ഏവമുക്താ മഹാഭാഗൈസ്തദാഹം പുരുഷര്ഷഭ। മയാ തു സംചിതം വന്യം വിവിധം പുരുഷര്ഷഭ
മഹാഭാഗ്യശാലികളായ മഹർഷിമാർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഞാൻ പലവിധ വനഫലങ്ങൾ ശേഖരിച്ചിരിക്കുന്നു.
തവാര്ഥേ പുരുഷവ്യാഘ്ര പമ്പായാസ്തീരസമ്ഭവമ്। ഏവമുക്തഃ സ ധര്മാത്മാ ശബര്യാ ശബരീമിദമ്
പമ്പാനദിയുടെ തീരത്ത് ജനിച്ച മനുഷ്യസിംഹനായ നിന്റെ വേണ്ടി ഞാൻ ഇവ ശേഖരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ശബരിയോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ, ആ ധാർമ്മികനായവൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
രാഘവഃ പ്രാഹ വിജ്ഞാനേ താം നിത്യമബഹിഷ്കൃതാമ്। ദനോഃ സകാശാത് തത്ത്വേന പ്രഭാവം തേ മഹാത്മനാമ്
സമൂഹത്തിൽ എപ്പോഴും ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടിരുന്നവളായ ശബരിയോട് രാഘവൻ ചോദിച്ചു: ദാനുവിന്റെ വംശത്തിൽ നിന്നുള്ള ആ മഹാത്മാക്കളുടെ യഥാർത്ഥ ശക്തിയെക്കുറിച്ച് അവൾക്ക് അറിവുണ്ടായിരുന്നു.
ശ്രുതം പ്രത്യക്ഷമിച്ഛാമി സംദ്രഷ്ടും യദി മന്യസേ। ഏതത്തു വചനം ശ്രുത്വാ രാമവക്ത്രവിനിഃസൃതമ്
അത് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്, പക്ഷേ നേരിട്ട് കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, നീ സമ്മതിച്ചാൽ. രാമന്റെ വായിൽ നിന്നു ഈ വാക്കുകൾ പുറത്തുവന്നപ്പോൾ,
ശബരീ ദര്ശയാമാസ താവുഭൌ തദ്വനം മഹത്। പശ്യ മേഘഘനപ്രഖ്യം മൃഗപക്ഷിസമാകുലമ്
ശബരി ഇരുവർക്കും ആ മഹാവനം കാണിച്ചു: 'നോക്കൂ, മഴമേഘംപോലെ കനത്തതും മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും നിറഞ്ഞതുമായ വനമാണിത്.'
മതങ്ഗവനമിത്യേവ വിശ്രുതം രഘുനന്ദന। ഇഹ തേ ഭാവിതാത്മാനോ ഗുരവോ മേ മഹാദ്യുതേ। ജുഹവാംചക്രിരേ നീഡം മന്ത്രവന്മന്ത്രപൂജിതമ്
'രഘുനന്ദനാ, ഇതാണ് പ്രശസ്തമായ മതംഗവനം. ഇവിടെ എന്റെ മഹാത്മാക്കളായ ഗുരുക്കന്മാർ മഹത്തായ തേജസ്സോടെ, മന്ത്രപൂജയോടെ യാഗങ്ങൾ നടത്തി, യാഗശാല നിർമ്മിച്ചു.'
ഇയം പ്രത്യക്സ്ഥലീ വേദീ യത്ര തേ മേ സുസത്കൃതാഃ। പുഷ്പോപഹാരം കുര്വന്തി ശ്രമാദുദ്വേപിഭിഃ കരൈഃ
'ഇതാണ് കിഴക്കോട്ട് മുഖം നോക്കുന്ന യാഗവേദി. ഇവിടെ എന്റെ ഗുരുക്കന്മാർ, ക്ഷീണിച്ച കൈകളാൽ പൂക്കൾ അർപ്പിച്ച് ആരാധനം നടത്തി.'
