മലദാംശ്ച കരൂഷാംശ്ച താടകാ ദുഷ്ടചാരിണീ । സേയം പന്ഥാനമാവൃത്യ വസത്യത്യര്ധയോജനേ ॥൧-൨൪-
ദുഷ്ടമായ പെരുമാറ്റമുള്ള താടക, മലദാസും കരൂഷാസും നശിപ്പിക്കുന്നു; അവൾ ഈ വഴിയെ തടഞ്ഞ്, അരയോജന ദൂരത്ത് താമസിക്കുന്നു.
അത ഏവ ച ഗന്തവ്യം താടകായാ വനം യതഃ । സ്വബാഹുബലമാശ്രിത്യ ജഹീമാം ദുഷ്ടചാരിണീമ് ॥൧-൨൪-
അതിനാൽ, നീ താടകയുടെ കാടിലേക്ക് പോകണം; നിന്റെ സ്വന്തം ശക്തിയിൽ ആശ്രയിച്ച്, ഈ ദുഷ്ടയെ നശിപ്പിക്കണം.
മന്നിയോഗാദിമം ദേശം കുരു നിഷ്കണ്ടകം പുനഃ । നഹി കശ്ചിദിമം ദേശം ശക്തോ ഹ്യാഗന്തുമീദൃശമ് ॥൧-൨൪-
എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ഈ ദേശം വീണ്ടും കിടങ്ങുകളില്ലാത്തതാക്കണം; ഇപ്പോഴത്തെപോലെ ഈ സ്ഥലത്ത് ആരും വരാൻ കഴിയുന്നില്ല.
യക്ഷിണ്യാ ഘോരയാ രാമ ഉത്സാദിതമസഹ്യയാ । ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം യഥൈതദ് ദാരുണം വനമ് । യക്ഷ്യാ ചോത്സാദിതം സര്വമദ്യാപി ന നിവര്തതേ ॥൧-൨൪-
രാമ, ഈ ദേശം ഭയങ്കരവും സഹിക്കാനാവാത്തതുമായ യക്ഷിണി നശിപ്പിച്ചു; ഈ ഭയാനകമായ കാടിനെക്കുറിച്ച് എല്ലാം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു; യക്ഷിണി നശിപ്പിച്ച ഈ കാട് ഇന്നും പുനരുദ്ധരിച്ചിട്ടില്ല.
thumb|പഞ്ചവിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ ബാലകാണ്ഡേ പഞ്ചവിംശഃ സര്ഗഃ ॥൧-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ ബാലകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപത്തിയഞ്ചാം സർഗ്ഗം കേൾക്കേണ്ടതാണ്.
അഥ തസ്യാപ്രമേയസ്യ മുനേര്വചനമുത്തമമ്। ശ്രുത്വാ പുരുഷശാര്ദൂലഃ പ്രത്യുവാച ശുഭാം ഗിരമ് ॥൧-൨൫-
അപ്പൊഴ് അളവുകിട്ടാത്ത മഹർഷിയുടെ ഉത്തമമായ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, മനുഷ്യസിംഹൻ ശുഭമായ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
അല്പവീര്യാ യദാ യക്ഷീ ശ്രൂയതേ മുനിപുങ്ഗവ । കഥം നാഗസഹസ്രസ്യ ധാരയത്യബലാ ബലമ് ॥൧-൨൫-
മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ആ യക്ഷിണിക്ക് ശക്തി കുറവാണെന്ന് കേൾക്കുന്നു; എങ്ങനെ ഈ ദുർബലയായവൾ ആയിരം ആനകളുടെ ശക്തി വഹിക്കുന്നു?
ഇത്യുക്തം വചനം ശ്രുത്വാ രാഘവസ്യാമിതൌജസഃ । ഹര്ഷയഞ്ശ്ലക്ഷ്ണയാ വാചാ സലക്ഷ്മണമരിന്ദമമ് ॥൧-൨൫-
അപരിമിതമായ തേജസ്സുള്ള രാഘവന്റെ ഈ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ, മഹർഷി സന്തോഷത്തോടെ സ്നേഹപൂർവ്വം ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം ശത്രുനാശകനോടു പറഞ്ഞു.
