ദശഗ്രീവ സ്ഥിതോ ധര്മേ പുരാണേ സത്യസംശ്രയഃ। ഭ്രാതസ്ത്വം നിന്ദിതം കര്മ കര്തും നാര്ഹസി സാമ്പ്രതമ്
ദശമുഖനേ, നീ ഒരിക്കൽ സത്യം ആചരിച്ചും, ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചും നിന്നവനല്ലേ? സഹോദരാ, ഇപ്പൊഴിതു നിന്ദിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യാൻ നിന്നെ യോജ്യമല്ല.
ജടായുര്നാമ നാമ്നാഹം ഗൃധ്രരാജോ മഹാബലഃ। രാജാ സര്വസ്യ ലോകസ്യ മഹേന്ദ്രവരുണോപമഃ
എന്റെ പേര് ജടായു. ഞാൻ ശക്തിയുള്ള ഗൃധ്രരാജാവാണ്. എല്ലാ ലോകത്തിന്റെയും രാജാവായി മഹേന്ദ്രനും വരുണനും സമാനനായി ഞാൻ നിലകൊള്ളുന്നു.
ലോകാനാം ച ഹിതേ യുക്തോ രാമോ ദശരഥാത്മജഃ। തസ്യൈഷാ ലോകനാഥസ്യ ധര്മപത്നീ യശസ്വിനീ
ദശരഥപുത്രനായ രാമൻ എല്ലായിടത്തുമുള്ള ജീവികളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ജീവിക്കുന്നവനാണ്. ഈ മഹത്വമുള്ള സ്ത്രീ ആ ലോകനാഥന്റെ ധർമ്മപത്നിയാണ്.
സീതാ നാമ വരാരോഹാ യാം ത്വം ഹര്തുമിഹേച്ഛസി। കഥം രാജാ സ്ഥിതോ ധര്മേ പരദാരാന് പരാമൃശേത്
നീ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഈ മനോഹരിയായ സ്ത്രീയുടെ പേര് സീത. ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ച രാജാവായവൻ എങ്ങനെ മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ സ്പർശിക്കും?
രക്ഷണീയാ വിശേഷേണ രാജദാരാ മഹാബല। നിവര്തയ ഗതിം നീചാം പരദാരാഭിമര്ശനാത്
മഹാബലശാലിയായ രാജാവേ, പ്രത്യേകിച്ചും മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് രാജാവിന്റെ കടമയാണല്ലോ. നീ ഈ താഴ്ന്ന വഴിയിൽ നിന്ന്, മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ മോഹിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് പിന്മാറുക.
ന തത് സമാചരേദ് ധീരോ യത് പരോഽസ്യ വിഗര്ഹയേത്। യഥാഽഽത്മനസ്തഥാന്യേഷാം ദാരാ രക്ഷ്യാ വിമര്ശനാത്
പൊതുവെ മറ്റുള്ളവർ കുറ്റം ചൂണ്ടുന്ന പ്രവൃത്തികൾ ധീരനായവൻ ചെയ്യരുത്. സ്വന്തം ഭാര്യയെ എങ്ങനെ സംരക്ഷിക്കുമോ, അതുപോലെ തന്നെ മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരെയും സംരക്ഷിക്കണം.
അര്ഥം വാ യദി വാ കാമം ശിഷ്ടാഃ ശാസ്ത്രേഷ്വനാഗതമ്। വ്യവസ്യന്ത്യനുരാജാനം ധര്മം പൌലസ്ത്യനന്ദന
ലാഭത്തിനായാലും, ആഗ്രഹത്തിനായാലും, നല്ലവരും ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ വ്യക്തമല്ലാത്ത കാര്യങ്ങളിലും യഥാർത്ഥ ധർമ്മം തിരിച്ചറിയുന്നു, പുലസ്ത്യകുലജനായവനേ.