തേഷാം തപഃപ്രഭാവേണ പശ്യാദ്യാപി രഘൂത്തമ। ദ്യോതയന്തീ ദിശഃ സര്വാഃ ശ്രിയാ വേദ്യതുലപ്രഭാ
'രഘുവംശത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അവരുടെ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ ഇന്നും ഈ യാഗവേദി അതുല്യമായ പ്രകാശത്തോടെ എല്ലാ ദിക്കുകളും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.'
അശക്നുവദ്ഭിസ്തൈര്ഗന്തുമുപവാസശ്രമാലസൈഃ। ചിന്തിതേനാഗതാന് പശ്യ സമേതാന് സപ്ത സാഗരാന്
ഉപവാസത്തിലും ക്ഷീണത്തിലും തളർന്നു മുന്നോട്ട് പോവാൻ കഴിയാതെ, അവർ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച് ഏഴു സമുദ്രങ്ങളെയും ഇവിടെ എത്തിച്ചു. ഇതാ, അവയെല്ലാം ഇവിടെ ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നു.
കൃതാഭിഷേകൈസ്തൈര്ന്യസ്താ വല്കലാഃ പാദപേഷ്വിഹ। അദ്യാപി ന വിശുഷ്യന്തി പ്രദേശേ രഘുനന്ദന
അവർ അഭിഷേകം കഴിച്ച് തങ്ങളുടെ വർക്കുടുപ്പുകൾ ഈ വൃക്ഷങ്ങളിൽ വെച്ചു. രഘുനന്ദനാ, അവ ഇപ്പോഴും ഈ സ്ഥലത്ത് ഉണങ്ങാതെ തന്നെ കിടക്കുന്നു.
ദേവകാര്യാണി കുര്വദ്ഭിര്യാനീമാനി കൃതാനി വൈ। പുഷ്പൈഃ കുവലയൈഃ സാര്ധം മ്ലാനത്വം ന തു യാന്തി വൈ
ദേവന്മാരുടെ വേണ്ടി അവർ അർപ്പിച്ച പൂക്കളും നീലനീർമ്മലരികളും ഇന്നുവരെ വാടാതെ നില്ക്കുന്നു.
കൃത്സ്നം വനമിദം ദൃഷ്ടം ശ്രോതവ്യം ച ശ്രുതം ത്വയാ। തദ് ഇച്ഛാമ്യ് അഭ്യനുജ്ഞാതാ ത്യക്ഷ്യാമ്യ് ഏതത് കലേവരമ്
ഈ കാട് മുഴുവൻ നീ കണ്ടു, അതിന്റെ കഥയും കേട്ടു. അതിനാൽ, നിന്റെ അനുമതിയോടെ ഞാൻ ഈ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
തേഷാമിച്ഛാമ്യഹം ഗന്തും സമീപം ഭാവിതാത്മനാമ്। മുനീനാമാശ്രമോ യേഷാമഹം ച പരിചാരിണീ
ആ മഹാത്മാക്കളായ മുനികൾക്ക് അടുത്തേക്ക് പോകാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അവരുടെ ആശ്രമത്തിൽ ഞാൻ സേവികയായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു.
ധര്മിഷ്ഠം തു വചഃ ശ്രുത്വാ രാഘവഃ സഹലക്ഷ്മണഃ। പ്രഹര്ഷമതുലം ലേഭേ ആശ്ചര്യമിതി ചാബ്രവീത്
അവളുടെ ധാർമ്മികമായ വാക്കുകൾ കേട്ട് രാഘവനും ലക്ഷ്മണനും അതുല്യമായ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു. 'എത്ര അത്ഭുതം!' എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.
താമുവാച തതോ രാമഃ ശബരീം സംശിതവ്രതാമ്। അര്ചിതോഽഹം ത്വയാ ഭദ്രേ ഗച്ഛ കാമം യഥാസുഖമ്
ശബരിയെ രാമൻ പറഞ്ഞു: 'ഭദ്രേ, നീ എന്നെ ആദരിച്ചു. ഇനിയും നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ, സന്തോഷത്തോടെ പോകുക.'