വിശ്വാമിത്രോഽബ്രവീദ് വാക്യം ശൃണു യേന ബലോത്കടാ । വരദാനകൃതം വീര്യം ധാരയത്യബലാ ബലമ് ॥൧-൨൫-
വിശ്വാമിത്രൻ പറഞ്ഞു: 'അവൾക്ക് ഇങ്ങനെ വലിയ ശക്തി എങ്ങനെ ലഭിച്ചുവെന്ന് കേൾക്കു; ഒരു വരപ്രസാദം കൊണ്ടാണ് ഈ ദുർബലയായവൾക്ക് ഈ ശക്തി ലഭിച്ചത്.'
പൂര്വമാസീന്മഹായക്ഷഃ സുകേതുര്നാമ വീര്യവാന് । അനപത്യഃ ശുഭാചാരഃ സ ച തേപേ മഹത്തപഃ ॥൧-൨൫-
പണ്ടു ശക്തിയുള്ള സുകേതു എന്ന മഹായക്ഷൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവൻ സന്താനമില്ലാത്തവനും നല്ല പെരുമാറ്റമുള്ളവനും ആയിരുന്നു; വലിയ തപസ്സും ചെയ്തു.
പിതാമഹസ്തു സുപ്രീതസ്തസ്യ യക്ഷപതേസ്തദാ । കന്യാരത്നം ദദൌ രാമ താടകാം നാമ നാമതഃ ॥൧-൨൫-
അവന്റെ അച്ഛൻ, യക്ഷപതി, അതീവ സന്തോഷത്തോടെ അവനു ഒരു മുത്തശ്ശി പോലെയുള്ള പുത്രിയെ സമ്മാനിച്ചു; രാമാ, അവളുടെ പേര് താടക.
ദദൌ നാഗസഹസ്രസ്യ ബലം ചാസ്യാഃ പിതാമഹഃ । ന ത്വേവ പുത്രം യക്ഷായ ദദൌ ചാസൌ മഹായശാഃ ॥൧-൨൫-
അവളുടെ അച്ഛൻ അവൾക്ക് ആയിരം ആനകളുടെ ശക്തിയും നൽകി; എന്നാൽ പ്രശസ്തനായ ആ യക്ഷന് ഒരു മകനോ സമ്മാനിച്ചില്ല.
താം തു ബാലാം വിവര്ധന്തീം രൂപയൌവനശാലിനീമ് । ജമ്ഭപുത്രായ സുന്ദായ ദദൌ ഭാര്യാം യശസ്വിനീമ് ॥൧-൨൫-
അവൾ ബാല്യത്തിൽ വളർന്ന് സൗന്ദര്യവും യൗവനവും നേടിയപ്പോൾ, ജംഭന്റെ മകൻ സുന്ദന് എന്ന പ്രശസ്തനായവനോടു വിവാഹം ചെയ്തു നൽകി.
കസ്യചിത്ത്വഥ കാലസ്യ യക്ഷീ പുത്രം വ്യജായത । മാരീചം നാമ ദുര്ധര്ഷം യഃ ശാപാദ് രാക്ഷസോഽഭവത് ॥൧-൨൫-
അവിടെ, കുറേ കാലം കഴിഞ്ഞ്, ഒരു യക്ഷി മാരീചന് എന്ന ഭയങ്കരനായ മകനെ പ്രസവിച്ചു. ഒരു ശാപം മൂലം അവന് രാക്ഷസനായി മാറി.
സുന്ദേ തു നിഹതേ രാമ അഗസ്ത്യമൃഷിസത്തമമ് । താടകാ സഹപുത്രേണ പ്രധര്ഷയിതുമിച്ഛതി ॥൧-൨൫-
സുന്ദനെ കൊല്ലപ്പെട്ടതിനു ശേഷം, രാമാ, അത്യുത്തമനായ അഗസ്ത്യമുനിയെ താടകയും മകനും ചേര്ന്ന് ആക്രമിച്ചു.
