രാഘവസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ സുഗ്രീവോ വാഹിനീപതിഃ। പ്രഹര്ഷമതുലം ലേഭേ സാധു സാധ്വിതി ചാബ്രവീത്
രാഘവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ സുഖ്രീവൻ, സൈന്യത്തിന്റെ നായകൻ, അതുല്യമായ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു, 'ശബാശ്, ശബാശ്' എന്ന് പറഞ്ഞു.
രാമ ശോകാഭിഭൂതോഽഹം ശോകാര്താനാം ഭവാന് ഗതിഃ। വയസ്യ ഇതി കൃത്വാ ഹി ത്വയ്യഹം പരിദേവയേ
രാമാ, ഞാൻ ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നു; ദുഃഖിതർക്കുള്ള ആശ്രയമാണ് നീ. നിന്നെ സ്നേഹിതനായി കരുതി ഞാൻ നിന്നോട് വേദന പറയുന്നു.
ത്വം ഹി പാണിപ്രദാനേന വയസ്യോ മേഽഗ്നിസാക്ഷികമ്। കൃതഃ പ്രാണൈര്ബഹുമതഃ സത്യേന ച ശപാമ്യഹമ്
കൈകൈ ചേർത്ത് അഗ്നിയെ സാക്ഷിയാക്കി നീ എന്റെ സുഹൃത്ത് ആയി; നീ എനിക്ക് ജീവനിലും പ്രിയപ്പെട്ടവനാണ്, ഞാൻ സത്യത്താൽ ഇതു സത്യവാങ്മൂലം ചെയ്യുന്നു.
വയസ്യ ഇതി കൃത്വാ ച വിസ്രബ്ധഃ പ്രവദാമ്യഹമ്। ദുഃഖമന്തര്ഗതം തന്മേ മനോ ഹരതി നിത്യശഃ
സ്നേഹിതനെന്നു കരുതി ഞാൻ തുറന്നുപറയുന്നു; എന്റെ ഉള്ളിലെ ദുഃഖം എപ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിനെ ഭാരംകൂടുന്നു.
ഏതാവദുക്ത്വാ വചനം ബാഷ്പദൂഷിതലോചനഃ। ബാഷ്പദൂഷിതയാ വാചാ നോച്ചൈഃ ശക്നോതി ഭാഷിതുമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, കണ്ണുകൾ കണ്ണീരാൽ നിറഞ്ഞു, വാക്ക് ഭാവനയാൽ തടഞ്ഞു, ഉയർന്ന ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിക്കാൻ അവനു കഴിഞ്ഞില്ല.
ബാഷ്പവേഗം തു സഹസാ നദീവേഗമിവാഗതമ്। ധാരയാമാസ ധൈര്യേണ സുഗ്രീവോ രാമസംനിധൌ
പെട്ടെന്ന് വന്ന നദിയുടെ ഒഴുക്കുപോലുള്ള കണ്ണീർ സുഖ്രീവൻ ധൈര്യത്തോടെ രാമന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ തടഞ്ഞു.
സ നിഗൃഹ്യ തു തം ബാഷ്പം പ്രമൃജ്യ നയനേ ശുഭേ। വിനിഃശ്വസ്യ ച തേജസ്വീ രാഘവം പുനരൂചിവാന്
കണ്ണീർ അടക്കി, മനോഹരമായ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു, ആഴമായി ശ്വാസം വിട്ട്, പ്രകാശമുള്ള സുഖ്രീവൻ വീണ്ടും രാഘവനോട് പറഞ്ഞു.
പുരാഹം വാലിനാ രാമ രാജ്യാത് സ്വാദവരോപിതഃ। പരുഷാണി ച സംശ്രാവ്യ നിര്ധൂതോഽസ്മി ബലീയസാ
രാമാ, മുമ്പ് വാലി എന്നെ എന്റെ രാജ്യം വിട്ടു പുറത്താക്കി; കഠിനവാക്കുകൾ പറഞ്ഞ് അവന്റെ ശക്തിയാൽ ഞാൻ പുറത്താക്കപ്പെട്ടു.
