അസിരത്നം മഹാബാഹോ ദദാമി നൃവരാത്മജ । ഗാന്ധര്വമസ്ത്രം ദയിതം മോഹനം നാമ നാമതഃ ॥൧-൨൭-
മഹാബാഹുവായവനേ, രാജാവിന്റെ പുത്രാ, ഞാൻ നിനക്കു ഉത്തമമായ ഖഡ്ഗം, പ്രിയപ്പെട്ട ഗാന്ധർവാസ്ത്രം, മോഹനം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നതും നൽകുന്നു.
പ്രസ്വാപനം പ്രശമനം ദദ്മി സൌമ്യം ച രാഘവ । വര്ഷണം ശോഷണം ചൈവ സംതാപനവിലാപനേ ॥൧-൨൭-
പ്രസ്വാസനാസ്ത്രം, പ്രശമനാസ്ത്രം, സൗമ്യമായ ആയുധം, മഴ പെയ്യിക്കുന്ന വർഷണാസ്ത്രം, ഉണക്കുന്ന ശോഷണാസ്ത്രം, ചൂടും ദുഃഖവും ഉണ്ടാക്കുന്ന സന്താപന, വിലാപന ആയുധങ്ങൾ എന്നിവയും ഞാൻ നിനക്കു നൽകുന്നു, രാഘവ.
മാദനം ചൈവ ദുര്ധര്ഷം കന്ദര്പദയിതം തഥാ । ഗാന്ധര്വമസ്ത്രം ദയിതം മാനവം നാമ നാമതഃ ॥൧-൨൭-
കാമദേവനു പ്രിയമായ ദുർജയമായ മാദനാസ്ത്രവും പ്രിയപ്പെട്ട ഗാന്ധർവാസ്ത്രം, മാനവം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നതും ഞാൻ നിനക്കു നൽകുന്നു.
പൈശാചമസ്ത്രം ദയിതം മോഹനം നാമ നാമതഃ । പ്രതീച്ഛ നരശാര്ദൂല രാജപുത്ര മഹായശഃ ॥൧-൨൭-
പ്രിയപ്പെട്ട പിശാചാസ്ത്രം, മോഹനം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നതും ഞാൻ നിനക്കു നൽകുന്നു. മനുഷ്യസിംഹനേ, മഹാപ്രതാപിയായ രാജകുമാരാ, ഇതെല്ലാം നീ സ്വീകരിക്ക.
താമസം നരശാര്ദൂല സൌമനം ച മഹാബലമ് । സംവര്തം ചൈവ ദുര്ധര്ഷം മൌസലം ച നൃപാത്മജ ॥൧-൨൭-
മനുഷ്യസിംഹനേ, താമസാസ്ത്രം, മഹാബലമുള്ള സൗമനം, ദുർജയമായ സംവർത്താസ്ത്രം, രാജകുമാരാ, മൗസലാസ്ത്രം എന്നിവയും ഞാൻ നിനക്കു നൽകുന്നു.
സത്യമസ്ത്രം മഹാബാഹോ തഥാ മായാമയം പരമ് । സൌരം തേജഃപ്രഭം നാമ പരതേജോഽപകര്ഷണമ് ॥൧-൨൭-
മഹാബാഹുവായവനേ, സത്യമായ ആയുധവും പരമമായ മായാമയമായ ആയുധവും, പരരുടെ ശക്തി കുറയ്ക്കുന്ന, തേജപ്രഭ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന സൗരാസ്ത്രവും ഞാൻ നിനക്കു നൽകുന്നു.
സോമാസ്ത്രം ശിശിരം നാമ ത്വാഷ്ട്രമസ്ത്രം സുദാരുണമ് । ദാരുണം ച ഭഗസ്യാപി ശീതേഷുമഥ മാനവമ് ॥൧-൨൭-
ശിശിരം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന സോമാസ്ത്രം, ഭയങ്കരമായ ത്വഷ്ട്രാസ്ത്രം, ഭയാനകമായ ഭാഗാസ്ത്രം, ശീതേഷു, മാനവം എന്നിവയും ഞാൻ നിനക്കു നൽകുന്നു.
