ജപതസ്തു മുനേസ്തസ്യ വിശ്വാമിത്രസ്യ ധീമതഃ । ഉപതസ്ഥുര്മഹാര്ഹാണി സര്വാണ്യസ്ത്രാണി രാഘവമ് ॥൧-൨൭-
വിശ്വാമിത്രൻ ആ മഹാത്മാവ് ജപം നടത്തുമ്പോൾ, അത്യന്തം വിലപ്പെട്ട ആയുധങ്ങൾ എല്ലാം രാഘവനെ സമീപിച്ചു.
ഊചുശ്ച മുദിതാ രാമം സര്വേ പ്രാഞ്ജലയസ്തദാ । ഇമേ ച പരമോദാര കിംകരാസ്തവ രാഘവ ॥൧-൨൭-
ആയുധങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ രാമനോടു കയ്യുകൂപ്പി പറഞ്ഞു: 'പരമോദാരനായ രാഘവ, ഞങ്ങൾ നിന്റെ വിശ്വസ്ത സേവകരാണ്.'
യദ്യദിച്ഛസി ഭദ്രം തേ തത്സര്വം കരവാമ വൈ । തതോ രാമഃ പ്രസന്നാത്മാ തൈരിത്യുക്തോ മഹാബലൈഃ ॥൧-൨൭-
'നിനക്ക് എന്തു ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിലും, അതൊക്കെയും ഞങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കും. നിനക്ക് എല്ലാ ഭദ്രതയും ഉണ്ടാകട്ടെ,' എന്ന് ആ മഹാബലങ്ങൾ പറഞ്ഞു. അതു കേട്ട രാമൻ മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ നിന്നു.
തതഃ പ്രീതമനാ രാമോ വിശ്വാമിത്രം മഹാമുനിമ്। അഭിവാദ്യ മഹാതേജാ ഗമനായോപചക്രമേ ॥൧-൨൭-
അതിനുശേഷം, ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞ രാമൻ, മഹാതേജസ്വിയായ വിശ്വാമിത്രമുനിയെ ആദരപൂർവ്വം വണങ്ങി യാത്രക്ക് തയ്യാറായി.
thumb|അഷ്ടാവിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ ബാലകാണ്ഡേ അഷ്ടാവിംശഃ സര്ഗഃ ॥൧-
ശ്രീമദ്-വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ ബാലകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപത്തിയെട്ടാം സര്ഗം കേൾക്കുക.
പ്രതിഗൃഹ്യ തതോഽസ്ത്രാണി പ്രഹൃഷ്ടവദനഃ ശുചിഃ । ഗച്ഛന്നേവ ച കാകുത്സ്ഥോ വിശ്വാമിത്രമഥാബ്രവീത് ॥൧-൨൮-
ആയുധങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച്, മനസ്സിൽ ആനന്ദത്തോടെ ശുദ്ധനായ കാകുത്സ്ഥൻ യാത്രചെയ്യുമ്പോൾ വിശ്വാമിത്രനോടു പറഞ്ഞു.
ഗൃഹീതാസ്ത്രോഽസ്മി ഭഗവന് ദുരാധര്ഷഃ സുരൈരപി । അസ്ത്രാണാം ത്വഹമിച്ഛാമി സംഹാരാന് മുനിപുങ്ഗവ ॥൧-൨൮-
'ഭഗവനേ, ഞാൻ ആയുധങ്ങൾ കൈവശമാക്കി, ദേവന്മാർക്കു പോലും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനായി. എന്നാൽ, മഹർഷേ, ഈ ആയുധങ്ങൾ എങ്ങനെ പിന്വലിക്കാമെന്ന് അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.'
ഏവം ബ്രുവതി കാകുത്സ്ഥേ വിശ്വാമിത്രോ മഹാതപാഃ । സംഹാരാന് വ്യാജഹാരാഥ ധൃതിമാന് സുവ്രതഃ ശുചിഃ ॥൧-൨൮-
കാകുത്സ്ഥൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, മഹാതപസ്സായ വിശ്വാമിത്രൻ, ദൃഢനിശ്ചയത്തോടും ശുദ്ധതയോടും കൂടി, ആയുധങ്ങൾ പിന്വലിക്കുന്ന മാർഗങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചു.