രാജാ ധര്മശ്ച കാമശ്ച ദ്രവ്യാണാം ചോത്തമോ നിധിഃ। ധര്മഃ ശുഭം വാ പാപം വാ രാജമൂലം പ്രവര്തതേ
രാജാവും, ധർമ്മവും, ആഗ്രഹവും, സമ്പത്തും ഏറ്റവും വലിയ നിധികളാണ്. രാജാവിൽ നിന്ന് തന്നെയാണ് നല്ലതും, ചീത്തയും, ഐശ്വര്യവും ഉത്ഭവിക്കുന്നത്.
പാപസ്വഭാവശ്ചപലഃ കഥം ത്വം രക്ഷസാം വര। ഐശ്വര്യമഭിസമ്പ്രാപ്തോ വിമാനമിവ ദുഷ്കൃതീ
ദുഷ്ടസ്വഭാവവും ചഞ്ചലതയും ഉള്ളവനേ, രാക്ഷസന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, നീ എങ്ങനെ ഈ രാജ്യം കൈവശമാക്കി? ദുഷ്പ്രവൃത്തിയുള്ളവൻ സ്വർഗ്ഗവിമാനത്തിൽ കയറിയതുപോലെയാണ് ഇത്.
കാമസ്വഭാവോ യഃസോഽസൌ ന ശക്യസ്തം പ്രമാര്ജിതുമ്। നഹി ദുഷ്ടാത്മനാമാര്യമാവസത്യാലയേ ചിരമ്
ആഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന സ്വഭാവം എളുപ്പത്തിൽ മാറ്റാനാവില്ല. നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ദുഷ്ടഹൃദയങ്ങളിലുള്ളവരുടെ വീട്ടിൽ ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കില്ല.
വിഷയേ വാ പുരേ വാ തേ യദാ രാമോ മഹാബലഃ। നാപരാധ്യതി ധര്മാത്മാ കഥം തസ്യാപരാധ്യസി
നിന്റെ രാജ്യത്തോ നഗരത്തോ ആയാലും മഹാബലനും ധർമ്മാത്മാവുമായ രാമൻ ഒരിക്കലും കുറ്റം ചെയ്തിട്ടില്ല. എന്നാൽ നീ എങ്ങനെ അവനെ അന്യായം ചെയ്യുന്നു?
യദി ശൂര്പണഖാഹേതോര്ജനസ്ഥാനഗതഃ ഖരഃ। അതിവൃത്തോ ഹതഃ പൂര്വം രാമേണാക്ലിഷ്ടകര്മണാ
ശൂർപണഖയുടെ കാരണത്താൽ ഖരൻ ജനസ്ഥാനത്തിൽ എത്തിയതും, അതിരു ലംഘിച്ച് രാമൻ അവനെ കൊല്ലുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ—
അത്ര ബ്രൂഹി യഥാതത്ത്വം കോ രാമസ്യ വ്യതിക്രമഃ। യസ്യ ത്വം ലോകനാഥസ്യ ഹൃത്വാ ഭാര്യാം ഗമിഷ്യസി
ഇവിടെ നീ സത്യം പറഞ്ഞ് പറയൂ: ലോകനാഥനായ രാമൻ എന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തു? നീ അവന്റെ ഭാര്യയെ അപഹരിച്ച് പോകാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്തിനാണ്?
ക്ഷിപ്രം വിസൃജ വൈദേഹീം മാ ത്വാ ഘോരേണ ചക്ഷുഷാ। ദഹേദ് ദഹനഭൂതേന വൃത്രമിന്ദ്രാശനിര്യഥാ
വൈദേഹിയെ ഉടൻ വിട്ടുകൊടുക്കുക. ഇല്ലെങ്കിൽ അവളുടെ ഭയങ്കരമായ കാഴ്ചകൊണ്ട് നീ ദഹിക്കപ്പെടും, വൃത്രൻ ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രം കൊണ്ടു ചുട്ടുപോയതുപോലെ.
സര്പമാശീവിഷം ബദ്ധ്വാ വസ്ത്രാന്തേ നാവബുധ്യസേ। ഗ്രീവായാം പ്രതിമുക്തം ച കാലപാശം ന പശ്യസി
നീ വസ്ത്രത്തിന്റെ അറ്റത്ത് വിഷമുള്ള പാമ്പിനെ കെട്ടിയെന്നു മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. അതുപോലെ, നിന്റെ കഴുത്തിൽ മരണത്തിന്റെ കയറു കെട്ടിയിരിക്കുന്നതും നീ കാണുന്നില്ല.