ഏതാന് രാമ മഹാബാഹോ കാമരൂപാന് മഹാബലാന് । ഗൃഹാണ പരമോദാരാന് ക്ഷിപ്രമേവ നൃപാത്മജ ॥൧-൨൭-
രാമാ, മഹാബാഹുവായവനേ, ഇച്ഛാനുസൃതമായി രൂപം മാറുന്ന, മഹാശക്തിയുള്ള, ഉത്തമമായ ഈ ആയുധങ്ങൾ രാജകുമാരാ, നീ ഉടൻ സ്വീകരിക്ക.
സ്ഥിതസ്തു പ്രാങ്മുഖോ ഭൂത്വാ ശുചിര്മുനിവരസ്തദാ । ദദൌ രാമായ സുപ്രീതോ മന്ത്രഗ്രാമമനുത്തമമ് ॥൧-൨൭-
അപ്പോൾ, മഹർഷി ശുദ്ധനായ് കിഴക്കോട്ടു മുഖം തിരിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ, അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ രാമനു ഉത്തമമായ മന്ത്രങ്ങൾ നൽകുന്നു.
സര്വസംഗ്രഹണം യേഷാം ദൈവതൈരപി ദുര്ലഭമ് । താന്യസ്ത്രാണി തദാ വിപ്രോ രാഘവായ ന്യവേദയത് ॥൧-൨൭-
ദൈവങ്ങൾക്കു പോലും ലഭിക്കാൻ അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ ആയുധങ്ങൾ അന്നവസരത്തിൽ മഹർഷി രാഘവനോടു വെളിപ്പെടുത്തി.
ജപതസ്തു മുനേസ്തസ്യ വിശ്വാമിത്രസ്യ ധീമതഃ । ഉപതസ്ഥുര്മഹാര്ഹാണി സര്വാണ്യസ്ത്രാണി രാഘവമ് ॥൧-൨൭-
വിശ്വാമിത്രൻ ആ മഹാത്മാവ് ജപം നടത്തുമ്പോൾ, അത്യന്തം വിലപ്പെട്ട ആയുധങ്ങൾ എല്ലാം രാഘവനെ സമീപിച്ചു.
ഊചുശ്ച മുദിതാ രാമം സര്വേ പ്രാഞ്ജലയസ്തദാ । ഇമേ ച പരമോദാര കിംകരാസ്തവ രാഘവ ॥൧-൨൭-
ആയുധങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ രാമനോടു കയ്യുകൂപ്പി പറഞ്ഞു: 'പരമോദാരനായ രാഘവ, ഞങ്ങൾ നിന്റെ വിശ്വസ്ത സേവകരാണ്.'
യദ്യദിച്ഛസി ഭദ്രം തേ തത്സര്വം കരവാമ വൈ । തതോ രാമഃ പ്രസന്നാത്മാ തൈരിത്യുക്തോ മഹാബലൈഃ ॥൧-൨൭-
'നിനക്ക് എന്തു ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിലും, അതൊക്കെയും ഞങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കും. നിനക്ക് എല്ലാ ഭദ്രതയും ഉണ്ടാകട്ടെ,' എന്ന് ആ മഹാബലങ്ങൾ പറഞ്ഞു. അതു കേട്ട രാമൻ മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ നിന്നു.
തതഃ പ്രീതമനാ രാമോ വിശ്വാമിത്രം മഹാമുനിമ്। അഭിവാദ്യ മഹാതേജാ ഗമനായോപചക്രമേ ॥൧-൨൭-
അതിനുശേഷം, ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞ രാമൻ, മഹാതേജസ്വിയായ വിശ്വാമിത്രമുനിയെ ആദരപൂർവ്വം വണങ്ങി യാത്രക്ക് തയ്യാറായി.
thumb|അഷ്ടാവിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ ബാലകാണ്ഡേ അഷ്ടാവിംശഃ സര്ഗഃ ॥൧-
ശ്രീമദ്-വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ ബാലകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപത്തിയെട്ടാം സര്ഗം കേൾക്കുക.
പ്രതിഗൃഹ്യ തതോഽസ്ത്രാണി പ്രഹൃഷ്ടവദനഃ ശുചിഃ । ഗച്ഛന്നേവ ച കാകുത്സ്ഥോ വിശ്വാമിത്രമഥാബ്രവീത് ॥൧-൨൮-
ആയുധങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച്, മനസ്സിൽ ആനന്ദത്തോടെ ശുദ്ധനായ കാകുത്സ്ഥൻ യാത്രചെയ്യുമ്പോൾ വിശ്വാമിത്രനോടു പറഞ്ഞു.