സത്യവന്തം സത്യകീര്തിം ധൃഷ്ടം രഭസമേവ ച । പ്രതിഹാരതരം നാമ പരാങ്മുഖമവാങ്മുഖമ് ॥൧-൨൮-
അവൻ സത്യവന്തൻ, സത്യകീർത്തി, ധൃഷ്ടൻ, രഭസൻ, പ്രതിഹാരതരൻ, പരാംമുഖൻ, അവാംമുഖൻ എന്നിവരെയും പഠിപ്പിച്ചു.
ലക്ഷ്യാലക്ഷ്യാവിമൌ ചൈവ ദൃഢനാഭസുനാഭകൌ । ദശാക്ഷശതവക്ത്രൌ ച ദശശീര്ഷശതോദരൌ ॥൧-൨൮-
ലക്ഷ്യ, അലക്ഷ്യ, ദൃഢനാഭ, സുനാഭക, ദശാക്ഷ, ശതവക്ത്ര, ദശശീർഷ, ശതോദര എന്നിങ്ങനെയുള്ളവരെയും പഠിപ്പിച്ചു.
പദ്മനാഭമഹാനാഭൌ ദുന്ദുനാഭസുനാഭകൌ । ജ്യോതിഷം ശകുനം ചൈവ നൈരാസ്യവിമലാവുഭൌ ॥൧-൨൮-
പദ്മനാഭൻ, മഹാനാഭൻ, ദുണ്ടുനാഭൻ, സുനാഭകൻ, ജ്യോതിഷൻ, ശകുനൻ, നായിരാസ്യൻ, വിമലൻ എന്നിവരെയും പഠിപ്പിച്ചു.
യൌഗന്ധരവിനിദ്രൌ ച ദൈത്യപ്രമഥനൌ തഥാ । ശുചിബാഹുര്മഹാബാഹുര്നിഷ്കലിര്വിരുചസ്തഥാ । സാര്ചിര്മാലീ ധൃതിമാലീ വൃത്തിമാന് രുചിരസ്തഥാ ॥൧-൨൮-
യൗഗന്ധരൻ, വിനിദ്രൻ, ദൈത്യന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നവർ, ശുചിബാഹു, മഹാബാഹു, നിഷ്കലി, വിരുചൻ, സാർചിർമാലി, ധൃതിമാലി, വൃത്തിമാൻ, രുചിരൻ എന്നിവരെയും പഠിപ്പിച്ചു.
പിത്ര്യഃ സൌമനസശ്ചൈവ വിധൂതമകരാവുഭൌ । പരവീരം രതിം ചൈവ ധനധാന്യൌ ച രാഘവ ॥൧-൨൮-
പിതൃയ, സൗമനസൻ, വിദൂതമകരൻ, പരവീരൻ, രതി, ധനധാന്യൻ എന്നിവരെയും രാഘവനേ, പഠിപ്പിച്ചു.
കാമരൂപം കാമരുചിം മോഹമാവരണം തഥാ । ജൃമ്ഭകം സര്വനാഭം ച പന്ഥനവരുണൌ തഥാ ॥൧-൨൮-
കാമരൂപൻ, കാമരുചി, മോഹമാവരണം, ജൃംഭകൻ, സർവനാഭൻ, പന്തനവരുണൻ എന്നിവരെയും പഠിപ്പിച്ചു.
കൃശാശ്വതനയാന് രാമ ഭാസ്വരാന് കാമരൂപിണഃ । പ്രതീച്ഛ മമ ഭദ്രം തേ പാത്രഭൂതോഽസി രാഘവ ॥൧-൨൮-
രാമാ, കൃശാശ്വന്റെ പ്രകാശമുള്ള കാമരൂപികളായ പുത്രന്മാരെ എന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് സ്വീകരിക്കൂ. നീ ഇതിന് അർഹനാണ്; എല്ലാ ഭദ്രതയും നിനക്കുണ്ടാകട്ടെ.