ഭക്ഷാര്ഥം ജാതസംരമ്ഭാ ഗര്ജന്തീ സാഭ്യധാവത । ആപതന്തീം തു താം ദൃഷ്ട്വാ അഗസ്ത്യോ ഭഗവാനൃഷിഃ ॥൧-൨൫-
ഭക്ഷണം കിട്ടാന് ഉഗ്രകോപത്തോടെ അവള് ഗര്ജിച്ച് ഓടിയെത്തി; അവളെ ഇങ്ങനെ വരുന്നത് കണ്ട അഗസ്ത്യമഹർഷി—
രാക്ഷസത്വം ഭജസ്വേതി മാരീചം വ്യാജഹാര സഃ । അഗസ്ത്യഃ പരമാമര്ഷസ്താടകാമപി ശപ്തവാന് ॥൧-൨൫-
അഗസ്ത്യന് മാരീചനോട്, 'നീ രാക്ഷസസ്വഭാവം സ്വീകരിക്കൂ' എന്നു പറഞ്ഞു. അതുപോലെ, വലിയ കോപത്തോടെ താടകയെയും ശപിച്ചു.
പുരുഷാദീ മഹായക്ഷീ വികൃതാ വികൃതാനനാ । ഇദം രൂപമ് വിഹായാശു ദാരുണം രൂപമസ്തു തേ ॥൧-൨൫-
'മനുഷ്യഭക്ഷിണിയായ മഹായക്ഷി, ഭയങ്കരമായ മുഖമുള്ളവളേ, നീ ഈ രൂപം ഉടന് ഉപേക്ഷിച്ചേണം; ഇനി നിന്നെ ഭയാനകമായ രൂപം ആകട്ടെ' എന്ന് അഗസ്ത്യന് പറഞ്ഞു.
സൈഷാ ശാപകൃതാമര്ഷാ താടകാ ക്രോധമൂര്ഛിതാ । ദേശമുത്സാദയത്യേനമഗസ്ത്യാചരിതം ശുഭമ് ॥൧-൨൫-
ശാപം മൂലം രൂപം മാറിയതോടെ, താടകയ്ക്ക് വലിയ കോപം വന്നു. അഗസ്ത്യന് ഒരുങ്ങിയ ഈ പുണ്യഭൂമി അവള് നശിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ഏനാം രാഘവ ദുര്വൃത്താം യക്ഷീം പരമദാരുണാമ് । ഗോബ്രാഹ്മണഹിതാര്ഥായ ജഹി ദുഷ്ടപരാക്രമാമ് ॥൧-൨൫-
രാഘവാ, പശുക്കളുടെയും ബ്രാഹ്മണരുടെയും ക്ഷേമത്തിനായി, ദുഷ്ടതയും ഭയാനകതയും നിറഞ്ഞ ഈ താടകയെ നീ കൊല്ലണം.
നഹ്യേനാം ശാപസംസൃഷ്ടാം കശ്ചിദുത്സഹതേ പുമാന് । നിഹന്തും ത്രിഷു ലോകേഷു ത്വാമൃതേ രഘുനന്ദന ॥൧-൨൫-
രഘുനന്ദനാ, ഈ ശാപബലമുള്ളവളെ കൊല്ലാന് മൂന്നു ലോകത്തും നിന്നെ കൂടാതെ ആര്ക്കും കഴിയില്ല.
നഹി തേ സ്ത്രീവധകൃതേ ഘൃണാ കാര്യാ നരോത്തമ । ചാതുര്വര്ണ്യഹിതാര്ഥം കര്തവ്യം രാജസൂനുനാ ॥൧-൨൫-
നരശ്രേഷ്ഠാ, സ്ത്രീയെ കൊല്ലുന്നതിന് നീ ദയ കാണേണ്ടതില്ല; നാലു വർണ്ണങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി രാജകുമാരന് ചെയ്യേണ്ടത് ചെയ്യണം.