ഗൃഹീതാസ്ത്രോഽസ്മി ഭഗവന് ദുരാധര്ഷഃ സുരൈരപി । അസ്ത്രാണാം ത്വഹമിച്ഛാമി സംഹാരാന് മുനിപുങ്ഗവ ॥൧-൨൮-
'ഭഗവനേ, ഞാൻ ആയുധങ്ങൾ കൈവശമാക്കി, ദേവന്മാർക്കു പോലും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനായി. എന്നാൽ, മഹർഷേ, ഈ ആയുധങ്ങൾ എങ്ങനെ പിന്വലിക്കാമെന്ന് അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.'
ഏവം ബ്രുവതി കാകുത്സ്ഥേ വിശ്വാമിത്രോ മഹാതപാഃ । സംഹാരാന് വ്യാജഹാരാഥ ധൃതിമാന് സുവ്രതഃ ശുചിഃ ॥൧-൨൮-
കാകുത്സ്ഥൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, മഹാതപസ്സായ വിശ്വാമിത്രൻ, ദൃഢനിശ്ചയത്തോടും ശുദ്ധതയോടും കൂടി, ആയുധങ്ങൾ പിന്വലിക്കുന്ന മാർഗങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചു.
സത്യവന്തം സത്യകീര്തിം ധൃഷ്ടം രഭസമേവ ച । പ്രതിഹാരതരം നാമ പരാങ്മുഖമവാങ്മുഖമ് ॥൧-൨൮-
അവൻ സത്യവന്തൻ, സത്യകീർത്തി, ധൃഷ്ടൻ, രഭസൻ, പ്രതിഹാരതരൻ, പരാംമുഖൻ, അവാംമുഖൻ എന്നിവരെയും പഠിപ്പിച്ചു.
ലക്ഷ്യാലക്ഷ്യാവിമൌ ചൈവ ദൃഢനാഭസുനാഭകൌ । ദശാക്ഷശതവക്ത്രൌ ച ദശശീര്ഷശതോദരൌ ॥൧-൨൮-
ലക്ഷ്യ, അലക്ഷ്യ, ദൃഢനാഭ, സുനാഭക, ദശാക്ഷ, ശതവക്ത്ര, ദശശീർഷ, ശതോദര എന്നിങ്ങനെയുള്ളവരെയും പഠിപ്പിച്ചു.
പദ്മനാഭമഹാനാഭൌ ദുന്ദുനാഭസുനാഭകൌ । ജ്യോതിഷം ശകുനം ചൈവ നൈരാസ്യവിമലാവുഭൌ ॥൧-൨൮-
പദ്മനാഭൻ, മഹാനാഭൻ, ദുണ്ടുനാഭൻ, സുനാഭകൻ, ജ്യോതിഷൻ, ശകുനൻ, നായിരാസ്യൻ, വിമലൻ എന്നിവരെയും പഠിപ്പിച്ചു.
യൌഗന്ധരവിനിദ്രൌ ച ദൈത്യപ്രമഥനൌ തഥാ । ശുചിബാഹുര്മഹാബാഹുര്നിഷ്കലിര്വിരുചസ്തഥാ । സാര്ചിര്മാലീ ധൃതിമാലീ വൃത്തിമാന് രുചിരസ്തഥാ ॥൧-൨൮-
യൗഗന്ധരൻ, വിനിദ്രൻ, ദൈത്യന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നവർ, ശുചിബാഹു, മഹാബാഹു, നിഷ്കലി, വിരുചൻ, സാർചിർമാലി, ധൃതിമാലി, വൃത്തിമാൻ, രുചിരൻ എന്നിവരെയും പഠിപ്പിച്ചു.
പിത്ര്യഃ സൌമനസശ്ചൈവ വിധൂതമകരാവുഭൌ । പരവീരം രതിം ചൈവ ധനധാന്യൌ ച രാഘവ ॥൧-൨൮-
പിതൃയ, സൗമനസൻ, വിദൂതമകരൻ, പരവീരൻ, രതി, ധനധാന്യൻ എന്നിവരെയും രാഘവനേ, പഠിപ്പിച്ചു.