സ ഭാരഃ സൌമ്യ ഭര്തവ്യോ യോ നരം നാവസാദയേത്। തദന്നമപി ഭോക്തവ്യം ജീര്യതേ യദനാമയമ്
സൗമ്യനേ, മനുഷ്യനെ തളർത്താത്ത ഭാരമേ മാത്രം ചുമക്കണം. ദഹിപ്പിക്കുമ്പോൾ രോഗം വരുത്താത്ത ആഹാരമേ മാത്രം കഴിക്കണം.
യത് കൃത്വാ ന ഭവേദ് ധര്മോ ന കീര്തിര്ന യശോ ധ്രുവമ്। ശരീരസ്യ ഭവേത് ഖേദഃ കസ്തത് കര്മ സമാചരേത്
ധർമ്മവും, കീർത്തിയും, സ്ഥിരമായ യശസ്സും ലഭിക്കാത്ത, ശരീരത്തിന് മാത്രം ക്ഷീണം നൽകുന്ന പ്രവൃത്തികൾ ആരാണ് ചെയ്യേണ്ടത്?
ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി ജാതസ്യ മമ രാവണ। പിതൃപൈതാമഹം രാജ്യം യഥാവദനുതിഷ്ഠതഃ
രാവണാ, ഞാൻ ജനിച്ചിട്ട് അറുപതിനായിരം വർഷമായി. അപ്പനും മുത്തശ്ശനും കൈമാറിയ രാജ്യം ഞാൻ ശരിയായ രീതിയിൽ ഭരിച്ചിരിക്കുന്നു.
വൃദ്ധോഽഹം ത്വം യുവാ ധന്വീ സരഥഃ കവചീ ശരീ। ന ചാപ്യാദായ കുശലീ വൈദേഹീം മേ ഗമിഷ്യസി
ഞാൻ വൃദ്ധനാണ്, നീ യുവാവാണ്, വില്ലും രഥവും കവചവും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും നീ എനിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട് വൈദേഹിയെ കൊണ്ടുപോകാൻ കഴിയില്ല.
ന ശക്തസ്ത്വം ബലാദ്ധര്തും വൈദേഹീം മമ പശ്യതഃ। ഹേതുഭിര്ന്യായസംയുക്തൈര്ധ്രുവാം വേദശ്രുതീമിവ
നീ എന്റെ കൺമുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ബലാൽ വൈദേഹിയെ പിടിച്ചുപോകാൻ കഴിയില്ല, കാരണം ന്യായത്തിലും കാരണത്തിലും ഉറച്ച വേദജ്ഞാനത്തെപോലെ അവളെ നീ എടുക്കാൻ കഴിയില്ല.
യുധ്യസ്വ യദി ശൂരോഽസി മുഹൂര്തം തിഷ്ഠ രാവണ। ശയിഷ്യസേ ഹതോ ഭൂമൌ യഥാ പൂര്വം ഖരസ്തഥാ
നീ യഥാർത്ഥത്തിൽ വീരനാണെങ്കിൽ പോരാടു! ഒരു നിമിഷം നിൽക്കു രാവണാ, മുമ്പ് ഖരൻ വീണതുപോലെ നീയും നിലത്ത് വീണു മരിക്കും.
അസകൃത്സംയുഗേ യേന നിഹതാ ദൈത്യദാനവാഃ। ന ചിരാച്ചീരവാസാസ്ത്വാം രാമോ യുധി വധിഷ്യതി
അനവധി യുദ്ധങ്ങളിൽ ദൈത്യന്മാരെയും ദാനവന്മാരെയും വധിച്ച ചീരധാരിയായ രാമൻ ഉടൻ തന്നെ നിന്നെ യുദ്ധത്തിൽ സംഹരിക്കും.