ബാഢമിത്യേവ കാകുത്സ്ഥഃ പ്രഹൃഷ്ടേനാന്തരാത്മനാ । ദിവ്യഭാസ്വരദേഹാശ്ച മൂര്തിമന്തഃ സുഖപ്രദാഃ ॥൧-൨൮-
'ശരി,' എന്ന് കാകുത്സ്ഥൻ ആന്തരിക സന്തോഷത്തോടെ സമ്മതിച്ചു. ദിവ്യപ്രഭയുള്ള, സാക്ഷാൽ ദേഹമുള്ള ആയുധങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷമായി, ആനന്ദം പകർന്നു.
കേചിദങ്ഗാരസദൃശാഃ കേചിദ് ധൂമോപമാസ്തഥാ । ചന്ദ്രാര്കസദൃശാഃ കേചിത് പ്രഹ്വാഞ്ജലിപുടാസ്തഥാ ॥൧-൨൮-
ചില ആയുധങ്ങൾ അഗ്നിക്കനലുപമമായിരുന്നു, ചിലത് പുകപോലെയും, ചിലത് ചന്ദ്രനും സൂര്യനും പോലെയും പ്രകാശിച്ചു; ചിലത് കയ്യുകൂപ്പി വിനീതമായി നിന്നു.
രാമം പ്രാഞ്ജലയോ ഭൂത്വാബ്രുവന് മധുരഭാഷിണഃ । ഇമേ സ്മ നരശാര്ദൂല ശാധി കിം കരവാമ തേ ॥൧-൨൮-
കൈകൾ ചേർത്ത് ആദരവോടെ, മധുരഭാഷികളായ ആ പുരുഷന്മാർ രാമനോടു പറഞ്ഞു: 'നാം ഇവിടെ സന്നദ്ധരാണ്, മനുഷ്യസിംഹനായ രാമാ, ഞങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് നീ നിർദ്ദേശിക്കൂ.'
ഗമ്യതാമിതി താനാഹ യഥേഷ്ടം രഘുനന്ദനഃ । മാനസാഃ കാര്യകാലേഷു സാഹായ്യം മേ കരിഷ്യഥ ॥൧-൨൮-
രഘുനന്ദനനായ രാമൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളപോലെ പോകാം. എനിക്ക് ആവശ്യം വരുന്ന സമയങ്ങളിൽ മനസോടെ നിങ്ങളെ സഹായിക്കുമെന്നു ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.'
അഥ തേ രാമമാമന്ത്ര്യ കൃത്വാ ചാപി പ്രദക്ഷിണമ് । ഏവമസ്ത്വിതി കാകുത്സ്ഥമുക്ത്വാ ജഗ്മുര്യഥാഗതമ് ॥൧-൨൮-
അവർ രാമനോട് വിടപറഞ്ഞ്, അവനെ ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം നടത്തി, 'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്നു കാകുത്സ്ഥനോട് പറഞ്ഞ്, വന്ന വഴിയിലൂടെ മടങ്ങി പോയി.
സ ച താന് രാഘവോ ജ്ഞാത്വാ വിശ്വാമിത്രം മഹാമുനിമ് । ഗച്ഛന്നേവാഥ മധുരം ശ്ലക്ഷ്ണം വചനമബ്രവീത് ॥൧-൨൮-
രാഘവൻ അവരെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു, നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കെ മഹാമുനിയായ വിശ്വാമിത്രനോടു മൃദുവും മധുരവുമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
കിമേതന്മേഘസംകാശം പര്വതസ്യാവിദൂരതഃ । വൃക്ഷഖണ്ഡമിതോ ഭാതി പരം കൌതൂഹലം ഹി മേ ॥൧-൨൮-
മേഘങ്ങളെപ്പോലെ ഇരുണ്ട നിറമുള്ള ആ മരക്കൂട്ടം പർവ്വതത്തിനടുത്ത് തെളിഞ്ഞ് കാണുന്നു. അതിനെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് വലിയ കൗതുകം തോന്നുന്നു.
