ പതിനൊന്നാം സർഗം കേൾക്കൂ.
രാമസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ ഹര്ഷപൌരുഷവര്ധനമ്। സുഗ്രീവഃ പൂജയാംചക്രേ രാഘവം പ്രശശംസ ച
രാമന്റെ സന്തോഷവും ധൈര്യവും വർദ്ധിപ്പിച്ച വാക്കുകൾ കേട്ട സുഗ്രീവൻ, രാഘവനെ ആദരിച്ചു, പ്രശംസിച്ചു.
അസംശയം പ്രജ്വലിതൈസ്തീക്ഷ്ണൈര്മര്മാതിഗൈഃ ശരൈഃ। ത്വം ദഹേഃ കുപിതോ ലോകാന് യുഗാന്ത ഇവ ഭാസ്കരഃ
നിശ്ചയം, നീ കുപിതനായി തീപോലെ കത്തുന്ന കൂരിയ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ലോകങ്ങളെ യುಗാന്തത്തിലെ സൂര്യനെ പോലെ ദഹിപ്പിക്കാനും കഴിയും.
വാലിനഃ പൌരുഷം യത്തദ് യച്ച വീര്യം ധൃതിശ്ച യാ। തന്മമൈകമനാഃ ശ്രുത്വാ വിധത്സ്വ യദനന്തരമ്
വാലിയുടെ ശക്തിയും വീര്യവും അവന്റെ ധൈര്യവും കുറിച്ച് ഞാൻ പറയുമ്പോൾ, നീ മനസ്സോടെ കേൾക്കണം. അതിനുശേഷം നീയാഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ പ്രവർത്തിക്കൂ.
സമുദ്രാത് പശ്ചിമാത് പൂര്വം ദക്ഷിണാദപി ചോത്തരമ്। ക്രാമത്യനുദിതേ സൂര്യേ വാലീ വ്യപഗതക്ലമഃ
പടിഞ്ഞാറ് സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് കിഴക്കേ അറ്റത്തേക്കും, തെക്കിൽ നിന്ന് വടക്കിലേക്കും, സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് വാലി ഒരുപോലും ക്ഷീണമില്ലാതെ സഞ്ചരിക്കും.
അഗ്രാണ്യാരുഹ്യ ശൈലാനാം ശിഖരാണി മഹാന്ത്യപി। ഊര്ധ്വമുത്പാത്യ തരസാ പ്രതിഗൃഹ്ണാതി വീര്യവാന്
വലിയ പർവ്വതങ്ങളുടെ ഉച്ചികളിൽ കയറി, അതിവേഗത്തിൽ മേലോട്ട് ചാടി, അതിനെ പിടിച്ചെടുക്കാൻ വാലിക്ക് കഴിയും. അവന്റെ ശക്തി അങ്ങനെയാണ്.
ബഹവഃ സാരവന്തശ്ച വനേഷു വിവിധാ ദ്രുമാഃ। വാലിനാ തരസാ ഭഗ്നാ ബലം പ്രഥയതാഽഽത്മനഃ
കാടുകളിൽ വളർന്നിരിക്കുന്ന പലവിധം ശക്തിയുള്ള വൃക്ഷങ്ങൾ വാലി തന്റെ ബലപ്രദർശനത്തിൽ ഒടിച്ചുകളഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
മഹിഷോ ദുന്ദുഭിര്നാമ കൈലാസശിഖരപ്രഭഃ। ബലം നാഗസഹസ്രസ്യ ധാരയാമാസ വീര്യവാന്
ദുണ്ടുഭി എന്ന മഹാബലശാലിയായ മഹിഷം, കൈലാസശിഖരത്തെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശം, ആയിരം ആനകളുടെ ശക്തി അവനിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സ വീര്യോത്സേകദുഷ്ടാത്മാ വരദാനേന മോഹിതഃ। ജഗാമ സ മഹാകായഃ സമുദ്രം സരിതാം പതിമ്
തന്റെ ശക്തിയിൽ മദിച്ചും, ഒരു വരപ്രസാദത്തിൽ ഭ്രമിച്ചും, ആ വലിയ ശരീരമുള്ളവൻ, നദികളുടെ നാഥനായ സമുദ്രത്തേക്കു പോയി.
ഊര്മിമന്തമതിക്രമ്യ സാഗരം രത്നസംചയമ്। മമ യുദ്ധം പ്രയച്ഛേതി തമുവാച മഹാര്ണവമ്
അലകൾ നിറഞ്ഞ, രത്നങ്ങൾ നിറഞ്ഞ സമുദ്രം കടന്ന്, ദുണ്ടുഭി മഹാസമുദ്രത്തോട്, 'എനിക്ക് യുദ്ധം അനുവദിക്കൂ' എന്ന് പറഞ്ഞു.