ഹൃതാ ഭാര്യാ ച മേ തേന പ്രാണേഭ്യോഽപി ഗരീയസീ। സുഹൃദശ്ച മദീയാ യേ സംയതാ ബന്ധനേഷു തേ
അവൻ എന്റെ ഭാര്യയെ, ജീവനിലും പ്രിയപ്പെട്ടവളെ, എടുക്കുകയും, എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളെ എല്ലാം കെട്ടിയിട്ട് തടവിലാക്കുകയും ചെയ്തു.
യത്നവാംശ്ച സ ദുഷ്ടാത്മാ മദ്വിനാശായ രാഘവ। ബഹുശസ്തപ്രയുക്താശ്ച വാനരാ നിഹതാ മയാ
അവൻ, ദുഷ്ടഹൃദയൻ, എന്നെ നശിപ്പിക്കാൻ പലതവണ ശ്രമിച്ചു, രാഘവാ; അവൻ അയച്ച അനേകം വാനരന്മാരെ ഞാൻ കൊല്ലേണ്ടി വന്നു.
ശങ്കയാ ത്വേതയാഹം ച ദൃഷ്ട്വാ ത്വാമപി രാഘവ। നോപസര്പാമ്യഹം ഭീതോ ഭയേ സര്വേ ഹി ബിഭ്യതി
ഈ സംശയത്താൽ, രാഘവാ, നിന്നെയും കണ്ടിട്ടും ഞാൻ സമീപിക്കാറില്ല; ഭയത്തിൽ എല്ലാവർക്കും ഭയം തോന്നും.
കേവലം ഹി സഹായാ മേ ഹനുമത്പ്രമുഖാസ്ത്വിമേ। അതോഽഹം ധാരയാമ്യദ്യ പ്രാണാന് കൃച്ഛ്രഗതോഽപി സന്
ഹനുമാനെ മുന്നിൽ വെച്ച് ഇവരാണ് എന്റെ കൂട്ടുകാരെ; അതുകൊണ്ട് വലിയ കഷ്ടതയിലായിട്ടും ഞാൻ ഇന്നും ജീവിക്കുന്നു.
ഏതേ ഹി കപയഃ സ്നിഗ്ധാ മാം രക്ഷന്തി സമന്തതഃ। സഹ ഗച്ഛന്തി ഗന്തവ്യേ നിത്യം തിഷ്ഠന്തി ചാസ്ഥിതേ
ഈ സ്നേഹമുള്ള വാനരന്മാർ എന്നെ എല്ലായിടത്തും കാത്തു നില്ക്കുന്നു; പോകേണ്ടിടങ്ങളിൽ എപ്പോഴും കൂടെ പോകുന്നു, എവിടെയായാലും എന്നോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്നു.
സംക്ഷേപസ്ത്വേഷ മേ രാമ കിമുക്ത്വാ വിസ്തരം ഹി തേ। സ മേ ജ്യേഷ്ഠോ രിപുര്ഭ്രാതാ വാലീ വിശ്രുതപൌരുഷഃ
ഇതാണ് സംക്ഷേപം, രാമാ; മുഴുവൻ കഥ പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. എന്റെ മൂത്ത സഹോദരനും, ശക്തിയിൽ പ്രശസ്തനുമായ വാലിയാണ് എന്റെ ശത്രുവും സഹോദരനുമാണ്.
തദ്വിനാശേഽപി മേ ദുഃഖം പ്രമൃഷ്ടം സ്യാദനന്തരമ്। സുഖം മേ ജീവിതം ചൈവ തദ്വിനാശനിബന്ധനമ്
അവനെ നശിപ്പിച്ചാലും, എന്റെ ദുഃഖം പിന്നിടെയാണ് മാറുന്നത്; എന്റെ സന്തോഷവും ജീവനും അവന്റെ നാശത്തിലാണു ആശ്രയിക്കുന്നത്.
