ഇത്യുക്ത്വാ പരുഷം വാക്യം രാവണഃ ശത്രുരാവണഃ। രാക്ഷസീശ്ച തതഃ ക്രുദ്ധ ഇദം വചനമബ്രവീത്
ഇങ്ങനെ കഠിനമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞ്, ശത്രുക്കളുടെ ശത്രുവായ രാവണൻ കോപത്തോടെ രാക്ഷസിമാരോട് പറഞ്ഞു.
ശീഘ്രമേവ ഹി രാക്ഷസ്യോ വിരൂപാ ഘോരദര്ശനാഃ। ദര്പമസ്യാപനേഷ്യന്തു മാംസശോണിതഭോജനാഃ
ഉടൻ തന്നെ, ഭയങ്കരവും ഭയാനകമായ രൂപമുള്ള, മാംസം രക്തം എന്നിവ ഭക്ഷിക്കുന്ന രാക്ഷസിമാർ അവളുടെ അഹങ്കാരം തകർക്കും.
വചനാദേവ താസ്തസ്യ സുഘോരാ ഘോരദര്ശനാഃ। കൃതപ്രാഞ്ജലയോ ഭൂത്വാ മൈഥിലീം പര്യവാരയന്
അവന്റെ കല്പന പ്രകാരം, ആ ഭയങ്കരവും ഭയാനകവുമായ രാക്ഷസിമാർ കയ്യുകൂപ്പി മൈഥിലിയെ ചുറ്റി നിൽക്കാൻ തുടങ്ങി.
സ താഃ പ്രോവാച രാജാസൌ രാവണോ ഘോരദര്ശനാഃ। പ്രചല്യ ചരണോത്കര്ഷൈര്ദാരയന്നിവ മേദിനീമ്
അപ്പോൾ ഭയാനകമായ രൂപമുള്ള രാജാവായ രാവണൻ അവരെ വിളിച്ച്, കാലുകൾ പതിപ്പിച്ച് ഭൂമി കീറുന്നപോലെ പറഞ്ഞു.
അശോകവനികാമധ്യേ മൈഥിലീ നീയതാമിതി। തത്രേയം രക്ഷ്യതാം ഗൂഢം യുഷ്മാഭിഃ പരിവാരിതാ
മൈഥിലിയെ അശോകവനത്തിന്റെ നടുവിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകൂ; അവളെ അവിടെ നിങ്ങൾ ഒളിപ്പിച്ച് കാവൽ നോക്കണം.
തത്രൈനാം തര്ജനൈര്ഘോരൈഃ പുനഃ സാന്ത്വൈശ്ച മൈഥിലീമ്। ആനയധ്വം വശം സര്വാ വന്യാം ഗജവധൂമിവ
അവിടെ, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഭീഷണികളും പിന്നെ സാന്ത്വനവാക്കുകളും ഉപയോഗിച്ച്, ഈ വന്യമായ ഗജവധുവിനെ പോലെ മൈഥിലിയെ കീഴടക്കുക.
ഇതി പ്രതിസമാദിഷ്ടാ രാക്ഷസ്യോ രാവണേന താഃ। അശോകവനികാം ജഗ്മുര്മൈഥിലീം പരിഗൃഹ്യ തു
ഇങ്ങനെ രാവണൻ കല്പിച്ചതനുസരിച്ച്, ആ രാക്ഷസിമാർ മൈഥിലിയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു അശോകവനത്തിലേക്ക് പോയി.
സര്വകാമഫലൈര്വൃക്ഷൈര്നാനാപുഷ്പഫലൈര്വൃതാമ്। സര്വകാലമദൈശ്ചാപി ദ്വിജൈഃ സമുപസേവിതാമ്
അത് എല്ലാ ഇഷ്ടഫലങ്ങളുള്ള വൃക്ഷങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതും, വിവിധ പൂക്കളും പഴങ്ങളും നിറഞ്ഞതും, എല്ലായ്പ്പോഴും മദത്തിൽ മയങ്ങിയ പക്ഷികൾ വലയം ചെയ്തതുമായിരുന്നു.
സാ തു ശോകപരീതാങ്ഗീ മൈഥിലീ ജനകാത്മജാ। രാക്ഷസീവശമാപന്നാ വ്യാഘ്രീണാം ഹരിണീ യഥാ
അവിടെ, ജനകപുത്രിയായ മൈഥിലി ദു:ഖത്തിൽ ആകുലയായ ശരീരത്തോടെ, രാക്ഷസിമാരുടെ പിടിയിലായി, പുലികളിൽ കുടുങ്ങിയ മാൻപോലെ ആയിരുന്നു.
ശോകേന മഹതാ ഗ്രസ്താ മൈഥിലീ ജനകാത്മജാ। ന ശര്മ ലഭതേ ഭീരുഃ പാശബദ്ധാ മൃഗീ യഥാ
വലിയ ദു:ഖത്തിൽ മുങ്ങിയ ജനകപുത്രിയായ മൈഥിലിക്ക് ആശ്വാസം ഒന്നും ലഭിച്ചില്ല; കുടുങ്ങിയ മാൻപോലെ ഭയത്തോടെ അവൾ വേദനിച്ചു.