ദര്ശനീയം മൃഗാകീര്ണം മനോഹരമതീവ ച । നാനാപ്രകാരൈഃ ശകുനൈര്വല്ഗുഭാഷൈരലങ്കൃതമ് ॥൧-൨൮-
അത് കാഴ്ചയ്ക്ക് മനോഹരവും, മൃഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞതും, അത്യന്തം ആകർഷകവുമാണ്.色色തരത്തിലുള്ള പക്ഷികൾ മനോഹരമായ ശബ്ദങ്ങൾ ഉണർത്തി അതിനെ അലങ്കരിക്കുന്നു.
നിഃസൃതാഃസ്മോ മുനിശ്രേഷ്ഠ കാന്താരാദ് രോമഹര്ഷണാത് । അനയാ ത്വവഗച്ഛാമി ദേശസ്യ സുഖവത്തയാ ॥൧-൨൮-
മുനിശ്രേഷ്ഠാ, ഞങ്ങൾ രോമാഞ്ചം തോന്നിച്ച കാട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കു വന്നിരിക്കുന്നു. ഇതുവഴി ഈ പ്രദേശം എത്ര സുഖകരമാണെന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു.
സര്വം മേ ശംസ ഭഗവന് കസ്യാശ്രമപദം ത്വിദമ് । സംപ്രാപ്താ യത്ര തേ പാപാ ബ്രഹ്മഘ്നാ ദുഷ്ടചാരിണഃ ॥൧-൨൮-
ഭഗവനേ, ദയവായി എല്ലാം പറയൂ. ഈ ആശ്രമം ആരുടേതാണ്? ഇവിടെ തന്നെയാണ് ആ പാപികളും ദുഷ്ടരും ബ്രാഹ്മണഹത്യക്കാർ നിങ്ങളെ നേരിട്ടത് അല്ലേ?
തവ യജ്ഞസ്യ വിഘ്നായ ദുരാത്മാനോ മഹാമുനേ । ഭഗവംസ്തസ്യ കോ ദേശഃ സാ യത്ര തവ യാജ്ഞികീ ॥൧-൨൮-
മഹാമുനിയേ, നിങ്ങളുടെ യാഗം തടയാനാണ് ആ ദുഷ്ടന്മാർ വന്നത്. ഭഗവൻ, നിങ്ങളുടെ യാഗങ്ങൾ നടന്നത് ഏത് സ്ഥലത്താണ്?
thumb|ഏകോനത്രിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ ബാലകാണ്ഡേ ഏകോനത്രിംശഃ സര്ഗഃ ॥൧-
ശ്രീമദ് വാൽമീകിരാമായണത്തിലെ ബാലകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപത്തൊമ്പതാമത്തെ സർഗം കേൾക്കൂ.
അഥ തസ്യാപ്രമേയസ്യ വചനം പരിപൃച്ഛതഃ । വിശ്വാമിത്രോ മഹാതേജാ വ്യാഖ്യാതുമുപചക്രമേ ॥൧-൨൯-
അപ്രമേയനായവനെക്കുറിച്ച് രാമൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ, മഹാതേജസ്സുള്ള വിശ്വാമിത്രൻ വിശദീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഇഹ രാമ മഹാബാഹോ വിഷ്ണുര്ദേവനമസ്കൃതഃ । വര്ഷാണി സുബഹൂനീഹ തഥാ യുഗശതാനി ച ॥൧-൨൯-
മഹാബാഹുവായ രാമാ, ഇവിടെ ദേവന്മാർക്ക് ആരാധ്യനായ വിഷ്ണു അനേകം വർഷങ്ങളും, നൂറുകണക്കിന് യുഗങ്ങളും കഴിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ രാമ കശ്യപോഗ്നിസമപ്രഭഃ । അദിത്യാ സഹിതോ രാമ ദീപ്യമാന ഇവൌജസാ ॥൧-൨൯-
അതിനിടയിൽ, രാമാ, അഗ്നിയെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള കശ്യപനും, ആദിതിയും ചേർന്ന്, തേജസ്സോടെ പ്രകാശിച്ചു.