ഏതൈശ്ചാന്യൈശ്ച ബഹുഭീ രാജപുത്രൈര്മഹാത്മഭിഃ । അധര്മസഹിതാ നാര്യോ ഹതാഃ പുരുഷസത്തമൈഃ । തസ്മാദേനാം ഘൃണാം ത്യക്ത്വാ ജഹി മച്ഛാസനാന്നൃപ ॥൧-൨൫-
ഇവരും മറ്റു മഹാത്മാക്കളായ രാജകുമാരന്മാരും, അധർമ്മമുള്ള സ്ത്രീകളെ കൊല്ലുകയുണ്ടായി. അതുകൊണ്ട് നീ സംശയം വിട്ട്, എന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം അവളെ കൊല്ലണം, രാജാവേ.
thumb|ഷഡ്വിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകീയരാമായണേ ബാലകാണ്ഡേ ഷഡ്വിംശഃ സര്ഗഃ ॥൧-
ശ്രീമദ് വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ ബാലകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപത്തിയാറാം സര്ഗം കേൾക്കേണ്ടതാണ്.
മുനേര്വചനമക്ലീബം ശ്രുത്വാ നരവരാത്മജഃ । രാഘവഃ പ്രാഞ്ജലിര്ഭൂത്വാ പ്രത്യുവാച ദൃഢവ്രതഃ ॥൧-൨൬-
മുനിയുടെ ഉറച്ച വാക്കുകൾ കേട്ട രാഘവൻ, കൈകൂപ്പി, ദൃഢവ്രതനായി മറുപടി പറഞ്ഞു.
പിതുര്വചനനിര്ദേശാത് പിതുര്വചനഗൌരവാത് । വചനം കൌശികസ്യേതി കര്തവ്യമവിശങ്കയാ ॥൧-൨൬-
പിതാവിന്റെ ആജ്ഞയോടുള്ള അനുസരണം, പിതാവിന്റെ വാക്കിനോടുള്ള ആദരം, കൂടാതെ കൗശികന്റെ വാക്കിന്റെ മഹത്വം—all കൊണ്ടു, ഈ കാര്യം സംശയമില്ലാതെ ചെയ്യേണ്ടതാണ്.
അനുശിഷ്ടോഽസ്മ്യയോധ്യായാം ഗുരുമധ്യേ മഹാത്മനാ । പിത്രാ ദശരഥേനാഹം നാവജ്ഞേയം ഹി തദ്വചഃ ॥൧-൨൬-൧൩ സോഽഹം പിതുര്വചഃ ശ്രുത്വാ ശാസനാദ് ബ്രഹ്മവാദിനഃ । കരിഷ്യാമി ന സംദേഹസ്താടകാവധമുത്തമമ് ॥൧-൨൬-
അയോധ്യയിൽ മഹാത്മാക്കളായ ഗുരുക്കന്മാരുടെ ഇടയിൽ, പിതാവായ ദശരഥനിൽ നിന്ന് ഞാൻ ഉപദേശം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്; പിതാവിന്റെ വാക്ക് അവഗണിക്കരുത്. അതിനാൽ, ബ്രഹ്മവാദിയുടെ ആജ്ഞയും പിതാവിന്റെ വാക്കും കേട്ട ഞാൻ, താടകാവധം നിർവഹിക്കുമെന്ന് സംശയമില്ല.
ഗോബ്രാഹ്മണഹിതാര്ഥായ ദേശസ്യ ച ഹിതായ ച । തവ ചൈവാപ്രമേയസ്യ വചനം കര്തുമുദ്യതഃ ॥൧-൨൬-
പശുക്കളുടെയും ബ്രാഹ്മണരുടെയും ക്ഷേമത്തിനും ഈ ദേശത്തിന്റെ ഭാവുകത്തിനും, അതുപോലെ തന്നെ അളവുകിട്ടാത്ത നിന്റെ വാക്ക് പാലിക്കാനുമാണ് ഞാൻ ഇപ്പോൾ തയ്യാറാകുന്നത്.
ഏവമുക്ത്വാ ധനുര്മധ്യേ ബദ്ധ്വാ മുഷ്ടിമരിന്ദമഃ । ജ്യാഘോഷമകരോത് തീവ്രം ദിശഃ ശബ്ദേന നാദയന് ॥൧-൨൬-
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവൻ വില്ലിന്റെ നടുവിൽ പിടി ഉറപ്പിച്ച് കഠിനമായ ഒരു ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി, അതിന്റെ മുഴക്കം എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും പടർന്നു.