ന വിന്ദതേ തത്ര തു ശര്മ മൈഥിലീ വിരൂപനേത്രാഭിരതീവ തര്ജിതാ। പതിം സ്മരന്തീ ദയിതം ച ദേവരം വിചേതനാഭൂദ് ഭയശോകപീഡിതാ
അവിടെ, ഭയാനകമായ കണ്ണുകളുള്ളവരാൽ കഠിനമായി ഭീഷണിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട മൈഥിലിക്ക് ആശ്വാസം ഒന്നും ലഭിച്ചില്ല; പ്രിയഭർത്താവിനെയും ദേവരനെയും ഓർത്ത്, ഭയവും ദു:ഖവും കൊണ്ടു അവൾ ബോധംകെട്ടുപോയി.
thumb|സപ്തപഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡേ സപ്തപഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ॥൩-
ശ്രീമദ്വാൽമീകിരാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ അമ്പതിയേഴാമത്തെ സര്ഗം കേൾക്കുക.
രാക്ഷസം മൃഗരൂപേണ ചരന്തം കാമരൂപിണമ്। നിഹത്യ രാമോ മാരീചം തൂര്ണം പഥി ന്യവര്തത
കാമരൂപം ധരിച്ചുകൊണ്ട് മൃഗവേഷത്തിൽ അലഞ്ഞു നടന്ന മാരീചനെ രാമൻ വേഗത്തിൽ വധിച്ചു, പിന്നെ വഴിയിൽ തിരിച്ചു മടങ്ങി.
തസ്യ സംത്വരമാണസ്യ ദ്രഷ്ടുകാമസ്യ മൈഥിലീമ്। ക്രൂരസ്വനോഽഥ ഗോമായുര്വിനനാദാസ്യ പൃഷ്ഠതഃ
മൈഥിലിയെ കാണാൻ ആകാംക്ഷയോടെ വേഗത്തിൽ പോകുമ്പോൾ, രാമന്റെ പുറകിൽ ഒരു ക്രൂരശബ്ദമുള്ള നരി ഉളളളമായി.
സ തസ്യ സ്വരമാജ്ഞായ ദാരുണം രോമഹര്ഷണമ്। ചിന്തയാമാസ ഗോമായോഃ സ്വരേണ പരിശങ്കിതഃ
ആ ഭയാനകവും രോമാഞ്ചം ഉണർത്തുന്ന ശബ്ദം കേട്ട രാമൻ സംശയത്തോടെ ആ നരിയുടെ വിളി മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു.
അശുഭം ബത മന്യേഽഹം ഗോമായുര്വാശ്യതേ യഥാ। സ്വസ്തി സ്യാദപി വൈദേഹ്യാ രാക്ഷസൈര്ഭക്ഷണം വിനാ
അയ്യോ, ഈ നരിയുടെ വിളി ദുഷ്ടശകുനമാണെന്ന് തോന്നുന്നു. സീതയ്ക്ക് യാതൊരു ദോഷവും സംഭവിക്കാതെ സുരക്ഷിതയാകട്ടെ.
മാരീചേന തു വിജ്ഞായ സ്വരമാലക്ഷ്യ മാമകമ്। വിക്രുഷ്ടം മൃഗരൂപേണ ലക്ഷ്മണഃ ശൃണുയാദ് യദി
എന്നാൽ, മാരീചൻ എന്റെ ശബ്ദം തിരിച്ചറിഞ്ഞ് മൃഗവേഷത്തിൽ ആഹ്വാനം ചെയ്താൽ, ആ ശബ്ദം ലക്ഷ്മണൻ കേട്ടാൽ—
സ സൌമിത്രിഃ സ്വരം ശ്രുത്വാ താം ച ഹിത്വാഥ മൈഥിലീമ്। തയൈവ പ്രഹിതഃ ക്ഷിപ്രം മത്സകാശമിഹൈഷ്യതി
അപ്പോൾ സൌമിത്രി ആ ശബ്ദം കേട്ട്, മൈഥിലിയെ വിട്ട്, അവളുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം വേഗത്തിൽ എന്റെ അടുക്കൽ വരും.
രാക്ഷസൈഃ സഹിതൈര്നൂനം സീതായാ ഈപ്സിതോ വധഃ। കാഞ്ചനശ്ച മൃഗോ ഭൂത്വാ വ്യപനീയാശ്രമാത്തു മാമ്
രാക്ഷസന്മാർക്ക് സീതയെ കൊല്ലാനാണ് ആഗ്രഹം. സ്വർണ്ണമൃഗമായി മാറി അവർ എന്നെ ആശ്രമത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റി.
ദൂരം നീത്വാഥ മാരീചോ രാക്ഷസോഽഭൂച്ഛരാഹതഃ। ഹാ ലക്ഷ്മണ ഹതോഽസ്മീതി യദ്വാക്യം വ്യാജഹാര ഹ
എന്നെ ദൂരെയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയ ശേഷം, എന്റെ അമ്പ് തട്ടി വീണ മാരീചൻ, 'അയ്യോ ലക്ഷ്മണാ, ഞാൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു!' എന്ന് വിളിച്ചു.