നൃശംസമനൃശംസം വാ പ്രജാരക്ഷണകാരണാത് । പാതകം വാ സദോഷം വാ കര്തവ്യം രക്ഷതാ സദാ ॥൧-൨൫-
ജനങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്നതിനായി, ക്രൂരമായാലും അല്ലാതിരുന്നാലും, പാപമായാലും പിഴയായാലും, രക്ഷകന് അതു ചെയ്യേണ്ടതാണു.
രാജ്യഭാരനിയുക്താനാമേഷ ധര്മഃ സനാതനഃ । അധര്മ്യാം ജഹി കാകുത്സ്ഥ ധര്മോ ഹ്യസ്യാം ന വിദ്യതേ ॥൧-൨൫-
രാജഭാരമേറ്റവരുടെ ശാശ്വതധർമ്മം ഇതാണ്; കാകുത്ഥസന്താനനായവാ, നീ അധർമ്മിണിയെ കൊല്ലണം, കാരണം അവളിൽ ധർമ്മമില്ല.
ശ്രൂയതേ ഹി പുരാ ശക്രോ വിരോചനസുതാം നൃപ । പൃഥിവീം ഹന്തുമിച്ഛന്തീം മന്ഥരാമഭ്യസൂദയത് ॥൧-൨൫-
രാജാവേ, പഴയകാലത്ത് വീരോചനന്റെ മകളായ മന്തരയെ, ഭൂമിയെ നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ കൊല്ലുകയുണ്ടായി എന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
വിഷ്ണുനാ ച പുരാ രാമ ഭൃഗുപത്നീ പതിവ്രതാ । അനിന്ദ്രം ലോകമിച്ഛന്തീ കാവ്യമാതാ നിഷൂദിതാ ॥൧-൨൫-
രാമാ, അതുപോലെ, വിഷ്ണുവും മുമ്പ്, ഇന്ദ്രനെ ഇല്ലാതാക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഭൃഗുപത്നിയായ കാവ്യയുടെ മാതാവിനെ കൊല്ലുകയുണ്ടായി.
ഏതൈശ്ചാന്യൈശ്ച ബഹുഭീ രാജപുത്രൈര്മഹാത്മഭിഃ । അധര്മസഹിതാ നാര്യോ ഹതാഃ പുരുഷസത്തമൈഃ । തസ്മാദേനാം ഘൃണാം ത്യക്ത്വാ ജഹി മച്ഛാസനാന്നൃപ ॥൧-൨൫-
ഇവരും മറ്റു മഹാത്മാക്കളായ രാജകുമാരന്മാരും, അധർമ്മമുള്ള സ്ത്രീകളെ കൊല്ലുകയുണ്ടായി. അതുകൊണ്ട് നീ സംശയം വിട്ട്, എന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം അവളെ കൊല്ലണം, രാജാവേ.
thumb|ഷഡ്വിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകീയരാമായണേ ബാലകാണ്ഡേ ഷഡ്വിംശഃ സര്ഗഃ ॥൧-
ശ്രീമദ് വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ ബാലകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപത്തിയാറാം സര്ഗം കേൾക്കേണ്ടതാണ്.
മുനേര്വചനമക്ലീബം ശ്രുത്വാ നരവരാത്മജഃ । രാഘവഃ പ്രാഞ്ജലിര്ഭൂത്വാ പ്രത്യുവാച ദൃഢവ്രതഃ ॥൧-൨൬-
മുനിയുടെ ഉറച്ച വാക്കുകൾ കേട്ട രാഘവൻ, കൈകൂപ്പി, ദൃഢവ്രതനായി മറുപടി പറഞ്ഞു.
പിതുര്വചനനിര്ദേശാത് പിതുര്വചനഗൌരവാത് । വചനം കൌശികസ്യേതി കര്തവ്യമവിശങ്കയാ ॥൧-൨൬-
പിതാവിന്റെ ആജ്ഞയോടുള്ള അനുസരണം, പിതാവിന്റെ വാക്കിനോടുള്ള ആദരം, കൂടാതെ കൗശികന്റെ വാക്കിന്റെ മഹത്വം—all കൊണ്ടു, ഈ കാര്യം സംശയമില്ലാതെ ചെയ്യേണ്ടതാണ്.