തേന ശബ്ദേന വിത്രസ്താസ്താടകാവനവാസിനഃ । താടകാ ച സുസംക്രുദ്ധാ തേന ശബ്ദേന മോഹിതാ ॥൧-൨൬-
ആ ശബ്ദം കേട്ട് താടകാവനിൽ താമസിക്കുന്നവർ ഭയപ്പെട്ടു; താടകയും അത്യന്തം കോപത്തോടെ ആ ശബ്ദം കേട്ട് ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ ആകി.
തം ശബ്ദമഭിനിധ്യായ രാക്ഷസീ ക്രോധമൂര്ഛിതാ । ശ്രുത്വാ ചാഭ്യദ്രവത് ക്രുദ്ധാ യത്ര ശബ്ദോ വിനിഃസൃതഃ ॥൧-൨൬-
ആ ശബ്ദം മനസ്സിൽ നിറച്ച്, ആ രാക്ഷസി ക്രോധത്തിൽ കത്തിയവളായി, കേട്ടയുടൻ അത്യന്തം കോപത്തോടെ ആ ശബ്ദം ഉയർന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് ഓടിയെത്തി.
താം ദൃഷ്ട്വാ രാഘവഃ ക്രുദ്ധാം വികൃതാം വികൃതാനനാമ് । പ്രമാണേനാതിവൃദ്ധാം ച ലക്ഷ്മണം സോഽഭ്യഭാഷത ॥൧-൨൬-
അത്യന്തം കോപത്തോടെ, ഭയങ്കരമായ മുഖത്തോടും വലിപ്പത്തിലും വളരെയധികം വലുതായും മാറിയ താടകയെ കണ്ട രാഘവൻ ലക്ഷ്മണനോടു പറഞ്ഞു.
പശ്യ ലക്ഷ്മണ യക്ഷിണ്യാ ഭൈരവം ദാരുണം വപുഃ । ഭിദ്യേരന് ദര്ശനാദസ്യാ ഭീരൂണാം ഹൃദയാനി ച ॥൧-൨൬-
ലക്ഷ്മണാ, ഈ യക്ഷിണിയുടെ ഭയാനകവും ഭീകരവുമായ രൂപം നോക്കു; ഭയക്കുന്നവരുടെ ഹൃദയം അവളെ കണ്ടാൽ തന്നെ പിളർന്നുപോകും.
ഏതാം പശ്യ ദുരാധര്ഷാം മായാബലസമന്വിതാമ് । വിനിവൃത്താം കരോമ്യദ്യ ഹൃതകര്ണാഗ്രനാസികാമ് ॥൧-൨൬-
ഇവളെ നോക്കു, കീഴടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവളും മായാബലമുള്ളവളുമാണ്; ഇന്ന് ഞാൻ ഇവളെ ശക്തിഹീനയാക്കി, ചെവിയും മൂക്കുമാണ് എടുത്തുകളയുക.
ന ഹ്യേനാമുത്സഹേ ഹന്തും സ്ത്രീസ്വഭാവേന രക്ഷിതാമ് । വീര്യം ചാസ്യാ ഗതിം ചൈവ ഹന്യാമിതി ഹി മേ മതിഃ ॥൧-൨൬-
സ്ത്രീസ്വഭാവം കൊണ്ടു സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവളായതിനാൽ ഞാൻ ഇവളെ കൊല്ലാൻ മനസ്സില്ല; പക്ഷേ, അവളുടെ ശക്തിയും ചലനവും നശിപ്പിക്കാനാണ് എന്റെ തീരുമാനം.
ഏവം ബ്രുവാണേ രാമേ തു താടകാ ക്രോധമൂര്ഛിതാ । ഉദ്യമ്യ ബാഹൂ ഗര്ജന്തീ രാമമേവാഭ്യധാവത ॥൧-൨൬-
രാമൻ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, താടകാ ക്രോധത്തിൽ കത്തിയവളായി കൈകൾ ഉയർത്തി, ഗർജ്ജിച്ച് നേരെ രാമനെതിരെ ഓടിയെത്തി.
വിശ്വാമിത്രസ്തു ബ്രഹ്മര്ഷിര്ഹുംകാരേണാഭിഭര്ത്സ്യ താമ് । സ്വസ്തി രാഘവയോരസ്തു ജയം ചൈവാഭ്യഭാഷത ॥൧-൨൬-
വിശ്വാമിത്രൻ, ബ്രാഹ്മണർഷിയായവൻ, ഒരു ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദം പുറത്ത് വിട്ട് അവളെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി, രാഘുവംശജന്മാരായ ഇരുവർക്കും സുരക്ഷയും വിജയവും ആശംസിച്ചു.