ഏഷ മേ രാമ ശോകാന്തഃ ശോകാര്തേന നിവേദിതഃ। ദുഃഖിതഃ സുഖിതോ വാപി സഖ്യുര്നിത്യം സഖാ ഗതിഃ
രാമാ, ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയവനായ ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഇതാണ് എന്റെ ദുഃഖത്തിന്റെ അവസാനം. സുഖത്തിലോ ദുഃഖത്തിലോ എപ്പോഴും സ്നേഹിതൻ സ്നേഹിതനിലേക്കാണ് ആശ്രയിക്കുന്നത്.
ശ്രുത്വൈതച്ച വചോ രാമഃ സുഗ്രീവമിദമബ്രവീത്। കിം നിമിത്തമഭൂദ് വൈരം ശ്രോതുമിച്ഛാമി തത്ത്വതഃ
ഇതൊക്കെയും കേട്ട രാമൻ സുഗ്രീവനോടു പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ വൈരത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ കാരണം ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.'
സുഖം ഹി കാരണം ശ്രുത്വാ വൈരസ്യ തവ വാനര। ആനന്തര്യാദ് വിധാസ്യാമി സമ്പ്രധാര്യ ബലാബലമ്
'വാനരാ, നിന്റെ വൈരത്തിന്റെ കാരണം ഞാൻ അറിഞ്ഞാൽ, ശക്തിയും ദൗർബല്യവും പരിഗണിച്ച് ഉടൻ തന്നെ ഞാൻ നടപടി സ്വീകരിക്കും.'
ബലവാന് ഹി മമാമര്ഷഃ ശ്രുത്വാ ത്വാമവമാനിതമ്। വര്ധതേ ഹൃദയോത്കമ്പീ പ്രാവൃഡ്വേഗ ഇവാമ്ഭസഃ
'നിനക്ക് അപമാനം സംഭവിച്ചതറിഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ കോപം ശക്തിയായി എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ മഴക്കാലത്തെ വെള്ളപ്പൊക്കത്തെപ്പോലെ ഉയരുന്നു.'
ഹൃഷ്ടഃ കഥയ വിസ്രബ്ധോ യാവദാരോപ്യതേ ധനുഃ। സൃഷ്ടശ്ച ഹി മയാ ബാണോ നിരസ്തശ്ച രിപുസ്തവ
'നീ ഭയമില്ലാതെ സന്തോഷത്തോടെ പറയൂ; ഞാൻ വില്ല് കെട്ടുമ്പോൾ തന്നെ എന്റെ അമ്പ് ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്, നിന്റെ ശത്രു നശിച്ചവനാണ്.'
ഏവമുക്തസ്തു സുഗ്രീവഃ കാകുത്സ്ഥേന മഹാത്മനാ। പ്രഹര്ഷമതുലം ലേഭേ ചതുര്ഭിഃ സഹ വാനരൈഃ
കാകുത്ഥസന്താനിയായ മഹാത്മാവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട സുഗ്രീവനും അവന്റെ നാലു വാനരസുഹൃത്തുക്കളും അതുല്യമായ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
തതഃ പ്രഹൃഷ്ടവദനഃ സുഗ്രീവോ ലക്ഷ്മണാഗ്രജേ। വൈരസ്യ കാരണം തത്ത്വമാഖ്യാതുമുപചക്രമേ
അതിനുശേഷം, മുഖം സന്തോഷത്തിൽ തിളങ്ങി, സുഗ്രീവൻ ലക്ഷ്മണന്റെ മൂത്തസഹോദരനോടു വൈരത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ കാരണം വിശദീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
thumb|നവമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ കിഷ്കിന്ധാകാണ്ഡേ നവമഃ സര്ഗഃ ॥൪-
ഇപ്പോൾ ഒമ്പതാം അധ്യായം ശ്രവിക്കൂ.