ഇത്യേവമുക്താ ജടിലാ ചീരകൃഷ്ണാജിനാമ്ബരാ। അനുജ്ഞാതാ തു രാമേണ ഹുത്വാഽഽത്മാനം ഹുതാശനേ
അങ്ങനെ രാമൻ അനുമതി നൽകിയപ്പോൾ, ചീരം കറുത്തമയൽതോൽ ധരിച്ച ജടാധാരിണിയായ ശബരി, അഗ്നിയിൽ തന്നെ സമർപ്പിച്ചു.
ജ്വലത്പാവകസംകാശാ സ്വര്ഗമേവ ജഗാമ ഹ। ദിവ്യാഭരണസംയുക്താ ദിവ്യമാല്യാനുലേപനാ
ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയെപ്പോലെ അവൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി. ദിവ്യാഭരണങ്ങളും ദിവ്യപൂക്കളും അണിഞ്ഞ്, ദിവ്യസ്നാനദ്രവ്യങ്ങൾ പുരട്ടി അവൾ ഭംഗിയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ദിവ്യാമ്ബരധരാ തത്ര ബഭൂവ പ്രിയദര്ശനാ। വിരാജയന്തീ തം ദേശം വിദ്യുത്സൌദാമനീ യഥാ
അവിടെ അവൾ ദിവ്യവസ്ത്രം ധരിച്ച് മനോഹരിയായി, ഇടിയ്ക്ക് ശേഷം മിന്നുന്ന മേഘംപോലെ ആ സ്ഥലം പ്രകാശിപ്പിച്ചു.
യത്ര തേ സുകൃതാത്മാനോ വിഹരന്തി മഹര്ഷയഃ। തത് പുണ്യം ശബരീ സ്ഥാനം ജഗാമാത്മസമാധിനാ
മഹാത്മാക്കളായ സത്പുരുഷന്മാർ വസിക്കുന്ന ആ പുണ്യസ്ഥലത്തിൽ, ആത്മസംയമനത്തിലൂടെ ശബരി എത്തി.
thumb|പഞ്ചസപ്തതിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡേ പഞ്ചസപ്തതിതമഃ സര്ഗഃ ॥൩-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിൽ എഴുപത്തിയഞ്ചാം സർഗ്ഗം.
ദിവം തു തസ്യാം യാതായാം ശബര്യാം സ്വേന തേജസാ। ലക്ഷ്മണേന സഹ ഭ്രാത്രാ ചിന്തയാമാസ രാഘവഃ
തന്റെ തേജസ്സുകൊണ്ട് ശബരി സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയശേഷം, രാഘവൻ സഹോദരനായ ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം ആലോചിച്ചു.
ചിന്തയിത്വാ തു ധര്മാത്മാ പ്രഭാവം തം മഹാത്മനാമ്। ഹിതകാരിണമേകാഗ്രം ലക്ഷ്മണം രാഘവോഽബ്രവീത്
ആ മഹാത്മാക്കളുടെയും മഹത്വം മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച ശേഷം, ധാർമ്മികനായ രാഘവൻ, സദാ ഉപകാരത്തിനായി ഉറച്ച മനസ്സുള്ള ലക്ഷ്മണനോടു പറഞ്ഞു.
ദൃഷ്ടോ മയാഽഽശ്രമഃ സൌമ്യ ബഹ്വാശ്ചര്യഃ കൃതാത്മനാമ്। വിശ്വസ്തമൃഗശാര്ദൂലോ നാനാവിഹഗസേവിതഃ
സൗമ്യ, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ള ആ മഹാത്മാക്കളുടെ ആശ്രമം ഞാൻ കണ്ടു. അതു അത്ഭുതകരമായിരുന്നു. പുലികളും മാൻമരങ്ങളും പരസ്പരം വിശ്വാസത്തോടെ ജീവിക്കുന്നതും, പലവിധ പക്ഷികളും അവിടെ വസിക്കുന്നതുമാണ്.