ഉദ്ധുന്വാനാ രജോ ഘോരം താടകാ രാഘവാവുഭൌ । രജോമേഘേന മഹതാ മുഹൂര്തം സാ വ്യമോഹയത് ॥൧-൨൬-
താടകാ ഭയങ്കരമായ പൊടിക്കാറ്റ് ഉയർത്തി, വലിയ പൊടിമേഘത്തിൽ രാഘുവംശജന്മാരെ കുറേ നേരം ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കി.
തതോ മായാം സമാസ്ഥായ ശിലാവര്ഷേണ രാഘവൌ । അവാകിരത് സുമഹതാ തതശ്ചുക്രോധ രാഘവഃ ॥൧-൨൬-
അതിനുശേഷം, താൻ മായാജാലം ഉപയോഗിച്ച് വലിയ കല്ലുവർഷം രാഘുവംശജന്മാരുടെ മേൽ ചൊരിഞ്ഞു; അതു കണ്ട രാഘവൻ കോപിച്ചു.
ശിലാവര്ഷം മഹത് തസ്യാഃ ശരവര്ഷേണ രാഘവഃ । പ്രതിവാര്യോപധാവന്ത്യാഃ കരൌ ചിച്ഛേദ പത്രിഭിഃ ॥൧-൨൬-
താടകയുടെ വലിയ കല്ലുവർഷത്തിന് രാഘവൻ അമ്പുകളുടെ മഴയാൽ മറുപടി നൽകി; അവൾ മുന്നോട്ട് ചാടുമ്പോൾ അവന്റെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ കൈകൾ വെട്ടി മാറ്റി.
തതശ്ച്ഛിന്നഭുജാം ശ്രാന്താമഭ്യാശേ പരിഗര്ജതീമ് । സൌമിത്രിരകരോത് ക്രോധാദ്ധൃതകര്ണാഗ്രനാസികാമ് ॥൧-൨൬-
അതിനുശേഷം, കൈകൾ നഷ്ടപ്പെട്ട് ക്ഷീണിച്ചും സമീപത്ത് ഗർജ്ജിച്ചും നിന്ന താടകയെ സൌമിത്രി കോപത്തിൽ അവളുടെ ചെവിയും മൂക്കിന്റെ അഗ്രവും വെട്ടി മാറ്റി.
കാമരൂപധരാ സാ തു കൃത്വാ രൂപാണ്യനേകശഃ । അന്തര്ധാനം ഗതാ യക്ഷീ മോഹയന്തീ സ്വമായയാ ॥൧-൨൬-
ഇഷ്ടംപോലെ രൂപം മാറാൻ കഴിയുന്ന ആ യക്ഷിണി പലവിധ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച്, അവരെ തന്റെ മായാജാലത്തിലൂടെ കുഴപ്പപ്പെടുത്തി അപ്രത്യക്ഷയായി.
അശ്മവര്ഷം വിമുഞ്ചന്തീ ഭൈരവം വിചചാര സാ ൧-൨൬-
അവൾ ഭയാനകമായി ചുറ്റി നടക്കുമ്പോൾ കല്ലുകളുടെ മഴ ചൊരിഞ്ഞു.
ദൃഷ്ട്വാ ഗാധിസുതഃ ശ്രീമാനിദം വചനമബ്രവീത് । അലം തേ ഘൃണയാ രാമ പാപൈഷാ ദുഷ്ടചാരിണീ ॥൧-൨൬-
ഇത് കണ്ട ഗാധിയുടെ പ്രസിദ്ധനായ മകൻ പറഞ്ഞു: 'രാമാ, ഇനി ദയ കാണിക്കേണ്ട; ഇവൾ പാപിനിയും ദുഷ്ടചാരിണിയുമാണ്.'
യജ്ഞവിഘ്നകരീ യക്ഷീ പുരാ വര്ധേത മായയാ । വധ്യതാം താവദേവൈഷാ പുരാ സംധ്യാ പ്രവര്തതേ ॥൧-൨൬-
ഈ യക്ഷിണി മുമ്പ് മായാബലത്തിൽ വളർന്നു യജ്ഞങ്ങൾ തകർക്കുന്നവളാണ്; സന്ധ്യാകാലം വരുന്നതിന് മുമ്പ് ഇവളെ കൊല്ലണം.