കിം നു ശക്യം മയാ കര്തും ഗതൌ ദൂരം നൃപാത്മജൌ। ക്ഷിപ്രം ത്വം നശ്യസേ നീച തയോര്ഭീതോ ന സംശയഃ
രാജകുമാരന്മാർ ദൂരെയായി പോയതുകൊണ്ട് ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയും? നീ, ദുഷ്ടനേ, അവരെ ഭയന്ന് ഉടൻ തന്നെ നശിക്കും, അതിൽ സംശയമില്ല.
നഹി മേ ജീവമാനസ്യ നയിഷ്യസി ശുഭാമിമാമ്। സീതാം കമലപത്രാക്ഷീം രാമസ്യ മഹിഷീം പ്രിയാമ്
ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരെ നീ ഈ ഭാഗ്യശാലിയായ, താമരപ്പൂക്കണ്ണുള്ള രാമന്റെ പ്രിയഭാര്യയായ സീതയെ കൊണ്ടുപോകാൻ കഴിയില്ല.
അവശ്യം തു മയാ കാര്യം പ്രിയം തസ്യ മഹാത്മനഃ। ജീവിതേനാപി രാമസ്യ തഥാ ദശരഥസ്യ ച
എങ്കിലും ആ മഹാത്മാവായ രാമനു പ്രിയമായത് ഞാൻ നിർബന്ധമായും ചെയ്യണം, എന്റെ ജീവൻ പോലും കൊടുത്ത് രാമനും ദശരഥനും വേണ്ടി.
തിഷ്ഠ തിഷ്ഠ ദശഗ്രീവ മുഹൂര്തം പശ്യ രാവണ। വൃന്താദിവ ഫലം ത്വാം തു പാതയേയം രഥോത്തമാത്। യുദ്ധാതിഥ്യം പ്രദാസ്യാമി യഥാപ്രാണം നിശാചര
നിൽക്കു, നിൽക്കു, ദശമുഖനേ! ഒരു നിമിഷം കാത്തിരിക്കുക രാവണാ. ഞാൻ നിന്നെ നല്ല രഥത്തിൽ നിന്ന് കായ്കന്യപോലെ വീഴ്ത്തും. എന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച് ഞാൻ യുദ്ധാതിഥ്യമായി നിന്നെ സ്വീകരിക്കും, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനേ.
thumb|ഏകപഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡേ ഏകപഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ॥൩-
ശ്രീമദ്വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ അമ്പതൊന്നാമത്തെ സർഗ്ഗം കേൾക്കൂ.
ഇത്യുക്തഃ ക്രോധതാമ്രാക്ഷസ്തപ്തകാഞ്ചനകുണ്ഡലഃ। രാക്ഷസേന്ദ്രോഽഭിദുദ്രാവ പതഗേന്ദ്രമമര്ഷണഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, കോപത്തിൽ കണ്ണ് ചുവന്നതും പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള കുണ്ഡലങ്ങൾ ധരിച്ചതുമായ രാക്ഷസാധിപൻ ക്രോധത്തോടെ പക്ഷിരാജാവിന്റെ നേരെ ഓടി.
സ സമ്പ്രഹാരസ്തുമുലസ്തയോസ്തസ്മിന് മഹാമൃധേ। ബഭൂവ വാതോദ്ധുതയോര്മേഘയോര്ഗഗനേ യഥാ
ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ ഇരുവരും തമ്മിൽ കാറ്റിൽ കൂട്ടിച്ചേരുന്ന മേഘങ്ങൾപോലെ അതിശക്തമായ ഒരു പോരാട്ടം ഉണ്ടായി.
തദ് ബഭൂവാദ്ഭുതം യുദ്ധം ഗൃധ്രരാക്ഷസയോസ്തദാ। സപക്ഷയോര്മാല്യവതോര്മഹാപര്വതയോരിവ
അപ്പോൾ ഗൃധ്രനും രാക്ഷസനും തമ്മിൽ അത്ഭുതകരമായ ഒരു യുദ്ധം നടന്നു, ഇരുവർക്കും ചിറകുകളുള്ള മഹാപർവ്വതങ്ങൾപോലെയായിരുന്നു.