തതഃ സമുദ്രോ ധര്മാത്മാ സമുത്ഥായ മഹാബലഃ। അബ്രവീദ് വചനം രാജന്നസുരം കാലചോദിതമ്
അപ്പോൾ ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ച ശക്തനായ സമുദ്രം എഴുന്നേറ്റ്, വിധിയുടെ പ്രേരണയാൽ ആ അസുരനോടു这样 പറഞ്ഞു.
ശൈലരാജോ മഹാരണ്യേ തപസ്വിശരണം പരമ്। ശംകരശ്വശുരോ നാമ്നാ ഹിമവാനിതി വിശ്രുതഃ
വലിയ കാടുകളിൽ തപസ്സുകാരുടെ ആശ്രയമായ പർവ്വതരാജാവ്, ശങ്കരന്റെ മരുമകൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായ ഹിമവാൻ.
മഹാപ്രസ്രവണോപേതോ ബഹുകന്ദരനിര്ഝരഃ। സ സമര്ഥസ്തവ പ്രീതിമതുലാം കര്തുമര്ഹതി
വലിയ വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളും അനേകം ഗുഹകളും ഉരുക്കളും ഉള്ള ഹിമവാൻ, നിന്നെ അതുല്യമായ സന്തോഷം നൽകാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്.
തം ഭീതമിതി വിജ്ഞായ സമുദ്രമസുരോത്തമഃ। ഹിമവദ്വനമാഗമ്യ ശരശ്ചാപാദിവ ച്യുതഃ
അവൻ ഭയപ്പെട്ടതായി മനസ്സിലാക്കി, അസുരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദുണ്ടുഭി, വില്ലിൽ നിന്ന് വിട്ടുവിടുന്ന അമ്പുപോലെ, ഹിമവാന്റെ കാട്ടിലേക്ക് പോയി.
തതസ്തസ്യ ഗിരേഃ ശ്വേതാ ഗജേന്ദ്രപ്രതിമാഃ ശിലാഃ। ചിക്ഷേപ ബഹുധാ ഭൂമൌ ദുന്ദുഭിര്വിനനാദ ച
അപ്പോൾ ദുണ്ടുഭി ആ പർവ്വതത്തിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളയാനയെപ്പോലെയുള്ള കല്ലുകൾ പലദിശകളിലേക്കും എറിഞ്ഞു, ഉച്ചത്തിൽ ഗർജിച്ചു.
തതഃ ശ്വേതാമ്ബുദാകാരഃ സൌമ്യഃ പ്രീതികരാകൃതിഃ। ഹിമവാനബ്രവീദ് വാക്യം സ്വ ഏവ ശിഖരേ സ്ഥിതഃ
അപ്പോൾ, വെള്ളമേഘംപോലെയുള്ള, സുഖകരമായ രൂപമുള്ള ഹിമവാൻ, തന്റെ ഉച്ചിയിൽ നിന്നു നിന്നുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ക്ലേഷ്ടുമര്ഹസി മാം ന ത്വം ദുന്ദുഭേ ധര്മവത്സല। രണകര്മസ്വകുശലസ്തപസ്വിശരണോ ഹ്യഹമ്
ധർമ്മം പ്രിയനായ ദുണ്ടുഭി, നീ എന്നെ ഉപദ്രവിക്കേണ്ട. ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യമില്ല; തപസ്സുകാരുടെ ആശ്രയമാണ് എന്റെ ധർമ്മം.
തസ്യ തദ് വചനം ശ്രുത്വാ ഗിരിരാജസ്യ ധീമതഃ। ഉവാച ദുന്ദുഭിര്വാക്യം ക്രോധാത് സംരക്തലോചനഃ
പർവ്വതരാജാവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദുണ്ടുഭി കോപത്തിൽ കണ്ണ് ചുവപ്പിച്ച് ഇങ്ങനെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
യദി യുദ്ധേഽസമര്ഥസ്ത്വം മദ്ഭയാദ് വാ നിരുദ്യമഃ। തമാചക്ഷ്വ പ്രദദ്യാന്മേ യോ ഹി യുദ്ധം യുയുത്സതഃ
നീ യുദ്ധത്തിന് അയോഗ്യനാണോ, അല്ലെങ്കിൽ എന്നെ ഭയന്ന് പിന്മാറുന്നവനാണോ എങ്കിൽ, എന്നോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ തയ്യാറുള്ളവനെ പറയൂ. ഞാൻ യുദ്ധം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഹിമവാനബ്രവീദ് വാക്യം ശ്രുത്വാ വാക്യവിശാരദഃ। അനുക്തപൂര്വം ധര്മാത്മാ ക്രോധാത് തമസുരോത്തമമ്
വാക്കുകളിൽ നിപുണനും ധർമ്മനിഷ്ഠനുമായ ഹിമവാൻ, ഇതുവരെ ആരും ചോദിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഈ ചോദ്യം കേട്ട്, കോപത്തോടെ ആ അസുരനോട് പറഞ്ഞു.