സപ്താനാം ച സമുദ്രാണാം തേഷാം തീര്ഥേഷു ലക്ഷ്മണ। ഉപസ്പൃഷ്ടം ച വിധിവത് പിതരശ്ചാപി തര്പിതാഃ
ലക്ഷ്മണാ, ആ ഏഴു സമുദ്രങ്ങളുടെ തീരങ്ങളിൽ നാം ശുദ്ധമായി സ്നാനം ചെയ്തു, പിതാക്കന്മാർക്ക് യഥാവിധി തൃപ്തി നൽകി.
പ്രണഷ്ടമശുഭം യന്നഃ കല്യാണം സമുപസ്ഥിതമ്। തേന ത്വേതത് പ്രഹൃഷ്ടം മേ മനോ ലക്ഷ്മണ സമ്പ്രതി
നമ്മുടെ ദുർഭാഗ്യം മാറി, നല്ലതൊക്കെ സംഭവിച്ചു. അതുകൊണ്ട് എന്റെ മനസ്സ് ഇപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ലക്ഷ്മണാ.
ഹൃദയേ മേ നരവ്യാഘ്ര ശുഭമാവിര്ഭവിഷ്യതി। തദാഗച്ഛ ഗമിഷ്യാവഃ പമ്പാം താം പ്രിയദര്ശനാമ്
നരശ്രേഷ്ഠാ, എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നല്ലൊരു സൂചന തോന്നുന്നു. അതിനാൽ, നമുക്ക് ആ മനോഹരമായ പമ്പാസരസ്സിലേക്ക് പോകാം.
ഋഷ്യമൂകോ ഗിരിര്യത്ര നാതിദൂരേ പ്രകാശതേ। യസ്മിന് വസതി ധര്മാത്മാ സുഗ്രീവോംഽശുമതഃ സുതഃ
അവിടെ, വളരെ ദൂരം അല്ലാതെ, ഋഷ്യമൂകപർവതം പ്രകാശിക്കുന്നു. അവിടെയാണ് ധർമ്മനിഷ്ഠനായ സൂര്യപുത്രൻ സുഗ്രീവൻ താമസിക്കുന്നത്.
നിത്യം വാലിഭയാത് ത്രസ്തശ്ചതുര്ഭിഃ സഹ വാനരൈഃ। അഹം ത്വരേ ച തം ദ്രഷ്ടും സുഗ്രീവം വാനരര്ഷഭമ്
വാലിയുടെ ഭയത്തിൽ എപ്പോഴും ഭീതിയോടെ, നാല് വാനരന്മാരോടൊപ്പം സുഗ്രീവൻ അവിടെ കഴിയുന്നു. ഞാൻ വാനരന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ സുഗ്രീവനെ കാണാൻ അതീവ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
തദധീനം ഹി മേ കാര്യം സീതായാഃ പരിമാര്ഗണമ്। ഇതി ബ്രുവാണം തം വീരം സൌമിത്രിരിദമബ്രവീത്
സീതയെ അന്വേഷിക്കുന്നതിൽ അവനാണ് എന്റെ ആശ്രയം. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ രാമനോട്, വീരനായ സൌമിത്രി ഇപ്രകാരം ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
ഗച്ഛാവസ്ത്വരിതം തത്ര മമാപി ത്വരതേ മനഃ। ആശ്രമാത്തു തതസ്തസ്മാന്നിഷ്ക്രമ്യ സ വിശാമ്പതിഃ
"നമുക്ക് അതിവേഗം അവിടെ പോകാം; എന്റെ മനസ്സും അതിന് ഉത്സുകമാണ്." എന്നിട്ട്, ആ ആശ്രമത്തിൽ നിന്ന് രാജാവ് പുറപ്പെട്ടു.