കാമരൂപം കാമരുചിം മോഹമാവരണം തഥാ । ജൃമ്ഭകം സര്വനാഭം ച പന്ഥനവരുണൌ തഥാ ॥൧-൨൮-
കാമരൂപൻ, കാമരുചി, മോഹമാവരണം, ജൃംഭകൻ, സർവനാഭൻ, പന്തനവരുണൻ എന്നിവരെയും പഠിപ്പിച്ചു.
കൃശാശ്വതനയാന് രാമ ഭാസ്വരാന് കാമരൂപിണഃ । പ്രതീച്ഛ മമ ഭദ്രം തേ പാത്രഭൂതോഽസി രാഘവ ॥൧-൨൮-
രാമാ, കൃശാശ്വന്റെ പ്രകാശമുള്ള കാമരൂപികളായ പുത്രന്മാരെ എന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് സ്വീകരിക്കൂ. നീ ഇതിന് അർഹനാണ്; എല്ലാ ഭദ്രതയും നിനക്കുണ്ടാകട്ടെ.
ബാഢമിത്യേവ കാകുത്സ്ഥഃ പ്രഹൃഷ്ടേനാന്തരാത്മനാ । ദിവ്യഭാസ്വരദേഹാശ്ച മൂര്തിമന്തഃ സുഖപ്രദാഃ ॥൧-൨൮-
'ശരി,' എന്ന് കാകുത്സ്ഥൻ ആന്തരിക സന്തോഷത്തോടെ സമ്മതിച്ചു. ദിവ്യപ്രഭയുള്ള, സാക്ഷാൽ ദേഹമുള്ള ആയുധങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷമായി, ആനന്ദം പകർന്നു.
കേചിദങ്ഗാരസദൃശാഃ കേചിദ് ധൂമോപമാസ്തഥാ । ചന്ദ്രാര്കസദൃശാഃ കേചിത് പ്രഹ്വാഞ്ജലിപുടാസ്തഥാ ॥൧-൨൮-
ചില ആയുധങ്ങൾ അഗ്നിക്കനലുപമമായിരുന്നു, ചിലത് പുകപോലെയും, ചിലത് ചന്ദ്രനും സൂര്യനും പോലെയും പ്രകാശിച്ചു; ചിലത് കയ്യുകൂപ്പി വിനീതമായി നിന്നു.
രാമം പ്രാഞ്ജലയോ ഭൂത്വാബ്രുവന് മധുരഭാഷിണഃ । ഇമേ സ്മ നരശാര്ദൂല ശാധി കിം കരവാമ തേ ॥൧-൨൮-
കൈകൾ ചേർത്ത് ആദരവോടെ, മധുരഭാഷികളായ ആ പുരുഷന്മാർ രാമനോടു പറഞ്ഞു: 'നാം ഇവിടെ സന്നദ്ധരാണ്, മനുഷ്യസിംഹനായ രാമാ, ഞങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് നീ നിർദ്ദേശിക്കൂ.'
ഗമ്യതാമിതി താനാഹ യഥേഷ്ടം രഘുനന്ദനഃ । മാനസാഃ കാര്യകാലേഷു സാഹായ്യം മേ കരിഷ്യഥ ॥൧-൨൮-
രഘുനന്ദനനായ രാമൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളപോലെ പോകാം. എനിക്ക് ആവശ്യം വരുന്ന സമയങ്ങളിൽ മനസോടെ നിങ്ങളെ സഹായിക്കുമെന്നു ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.'
അഥ തേ രാമമാമന്ത്ര്യ കൃത്വാ ചാപി പ്രദക്ഷിണമ് । ഏവമസ്ത്വിതി കാകുത്സ്ഥമുക്ത്വാ ജഗ്മുര്യഥാഗതമ് ॥൧-൨൮-
അവർ രാമനോട് വിടപറഞ്ഞ്, അവനെ ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം നടത്തി, 'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്നു കാകുത്സ്ഥനോട് പറഞ്ഞ്, വന്ന വഴിയിലൂടെ മടങ്ങി പോയി.