രക്ഷാംസി സംധ്യാകാലേ തു ദുര്ധര്ഷാണി ഭവന്തി ഹി । ഇത്യുക്തഃ സ തു താം യക്ഷീമശ്മവൃഷ്ട്യാഭിവര്ഷണീമ് ॥൧-൨൬-
സന്ധ്യാസമയത്ത് ആ ദാനവന്മാർ അത്യന്തം ഭയങ്കരരായി മാറും. അങ്ങനെ ഉപദേശിച്ച ശേഷം, കല്ലുകൾ മഴപോലെ പെയ്യിച്ച ആ യക്ഷിയെ അവൻ നേരിട്ടു.
ദര്ശയഞ്ശബ്ദവേധിത്വം താം രുരോധ സ സായകൈഃ । സാ രുദ്ധാ ബാണജാലേന മായാബലസമന്വിതാ ॥൧-൨൬-
ശബ്ദം കേട്ട് അമ്പുകൊണ്ട് ലക്ഷ്യം പിടിക്കുന്ന തന്റെ കഴിവ് കാണിച്ചുകൊണ്ട്, അവൻ ആ യക്ഷിയെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് തടഞ്ഞു. മായാബലമുള്ള അവൾ അമ്പുകളുടെ മഴയിൽ കുടുങ്ങി നിന്നു.
അഭിദുദ്രാവ കാകുത്സ്ഥം ലക്ഷ്മണം ച വിനേഷുദീ । താമാപതന്തീം വേഗേന വിക്രാന്താമശനീമിവ ॥൧-൨൬-
അവൾ അതിവേഗത്തിൽ കാകുത്സ്ഥനും ലക്ഷ്മണനും നേരെ ചൊരിഞ്ഞു, ജ്വലിക്കുന്ന ഉഗ്രമായ ഒരു മിന്നലുപോലെ അവരെ ആക്രമിച്ചു.
സാധു സാധ്വിതി കാകുത്സ്ഥം സുരാശ്ചാപ്യഭിപൂജയന് । ഉവാച പരമപ്രീതഃ സഹസ്രാക്ഷഃ പുരന്ദരഃ ॥൧-൨൬-
കാകുത്സ്ഥനെ ദേവന്മാർ 'ശബാശ്, ശബാശ്' എന്ന് വാഴ്ത്തി ആദരിച്ചു. ആയിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രൻ അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ സംസാരിച്ചു.
സുരാശ്ച സര്വേ സംഹൃഷ്ടാ വിശ്വാമിത്രമഥാബ്രുവന് । മുനേ കൌശിക ഭദ്രം തേ സേന്ദ്രാഃ സര്വേ മരുദ്ഗണാഃ ॥൧-൨൬-
എല്ലാ ദേവന്മാരും ആനന്ദത്തോടെ വിശ്വാമിത്രനോട് പറഞ്ഞു: 'കൗശികമുനി, നിനക്ക് ആശംസകൾ! ഇന്ദ്രനും എല്ലാ മരുത്ഗണങ്ങളും ഇവിടെയുണ്ട്.'
തോഷിതാഃ കര്മണാനേന സ്നേഹം ദര്ശയ രാഘവേ । പ്രജാപതേഃ കൃശാശ്വസ്യ പുത്രാന് സത്യപരാക്രമാന് ॥൧-൨൬-
'ഈ പ്രവർത്തിയിൽ ഞങ്ങൾ സന്തുഷ്ടരാണ്. രാഘവനോടു സ്നേഹം കാണിക്കൂ, പ്രജാപതിയുടെ പുത്രനായ കൃശാശ്വന്റെ വീര്യശാലികളായ പുത്രന്മാരെ അവനോട് പരിചയപ്പെടുത്തൂ.'
തപോബലഭൃതോ ബ്രഹ്മന് രാഘവായ നിവേദയ । പാത്രഭൂതശ്ച തേ ബ്രഹ്മംസ്തവാനുഗമനേ രതഃ ॥൧-൨൬-
'തപസ്സിന്റെ ശക്തിയുള്ള ബ്രാഹ്മണനേ, ഈ വിജ്ഞാനം രാഘവനോട് അറിയിക്കൂ. അവൻ അതിനർഹനും, നിന്നെ അനുഗമിക്കാൻ സന്നദ്ധനുമാണ്.'