വാലീ നാമ മഹാപ്രാജ്ഞ ശക്രപുത്രഃ പ്രതാപവാന്। അധ്യാസ്തേ വാനരഃ ശ്രീമാന് കിഷ്കിന്ധാമതുലപ്രഭാമ്
വലിയ ജ്ഞാനിയും ശക്തശാലിയുമായ വാലി എന്നൊരു വാനരൻ ഉണ്ട്. ഇന്ദ്രന്റെ മകനായ അവൻ, അതുല്യപ്രഭയുള്ള കിഷ്കിന്ദ എന്ന നഗരത്തിൽ വസിക്കുന്നു.
സ സമര്ഥോ മഹാപ്രാജ്ഞസ്തവ യുദ്ധവിശാരദഃ। ദ്വന്ദ്വയുദ്ധം സ ദാതും തേ നമുചേരിവ വാസവഃ
അവൻ ശക്തനും, വലിയ ബുദ്ധിയുള്ളവനും, യുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും ആണ്. ഇന്ദ്രൻ നമുചിയെ നേരിട്ടതുപോലെ, അവൻ നിന്നോട് ഏകാന്തയുദ്ധം ചെയ്യാൻ തയ്യാറാണ്.
തം ശീഘ്രമഭിഗച്ഛ ത്വം യദി യുദ്ധമിഹേച്ഛസി। സ ഹി ദുര്മര്ഷണോ നിത്യം ശൂരഃ സമരകര്മണി
നിനക്ക് യുദ്ധം ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ നീ വേഗത്തിൽ അവന്റെ അടുക്കൽ പോവുക. കാരണം, അവൻ എപ്പോഴും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനും, സമരത്തിൽ ധൈര്യശാലിയുമാണ്.
ശ്രുത്വാ ഹിമവതോ വാക്യം കോപാവിഷ്ടഃ സ ദുന്ദുഭിഃ। ജഗാമ താം പുരീം തസ്യ കിഷ്കിന്ധാം വാലിനസ്തദാ
ഹിമവാന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ദുന്ദുഭി കോപത്തോടെ ഉടൻ വാലിയുടെ കിഷ്കിന്ദ നഗരത്തിലേക്ക് പോയി.
ധാരയന് മാഹിഷം രൂപം തീക്ഷ്ണശൃങ്ഗോ ഭയാവഹഃ। പ്രാവൃഷീവ മഹാമേഘസ്തോയപൂര്ണോ നഭസ്തലേ
കൂർത്ത കൊമ്പുകളും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രൂപവും ഉള്ള മഹിഷത്തിന്റെ രൂപം ധരിച്ച്, ആകാശത്ത് വെള്ളം നിറഞ്ഞ വലിയ മഴമേഘംപോലെയായി അവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തതസ്തു ദ്വാരമാഗമ്യ കിഷ്കിന്ധായാ മഹാബലഃ। നനര്ദ കമ്പയന് ഭൂമിം ദുന്ദുഭിര്ദുന്ദുഭിര്യഥാ
ശക്തനായ ദുന്ദുഭി കിഷ്കിന്ദയുടെ വാതിലിൽ എത്തി, ഭൂമി നടുങ്ങുംവിധം വലിയ ശബ്ദത്തിൽ കൂവിച്ചു, യുദ്ധമൃദംഗം മുഴക്കുന്നതുപോലെ.
സമീപജാന് ദ്രുമാന് ഭഞ്ജന് വസുധാം ദാരയന് ഖുരൈഃ। വിഷാണേനോല്ലിഖന് ദര്പാത് തദ്ദ്വാരം ദ്വിരദോ യഥാ
അടുത്തുള്ള വൃക്ഷങ്ങൾ തകർത്തു, കാളയുടെ കുതിരകളാൽ നിലം കീറി, കൊമ്പുകൊണ്ട് വാതിൽ ചൊരിഞ്ഞു, അഹങ്കാരത്തോടെ ഒരു കാട്ടാനപോലെ പെരുമാറി.