അപി സ്വസ്തി ഭവേദ് ദ്വാഭ്യാം രഹിതാഭ്യാം മയാ വനേ। ജനസ്ഥാനനിമിത്തം ഹി കൃതവൈരോഽസ്മി രാക്ഷസൈഃ
വനത്തിൽ ഞാൻ വിട്ടു പോയ ആ ഇരുവർക്കും എല്ലാം നല്ലതായിരിക്കട്ടെ. ജനസ്ഥാനത്തെ കാരണമായി ഞാൻ രാക്ഷസന്മാർക്ക് ശത്രുവായി.
നിമിത്താനി ച ഘോരാണി ദൃശ്യന്തേഽദ്യ ബഹൂനി ച। ഇത്യേവം ചിന്തയന് രാമഃ ശ്രുത്വാ ഗോമായുനിഃസ്വനമ്
ഇന്ന് അനേകം ഭയാനകമായ ശകുനങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു; ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ രാമൻ നരിയുടെ വിളി വീണ്ടും കേട്ടു.
നിവര്തമാനസ്ത്വരിതോ ജഗാമാശ്രമമാത്മവാന്। ആത്മനശ്ചാപനയനം മൃഗരൂപേണ രക്ഷസാ
വേഗത്തിൽ തിരിഞ്ഞ് മനസ്സുതുടുക്കാതെ രാമൻ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി; രാക്ഷസൻ മൃഗവേഷം ധരിച്ച് താനെങ്ങിനെ അകറ്റിയെന്നു അവൻ ചിന്തിച്ചു.
ആജഗാമ ജനസ്ഥാനം രാഘവഃ പരിശങ്കിതഃ। തം ദീനമാനസം ദീനമാസേദുര്മൃഗപക്ഷിണഃ
ഉള്ളിലൊരു ഭയം നിറഞ്ഞ് രാഘവൻ ജനസ്ഥാനത്തിലേക്ക് മടങ്ങി; അവനെ ദുഃഖിതനായി കണ്ട മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും ചുറ്റി കൂടി, അവന്റെ ദുഃഖത്തിൽ പങ്കെടുത്തു.
സവ്യം കൃത്വാ മഹാത്മാനം ഘോരാംശ്ച സസൃജുഃ സ്വരാന്। താനി ദൃഷ്ട്വാ നിമിത്താനി മഹാഘോരാണി രാഘവഃ। ന്യവര്തതാഥ ത്വരിതോ ജവേനാശ്രമമാത്മനഃ
അവൻറെ ഇടത്തുഭാഗത്ത് വച്ച് മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും ഭയാനകമായ ശബ്ദങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിച്ചു; ആ ഭയങ്കര ശകുനങ്ങൾ കണ്ട രാഘവൻ വേഗത്തിൽ തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു.
തതോ ലക്ഷ്മണമായാന്തം ദദര്ശ വിഗതപ്രഭമ്। തതോഽവിദൂരേ രാമേണ സമീയായ സ ലക്ഷ്മണഃ
അപ്പോൾ രാമൻ, പ്രകാശം കുറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ ലക്ഷ്മണനെ സമീപിച്ചു വരുന്നത് കണ്ടു; പിന്നെ ലക്ഷ്മണൻ രാമന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
വിഷണ്ണഃ സന് വിഷണ്ണേന ദുഃഖിതോ ദുഃഖഭാഗിനാ। സ ജഗര്ഹേഽഥ തം ഭ്രാതാ ദൃഷ്ട്വാ ലക്ഷ്മണമാഗതമ്
താനേ ദുഃഖിതനായ രാമൻ, തുല്യമായി ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്ന സഹോദരനെ കണ്ടപ്പോൾ, ലക്ഷ്മണനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി.
വിഹായ സീതാം വിജനേ വനേ രാക്ഷസസേവിതേ। ഗൃഹീത്വാ ച കരം സവ്യം ലക്ഷ്മണം രഘുനന്ദനഃ
രാക്ഷസന്മാർ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഈ കാട്ടിൽ സീതയെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിട്ട്, രാഘവൻ ലക്ഷ്മണന്റെ ഇടത് കൈ പിടിച്ചു.
ഉവാച മധുരോദര്കമിദം പരുഷമാര്തവത്। അഹോ ലക്ഷ്മണ ഗര്ഹ്യം തേ കൃതം യത് ത്വം വിഹായ താമ്
രാമൻ വേദനയോടെ, മധുരവും കടുപ്പവും കലർന്ന ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: 'അയ്യോ ലക്ഷ്മണാ, നീ അവളെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിട്ടുപോയത് കുറ്റകരമാണ്.'
സീതാമിഹാഗതഃ സൌമ്യ കച്ചിത് സ്വസ്തി ഭവേദിതി। ന മേഽസ്തി സംശയോ വീര സര്വഥാ ജനകാത്മജാ
'സീതയെ വിട്ട് നീ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു, സൌമ്യ, എല്ലാം നന്നായിരിക്കട്ടെ! എങ്കിലും വീരാ, എന്നെ ഒരു സംശയവും ഇല്ല—ജനകപുത്രി...'