വാലീ നാമ മമ ഭ്രാതാ ജ്യേഷ്ഠഃ ശത്രുനിഷൂദനഃ। പിതുര്ബഹുമതോ നിത്യം മമ ചാപി തഥാ പുരാ
വാലി എന്ന പേരുള്ളവൻ എന്റെ മൂത്തസഹോദരനും ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവനും ആണ്; അച്ഛനും മുമ്പ് ഞാനും അവനെ എപ്പോഴും വളരെ ആദരവോടെ കാണുമായിരുന്നു.
പിതര്യുപരതേ തസ്മിന് ജ്യേഷ്ഠോഽയമിതി മന്ത്രിഭിഃ। കപീനാമീശ്വരോ രാജ്യേ കൃതഃ പരമസമ്മതഃ
അച്ഛൻ മരിച്ചപ്പോൾ, ഇദ്ദേഹം മൂത്തവനാണെന്ന് മന്ത്രിമാർ കരുതി, വാനരരുടെ രാജാവായി, എല്ലാവരും അംഗീകരിച്ച്, അവനെ സ്ഥാനാരോഹനം ചെയ്തു.
രാജ്യം പ്രശാസതസ്തസ്യ പിതൃപൈതാമഹം മഹത്। അഹം സര്വേഷു കാലേഷു പ്രണതഃ പ്രേഷ്യവത് സ്ഥിതഃ
അവൻ അച്ഛനും അപ്പൂപ്പനും കൈമാറിയ വലിയ രാജ്യം ഭരിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും അടങ്ങിയവനായി, ദാസനെപ്പോലെ, അവന്റെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്നു.
മായാവീ നാമ തേജസ്വീ പൂര്വജോ ദുന്ദുഭേഃ സുതഃ। തേന തസ്യ മഹദ്വൈരം വാലിനഃ സ്ത്രീകൃതം പുരാ
മായാവി എന്ന ശക്തനായവൻ, ദുന്ദുഭിയുടെ മൂത്തമകനാണ്; പുരാതനകാലത്ത് സ്ത്രീയെക്കുറിച്ച് വാലിയോടു വലിയ വൈരം ഉണ്ടായിരുന്നു.
സ തു സുപ്തേ ജനേ രാത്രൌ കിഷ്കിന്ധാദ്വാരമാഗതഃ। നര്ദതി സ്മ സുസംരബ്ധോ വാലിനം ചാഹ്വയദ് രണേ
ഒരു രാത്രി എല്ലാവരും ഉറങ്ങുമ്പോൾ, അവൻ കിഷ്കിന്ദയുടെ വാതിലിൽ എത്തി, ഉഗ്രകോപത്തോടെ ഉരസിയ്ക്കുകയും വാലിയെ യുദ്ധത്തിനായി വിളിച്ചുപറയുകയും ചെയ്തു.
പ്രസുപ്തസ്തു മമ ഭ്രാതാ നര്ദതോ ഭൈരവസ്വനമ്। ശ്രുത്വാ ന മമൃഷേ വാലീ നിഷ്പപാത ജവാത് തദാ
എന്റെ സഹോദരൻ ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ, ആ ഭയങ്കരമായ ഗർജനം കേട്ടു; വാലിക്ക് അതു സഹിക്കാനാവാതെ ഉടൻ വേഗത്തിൽ പുറത്തേക്കു ചാടി.
സ തു വൈ നിഃസൃതഃ ക്രോധാത് തം ഹന്തുമസുരോത്തമമ്। വാര്യമാണസ്തതഃ സ്ത്രീഭിര്മയാ ച പ്രണതാത്മനാ
അവൻ കോപത്തിൽ ആ അസുരശ്രേഷ്ഠനെ കൊല്ലാൻ പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, സ്ത്രീകളും ഞാൻ വിനയത്തോടെ തടഞ്ഞെങ്കിലും, അവൻ നിന്നില്ല.